Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Samoopieka" wg kryterium: Temat


Tytuł:
Assesment of preparing for self - care in patients after hip replacement surgery
Ocena przygotowania do samoopieki pacjentów po zabiegu wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego
Autorzy:
Kocon, Jolanta
Opis:
W związku z narastającą liczbą osób, u których obserwuje się występowanie zmian zwyrodnieniowych stawów biodrowych, jak i ogromną liczbą urazów, w wyniku których konieczne jest wszczepienie endoprotezy stawu biodrowego, wzrasta zapotrzebowanie na informacje, dotyczące życia ze sztucznym stawem. Jest to temat mało popularny i mało rozpowszechniony w społeczeństwie. Pacjenci, którzy trafiają na oddziały ortopedyczne, nie mają wystarczającej wiedzy na ten temat. Niedostatek informacji, wpływa na odległe wyniki endoprotezoplastyki, oraz występowanie powikłań po zabiegu operacyjnym. Celem pracy było zbadanie wiedzy oraz stopnia przygotowania do samoopieki w środowisku domowym, pacjentów po przebytym zabiegu wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego.W badaniu wzięło udział 65 pacjentów, w przedziale od 5 – 15 dni od zabiegu wszczepienia endoprotezy stawu biodrowego. Zastosowano w nim metodę sondażu diagnostycznego, przy użyciu autorskiej wersji kwestionariusza ankiety, składającego się z 28 pytań, opracowany w oparciu o aktualne piśmiennictwo.Poziom wiedzy pacjentów jest na poziomie dostatecznym i wymaga usystematyzowania. Pacjenci po części respektują zalecenia rehabilitacyjne po endoprotezoplastyce, szczególnie te dotyczące konieczności prowadzenia fizjoterapii po zabiegu. Najwięcej problemów sprawia respondentom prowadzenie samochodu, najmniej kłopotów mają oni z wstawaniem z krzesła. Znacznie wyższy poziom samodzielności obserwuje się u pacjentów operowanych w trybie planowym. Wiedzę na temat postępowania w życiu codziennym, ankietowani czerpią najczęściej od rehabilitanta, pielęgniarki oraz lekarza.
Due to the growing number of people who observed the occurrence of degenerative changes in the hip joints, as well as a huge number of injuries as a result of which it is necessary implantation of hip replacement, increasing demand for information about living with an endoprosthesis. It is a very popular topic and very important in society. Patients who come to the orthopedic departments do not have enough knowledge on this topic. The scarcity of information affects the long-term results of arthroplasty , and the presence of complications after surgery.The aim of the study was to examine the knowledge and the degree of preparedness for self-care in the home environment, patients who have had surgery for hip replacement surgery.In the test, involved 65 patients, in the range of 5 - 15 days after hip replacement surgery. It uses a diagnostic survey method, using a proprietary version of a questionnaire consisting of 28 questions, developed based on the current literature .The level of knowledge of patients is at a level sufficient and requires systematization . Patients in part, respect the recommendations of rehabilitation after total hip replacement, especially those concerning the need for physiotherapy after surgery. Most of the problems makes respondents driving, least they have trouble getting up from a chair . A much higher level of autonomy observed in patients undergoing elective surgery. Knowledge on dealing with everyday life, respondents most often derive from a physiotherapist , nurse and doctor.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Funkcjonowanie chorych z nowotworem jelita grubego i wyłonioną stomią w zakresie opiekuńczo-pielęgnacyjnym.
-
Autorzy:
Dębska, Joanna
Opis:
Every year In Poland approximately 4500 intestinal stomas are created. Increase in colorectal carcinoma sick rate and other factors are the reasons that despite a dynamic development of surgical techniques, the number of performed stomas has not been reduced. The stoma formation might be recognized as hard-to-accept deformation influencing the whole aspects of stoma patient’s life because of changed familiarity and acceptance for the body, lowered self-esteem and position in those patients. Involvement in the medical-therapeutic care of the whole team, people with a stoma, and also their relatives with whom they remain in the family and social relationships increase the likelihood of achie¬ving a high level of quality of life with a stoma.The research was carried out in 2012 using a diagnostic survey method. An original questionnaire was used as a research tool. The research group contained 75 persons with colostomy. The research was voluntary and anonymous.
Corocznie w Polsce wyłania się ok. 4500 stomii jelitowych. Wzrost zachorowalności na nowotwory jelita grubego oraz inne czynniki, spowodowały, że pomimo niezwykle dynamicznego rozwoju technik chirurgicznych, liczba wykonywanych stomii nie uległa zmniejszeniu. Wyłonienie stomii jelitowej może być trudnym do zaakceptowania przez samego chorego okaleczeniem, które często ma odzwierciedlenie w późniejszym jego funkcjonowaniu we wszystkich sferach życia. Zaangażowanie w proces leczniczo-pielęgnacyjny całego zespołu terapeutycznego, osoby ze stomią i najbliższych osób, z którymi pozostaje ona w relacjach rodzinnych i społecznych, zwiększa prawdopodobieństwo osiągnięcia wysokiego poziomu jakości życia ze stomią.Badanie przeprowadzono w 2012 roku metodą sondażu diagnostycznego. Jako narzędzie badawcze wykorzystano kwestionariusz ankiety własnej konstrukcji. Badaną grupę stanowiło 75 osób z wyłonioną kolostomią. Udział w badaniu był dobrowolny i anonimowy.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Self-help guide for parents/guardians of the child who suffers from asthma
Poradnik samoopieki dla rodziców i opiekunów dziecka chorego na astmę.
Autorzy:
Wojtas, Aleksandra
Opis:
Astma to najczęściej występująca, przewlekła choroba układu oddechowego na świecie. Rozpoznanie jej jest trudne, wymaga wnikliwej obserwacji dziecka. Właściwa diagnostyka i leczenie, edukacja rodziców/opiekunów dziecka pozwala zapobiegać zaostrzeniom choroby oraz zmniejszyć epizody hospitalizacji małego pacjenta. Celem pracy było stworzenie programu edukacyjnego dla rodziców/opiekunów dziecka chorego na astmę. Aby ten cel osiągnąć posłużyłam się metodą analizy tekstów źródłowych, a narzędziami były podręczniki, publikacje i wiadomości z wiarygodnych stron internetowych. Praca powstała na bazie wieloletnich obserwacji i kontaktów w pracy zawodowej z rodzicami/opiekunami dzieci chorych na astmę. Rodzice/opiekunowie odpowiadają za prawidłowy rozwój dziecka, a moim zadaniem jako pielęgniarki jest edukacja, doradzanie, asystowanie i pomaganie, gdy jest to konieczne.
Asthma is the most common chronic respiratory disease in the world. Its diagnosis is difficult, for as much as it requires a careful observation of the child. A proper diagnosis and treatment, education of parents/guardians of the child help to prevent exacerbation of the disease and reduce episodes of hospitalization of the young patient.The aim of this study was to create an educational programme for parents/guardians with a child suffering from asthma. To achieve this objective, I used method of analysis of source texts, whereas the useful tools were books, publications and information from reliable websites.This works was based on a long- term observation and direct contacts at my work with parents/guardians of children with asthma. Parents/guardians are responsible for the proper development of the child and my job as a nurse is to educate, advise, assist and help when it is necessary.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Family Support in the Self-Management of Type 2 Diabetes
Postawy rodziny wobec chorego a samoopieka w cukrzycy typu 2
Autorzy:
Chalibożek, Magdalena
Opis:
Cukrzyca jest chorobą cywilizacyjną, z tego powodu staje się powszechnym problemem medycznym i społecznym, jest także schorzeniem przewlekłym, nieuleczalnym i stanowi duże zagrożenie dla zdrowia i życia chorego. Leczenie tego schorzenia u większości osób prowadzone jest w domu i ma na celu utrzymanie dobrego stanu zdrowia, oraz zapobieganie rozwojowi powikłań, które upośledzają prawidłowe funkcjonowanie osoby chorej. Najważniejszą rolę w procesie leczenia cukrzycy typu 2 odgrywa sam chory. Umiejętność samoopieki, daje choremu poczucie bezpieczeństwa i niezależności. Przez wiele lat trwania cukrzycy, u osoby chorej występują różnego rodzaju deficyty w zakresie samoopieki. Chory wymaga wówczas pomocy osób najbliższych. Rodzina chorego, poprzez, partnerską postawę powinna zapewnić mu odpowiednią opiekę, jest to jedna z najważniejszych funkcji rodziny. Nie zawsze postawa rodziny jest odpowiednia, często występuje deficyt lub brak opieki ze strony osób bliskich. Dużym wsparciem dla chorego i jego rodziny jest edukacja. Wspólne działania chorego, jego rodziny oraz zespołu terapeutycznego umożliwiają kontrolowanie cukrzycy typu 2.
Diabetes is a very serious civilization disease that strikes millions of people across the world. This fact raises many medical and social issues. Diabetes is a chronic and incurable illness that requires continuing medical care and patient self-management education to prevent acute complications and to reduce the risk of long-term complications. It is a disease that impact all family members. While many patients with type 2 diabetes can take perfectly good care of themselves, others may need a helping hand. The caregiver’s role for someone with type 2 diabetes varies depending on how much help the patient needs. Home and family are the greatest support groups and care centers for people suffering from diabetes. It is related to perceived family function. On the other hand families that are less organized or have many others problems may not focus on diabetes care as needed. If this happens, people with diabetes may be at great risks for other bad problems. Some of these issues could be life-threatening and decrease the quality of life. However, in most cases family members are an important part of diabetes prevention and assist with care management. Therefore, patient education and self –care practices are very important aspects of disease management that help people with 2 type diabetes lead normal lives.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Przygotowanie chorego z zapaleniem trzustki do samoopieki
To prepare patient after acute pancreatitis incidence for self-care.
Autorzy:
Mączka, Henryka
Opis:
Wstęp. Ostre zapalenie trzustki jest schorzeniem obarczonym dużą śmiertelnością. Dolegliwości związane z chorobą i stan wyniszczenia po niej, uniemożliwiają normalne funkcjonowanie. Człowiek w okresie rekonwalescencji często zmaga się z trudnościami dnia codziennego, ze względu na niedostateczną wiedzą na temat samoopieki. Cel pracy. Celem pracy jest ocena przygotowania chorego do samoopieki po ostrym zapaleniu trzustki.Materiał i metoda. W pracy wykorzystano metodę indywidualnego przypadku, którą objęto 34 letniego chorego po ostrym zapaleniu trzustki. W celu zebrania danych zastosowano: analizę dokumentacji medycznej, wywiad z chorym, skalę Bartela, oraz skalę akceptacji choroby.Wyniki i wnioski. Dzięki przeprowadzonemu badaniu można stwierdzić że chory nie jest odpowiednio przygotowany do samoopieki. Chory ma małą wiedzę dotyczącą diety, którą musi stosować, oraz dotyczącą samokontroli.
Introduction. Acute pancreatitis is disease with high mortality rates. Cachexia and disorders associated with this disease make normal functioning impossible. Lacks in patients knowledge about self-care are reason why during recovery patients are facing with daily life difficulties.Aim of the study. Aim of this study was to prepare patient after acute pancreatitis incidence for self-care.Materials and methods. In this work the author used the case study method, which involved 34 year old patient with acute pancreatitis. For data collection author used: medical records analysis, interview with the patient, Barthel scale and the acceptance of the disease scale.Results and conclusions. According to the study patient was not adequately prepared for self-care. The patient had little knowledge about the diet to be followed after recovery and about self-control.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Poziom wiedzy chorych w zakresie nadciśnienia tętniczego
The level of knowledge of patients in the field of hypertension
Autorzy:
Piernikowska, Agnieszka
Piotrowska, Anna
Miziewicz, Anna
Tematy:
nadciśnienie tętnicze
samoopieka
wiedza
arterial hypertension
self-care
knowledge
Pokaż więcej
Wydawca:
Państwowa Uczelnia Zawodowa we Włocławku
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1182254.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Wstęp. Według danych (WHO) Światowej Organizacji Zdrowia nadciśnienie tętnicze należy do największych globalnych zagrożeń zdrowotnych zaliczanych do chorób cywilizacyjnych. Odsetek osób cierpiących na nadciśnienie tętnicze rośnie szybciej niż populacja naszego globu, co powoduje, że liczba osób z nadciśnieniem tętniczym wciąż wzrasta. Szacuje się, że w 2025 roku liczba osiągnie 1, 56 mld, co stanowić będzie 29% ludności [1]. Nadciśnienie tętnicze rozpoznajemy wówczas, gdy w trakcie co najmniej dwóch wizyt u lekarza podczas kilku pomiarów ciśnienia tętniczego jedna z jego wartości jest równa lub przekracza 140/90 mmHg [2]. Cel. Celem pracy jest zbadanie poziomu wiedzy i umiejętności pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w zakresie samoopieki. Materiał i metody. Materiał badawczy uzyskano za pomocą sondażu diagnostycznego. Natomiast jako narzędzie wykorzystano kwestionariusz ankiety składający się z metryczki oraz części głównej badającej poziom wiedzy i umiejętności chorych z nadciśnieniem tętniczym w zakresie samoopieki. Kwestionariusz ankiety zawierał 20 pytań i były to pytania w formie zamkniętej. Badania przeprowadzono w okresie od maja do czerwca 2017 roku na Oddziale Kardiologii Specjalistycznego Szpitala Wojewódzkiego w Ciechanowie. W badaniu uczestniczyło 100 pacjentów Oddziału Kardiologii, przy czym każdy uczestnik był osobą pełnoletnią. Respondenci otrzymali informacje dotyczące zasad wypełnienia kwestionariusza ankiety a także zapewnienie o anonimowości zebranych danych. Wyniki. Według opinii respondentów okazało się, że odpowiedzi pacjentów na pytania dotyczące wiedzy i umiejętności chorych z nadciśnieniem tętniczym w zakresie samoopieki: 46% ankietowanych prezentuje wiedzę na średnim poziomie, 28% to osoby, których wiedza jest na niskim poziomie. zaś wysoki poziom wiedzy wykazuje tylko 26% ankietowanych. Zatem okazuje się, że poziom wiedzy w badanej grupie jest średni i nie wykazuje związku pomiędzy wiekiem, płcią, czy stanem cywilnym. Wnioski. Celem działań prewencyjnych jest uświadomienie społeczeństwu, jak przeciwdziałać chorobie, w jaki sposób żyć, sprawować samodzielnie kontrolę nad pomiarami ciśnienia tętniczego krwi, aby nie dopuścić do powikłań.
Introduction. WHO data suggest that hypertension is the greatest health threat and one of the most significant civilisation diseases. The percentage of people suffering form arterial hypertension is rising faster than the world's population. Thus the number of people with arterial hypertension continues to increase. It is estimated that by 2025 the number of sufferes will have reached 1,56 billion , which will represent 29 % of the world's population[1]Arterial hypertension can only be confirmed when at three consecutive medical visits, BP measurements show raised values, that is when BP is equal or higher than 140/90 mmHg [2]. Aim. The aim of the study is to measure the level of patients knowledge about arterial hypertension and their skills in the area of self-care. Material and methods. The diagnostic survey method was used. The questionnaire was used as a tool. It consisted of 20 close-ended questions devoted to patients' knowledge about arterial hypertension and their skills in self-care. The study was carried out from May to June 2017 in Department of Cardiology of the Specialist Hospital in Ciechanów. The study included 100 patients form Department of Cardiology and each of them was a person of age. Respondents were informed about rules on filling in the questionnaire and the fact that data were rendered anonymous for statistical purposes Results. According to respondents the knowledge about arterial hypertension and their skills in the area of self-care : the knowledge of 46% of respondents remains on an average level, 28% respondents present knowledge on a low level. Only 26% of respondents show a high level of knowledge. It turns out that the knowledge about arterial hypertension and respondents' skills in self-care are on an average level. The study also showed that there is no relationship among age, sex and education. Conclusion. The purpose of preventing meassures is to make people aware how they may prevent the disease, live and monitor their blood preassure meassurements in order to avoid complications.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Application of a supportive-educative system for the care of a patient with cataract - case study.
Zastosowanie systemu wspierająco-uczącego w opiece nad chorym z zaćmą - studium przypadku
Autorzy:
Pomianek, Maria
Opis:
Introduction. Cataract is the principal global cause of blindness. Specifies changes in clarity or colour of the natural lens. There are many causes and risk factors of cataract, most common are changes related to the aging process. Effective way of treatment is surgical intervention involving removal of the cataract-clouded lens using phacoemulsification and replacement with an artificial one adjusted to patients needs. Preparation for operation and post-operative care demand adoption of proper nursing care model depending on the patient’s condition. Nursing system, which takes into account the patient's potential in self-care and responds to patient’s needs by providing necessary support and knowledge, is a supportive-educative system created by Dorothy Orem.Aim. The aim of this study is an application of a supportive – educative system to pre-operative and post-operative care of patient with cataract. Material and methods. The research method is “An Individual case study”. The research techniques used in the study are interview, participant observation, analysis of documents. The research tool is a “Sheet to collect data about the patient”. Summary. This study presents case of an independed woman in good health condition. Supportive – educative system of Dorothea Orem is a proper tool with which a nurse in pre-operative and post-operative care can prepare the patient for the self-care. Essential elements of this system are knowledge and skills necessary to provide care as well as social support received by the patient from both healthcare workers and relatives.
Wstęp. Zaćma jest najczęstszą przyczyną ślepoty. Określa się nią zmętnienie lub zmianę koloru soczewki. Przyczyn zaćmy i czynników ryzyka jest wiele, zwykle to postępujące zmiany związane z wiekiem. Skuteczną metodą leczenia jest chirurgiczny zabieg usunięcia zmętniałej soczewki za pomocą fakoemulsyfikacji ze wszczepieniem sztucznej soczewki o dostosowanych do potrzeb pacjenta parametrach. Przygotowanie do operacji i opieka pooperacyjna wymagają przyjęcia odpowiedniego modelu opieki pielęgniarskiej w zależności od stanu pacjenta. Systemem, który uwzględnia potencjał pacjenta w zakresie samoopieki i odpowiada na jego potrzeby poprzez udzielenie koniecznego wsparcia i edukację, jest stworzony przez Dorothy Orem system wspierająco-uczący.Cel. Celem pracy jest zastosowanie systemu wspierająco-uczącego w opiece nad pacjentem z zaćmą przed i po zabiegu operacyjnym. Materiał i metody. W pracy zastosowano metodę „studium indywidualnego przypadku”. Jako technik badawczych użyto wywiadu, obserwacji uczestniczącej oraz analizy dokumentacji. Zastosowanym narzędziem był autorski „Arkusz do gromadzenia danych o pacjencie”. Podsumowanie. Pacjentka objęta badaniem jest samodzielna, w dobrym stanie zdrowia. System wspierająco-edukacyjny Dorothei Orem jest adekwatnym narzędziem jakim może posłużyć się pielęgniarka w opiece nad pacjentką przed i po zabiegu operacyjnym zaćmy celem przygotowania jej do samoopieki. Istotnymi elementami tego systemu są: wiedza i umiejętności niezbędne do zapewnienia opieki oraz wsparcie społeczne otrzymane przez pacjentkę zarówno od pracowników opieki zdrowotnej jak i osób bliskich.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Przygotowanie pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów do samoopieki
Preparing patients with osteoarthritis for self-care
Autorzy:
Stochel, Karolina
Opis:
Introduction: Osteoarthritis is one of the most common chronic diseases and is the main cause of pain in the musculoskeletal system. Complete cure of osteoarthritis is not possible, because the disease tends to progress. The main objectives of treatment are: reducing pain, improving joint function, inhibiting the progression of degenerative changes and educating patients. Therapy should be multidirectional and comprehensive. When preparing a sick person for self-care, it is necessary to familiarize him with such aspects as: maintaining physical activity and leading a healthy lifestyle, prevention of falls, use of orthopedic equipment, facilities that will facilitate daily functioning. Patients should know the methods of non-pharmacological and pharmacological treatment of pain, methods of rehabilitation, as well as the most important recommendations for diet.Aim: The aim of the study was to assess the preparation of patients with osteoarthritis for self-care.Material and methods: The study was conducted using diagnostic research tools, i.e.: own-author's questionnaire, Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index (WOMAC), The Basic Daily Life Assessment Scale (ADL) and the Nottingham Health Profile (NHP) Questionnaire. The study group was 55 patients diagnosed with osteoarthritis, hospitalized in the Rehabilitation Department, Specialist Hospital. J. Dietla in Krakow.Results and conclusion: The subjects were very well prepared for self-care (the average score is 47.56 out of 60 possible). The subjects presented a high level of knowledge of disease and disease management skills. Restrictions on self-care were associated with a functional condition. The relationship between gender and self-care preparation was demonstrated (women: M = 49.74; SD = 8.63; men: M = 42,71; SD = 8.07) and the number of hospitalizations and preparation for self-care (r = 0.29; p < 0.05). Women and people more likely to be hospitalized were better prepared for self-care.
Wstęp: Choroba zwyrodnieniowa stawów należy do najczęściej występujących chorób przewlekłych i jest główną przyczyna dolegliwości bólowych w układzie mięśniowo-szkieletowym. Całkowite wyleczenie choroby zwyrodnieniowej stawów nie jest możliwe, bowiem choroba ma tendencję postępującą. Głównymi celami leczenia są: zmniejszenie dolegliwości bólowych, poprawa funkcji stawów, hamowanie postępu zmian zwyrodnieniowych oraz edukacja pacjentów. Terapia powinna być wielokierunkowa i kompleksowa. Podczas przygotowywania chorego do samoopieki, należy zaznajomić go z takimi aspektami jak: utrzymanie aktywności fizycznej i prowadzenie zdrowego trybu życia, profilaktyka upadków, używanie sprzętu ortopedycznego, udogodnień, które ułatwią codzienne funkcjonowanie. Chorzy powinni znać metody niefarmakologicznego i farmakologicznego leczenia dolegliwości bólowych, metody rehabilitacji, a także najważniejsze zalecenia dotyczące diety.Cel pracy: Celem prowadzonych badań była ocena przygotowania pacjentów z chorobą zwyrodnieniową stawów do samoopieki.Materiał i metody: Badania przeprowadzono metodą sondażu diagnostycznego, wykorzystując narzędzia badawcze tj.: kwestionariusz własnego autorstwa, Kwestionariusz Western Ontario and McMaster Universities Osteoarthritis Index (WOMAC), Skala Oceny Podstawowych Czynności Życia Codziennego (ADL) oraz Kwestionariusz Nottingham Health Profile (NHP). Badana grupę stanowiło 55 pacjentów z rozpoznaną chorobą zwyrodnieniową stawów, hospitalizowanych w Oddziale Rehabilitacji, Szpitala Specjalistycznego im. J. Dietla w Krakowie. Wyniki i wnioski: Badani byli bardzo dobrze przygotowani do samoopieki (średni wynik punktowy to 47,56 pkt. na 60 pkt. możliwych). Badani prezentowali wysoki poziom wiedzy w zakresie choroby i umiejętności postępowania z chorobą. Ograniczenia w samoopiece wiązały się ze stanem funkcjonalnym. Wykazano zależność między płcią, a przygotowaniem do samoopieki (kobiety: M = 49,74; SD = 8,63; mężczyźni: M = 42,71; SD = 8,07) oraz ilością hospitalizacji a przygotowaniem do samoopieki (r = 0,29; p < 0,05). Kobiety i osoby częściej hospitalizowane byli lepiej przygotowani do samoopieki.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies