Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Krytycyzm" wg kryterium: Temat


Wyświetlanie 1-7 z 7
Tytuł:
Płeć a grzeczność w mediach społecznościowych na przykładzie Facebooka: przypadek Kevina Spaceyego
Gender Differences in Politeness on Facebook: the Case of Kevin Spacey
Autorzy:
Błaź, Sylwia
Opis:
Celem niniejszej pracy jest wykazanie różnic pomiędzy kobietami i mężczyznami w użyciu języka, jakim się posługują, wyrażając krytykę na forum mediów społecznościowych na przykładzie Facebooka. Za materiał do analizy posłużyły ogłoszenie amerykańskiego aktora Kevina Spacey’ego zamieszczone na jego profilu na powyżej wymienionym portalu oraz komentarze, które zostały umieszczone pod tym postem. Pierwszy rozdział pracy przedstawia opis cech charakterystycznych dla komunikacji za pomocą komputera oraz narzędzi pragmatycznych, takich jak presupozycje oraz grzeczność. W drugim rozdziale znajduje się szczegółowa analiza ogłoszenia oraz komentarzy. Ostatnia część pracy składa się z wniosków, jakie wyciągnięto po analizie. Główną różnicą między kobietami a mężczyznami w trakcie wyrażania krytyki w Internecie jest to, że kobiety w przypadku takiej sytuacji stają się bardziej nieuprzejme od mężczyzn, z racji tego, że używają więcej wulgaryzmów oraz obraźliwych wyrażeń.
The aim of this particular BA thesis is to point out differences between women and men in the language used when expressing criticism in social media. The analysis was based on Kevin Spacey’s announcement, which he posted on his own Facebook website, and comments which are to find below his statement. The first chapter of the BA thesis is theoretical. It presents characteristic features of CMC, descriptions of presuppositions and politeness as well. In the second chapter there is a detailed analysis of the announcement and comments related to it. Conclusions are the last part of the BA thesis. The chief difference between the two sexes when criticising a person or an issue on the Internet is that women are the ones who tend to behave more rudely in this case as they use more swear words or offensive expressions than men.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
A crisis of public criticism. The actualization of center-periphery semantics in the European Union
Kryzys publicznej krytyki. Urzeczywistnianie semantyki „centrum-peryferie” w Unii Europejskiej
Autorzy:
Langenohl, Andreas
Tematy:
European Union
European integration
criticism
political public sphere
postcolonial theory
Unia Europejska
integracja europejska
krytycyzm
polityczna sfera publiczna
teoria postkolonialna
Pokaż więcej
Wydawca:
Łódzkie Towarzystwo Naukowe
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/413622.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The paper approaches the current condition of the European Union as a crisis of public criticism from a theoretical perspective. This crisis consists of the clash between current peripheralist criticisms coming from national governments, opposition parties and quasi-social movements and often combining with exclusivist demands, and the EU’s insistence on a continuation of its rationalist and modernist political project. The nature of this European project can be more closely analyzed if viewed as a political correlate to Jürgen Habermas’ model of rational public political deliberation. This analysis is then confronted with an alternative view on public criticism as found in postcolonial theory. In particular, this discussion engages Gayatri Spivak’s critique of peripheralist representations that deem themselves critical. On the basis of the theoretical juxtaposition between Habermas and Spivak, this paper distills a regulative idea for public political criticism that differs from Habermas’ conception of communicative rationality – namely, the regulative idea of self-criticism. Self-criticism is conceptualized as a way to account for potentially problematic aspects that may accompany peripheralist criticisms, to understanding them as an expression of the metropolitan political public dynamic, and thus to assume responsibility for them. For the current crisis constellation, this would mean rephrasing peripheralist criticisms as part and parcel of a genuinely European public political dynamic, thus overcoming the chasm created by the reciprocal consolidation of peripheralist and centralist positions.
W artykule podjęto teoretyczną refleksję nad stanem Unii Europejskiej w kategoriach kryzysu publicznej krytyki. Kryzys ten polega dzisiaj na zderzeniu krytycznych i połączonych często z żądaniami eksluzywizmu opinii, pochodzących od rządów narodowych, partii opozycyjnych i ruchów quasi-społecznych z naciskami na kontynuowanie Unii Europejskiej jako racjonalistycznego i modernistycznego projektu politycznego. Charakter projektu europejskiego można rozpoznać bliżej, gdy potraktuje się go jako polityczny korelat sformułowanego przez Jürgena Habermasa modelu racjonalnej i publicznej deliberacji politycznej. Analiza ta jest skonfrontowana z alternatywnym spojrzeniem na krytykę publiczną, jakie znaleźć można w teorii postkolonialnej. W szczególności chodzi tu o dokonaną przez Gayatri Spivak krytykę reprezentacji peryferyjnych, które same siebie uważają za krytyczne. Z teoretycznego zestawienia stanowisk Habermasa and Spivak autor wyprowadza ideę publicznej krytyki politycznej, która różni się od Habermasowskiej koncepcji racjonalności komunikacyjnej, a mianowicie regulatywną ideę samokrytycyzmu. Samokrytycyzm jest tu pojmowany jako sposób, dzięki któremu możliwe byłoby: unikanie potencjalnie problematycznych aspektów, które mogą towarzyszyć krytyce peryferyjnej; zrozumienie ich jako wyrazu metropolitalnej dynamiki polityczno-publicznej; i – w związku z tym – przyjęcie za nie odpowiedzialności. W odniesieniu do aktualnej, kryzysowej konstelacji oznaczałoby to przeformułowanie peryferyjnych głosów krytycznych jako nieodłącznej części prawdziwie europejskiej, publicznej dynamiki politycznej, i tym samym, przezwyciężenie głębokiego podziału, jaki powstaje w rezultacie obustronnej konsolidacji stanowisk głoszonych przez peryferie i centrum.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Thomas Kuhn, Stefan Amsterdamski, and the Cycles of Scientific Development
Thomas Kuhn, Stefan Amsterdamski i cykle rozwoju nauki
Autorzy:
Martin-Michalska, Anna
Tematy:
development of science
cognitive development
discontinuity
developmental cycles
paradigm
ideal of science
criticism
rozwój nauki
rozwój poznawczy
nieciągłość
cykle rozwojowe
paradygmat
ideał nauki
krytycyzm
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Umiejętności
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/63259628.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
In his most seminal work, The Structure of Scientific Revolutions, Thomas S. Kuhn advances a notion that science is embedded in historically contingent constellations of practices and ideas. In this view, history is part and parcel of science. Science develops by transforming that, which it emerges from – a theme later picked up by Polish philosopher of science, Stefan Amsterdamski. Kuhn also noticed important parallels between psychological and historical development. These insights have led him to the conclusion that what scientists do and what the science does are two different things. Scientific development is discontinuous in the sense that it cannot be measured by any external standard. Science is therefore its own judge. This paper identifies critical shortcomings of Kuhn’s theory of psychological development, which most affect his vision of scientific development. Subsequently, the problem of development is recast in terms of dynamic system theory or embodied cognition. The ensuing insights are organized into a cyclical model, with two main trajectories: one creative, the other generative. It is argued that the cyclical approach permits to overcome the dualisms, which plagued Kuhn’s original account (engagement versus criticism, creativity versus rule-following, etc.) and to further develop Amsterdamski’s idea that absent universal norms or standards, criticism and rationality are nonetheless possible.
W swoim najsłynniejszym dziele, „Strukturze Rewolucji Naukowych”, Thomas S. Kuhn rozwija myśl, iż nauka jest zakorzeniona w historycznie przygodnej praktyk oraz idei. Historia jest tym samym częścią nauki. Nauka rozwija się, przekształcając to, co zastane, którą to myśl podjął również polski filozof, Stefan Amsterdamski. Kuhn dostrzegł również paralelność rozwoju nauki oraz poznania jednostkowego, co doprowadziło go do przekonania, iż istnieje różnica między tym, co naukowcy robią, a tym co „robi” sama nauka. Rozwój nauki jest nieciągły w tym sensie, iż nie może być mierzony żadną zewnętrzną wobec nauki miarą; tym samym, nauka jest sama dla siebie sędzią. W prezentowanym artykule identyfikuję podstawowe błędy w przyjętej przez Kuhna teorii rozwoju psychologicznego poznania, które najbardziej rzutują na jego wizję rozwoju nauki. Następnie rekonstruuję problem doświadczenia i rozwoju w kategoriach teorii systemów dynamicznych oraz poznania ucieleśnionego. Spostrzeżenia te organizuję za pomocą cyklicznego modelu rozwoju nauki, wyróżniając dwie podstawowe fazy: kreatywną i generatywną. Podejście cykliczne pozwala na przekroczenie dualizmów obecnych w koncepcji Kuhna (zaangażowanie versus krytycyzm, kreatywność versus przestrzeganie reguł.) a także na dalsze rozwinięcie spostrzeżenia Amsterdamskiego, iż krytycyzm jest możliwy mimo niedostępności uniwersalnych standardów oceny.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Subversive artistic strategies of the avant-garde and the crisis of modern experience
Autorzy:
Lorenc, Iwona
Tematy:
neo-avant-garde
crisis of experience
subversion
cultural functionalization
artistic criticality
new materialism
facticity of experience
neoawangarda
kryzys doświadczenia
subwersja
kulturowa funkcjonalizacja
krytycyzm artystyczny
nowa materialność
faktyczność doświadczenia
Pokaż więcej
Wydawca:
Łódzkie Towarzystwo Naukowe
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/593855.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The purpose of this essay is to present several important changes in the sphere of modern experience and the strategies of the neo-avant-garde which correspond to them. Subversive practices of the avant-garde, as well as the neo-avant-garde, are inscribed in the new systems of cultural functionalization, which in many of their manifestations, on the one hand, lead to the loss of art’s critical potential. On the other hand, however, the potency and the staying power of the avant-garde in its new form – despite numerous declarations of its death – lie in its critical re-immersion in contemporary human experience and in preserving the tension between engagement and critical distance characteristic of the experience of late modernity. This, however, requires the reworking of the old formulas of anti-modernist protest and the fragile alliances with postmodernism.
Zamierzeniem niniejszego szkicu jest wskazanie na kilka ważnych dla zmian zachodzących w polu nowoczesnego doświadczenia i odpowiadających im strategii neoawangardy. Awangardowe, jak również neoawangardowe praktyki subwersywne wpisują się w nowe systemy kulturowej funkcjonalizacji, które w ich wielu przejawach prowadzą – z jednej strony – do utraty potencjału krytycznego sztuki. Jednakże z drugiej strony siła oddziaływania i moc przetrwania awangardy w nowej formule, wbrew licznym konstatacjom jej śmierci, po przepracowaniu dawnych formuł jej anty-modernistycznego protestu i kruchych przymierzach z postmodernizmem, tkwi w jej ponownym, krytycznym zanurzeniu się w doświadczeniach współczesnego człowieka. W przechowywaniu przez nią napięcia między zaangażowaniem i krytycznym dystansem cechującego późnonowoczesne doświadczenie.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Husserl and Shestov: philosophical antipodes
Autorzy:
Szepieniec, Katarzyna
Tematy:
crisis in culture
radical criticism
telos
the alternative either - or
overcoming the crisis
source of knowledge
kryzys kultury
radykalny krytycyzm
télos
alternatywa albo – albo
pokonanie kryzysu
źródło wiedzy
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Instytut Filozofii i Socjologii
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/437571.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The paper contains a general characteristics of the relation between Lev Shestov’s philosophy of existence and transcendental phenomenology of Edmund Husserl. The analysis was largely inspired by Cezary Wodziński’s research on Shestov’s writings, including his book published in Polish Wiedza a zbawienie. Studium myśli Lwa Szestowa (1991). In 1931, inspired by Descartes’ Meditationes de prima philosophiae, Husserl began a total transformation of philosophy into a science absolutely founded, assumptionless and developed in the spirit of absolute self-responsibility. Thus, the idea of philosophy as an exact science and Descartes’ idea of a science absolutely founded became the aim. It resulted in a project of universal science which — according to Husserl — has been the aim of European philosophy from the beginning. Ultimately, this philosophy was to rebuild the whole model of European culture. Less than two years after the first edition of Die Krisis der europäischen Wissenchaften und die transzendentale Phänomenologie, Lev Shestov published his Athens and Jerusalem (1938) where he agrees with Husserl’s diagnosis that the whole European culture is in a stage of a deep crisis which goes to its very foundations. However, Shestov points at the radically different sources of that crisis. Paradoxically, a remarkable friendship connecting these two thinkers did not affect the similarity of their views. In fact, they are located at the opposite poles of the contemporary philosophical scene. The friendship of Shestov and Husserl was born in the atmosphere of an intense and uncompromising intellectual debate. Both thinkers are strongly convinced that the fate of European culture and European understanding what it is to be man are decided in the realm of philosophy. So, the philosophical projects they offer are two extremely critical visions of culture. At the same time they suggest a way the European culture should be thoroughly reformed at its very basis.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Copernicus, his Latin style and comments to Commentariolus
Kopernik, styl jego łaciny i komentarze do Commentariolus
Autorzy:
Borski, George
Kokowski, Michał
Tematy:
Copernicus
copernicology
Copernican studies
metacopernicology
Commentariolus
Meditata
Letter against Werner
De revolutionibus
historical criticism
Latin stylistic analysis
stylometry
stylochronometry
Kopernik
kopernikologia
badania kopernikańskie
metakopernikologia
List przeciwko Wernerowi
krytycyzm historyczny
stylometria
stylochronometria
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Umiejętności
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/63291485.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
A methodology of historical or higher criticism and of stylometry/stylochronometry known from Biblical and literary studies is applied to the examination of Nicolaus Copernicus’s writings. In particular, his early work Commentariolus is compared at the level of the Latin language with his later ones (Meditata, Letter against Werner and De revolutionibus) as well as the texts of some other authors. A number of striking stylistic dissimilarities between these works have been identified and interpreted in the light of stylometry/stylochronometry, historical criticism and the history of Copernican research. The conducted research allowed to draw some plausible conclusions about the Sitz im Leben (historical context), the dating of Commentariolus and related matters.
Metodologia krytyki historycznej albo wyższej krytyki i stylometrii/stylochronometrii, znana z bibliologii i literaturoznawstwa, jest zastosowana do badania pism Mikołaja Kopernika. W szczególności jego wczesne dzieło Commentariolus porównuje się na poziomie języka łacińskiego z późniejszymi: jego własnymi (Meditata, List przeciwko Wernerowi i De revolutionibus) oraz innych autorów. Zidentyfikowano w tych pracach szereg uderzających różnic stylistycznych, które zinterpretowano w świetle stylometrii/stylochronometrii, krytyki historycznej oraz historii badań Kopernikowskich. Przeprowadzone badanie pozwoliło na wyciągnięcie prawdopodobnych wniosków na temat „Sitz im Leben” (kontekstu historycznego) i datowania Commentariolus.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
    Wyświetlanie 1-7 z 7

    Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies