- Tytuł:
-
Radio properties of far-infrared extragalactic sources in All Sky Surveys
Radiowe własności pozagalaktycznych źródeł podczerwonych w przeglądach całego nieba - Autorzy:
- Piątek, Paweł
- Opis:
-
We present measurements of star formation rate (SFR) of galaxies detected in the AKARI All Sky Survey performed with indicators based on far-infrared (FIR), ultraviolet (UV) and radio continuum. UV radiation from massive, young stars is partially absorbed by galactic dust which re-emits them at longer wavelengths, i. e. FIR. The same stellar population is responsible for the production of cosmic ray electrons when stars end their lives as supernovae. Ultrarelativistic electrons located in magnetic field emit synchrotron radiation at radio wavelength. Therefore, the formation of stars observed jointly in FIR and UV is expected to be equal to that measured in radio i. e. SFR(UV) +SFR(IR) = SFR(radio). In this work we applied different expressions for SFR published in last 20 years. We used flux density measured in all sky survey performed by the AKARI far-infrared space telescope combined with GALEX ultraviolet and NVSS radio ground interferometer data. We also used redshift information from the SDSS to determine distance of individual objects. We conclude that the relation between different SFR indicators is roughlylinear for normal galaxies, as expected. The best indicators we selected are SFR(radio) of Schmitt et al. (2006), SFR(UV) of Rosa-González et al. (2002) and SFR(FIR) of Bell (2003). For galaxies containing active nuclei the linearcorrelation does not hold, because emission from nucleus makes the SFR indicators less precise.
Przedstawiamy pomiary tempa formowania gwiazd (SFR) galaktyk obserwowanych przez satelitę AKARI w przy użyciu estymatorów opartych na dalekiej podczerwieni (FIR), ultrafiolecie (UV) i w paśmie radiowym. Promieniowanie UV z masywnych, młodych gwiazd jest częściowo pochłaniane przez galaktyczny pył, który wyświeca to promieniowanie w dłuższych falach podczerwonych. Ta sama populacja gwiazdowa jest odpowiedzialna za produkcje ultrarelatywistycznych elektronów, kiedy gwiazdy kończą swoje życie jako supernowe. Ultrarelatywistyczne elektrony w polu magnetycznym emitują promieniowanie synchrotronowe w falach radiowych. Zatem spodziewamy się, że formacja gwiazdowa obserwowana jednocześnie w FIR i UV będzie równa do tej mierzonej w radio, czyli SFR(UV)+SFR(FIR)+SFR(radio). W tej pracy stosujemy różne estymatory SFR stosowane w literaturze w ciągu ostatnich 20 latach. Używamy gęstości strumienia mierzonych w przeglądach całego nieba przez AKARI (podczerwony teleskop kosmiczny), GALEX (ultrafioletowy teleskop kosmiczny) i NVSS - radiowy interferometr naziemny. Używamy także informacji o przesunięciu ku czerwieni z SDSS do wyznaczenia odległości do poszczególnych obiektów. Wnioskujemy, że relacja pomiędzy różnymi wskaźnikami SFR jest w przybliżeniu liniowa dla normalnych galaktyk, tak, jak się tego spodziewaliśmy. Najlepsze wybrane wskaźniki to SFR(radio) - Schmitt (2006), SFR(UV) - Rosa-González (2002) i SFR(FIR) - Bell (2003). W przypadku galaktyk, które zawierają aktywne jądro, liniowa korelacja jest słabsza, ponieważ emisja z ich jąder powoduje , że wskaźniki SFR są mniej precyzyjne. - Dostawca treści:
- Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne