Dziecko prenatalne : psychosomatyczna specyfika okresu prenatalnego i perinatalnego jako środowiska życia człowieka

Rozdział "Peter G. Fedor-Freybergh Boże Narodzenie 1980" stanowi swego rodzaju wstęp do niniejszej publikacji, napisany przez samego autora. "Czas przed..." dobitnie ukazuje, że okres prenatalny to jedna z faz rozwojowych na kontinuum życia jednostki, a narządy i układy powstają nie po to by pełnić określone funkcje, ale dlatego, że funkcje te już istnieją. Tytułowe "Spotkanie" matki i jej poczętego dziecka rozpoczyna się od stanu "wspólnej świadomości" by dalej stać się równoprawnym psychosomatycznym dialogiem. "Dialogiem" nającym swoje zalety i wady. Rozdział "Kobieta dobrej nadziei" ukazujący ciążę jako sytuację istotnych psychofizycznych zmian, stanowi swego rodzaju wstęp do rozdziału kolejnego - "Ciąże wysokiego ryzyka" - profilaktyka i leczenie. W rozdziale tym autor z całą stanowczością podkreśla, że rygorystyczne rozróżnianie chorób fizycznych i psychicznych to "metafizyczny nonsens". Że ciąża nie jest chorobą, choć istnieje wiele niebezpieczeństw zwłaszcza natury psychofizycznej mogących negatywnie wpływać na poczęte dziecko i jego matkę. W celu ułatwienia diagnozy ewentualnych problemów psychospołecznych, autor proponuje zastosowanie stworzonej przez niego "Skali Samooceny Poziomu Frustracji" przeznaczonej dla kobiet w ciąży. Możemy się z nią zapoznać w rozdziale: "Model metodologiczny". "Poród (jako) wstęp do nowego świata" to nic innego jak "dynamiczny proces, podczas którego zmianie podlega jedynie sytuacja ekologiczna dziecka". Poród jako taki, nie jest też "żadnym urazem, ani koncepcją śmierci, choć może w niesprzyjających okolicznościach doprowadzić do urazu czy traumy". W kolejnym rozdziale, "Czas po..", autor podkreśla ogromną rolę jaką pełni matka w życiu noworodka. Wprowadza on określenie "socjalnej macicy" podkreślając w ten sposób ciągłość jej funkcji w okresie prenatalnym i postnatalnym.