Wszystkie pola: Ascomycota

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Two new Bacidia (Ramalinaceae, lichenized Ascomycota) from Antarctica
Autorzy:: Olech, Maria
Czarnota, Paweł
Tematy:: Antarctica
lichenized fungi
lichens
Ascomycota
taxonomy
new species; Pokaż więcej
Data publikacji:: 2009
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2051643.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:: Polish Polar Research; 2009, 30, 4; 339-346
0138-0338
2081-8262
Pojawia się w:: Polish Polar Research
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Notes on Caloplaca lucifunga (Teloschistales, Ascomycota) in Poland
Uwagi o występowaniu Caloplaca lucifunga (Teloschistales, Ascomycota) w Polsce
Autorzy:: Kubiak, D.
Zalewska, A.
Data publikacji:: 2009
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/67404.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:: Acta Mycologica; 2009, 44, 2
0001-625X
2353-074X
Pojawia się w:: Acta Mycologica
Opis:: The current knowledge on the occurrence of Caloplaca lucifuga, a rare lichen with an inconspicuous crustose sorediate thallus, is discussed. Both previous and new localities are presented. The most important data on the ecology and general distribution of the species are given. Diagnostic characters related to the morphology, anatomy and chemistry of C. lucifuga that help to differentiate it from similar species are described.
Caloplaca lucifuga jest porostem znanym z Europy oraz z dwóch niepublikowanych notowań z Ameryki Południowej (Kolumbia). Pomimo szerokiego zasięgu występowania na kontynencie europejskim, gatunek ten podawany jest w poszczególnych krajach zwykle z niewielu stanowisk. W Polsce zarejestrowany został łącznie na dziesięciu stanowiskach w północnej i północno-wschodniej części kraju. W pracy przedstawiono dotychczas znane oraz nowe stanowiska tego gatunku stwierdzone w latach 2005–2008 na Pojezierzu Olsztyńskim. Uzyskane wyniki oraz przegląd danych dotyczących ekologii tego gatunku wskazują, iż może być on bardziej rozpowszechniony w dużych kompleksach leśnych z udziałem starych drzew liściastych, zwłaszcza dębów. Ze względu jednak na zanikanie siedlisk charakterystycznych dla C. lucifuga, gatunek ten zasługuje na umieszczenie go na krajowej „Czerwonej Liście” porostów zagrożonych wymarciem. Porost ten ma potencjalne właściwości lichenoindykacyjne, dotychczas w Polsce niewykorzystane, mogące mieć zastosowanie w wyznaczaniu miejsc o wysokiej bioróżnorodności oraz najcenniejszych zbiorowisk leśnych. Epifit ten, pomimo drobnych rozmiarów ma bardzo charakterystyczne cechy morfologiczne i chemiczne pozwalające odróżnić go od innych podobnych taksonów. Najbardziej istotne cechy diagnostyczne tego gatunku to jasnoszara, endofloedyczna plecha oraz liczne, zaokrąglone lub nieregularne, nie zlewające się ze sobą, jasnożółtawe, żółtawoszare do brudno żółto-pomarańczowo-brunatnych soralia, barwiące się od KOH na karminowo-czerwono.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: New records of Lobaria amplissima (Lobariaceae, Ascomycota) in Poland
Nowe stanowiska Lobaria amplissima (Lobariaceae, Ascomycota) w Polsce
Autorzy:: Zalewska, A.
Bohdan, A.
Tematy:: new record
new locality
fungi
lichenized fungi
ancient forest
forest species
Lobaria amplissima
Lobariaceae
Ascomycota
Bialowieza Forest
Polska; Pokaż więcej
Data publikacji:: 2012
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/67231.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:: Acta Mycologica; 2012, 47, 1
0001-625X
2353-074X
Pojawia się w:: Acta Mycologica
Opis:: The current knowledge on the occurrence of Lobaria amplissima, a very rare old-growth forest lichen in Poland, is discussed. Both previous and new localities are presented. The Białowieża Forest, from which L. amplissima is reported, is a refuge site of L. amplissima in the lowland forests of Central Europe. The most important data on the ecology and the general distribution of the species are given. Diagnostic characters related to the morphology, anatomy and chemistry of L. amplissima differentiating it from similar species are described.
Lobaria amplissima jest porostem znanym głównie z Europy, ale posiada również stanowiska w Makaronezji, Azji, Nowej Zelandii, a także w Ameryce Płn. i północnej części Afryki. Typ jej rozmieszczenia w Europie można określić jako oceaniczno-suboceaniczny, od Norwegii po Portugalię. Dalej w kierunku wschodnim występuje głównie w górach, np. w regionie śródziemnomorskim i w Europie Centralnej. Lobaria amplissima rośnie na pniach lub grubych konarach starych drzew liściastych, bezpośrednio na korze lub na epifitycznych mszakach. Rzadziej notowana jest na omszonych kwaśnych skałach. Porost ten jest bardzo wrażliwy na zanieczyszczenia powietrza i przekształcenia zbiorowisk leśnych, spowodowane zabiegami gospodarczymi. Jest on składnikiem ugrupowań epifitycznych ze związku Lobarion i jego występowanie ograniczone jest do najlepiej zachowanych ekosystemów leśnych. Pierwsze stanowisko L. amplissima w Polsce podali Kukwa i in. (2008) w wyniku rewizji okazu zdeponowanego w BSG, zebranego w Puszczy Białowieskiej i znanego wcześniej jako L. virens (Cieśliński i Tobolewski 1988; Cieśliński 2003, 2010). Kolejne stanowiska L. amplissima zostały ostatnio znalezione przez A. Bohdana, w wilgotnych lasach olszowych w obrębie kilku części rezerwatu „Lasy Naturalne Puszczy Białowieskiej” i Białowieskiego Parku Narodowego. Wszystkie notowania pochodzą z kory przewróconych starych jesionów. Plechy zlokalizowane były w podkoronowej części pni i w koronie. W Polsce L. amplissima zarejestrowana została łącznie na 9 stanowiskach w Puszczy Białowieskiej, która jest prawdopodobnie ostatnim refugium tego gatunku na Niżu Środkowo-Europejskim. Omawiany gatunek, podobnie jak inni przedstawiciele rodzaju Lobaria, jest porostem ściśle chronionym w Polsce. W niedalekiej przyszłości powinien być objęty ochroną strefową, która dodatkowo zabezpieczy potencjalne nowe stanowiska, zwłaszcza jeżeli zostaną znalezione w lasach gospodarczych. L. amplissima powinna być także wprowadzona w miejsce L. virens na krajową czerwoną listę gatunków zagrożonych oraz do zestawienia indykatorów lasów puszczańskich. W pracy przedstawiono jedno dotychczas znane oraz nowe stanowiska L. amplissima, stwierdzone w latach 2010 i 2011. Uzyskane wyniki oraz przegląd danych dotyczących ekologii tego gatunku wskazują, że możliwe jest znalezienie w Polsce nielicznych nowych stanowisk tego rzadkiego porostu, ale tylko w najmniej zniekształconych lasach liściastych, o charakterze puszczańskim. Potencjalne miejsca występowania wydają się być ograniczone do dużych kompleksów leśnych w północno-wschodniej Polsce i w Bieszczadach. Najbardziej prawdopodobnymi forofitami mogą być jesiony w łęgach i olsach, jesiony i dęby w wilgotnych postaciach grądów, buki i jawory w zbiorowiskach leśnych w górach. Przeszukiwane powinny być górne części pni i grube, dolne konary przewróconych drzew. Obserwacje drzew stojących, za pomocą lornetki ornitologicznej, umożliwiają zauważenie tylko dużych (do 20-30 cm średnicy) plech, występujących dość rzadko (Ryc.2). Ze względu na podobieństwo, głównie do Lobaria virens i Flavoparmelia caperata, konieczne są badania laboratoryjne, w tym TLC. Najbardziej istotne cechy diagnostyczne omawianego gatunku to jasnoszara (w stanie suchym) górna powierzchnia plechy (wilgotna – szaro-zielona), z wyraźnymi marszczeniami w części środkowej i drobne, do 2 cm szerokości, karbowano-wcinane, częściowo podwinięte łatki. W materiałach z Polski nie stwierdzono bardzo charakterystycznych, brązowo-czarnych krzaczkowatych cefalodiów, występujących na górnej stronie plechy. Plechy zawierają skrobikulinę, rzadziej pseudocyfellarynę i atranorynę. Górna kora barwi się od KOH intensywnie jasno żółto, charakterystyczne są również reakcje miąższu: K+ ciemno żółty, PD–, C–, KC+ ciemno różowy lub czerwono-różowy.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Lecania cuprea and Micarea pycnidiophora (lichenized Ascomycota) new to Poland
Autorzy:: Czarnota, P.
Tematy:: Lecania cuprea
Micarea pycnidiophora
calciphilous lichen
lichen
lichenized fungi
Ascomycota
new species
Polska; Pokaż więcej
Data publikacji:: 2015
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/56640.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:: Acta Societatis Botanicorum Poloniae; 2015, 84, 2
0001-6977
2083-9480
Pojawia się w:: Acta Societatis Botanicorum Poloniae
Opis:: Two lichenized fungi, Lecania cuprea and Micarea pycnidiophora, are reported for the first time from Poland. Lecania cuprea is also recorded as a new lichen species to the Western Beskidy Mts and the Pieniny Mts and M. pycnidiophora is new to the Carpathians. Illustrated descriptions, taxonomic notes, habitat requirements and known distributions for both species are provided.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Ultrastructural examination of the pycnidia and conidia of the genus Opegrapha (Arthoniales, Ascomycota)
Badania ultrastrukturalne pyknidiów i zarodników konidialnych porostów z rodzaju Opegrapha (Arthoniales, Ascomycota)
Autorzy:: Wieczorek, A.
Data publikacji:: 2009
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/67389.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:: Acta Mycologica; 2009, 44, 2
0001-625X
2353-074X
Pojawia się w:: Acta Mycologica
Opis:: The paper presents a summary of examinations on the variation of pycnidia and conidia of the following Opegrapha species occurring in Poland: O. atra, O. calcarea, O. dolomitica, O. gyrocarpa, O. niveoatra, O. rupestris, O. varia, O. vermicellifera, O. viridis and O. vulgata.
W pracy przedstawiono wyniki badań nad zmiennością pyknidiów należących do 10 gatunków porostów z rodzaju Opegrapha występujących w Polsce. (O. atra Pers., O. calcarea Sm., O. dolomitica (Arnold) Clauzade & Cl. Roux, O. gyrocarpa Flot., O. niveoatra (Borrer) J. R. Laundon, O. rupestris Pers., O. varia Pers., O. vermicellifera (Kune) J. R. Laundon, O. viridis (Ach.) Behlen & Desberger, O. vulgata (Ach.) Ach.).W badaniach wykorzystano mikroskop elektronowy skaningowy QUENTA 200 oraz mikroskop świetlny typu NIKON Eclipse E-600 . Praca jest podsumowaniem dotychczasowych badań nad zróżnicowaniem wszystkich struktur pyknidium. Dzięki przeprowadzonym obserwacjom dokładnie poznano między innymi grubość ściany pyknidium oraz warstwy konidiotwórczej, grubość ściany zarodników konidialnych, szerokość ostiolum w różnych stadiach rozwojowych pyknidium. Zastosowanie mikroskopii skaningowej ujawniło występowanie delikatnej ornamentacji na powierzchni zarodników konidialnych do tej pory uważanych za gładkie. Obserwacja pyknidiów pozwoliła na ujawnienie zjawiska tworzenia się dwóch ostioli u takich gatunków jak O. varia, O. vermicellifera i O. viridis. Przeprowadzone badania pokazały również jak duże jest zróżnicowanie form pyknidiów oraz produkowanych przez nie zarodników konidialnych.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Revision of the genus Cetrelia (Lecanorales, Ascomycota) in the Bialowieza Forest (Belarussian part)
Autorzy:: Golubkov, V.
Matwiejuk, A.
Bely, P.
Tsurykau, A.
Tematy:: lichen
biodiversity
Cetrelia
Lecanorales
Ascomycota
Belorussia
Bialowieza Forest; Pokaż więcej
Data publikacji:: 2015
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/790537.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:: Steciana; 2015, 19, 3
1689-653X
Pojawia się w:: Steciana
Opis:: In the territory of NP the Białowieża Forest no special research on specific structure of lichens of the Cetrelia has been carried out, and there are only single instructions in publications (Golubkov 1986, 1987 and others) whose definitions are based on morphological characteristics and results of colour chemical reactions which are not always reliable. Three taxa of Cetrelia (C. cetrarioides, C. monachorum, C. olivetorum) have been identified in a study of the genus in Belarussian part of the Białowieża Forest. Cetrelia monachorum is the commonest member of the genus in the Białowieża Forest (46 records), whereas C. olivetorum is known from 35 localities. Cetrelia cetrarioides appears to be the rarest species of the genus in the Białowieża Forest (2 records). The distribution and status of three species in the Białowieża Forest are reviewed, distribution maps are provided, and the merits of the segregates for conservation measures are discussed.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Rhizocarpon lavatum and R. reductum (Rhizocarpaceae, Ascomycota), two misunderstood taxa found in the Gorce Mts (Polish Carpathians)
Rhizocarpon lavatum and R. reductum (Rhizocarpaceae, Ascomycota), dwa nieznane dotąd taksony stwierdzone w Gorcach (Polskie Karpaty)
Autorzy:: Matwiejuk, A.
Tematy:: Rhizocarpon lavatum
Rhizocarpon reductum
Rhizocarpaceae
Ascomycota
lichen
taxonomy
national park
nomenclature
Gorce Mountains
Polska
Carpathians Mountains; Pokaż więcej
Data publikacji:: 2012
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/67555.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:: Acta Mycologica; 2012, 47, 1
0001-625X
2353-074X
Pojawia się w:: Acta Mycologica
Opis:: Based on collections of P. Czarnota deposited in the GPN herbarium, 8 species of Rhizocarpon are reported from the Gorce Mountains. Two of them, R. lavatum and R. reductum are reported from the Gorce Mts for the first time, instead of erroneously determined R. obscuratum. This species was previously misinterpreted due to taxonomic and nomenclatoric uncertainties.
W zbiorach zielnikowych GPN z Gorców stwierdzono 8 gatunków Rhizocarpon (R. distinctum, R. geminatum, R. geographicum, R. lavatum, R. lecanorinum, R. petraeum, R. polycarpum, R. reductum). Po raz pierwszy dla tego terenu podano dwa gatunki Rhizocarpon lavatum i R. reductum. Wyróżnienie nowych gatunków związane jest ze zmianą ujęcia taksonomicznego i nomenklatorycznego reprezentantów grupy Rhizocarpon obscuratum auct., charakteryzujących się bezbarwnymi i murkowatymi zarodnikami (Fryday 2000; Ihlen 2004). W oznaczeniu tych gatunków wykorzystano chromatografię cienkowarstwową (TLC), która pozwoliła określić ich cechy chemiczne: obecność kwasu stiktowego u R. reductum i brak wtórnych metabolitów u R. lavatum. Pierwszy z tych gatunków charakteryzuje się ponadto mniejszymi i mniej podzielonymi zarodnikami [24.0-26.0×8.0-10.0 μm, (6-)8-10(-12) komórek], podczas gdy zarodniki R. lavatum osiągają rozmiary 30.0-42.0×14.0-18.0 μm i są podzielone na (8-)10-14(-18) komórek.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Note on Cladonia species (lichenized Ascomycota) from Ardahan province (Turkey)
Autorzy:: Osyczka, P.
Yazici, K.
Aslan, A.
Tematy:: Cladonia
Ascomycota
Ardahan province
Turkey
lichen
biodiversity
geographic distribution
Cladonia acuminata
Asia
Cladonia monomorpha; Pokaż więcej
Data publikacji:: 2011
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/57721.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:: Acta Societatis Botanicorum Poloniae; 2011, 80, 1
0001-6977
2083-9480
Pojawia się w:: Acta Societatis Botanicorum Poloniae
Opis:: This paper is the first report on Cladonia species from Ardahan, a north-eastern province of Turkey. A circumpolar boreal-low arctic species, Cladonia acuminata, rarely reported from Asia, and the recently described Cladonia monomorpha are reported as new for Turkey. Their detailed descriptions and taxonomical remarks are provided. Localities of other ascertained Cladonia species in the province supplement the knowledge of their distribution patterns in the country. In addition, the typically corticolous/lignicolous species Vulpicida pinastri is mentioned as also growing on primary squamules and podetia of C. pyxidata.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Two species of true morels (the genus Morchella, Ascomycota) recorded in the Ojcow National Park (south Poland)
Autorzy:: Baran, Jakub
Boroń, Piotr
Tematy:: rare fungi
ascomycota
fungi
nature conservation
edible fungi
mycobiota of
poland; Pokaż więcej
Data publikacji:: 2017
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/952595.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:: Acta Mycologica; 2017, 52, 1
0001-625X
2353-074X
Pojawia się w:: Acta Mycologica
Opis:: In this paper, we present results of survey on the occurrence of true morels, conducted in the Ojców National Park (ONP). The first data about true morels from the area of the ONP date back to the nineteenth century. However, despite multiple surveys in the next decades, their presence has not been confirmed. Therefore, true morels were thought to be extinct in the ONP. In 2014 and 2015, two morphotypes of true morel fruiting bodies were discovered in two sites, identified as black morels and yellow morels. In 2016, we collected three fruiting bodies for detailed morphological characterization and molecular identification. According to our results, these morels were identified as Morchella deliciosa and Morchella esculenta. Our finding is the first confirmation of the occurrence of both species (as they are presently recognized) in Poland.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Schizothyrioma ptarmicae [Helotiales, Ascomycota], a rare European fungus newly found in Poland
Autorzy:: Adamska, I
Tematy:: parasite
Schizothyrioma ptarmicae
Helotiales
locality
Polska
Ascomycota
fungi
occurrence
leaf
Slowinski National Park
Achillea ptarmica
morphological property; Pokaż więcej
Data publikacji:: 2004
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/57160.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:: Acta Societatis Botanicorum Poloniae; 2004, 73, 1
0001-6977
2083-9480
Pojawia się w:: Acta Societatis Botanicorum Poloniae
Opis:: The morphological properties of Schizothyrioma ptarmicae (Helotiales, Ascomycota), a fungus known from a single locality in Poland and infrequently reported from Europe, are described and illustrated. Schizothyrioma ptarmicae is a parasite of leaves of Achillea ptarmica. It has been found in the Myrico-Saliceto auritae and Cirsio-Polygonetum plant associations of the Słowiński National Park. Additionally, the properties of the specimens of S. ptarmicae collected were compared with those of S. aterridium, the only other member of the genus Schyzothyrioma.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "Ascomycota" wg kryterium: Wszystkie pola