Temat: Distribution - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: French and Corsican species of the genus Asida Latreille, 1802
Annales Zoologici, vol. 55, no 3
Revision of French and Corsican species of the genus Asida Latreille, 1802 (Insecta: Coleoptera: Tenebrionidae)
Autorzy:: Soldati, Fabien
Leo, Piero
Współwytwórcy:: Polska Akademia Nauk. Muzeum i Instytut Zoologii
Fundacja "Natura optima dux"
Wydawca:: Fundacja Natura optima dux
Powiązania:: Annales Zoologici
Opis:: P. 335-373 : ill. ; 27 cm
Nazwy taksonów w jęz. łac.
Taxa in Latin
S. 335-373 : il. ; 27 cm
Bibliogr. s. 371-373
Bibliogr. p. 371-373
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Annales Zoologici, vol. 55, no 4
Distribution, taxonomy and lectotype designations of Asida Latreille, 1802 (Insecta: Coleoptera: Tenebrionidae) from Algeria and Tunisia
Autorzy:: Soldati, Fabien
Współwytwórcy:: Polska Akademia Nauk. Muzeum i Instytut Zoologii
Fundacja "Natura optima dux"
Wydawca:: Fundacja Natura optima dux
Powiązania:: Annales Zoologici
Opis:: S. 625-632 : il. ; 27 cm
Bibliogr. s. 631-632
Nazwy taksonów w jęz. łac.
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Distribution pattern of Diachlorini s. str. (Diptera: Tabanidae)
Charakter rozmieszczenia Diachlorini s. str. (Diptera: Tabanidae)
Distributionof Diachlorini
Fragmenta Faunistica, t. 40, nr 6
Autorzy:: Trojan, Przemysław
Polska Akademia Nauk. Muzeum i Instytut Zoologii
Wydawca:: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk
Powiązania:: Fragmenta Faunistica
Opis:: S. 59-71 : il. ; 24 cm
P. 59-71 : ill. ; 24 cm
Na dok. błędny ISBN
Bibliogr. p. 70-71
Streszcz. pol. Nazwy taksonów również łac.
Bibliogr. s. 70-71
Diachlorini s. str. have a disjunctive distribution in the world, their occurrence being limited to 4 centres: American, Mediterranean, South African and Oriental-Australian. Speciation and dispersal centres are only found in tropical areas in South America and New Guinea. Diachlorini s. str. do not occur on the Asian continent, except for the Indian Peninsula (belonging to the Oriental Region) and a small stretch of the eastern coast of the Caspian Sea (belonging to the Mediterranean region). Relationships between the taxa of individual regions are discussed.
Rozmieszczenie Diachlorini s. str. na świecie ma charakter dysjunktywny. Występowanie tego plemienia jest ograniczone do czterech izolowanych od siebie obszarów: pierwszy wspólny dla obu Ameryk, drugi medyteranejski, trzeci południowoafrykański i czwarty obejmujący regiony Orientalny, Australijski i Oceanii. W Ameryce centrum zróżnicowania i dyspersji gatunków znajduje się w tropikalnym regionie Ameryki Południowej. Ameryka Północna została zasiedlona przez Diachlorini s. str. w okresie Plejstocenu i po ustąpieniu lodowca. W Europie na północ od Regionu Medyteranejskiego występuje tylko jeden gatunek z tego plemienia. W Afryce Południowej znajduje się niewielkie centrum Diachlorini s. str. związane z formacjami macchii i sawanny. Podobieństwo morfologiczne przedstawicieli afrykańskich i Półwyspu Indyjskiego oraz dane o występowaniu innych przedstawicieli Tabanidae wskazują na możliwość ich migracji wraz z dryftem płyty półwyspu do kontynentu Azji. Największe zróżnicowanie plemienia w regionach Orientalnym i Australijskim ma miejsce na Nowej Gwinei, która może być uznana również za centrum dyspersji przedstawicieli tego plemienia na obszar wschodniej Australii oraz wysp oceanów Indyjskiego i Pacyfiku. Cechą charakterystyczną rozmieszczenia Diachlorini s. str. jest brak ich przedstawicieli w większości podregionów Holarktyki. Wskazuje to na ich związek z Gondwaną. Jednak współczesne rozmieszczenie plemienia jest związane ze strefą tropikalną i medyteranejską.
Abstract in Polish. Taxa in Latin.
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Fragmenta Faunistica Musei Zoologici Polonici ; t. 1, nr 6 (2)
Kleine lepidopterologische Notizen, 2
Drobne notatki lepidopterologiczne. 2. / = Kleine lepidopterologische Notizen. 2 /
Autorzy:: Kremky, Jerzy (1897–1941)
Współwytwórcy:: Państwowe Muzeum Zoologiczne
Wydawca:: nakł. Państwowego Muzeum Zoologicznego
(Druk. i Lit. "Jan Cotty")
Powiązania:: Fragmenta Faunistica Musei Zoologici Polonici
Opis:: 3 p. ; 25 cm
Abstract in Polish. Taxa in Latin
3 s. ; 25 cm
Liczbowanie stron również: S. 143-145
Streszcz. pol. Nazwy taksonów również łac.
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Pchły z Jugosławii
Blohi (Siphonaptera) sobrannye v Ûgoslavii
Fragmenta Faunistica ; t. 23, nr 5
Pchły (Siphonaptera) zebrane w Jugosławii
Siphonaptera collected in Yugoslavia
Autorzy:: Skuratowicz, Wacław (1915–1989)
Bartkowska, Klara (1939–2010)
Wydawca:: Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Powiązania:: Fragmenta Faunistica
Opis:: 15 s. : il. ; 25 cm
Bibliogr. p. 13
Liczbowanie stron również: 51-65
Streszcz. ros., ang.
Bibliogr. s. 13
Abstract in English, Russian. Taxa in Latin
15 . : ill. ; 25 cm
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Materiały do przeglądu faunistycznego Vespidae (Hymenoptera) Gruzińskiej SRR = Materialy po faunističeskoj inventarizacii Vespidae (Hymenoptera) Gruzinskoj SSR
Materialy po faunističeskoj inventarizacii Vespidae (Hymenoptera) Gruzinskoj SSR
Contributions to a Faunistic Survey of the Vespidae (Hymenoptera) of the Georgian SSR
Fragmenta Faunistica ; t. 9, nr 27
Autorzy:: Kobahidze, David Nestorovič (1911–1970)
Współwytwórcy:: Polska Akademia Nauk. Instytut Zoologiczny
Państwowe Wydawnictwo Naukowe (1951–1992)
Wydawca:: Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Powiązania:: Fragmenta Faunistica
Opis:: Liczbowanie stron również: 439-[447]
Liczbowanie stron również: P. 439-[447]
Abstract in English, Polish. Taxa in Latin.
8, [1] s. ; 25 cm
Streszcz. pol., ang. Nazwy taksonów również łac.
Bibliogr. p. 7 (445)
Bibliogr. s. 7 (445)
8, [1] p. ; 25 cm
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Notes of the occurrence in Poland of the rare tineid moth Scardia boletella (Fabricius, 1794) (Lepidoptera: Tineidae)
Fragmenta Faunistica, vol. 57, no. 2
Uwagi o występowaniu rzadkiego gatunku mola borowiczaka Scardia boletella (Fabricius, 1794) (Lepidoptera: Tineidae) w Polsce
Autorzy:: Zajda, Witold
Bury, Jarosław
Jaworski, Tomasz
Mleczak, Mariusz
Zamorski, Roman
Hołowiński, Marek
Współwytwórcy:: Polska Akademia Nauk. Muzeum i Instytut Zoologii
Wydawca:: Museum and Institute of Zoology, PAS
Powiązania:: ZAGULAJEV A. K. 1973. Nasekomyje, Tscheschujekrylyje. Nastojaschtschije Moli (Tineidae), 4. Podsemejstvo Scardiinae. In: Fauna SSSR. N. S. 104. Leningrad, 126 pp. [In Russian].
MITTERBERGER K. 1910. Beitrag zur biologie von Scardia boletella F. Zeitschrift für wissenschaftliche Insektenbiologie 6: 171–173.
SCHILLE F. 1915. Motyle drobne Galicyi (Microlepidoptera Haliciae), Kosmos 1–6: 141–179, 7–12: 307–457.
BUSZKO J. & NOWACKI J. 2000. The Lepidoptera of Poland, A Distributional Checklist. Polish Entomological Monographs, Poznań–Toruń, 1: 96.
JALAVA J. 1977. Checklist of Finnish Lepidoptera. II + 70 lvs. Helsinki.
TOLL S. 1950. Przyczynek do fauny motyli tzw. drobnych (Microlepidoptera) Beskidu Ustrońskiego. In: REJMENT-GROCHOWSKA I., SAGAN L., MIKULSKA I., MIKULSKI J. St. & TOLL S. (eds), Studia nad florą i fauną Beskidu Śląskiego. Wydawnictwa Śląskie PAU. Prace Biologiczne 2: 165–205.
BUSZKO J. 2004. Scardia boletella (Fabricius, 1794). Mól borowiczak. In: GŁOWACIŃSKI Z. & NOWACKI J. (eds), Polska Czerwona Księga Zwierząt. Bezkręgowce. – Polish Red Data Book of Animals. Invertebrates. Instytut Ochrony Przyrody PAN, Akademia Rolnicza im. A. Cieszkowskiego, Kraków–Poznań, 228–229.
PETERSEN G. & GAEDIKE R. 1979. Beitrag zur Kenntnis der Tineiden-Fauna des mittelmeerraumes. Beiträge zur Entomologie 29: 383–412, figs 1–29.
KOSHANTSCHIKOV V. 1923. Material of the Macrolepidoptera fauna of the Minussinsk District (Siberia, Yenisei Province). Ezhegodnik Gosudarstviennogo Muzeya imani N. M. Mart’yanova, Minussinsk, 1: I–VII, 1–10. [In Russian].
Fragmenta Faunistica
ROBINSON G. S. 1986. Fungus moths: a review of the Scardiinae (Lepidoptera: Tineidae). Bulletin of the British Museum (Natural History) Entomology 52 (2): 37–181.
JAWORSKI T., HILSZCZANSKI J., PLEWA R. & SZCZEPKOWSKI A. 2014. Fungus moths (Lepidoptera, Tineidae) of the Białowieża Forest. Polish Journal of Entomology, 83: 5–21.
PAWŁOWSKI J. 2009. Cenne bezkręgowce naziemne Magurskiego Parku Narodowego i terenów ościennych. In: GÓRECKIA. & ZEMANEK B. (eds), Magurski Park Narodowy – monografia przyrodnicza. Krempna – Kraków, 132–146.
GAEDIKE R. 2011. Tineidae. In: KARSHOLT O., VAN NIEUKERKEN E. J. 2011. Fauna Europaea: Lepidoptera, Tineidae. Fauna Europaea, version 2.4., www.faunaeur.org [available: 15.01.2012]
RAZOWSKI J. & PALIK E. 1969. Fauna motyli okolic Krakowa. Acta Zoologica Cracoviensis 14: 217–310.
FRITZ O. 2004. Scardia boletella in Halland, SW Sweden – the importance of isolation, habitat area and stand history. Entomologisk Tidskrift 1254: 147–160. [In Swedish with English abstract]
KUZNETZOV N. J. 1941, [A revision of the Amber Lepidoptera], Izdatel’stvo Akademii Nauk SSSR, Moscow Leningrad, 136 pp. [In Russian]
PASTORÁLIS G. 2010. A checklist of Microlepidoptera occured in Slovakia (Lepidoptera: Microlepidoptera). Folia faunistica Slovaca, 15 (9): 61–93.
ŚLIWIŃSKI Z. 1979. Rzadkie i nowe dla fauny Polski Tineidae (Lepidoptera). Część II. Polskie Pismo Entomol. 49: 667–670.
LESAR T. & GOVEDIČ M. 2010. Checklist of Slovenian Microlepidoptera. Natura Sloveniae 12 (1): 35–125.
KONDRACKI, J. 2002. Geografia regionalna Polski. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 444 pp. Available at http://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Physico-Geographical_Regionalization_of_Poland.png
ROBINSON G. S. 2009. Biology, distribution and diversity of tineid moths. Southdene Sdn Bhd, Kuala Lumpur & Natural History Museum, London, 143 pp., 16 pls.
REBEL H. 1901. 2 Theil. Pyralidae-Micropterygidae, 368 pp. In: STAUDINGER O. & REBEL H. (eds), Catalog der Lepidoptera des Palaearctischen Faunengebietes. R. Friedländer & Sohn, Berlin, 828 pp.
LAŠTŮVKA Z. & LIŠKA J. 2011. Komentovaný seznam motýlů České republiky. – Annotated checklist of moths and butterflies of the Czech Republic (Insecta: Lepidoptera). Biocont Laboratory spol. s r.o. Brno, 146 pp.
SPEIGHT M. C. D. 1989. Saproxylic invertebrates and their conservation. Nature and Environment Series, Strasbourg,42, 79 pp.
BURAKOWSKI B., MROCZKOWSKI M. & STEFAŃSKA J. 1990. Chrząszcze – Coleoptera: Cerambycidae i Bruchidae. Katalog Fauny Polski, Warszawa, XXIII, 15: 312 pp.
PETERSEN G. 1957. Die genitalien der paläarktischen Tineiden. Beiträge zur Entomologie 7: 55–176.
PETERSEN G. 1969. Beiträge zur Insecten-Fauna der DDR: Lepidoptera – Tineidae. Beiträge zur Entomologie19: 311–388.
BUSZKO J. & NOWACKI J. 2002. Lepidoptera. In: GŁOWACIŃSKI Z. (ed.), Czerwona Lista Zwierząt Ginących i Zagrożonych w Polsce. – Red list of threatened animals in Poland. Instytut Ochrony Przyrody PAN, Kraków, 264 pp.
AARVIK L. & MIDTGAARD F. 1982. The fungivorous moth Scardia polypori Esper (Lepidoptera, Tineidae) new to Norway. Fauna Norvegica (B) 29: 135.
ROMANISZYN J. & SCHILLE, F. 1931 (1930). Fauna lepidopterorum Poloniae. 2, p.303. Prace Monograficzne Komisji Fizjograficznej / Polska Akademia Umiejętności 7, 358 pp.
LANDRY J.-F., NAZARI V., DEWAARD J. R., MUTANEN M., LOPEZ-VAAMONDE C., HUEMER P. & HEBERT P.D.N.2013. Shared but overlooked: 30 species of Holarctic Microlepidoptera revealed by DNA barcodes and morphology. Zootaxa 3749 (1): 001–093.
Opis:: Mól borowiczak Scardia boletella (Fabricius, 1794) znany był dotychczas z zaledwie kilkunastu stanowisk rozmieszczonych w północno-wschodniej i południowo-wschodniej Polsce. Ze względu na ograniczony obszar występowania i specyficzne wymagania środowiskowe (lasy o charakterze naturalnym, z dużą ilością martwego drewna) uznany został za gatunek zagrożony wymarciem i umieszczony w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt oraz na Czerwonej Liście Zwierząt Ginących i Zagrożonych w Polsce. W pracy przedstawiono niepublikowane dane i nowe informacje na temat S. boletella, zebrane głównie na obszarze północno-wschodniej i południowo-wschodniej Polski w latach 1953–2014. W wyniku badań stwierdzono występowanie gatunku na 14 nowych stanowiskach (oddzielnych kwadratach UTM), w tym po raz pierwszy na Równinie Łęczyńsko-Włodawskiej w obrębie Wyżyny Lubelskiej. Po roku 1979 nie potwierdzono występowania gatunku w Beskidzie Zachodnim, na Wyżynie Krakowsko-Wieluńskiej oraz na Górnym Śląsku.
S. 131-139 : il. kolor ; 25 cm
Review of literature data as well as new distributional records of the relict and endangered saproxylic tineid moth Scardia boletella (Fabricius, 1794) in Poland are presented. Unpublished museal data from 1954 to 1963 and own observations from 1988 to 2014, mainly from Bieszczady Mts, East Beskid, Masurian Lake District, Białowieża Forest and Podlasie are included. The species is recorded for the first time from Lublin Upland.
Bibliogr. s. 138-139
Bibliogr. p. 138-139
Streszcz. pol.
P. 131-139 : ill. colour ; 25 cm
Abstract in Polish.
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Materialy k poznaniû rasprostraneniâ ručejnikov (Trichoptera) Polši /
Fragmenta Faunistica ; t. 9, nr 2
Materialien zur Kenntis der Verbreitung der Trichopteren Polens
Materiały do znajomości rozmieszczenia chruścików (Trichoptera) Polski = Materialy k poznaniû rasprostraneniâ ručejnikov (Trichoptera) Polši
Materiały do rozmieszczenia chruścików Polski
Autorzy:: Riedel, Wanda
Współwytwórcy:: Polska Akademia Nauk. Instytut Zoologiczny
Państwowe Wydawnictwo Naukowe (1951–1992)
Wydawca:: Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Powiązania:: Fragmenta Faunistica
Opis:: 10, [1] s. ; 25 cm
10, [1] p. ; 25 cm
Abstract in German, Russian. Taxa in Latin
Streszcz. ros., niem. Nazwy taksonów również łac.
Liczbowanie stron również: P. 11-[21]
Bibliogr. s. 9-10 (19-20)
Liczbowanie stron również: S. 11-[21]
Bibliogr. p. 9-10 (19-20)
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Materialien zur Kenntnis der Verbreitung der Köcherfliegen (Trichoptera) in Polen. 2
Materiały do znajomości chruścików Polski
Materialy po izučeniû rasprostraneniâ ručejnikov (Trichoptera) v Polše. 2
Materiały do znajomości rozmieszczenia chruścików (Trichoptera) w Polsce. II
Fragmenta Faunistica ; t. 18, nr 13
Autorzy:: Riedel, Wanda
Wydawca:: Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Powiązania:: Fragmenta Faunistica
Opis:: 12 p. ; 25 cm
p. 245-256
12 s. ; 25 cm
Liczbowanie stron również: 245-256
Bibliogr. p. 11
Abstract in Russian, German
Streszcz. ros., niem.
Bibliogr. s. 11
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Fragmenta Faunistica, t. 40, nr 13
Transantarktyczne związki Diacholorini s. str. (Diptera: Tabanidae)
Transantarctic relations of Diachlorini (Diptera: Tabanidae)
Autorzy:: Trojan, Przemysław
Polska Akademia Nauk. Muzeum i Instytut Zoologii
Wydawca:: Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk
Powiązania:: Fragmenta Faunistica
Opis:: P. 169-189 ; 24 cm
S. 169-189 ; 24 cm
Diachlorini are distributed in 8 vegetation zones, but it is only in Neotropis that they occupy the entire environmental range. Plesiomorphic, intermediate and apomorphic character states in Diachlorini were discussed. The definition of ancestral forms is based on plesiomorphic character states. Their occurrence in Australia is indicated by intermediate character states in east Australia and New Caledonia. A four-step similarity analysis resulted in two clusters of closely related plesiomorphic taxa, one including Cydistomyia TAYL. and Nubiloides COSC.& PHIL., and the other with Cydistomorpha TROJ. as the basis for all other clusters, but nearest to Neotropical Stenotabanus LUTZ-related taxa. Similiarity analysis confirmed the hypothesis of much closer morphological relations between South American and Australian taxa, than between Australian and South African ones. Transantarctic hypothesis is confirmed.
Streszcz. pol. Nazwy taksonów również łac.
Bibliogr. p. 184-185
Abstract in Polish. Taxa in Latin.
Bibliogr. s. 184-185
Dotychczasowe hipotezy wyjaśniające rozmieszczenie gondwańskich Diachlorini wywodzą je z Ameryki Południowej drogą północną z Afryki przez Madagaskar, Indie i wyspy Orientu do Nowej Gwinei i Australii; lub południową z Ameryki Południowej przez Antarktydę do Afryki Południowej oraz Australii i dalej poprzez wyspy Orientu do Indii. Obie te hipotezy oparte na koncepcji stałej pozycji kontynentów wymagały weryfikacji ze względu na nowe rozwiązania systematyki podrodziny Tabaninae oraz postępy w paleogeografii i paleochronologii półkuli południowej. Autor przyjął jako podstawę analizy rozmieszczenia Diachlorini obszaru Gondwany teorię dryftu kontynentalnego. Zestawiono również dane o chronologii wydarzeń paleogeograficznych i towarzyszących im warunkach środowiskowych, jak również o barierach morskich pojawiających się wraz z fragmentacją kontynentu Gondwany i zanikających lokalnie w Plejstocenie. Analiza rozmieszczenia Diachlorini wykazała, że zasiedliły one 8 stref roślinnych, jednak większość z nich jest związana z klimatem tropikalnym i subtropikalnym. Najszersze spektrum środowiskowe zasiedlają neotropikalne i nearktyczne gatunki z pokrewieństwa Stenotabanus Lutz. W Regionie Neotropikalnym dwa rodzaje, Agelanius Rond. i Nubiloides Cosc. & Phil.. Obydwa posiadają wiele plezjomorfii i są po części związane z występującym w zimnej strefie klimatu umiarkowanego lasem deszczowym ze znacznym udziałem Nothofagus. Ten typ lasu w przeszłości dominował na obszarze całej Gondwany. Ustalono listę cech oraz ich stanów plezjomorficznych, apomorficznych i przejściowych i na ich podstawie określono przypuszczalny wygląd grupy wyjściowej dla Diachlorini Najbardziej prawdopodobnym miejscem powstania plemienia jest Australia. Formy przejściowe między Lepidoselagini i Diachlorini zachowały się do dziś we wschodniej Australii i na Nowej Kaledonii. Wielostopniowa analiza podobieństw między rodzajami oparta na czterech miarach, Marczewskiego-Steinhausa, Czekanowskiego-Soerensena, odległości miejskiej i euklidesowej, wykazała, że najwyższy stopień podobieństwa występuje między plezjomorficznymi rodzajami Południowej Ameryki i Regionu Australijskiego. Cydistomyia Tayl. i Nubiloides Cosc.& Phil, stanowią parę takich rodzajów najbardziej zbliżonych do siebie i zarazem odrębnych od pozostałych. Forma pośrednia, należąca do Lepidoselagini australijska Cydistomorpha Troj. znajduje się u podstaw podziału wszystkich pozostałych rodzajów plezjomorficznych na grupy, przy czym najbliższym jej zgrupowaniem jest pokrewieństwo południowoamerykańskiego Stenotabanus Lutz. Analiza podobieństwa morfologicznego w obrębie plezjomorficznych form Diachlorini pozwoliła na udowodnienie hipotezy o gondwańskim pochodzeniu plemienia Diachlorini. Formy przejściowe zachowały się jedynie na obszarze Regionu Australijskiego, we wschodniej Australii i na Nowej Kaledonii.
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "Distribution" wg kryterium: Temat