Kino, film, psychologia

Artykuły w tej pracy zbiorowej są przykładem analiz relacji między: filmem a tego odbiorcą, samym filmem (np. rozbiór dzieła filmowego z wykorzystaniem teorii psychologicznej), i także filmem a tego autorem. Psychologia w filmie, filmy psychologiczne, metody psychologiczne do analizy i interpretacji przekazów audiowizualnych, wykorzystanie filmu w edukacji psychologicznej czy w badaniach dotyczących np. funkcjonowania procesów poznawczych człowieka. Współczesne przykłady ukazujące stosunki pomiędzy X muzą i jedną z wiodących nauk społecznych można by mnożyć. Film intrygował, ciekawił, uruchamiał w widzach emocje i przyciągał od chwili zawsze przedstawicieli różnych grup społecznych. To właśnie oni ulegając magii kina przenosili się mentalnie w szczerze nowiutki wymiar odczuwania rzeczywistości, i swoją obecnością i zainteresowaniem motywowali twórców do rozwijania języka i innych środków technicznych, by uzyskać coraz to lepszy konsekwencja realności. Voyeuryzm, upływ przeniesiony w obręb refleksji filmoznawczej z terenu psychoanalizy i seksuologii, stał się podstawową zasadą ustanawiającą skopofiliczną relację pośród obrazem filmowym a jego odbiorcą. Kino z kolei stało się przestrzenią praktyk kulturowych, w jakich zarówno wspomniane poprzednio pojęcie voyeuryzmu, jeśli i ekshibicjonizm zostały uwolnione od chwili swoich pierwotnych, parafilnych denotacji i dookreślone przymiotnikiem filmowy. Odtąd będą opisywać istotę kina i komunikacji audiowizualnej opartych na relacji pośród widzem (voyeurem) a rzeczywistością przedstawioną na ekranie.