Temat: Figuration - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Speaking freely : Keckermann on the figure of parrhesia
Autorzy:: Ryczek, Wojciech
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: COVID-19 through Bolsonaro’s speech : old sources for a new disease
Autorzy:: Siqueira, Maity
Garcia, Fernanda
Lipert, Luiz Felipe
Tota, Felippe
Girardi Ferrari, Caroline
Duarte Jr., Sergio
Opis:: In the context of Brazil's alarming COVID-19 death toll, metaphors in the discourse of former President Jair Bolsonaro seemed to minimize the magnitude of the pandemic scenario. Our goal is to analyse his use of figurative language in response to the widespread transmission of the virus in Brazil. We departed from the hypothesis that war, religion, and health mappings would be plentiful inBolsonaro’s speeches, considering his military past, religious beliefs, and the current pandemic. Our corpus consists of excerpts from Bolsonaro’s public speeches, ranging from March 10th, the day thes subject started to be addressed on the government website, to mid-August 2020, when Brazil surpassed 100,000 deaths. Bolsonaro's metaphorical utterances regarding COVID-19 were identified using the Metaphor Identification Procedure (Pragglejaz Group, 2007). In our results, WAR, a common source domain in politics, was one of the most used ones by Bolsonaro to talk about COVID-19 and its consequences. Linguistic instantiations of health and religious source domains were not frequent. Instead, religious beliefs came up as a frame that often underlies his speech. Moreover, results point to the possibility that Bolsonaro's speeches instantiate the Strict Father Model (Lakoff, 1996; 2004), a framework that describes conservative politics in the US.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Mapping HIV-related figures of risk in Europe’s blood donation regime
Autorzy:: Sekuler, Todd
Dziuban, Agata
Opis:: Grasping blood donation as contested grounds for enacting notions of belonging, responsibility and citizenship, this article analyses the role of donor deferral policies in the emergence of a European blood donation regime. We demonstrate how shifts in the moral economy of blood donation that followed from the outbreak of the human immunodeficiency virus (HIV) epidemic led to the prioritisation of donor deferral policies in efforts to enhance blood safety across Europe. We propose the notion "figures of risk" - condensed figurations of those understood to pose risks of HIV infection to themselves and to others - to describe the categories of persons implicated in changing European donor restriction policies. We explore how the Council of Europe’s annually revised Guide to the preparation, use and quality assurance of blood components, first published in 1992, came to legitimise and sustain increasingly contested deferral practices, which have produced shifting groups of persons as European ‘figures of risk’. Qualitative analyses of the Guide’s 19 editions reveal 3 dimensions through which these figures have become increasingly stabilised over time: in terms of their ontology, temporality and risk-related exceptionality. We conclude by asking how collectivising figurations of donors, framed through literature on ‘profiling’, shape notions of European citizenship.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Metabasis : kilka słów o apostrofie
Metabasis : a few words about apostrophe
Autorzy:: Ryczek, Wojciech
Opis:: The main aim of the paper is to make some remarks on apostrophe (aversio), its figurative nature and discursive functions. The figure of rhetorical address to some person other than judge has many affinities with other linguistic or stylistic devices, for instance exclamation, a rhetorical question, animation, personification, aposiopesis, prosopopoeia. As a rhetorical aversion it remains always involved in a communicative context. Using many modes of figuration, apostrophe conveniently gives poet the opportunity to modulate his poetic voice. Then, it seems to be a mark of invested passion or sublime poetry. The considerations on apostrophe are concentrated on three issues: forms and meanings of this figure in rhetorical tradition (Quintilian, Górski, Keckermann, Stanisław Kostka Potocki, Euzebiusz Słowacki), idea of apostrophe as a central figure of post-Enlightenment poetry (Jonathan Culler), and its role in a poetic invocation (for example of Jan Kochanowski’s Latin ode to Henryk Walezy and stanza addressed to ‘Heavenly Muse’ in Torquato Tasso and Piotr Kochanowski).
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Contemporary myths and posthuman ethics of storytelling in Olga Tokarczuks writing
Autorzy:: Świerkosz, Monika
Opis:: Wychodząc od posthumanistycznej definicji mitu jako krytycznej figuracji, autorka pokazuje, w jaki sposób Olga Tokarczuk wykorzystuje kulturowe mity, by rozmontować binarne, dualistyczne podstawy wyobraźni literackiej. Sztuka opowiadania (storytelling) ukazana zostaje jako narzędzie działania światotwórczego (artystycznego), ale i krytycznego (polityczno-etycznego). Powieści "Prawiek i inne czasy", "Dom dzienny, dom nocny", "Historie ostatnie" oraz opowiadanie "Najbrzydsza kobieta świata" odczytane zostały w kontekście koncepcji "czułego narratora" oraz deklarowanej przez pisarkę poznawczej (epistemologicznej) roli literatury.
The paper demonstrates how Olga Tokarczuk refers to the critical, non-anthropocentric tradition of mythologization in order to deconstruct from within homogenous "grand narratives" of any (clear) identities. The author points out the subversive usage of the figures of dolls (puppets), monsters, saints-freaks, and goddesses, which, following Donna Haraway and Rosi Braidotti, might be understood as posthuman figurations of the subject. The article discusses the possibilities and limitations of Tokarczuk's narrative strategy of mythmaking and her search for a new form of universality in context of posthuman ethics and politics of storytelling.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Stylistic dominants in English and Polish poetic texts : literary semantics facing translation studies
Autorzy:: Chrzanowska-Kluczewska, Elżbieta
Opis:: The article refers briefly to the development, over the last half-century, of the sub-discipline of literary linguistics, called literary semantics in anglophone tradition. The author mentions also a development of studies on artistic language in contemporary Polish linguistic theorizing, Conceived as a broad linguistic approach to literary texts, literary semantics enters into dialogue with translation studies in the area of comparative stylistics. The author discusses the notion of semantic dominant, introduced into linguistics by R. Jakobson in 1976 and into the Polish critical theory of translation by St. Barańczak (2004) to designate the most salient element of the poem's complex structure, acting as a clue to its interpretation and translation. The examples provided by Barańczak lead us to the conclusion that the concept of semantic dominant should be re-named stylistic dominant, the term that better reflects a peculiar characteristic of a multi-level and often multimodal nature of meaning in poetic texts (plurisignation). What is more, we should talk about sets of stylistic dominants rather than their single occurrences. An important dominant remains figuration but the orchestration of the poem and often its graphic layout are of no less import in meaning construction.
Artykuł opisuje zwięźle rozwój (w ostatnim półwieczu) subdyscypliny lingwistyki literackiej zwanej w tradycji anglojęzycznej (głównie brytyjskiej) semantyką literacką, wskazując na jej korzenie w innych paradygmatach naukowych (m.in. w formalizmie rosyjskim oraz moskiewsko-tartuskiej szkole semiotyki) oraz na jej bliskie związki z poetyką kognitywną. Autorka wskazuje też na rozwój badań nad językiem artystycznym we współczesnej polskiej myśli lingwistycznej. Semantyka literacka, według idei T. Eatona prezentująca szerokie, interdyscyplinarne podejście do tekstów literackich, w naturalny sposób wchodzi w dialog z translatologią w obrębie studiów zwanych stylistyką porównawczą. Autorka omawia pojęcie zwane dominantą semantyczną, wprowadzone do teorii języka przez Romana Jakobsona w 1976 r., a do polskiej krytycznej teorii przekładu przez S. Barańczaka (2004), a oznaczające najbardziej wyróżniający się element złożonej struktury wiersza, funkcjonujący jako klucz do jego interpretacji i tłumaczenia. Przykłady przytoczone przez Barańczaka, zarówno jako metajęzykowy komentarz do konstruowania jego własnych przekładów wybranych anglojęzycznych utworów poetyckich, jak również jako krytyczna ocena wytworów innych tłumaczy, prowadzą autorkę artykułu do konkluzji, że pojęcie dominanty semantycznej winno zostać zastąpione dominantą stylistyczną, która to kategoria lepiej odzwierciedla szczególną cechę konstrukcji znaczenia w tekstach poetyckich, przebiegającej na wielu płaszczyznach języka i często multimodalnej, zwaną wieloznaczeniowością (plurisignation, termin Philipa E. Wheelwrighta, 1954/1968). Ponadto, raczej niż o pojedynczej dominancie stylistycznej, powinniśmy mówić o ich zespole jako kluczu do złożonej semantyki poezji. Ważną dominantą pozostaje figuracja (a szczególnie użycie tropów), jednakże instrumentacja wiersza (całość jego fonetyki i wersyfikacji), a często także układ graficzny odgrywają nie mniejszą rolę w konstrukcji jego znaczenia.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Literary semantics and literary pragmatics - (in)separable disciplines?
Autorzy:: Chrzanowska-Kluczewska, Elżbieta
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Tetmajerowskie próby przepracowania braku : wywoływanie pustki
Stuck in loop : Kazimierz Tetmajer’s attempts to cope with transcendental absence (lack)
Autorzy:: Pilch, Urszula
Opis:: At the core of Kazimierz Tetmajer’s lyricism is the perception of transcendental absence, which provokes a range of unsettling reactions like fear, horror, or scorn (irony), and, in turn, the need to regain some sort of balance. This article analyzes all elements of this paradigmatic situation, especially the poet’s owing up to those reactions, his attempts to come to terms with them, and, if possible, to work out a way of converting their negativity into something that he actually wanted. At all times, it seems, he looks hard for the adequate means to express his emotional states. Struggling to express the inexpressible, he performs acts of creation which, however, do not produce anything (i.e. ‘nothing’ or ‘lack’). This outcome sets in motion, largely beyond conscious control, an emotional reaction, the affect of emptiness and lack (l’affect de vide et de manque). That emptiness constitutes a certain whole, or, more precisely, a negative figuration of lack. Attempts to make sense of it endow it with a new, spatial quality - it is a site where lack becomes nothing (le néant), but at the same time is reconstituted as a space which can engulf the human subject. This precarious situation defines in a way the human condition. The poet, as Tetmajer’s poetry shows, is stuck in a loop. The creative act is elicited by a lack which he tries to control, fill in, and master, yet all the attempts to find an adequate expression or figuration are in vain. They merely recreate the original absence (lack).
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "Figuration" wg kryterium: Temat