Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Mizerkiewicz, Tomasz." wg kryterium: Autor


Tytuł:
Obmapywanie krytyki literackiej
Autorzy:
Mizerkiewicz, Tomasz
Data publikacji:
2007
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/969377.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Wielogłos; 2007, 1, 1; 175-182
2084-395X
Pojawia się w:
Wielogłos
Opis:
Recenzja książki „Kartografowie dziwnych podróży”. Wypisy z polskiej krytyki literackiej XX wieku, red. i wstęp M. Wyka, oprac. K. Biedrzycki, J. Fazan, D. Kozicka, M. Urbanowski, J. Zach, Kraków 2004, s. 620.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Krytyka powodowana gniewem (O Antologii dwudziestowiecznego pamfletu polskiego w opracowaniu Doroty Kozickiej)
Autorzy:
Mizerkiewicz, Tomasz
Tematy:
krytyka literacka
literatura polska XX wieku
pamflet
pamphlet
polish literature (20th c.)
literary criticism
Pokaż więcej
Data publikacji:
2011
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/969782.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Wielogłos; 2011, 1, 9; 157-162
2084-395X
Pojawia się w:
Wielogłos
Opis:
Antologia polskiego dwudziestowiecznego pamfletu krytycznoliterackiego przygotowana przez Dorotę Kozicką wydaje się jednym z bardziej znaczących symptomów pewnej współczesnej zmiany w rozumieniu krytyki literackiej w Polsce. Jeszcze do niedawna istniała ona jako dosyć tradycyjna dziedzina na styku literatury i literaturoznawstwa o statusie podejrzanym, gdyż jawnie sprzecznym – co chyba nie było zbyt chętnie roztrząsane – z pewnymi dokonanymi rozstrzygnięciami teoretycznymi oraz filozoficznymi. Poststrukturalistyczna perspektywa widzenia krytyki właściwie negowała możliwość jej prawomocnego uprawiania. Na pierwszej stronie Przyjemności tekstu pisał Roland Barthes: „odwrócę wzrok, to będzie moja jedyna negacja”. Słyszeliśmy przeto, że we Francji czy krajach anglosaskich naszemu terminowi „krytyka literacka” nic nie odpowiada, gdyż tam określenie to obejmuje różne teksty interpretujące literaturę, w tym także filologiczne dysertacje naukowe. U nas jednak nadal krytyka nie polegała na Barthesowskim odwracaniu wzroku, negacja wpisywana w gesty krytyczne była ujawniana, wypowiadana, zaczepna, kojarzyła się z takimi eksperckimi „wybrykami”, jak wartościowanie i hierarchizowanie. Uprawianie krytyki literackiej stawiało wręcz na pozycji staroświeckiego amatora literatury.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
W stroną mowy pozornie niezależnej, czyli o dialogu w polskiej prozie współczesnej
Towards reported direct speech (dialogue in the Polish contemporary prose)
Autorzy:
Mizerkiewicz, Tomasz
Data publikacji:
2007-06-15
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1390264.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Przestrzenie Teorii; 2004, 3-4; 239-251
2450-5765
Pojawia się w:
Przestrzenie Teorii
Opis:
Dialogue as a part of Polish prose didn't attract enough attention. Its form changed along with literary conventions, for instance - realistic novels imitated common conversations. Nowadays Polish novelists use dialogues rather incidentally and often stress its unauthenticity. The speach of character is always quotation of phrases heard before. The new form of dialogue can be traced in Polish prose - some sentences seem to be given as direct speach, but close examination of their construction reveals their inderict essence. It should be called „reported direct speach" (as negative of „free indirect speach"). This form of dialogue is part of an important process descibed by contemporary philosophers as triumph of culture of writing over traditional culture of voice.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
„Dopełniacz. Mnie”. Styl egzystencjalny jako problem tekstów biograficznych Artura Daniela Liskowackiego
„Genitive. Me.” Existential style in the essays of Artur Daniel Liskowacki
Autorzy:
Mizerkiewicz, Tomasz
Tematy:
style
existential style
biography
person
latest Polish prose
Artur Daniel Liskowacki
Wiesław Dymny
Andrzej Żywicki
Roman Bratny
styl
styl egzystencjalny
biografia
osoba
polska proza najnowsza
Pokaż więcej
Data publikacji:
2021
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2032412.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Autobiografia Literatura Kultura Media; 2021, 17; 19-35
2353-8694
2719-4361
Pojawia się w:
Autobiografia Literatura Kultura Media
Opis:
W artykule zaproponowano analizę tekstów biograficznych, w których opisywana osoba ujawnia się jako styl egzystencjalny (określenie Michela Foucaulta). Postać ta przypomina „autora jako gest”, wedle formuły Giorgia Agambena, czyli rozumiana być powinna jako „miejsce możliwe”, przestrzeń potencjalności danej osoby. Badanie tekstów Artura Daniela Liskowackiego w tym kontekście pozwala wyjaśnić jego upodobanie do zapisów biograficznych fascynacją osobami jako „miejscami możliwymi”, ujawnianymi przez pewne style egzystencjalne. W niektórych esejach zobrazowany został także sposób wnikania stylu portretowanej osoby w praktyki życia pisarza, co Marielle Macé opisała jako „włączanie do gry” wybranych form życia. Analiza stylu egzystencjalnego uprzytamnia także, dlaczego nawet najbardziej „niegodziwy” żywot staje się dogodną okazją do zapisu biograficznego, czego dowodzi szkic pisarza na temat Romana Bratnego.
The paper proposes the analysis of biographical texts where the person is described as „an existential style” (M. Foucault’s term). Such a person resembles „the author as a gesture” (G. Agamben) and should be understood as a „possible place”, the space of potentiality of a person. This perspective of research of Artur Daniel Liskowacki’s essays explains his fascination of persons seen as „possible places” disclosed by existential styles. Some essays describe the way some existential styles go into the everyday life practices of an essayist, what M. Macé called „putting chosen forms of life into play”. The analysis of an existential style also explains why even the condemned person’s life is a good opportunity to write the biographical text as evidenced by an essay concerning Roman Bratny.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
„Zdarza się raz na milion samobójczych snów” – o ostatnich powieściach Mariusza Sieniewicza
“Zdarza się raz na milion samobójczych snów” – on the last novels by Mariusz Sieniewicz
« Zdarza się raz na milion samobójczych snów » – sur les derniers romans de Mariusz Sieniewicz
Autorzy:
Mizerkiewicz, Tomasz
Data publikacji:
2013
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/534557.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Śląskie Studia Polonistyczne; 2013, 4, 2; 249-258
2084-0772
2353-0928
Pojawia się w:
Śląskie Studia Polonistyczne
Opis:
The author of the article discusses new poetics of the novel by Mariusz Sieniewicz to be found in such works as Rebelia, Miasto Szklanych Słoni and Spowiedź Śpiącej Królewny. What plays a decisive role in these works is imagination principles which, according to the author of the article, allows for calling the last novels by Sieniewicz spectroanalyses of contemporaneity. The characters of the works create themselves ghostly versions of reality, thanks to which they maintain the rest of the subjective activity. The very practice, in turn, leads to a gradual regaining of what is closest to an extremely individual experience, that is an every-day life. The consequence of these efforts is a personal metamorphosis (metanoia), a total change in the relationships between the world, and overcoming depressive moods. What the characters take part in is a unique experience of happiness, almost unknown in contemporary culture extorting and regulating happiness.
Dans l’article, l’auteur décrit la nouvelle poétique des romans de Mariusz Sieniewicz, présente dans les oeuvres Rebelia, Miasto Szklanych Słoni et Spowiedź Śpiącej Królewny. Dans la composition de ces textes le rôle décisif appartient aux règles d’imagination, ce qui, selon l’auteur de l’article, permet de nommer les derniers romans de Sieniewicz des « spectroanalyses » de la modernité. Les héros des oeuvres se créent des versions spectrales de réalité, grace auxquelles ils gardent les débris d’activité subjective. Cette pratique mène à son tour à une récupération graduelle de ce qui est le plus proche à l’expérience extrêmement individuelle – la vie quotidienne. La conséquence de ces efforts est une transformation personnelle (metanoia), un changement complet de relation avec le monde et le fait de surmonter l’humeur dépressive. La pratique unique du bonheur, presque inconnue dans la culture contemporaine, forçant à la joie et la reglémentant, devient l’expérience des protagonistes.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
“Justifying description” in Zygmunt Haupt’s works
„Usprawiedliwianie opisu” w twórczości Zygmunta Haupta
Autorzy:
Mizerkiewicz, Tomasz
Tematy:
description
the descriptive turn
speculative realism
Zygmunt Haupt
Kazimierz Twardowski
Graham Harman
opis
zwrot opisowy
realizm spekulatywny
Pokaż więcej
Data publikacji:
2023
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/27312311.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Forum Poetyki; 2023, 31; 22-35 (eng); 24-37 (pol)
2451-1404
Pojawia się w:
Forum Poetyki
Opis:
Artykuł omawia problematykę opisu w twórczości Zygmunta Haupta z wykorzystaniem inspiracji płynących ze strony współczesnego „zwrotu deskryptywnego” w literaturoznawstwie. Przypomniane zostały wczesne diagnozy krytyki literackiej wskazującej na wyjątkową wartość opisów Haupta, które pisarz włączał do swych opowiadań, mimo iż zdawał sobie sprawę z kryzysu zdolności mimetycznych literatury. Świadomie podejmował przy tym wysiłek „usprawiedliwiania opisu”, który pojawiał się u niego, jak zauważył Jerzy Stempowski, albo jako część całościowej wizji świata zewnętrznego z przywoływanymi próbnie uzasadnieniami filozoficznymi, albo jako element zdarzających się bohaterom opowiadań Haupta chwilom styku z realnością dostępną w znalezionych przypadkiem ramach lub „prześwitach”. Artykuł omawia kolejno te dwie metody uzasadniania części deskryptywnych, wykorzystane zostały przy tym pojęcia realizmu spekulatywnego, a także filozofii Kazimierza Twardowskiego, z której korzystają rzecznicy nowych form realizmu we współczesnej filozofii.
This article discusses the problem of description in the works of Zygmunt Haupt in the wider context of the contemporary “descriptive turn” in literary studies. First, early critical readings and reviews of Haupt’s exceptional descriptions, which the writer included in his stories even though he acknowledged a crisis of mimesis in literature, are discussed. Indeed, Haupt made a conscious effort to “justify description,” which played an important role in his works, as Jerzy Stempowski noticed, either as part of a comprehensive vision of the outside world with tentatively invokes philosophical justifications or in moments during which Haupt’s characters come into contact with reality in and through accidental openings or “windows.” The article discusses these two respective methods of justifying description, drawing on speculative realism as well as the philosophy of Kazimierz Twardowski, which inspires the contemporary advocates of new philosophical realisms.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Niewspółczesność. O możliwej historii literatury polskiej po 1989 roku
Noncontemporaneity. On the Possible History of Polish Literature after 1989
Autorzy:
Mizerkiewicz, Tomasz
Tematy:
niewspółczesność
współczesność
asynchronia
modernizm
postmodernizm
polska literatura najnowsza
teoria historii literatury
filozofia historii
noncontemporaneity
contemporaneity
asynchrony
modernism
postmodernism
Polish latest literature
theory of history of literature
philosophy of history
Pokaż więcej
Data publikacji:
2020
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/63225802.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Wielogłos; 2020, 43, 1; 23-36
1897-1962
2084-395X
Opis:
Temporal and historical frames usually applied to the description of recent Polish literature gradually lose their potential. “Postmodernism,” “late modernism,” and other terms do not reveal the complicated and local temporal landscape of this literature. Processes like the traumatic return of past events (WWII, the Holocaust, Stalinist terror), the simultaneous activity of Polish language writers in countries around the world, immigrant writings, etc., preclude the use of the term “contemporaneity,” since they do not create any shared temporal horizon and belong to processes of different temporal dynamics with separate time rhythms. Rather, they belong to the dimension of “noncontemporaneity” or “asynchrony.” “Noncontemporaneity” is both the general perspective of the latest literature and the experience of the main characters presented by the literary works. 
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies