Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Absolut" wg kryterium: Temat


Tytuł:
Czy i jak możliwa jest refleksja nad istnieniem?
Autorzy:
Zachariasz, Andrzej L.
Tematy:
Absolut
Bóg
byt (coś)
bycie
istnienie
momenty istnienia
życie
Pokaż więcej
Data publikacji:
2016
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2106178.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria; 2016, 2; 529-537
1230-1493
Pojawia się w:
Przegląd Filozoficzny. Nowa Seria
Opis:
Autor podjął próbę odpowiedzi na pytanie: czy i jak możliwa jest refleksja nad istnieniem? Wbrew ugruntowanej tradycją tezie, odrzuca on pogląd, zgodnie z którym Parmenidejskie pojęcie bytu ma charakter egzystencjalny. Twierdzi, że Parmenides, a za nim myśl starożytna, byt pojmuje poprzez określoność, a więc jako „coś”. Utrzymuje przy tym, że pojęcie „istnienia” na trwałe pojawiło się w myśli europejskiej dopiero w filozofii św. Tomasza z Akwinu. W proponowanym przez siebie rozumieniu autor utożsamia istnienie z mnogością i różnorodnością prezentujących się momentów, które w porządku myślenia wyraża słówko „coś” (το ον), czyli pojęcie bytu. W przedstawionym ujęciu autor nie oddziela bytu od jego bycia. Tym samym refleksja nad bytem jest zarazem refleksją nad istnieniem.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Daniela Dennetta naturalistyczno-ideologiczne spojrzenie na religię – kilka uwag związanych z metodologią i znaczeniem pojęć
Daniel Dennett’s naturalistic-ideological vision of religion – a few comments related to methodology and the meaning of concepts
Autorzy:
Duk, Andrzej
Tematy:
Dennett
naturalism
evolution
Absolute
religion
naturalizm
ewolucja
Absolut
religia
Pokaż więcej
Data publikacji:
2023
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/30149249.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Analecta Cracoviensia; 2023, 55; 49-66
2391-6842
0209-0864
Pojawia się w:
Analecta Cracoviensia
Opis:
Czasy współczesne obfitują w różne teorie dotyczące religii. Dotyczy to także myśli amerykańskiego filozofa i kognitywisty Daniela Dennetta. Bazując na własnej wersji ewolucjonizmu, próbuje on przedstawić czytelnikowi teorię mówiącą, że religia jest zjawiskiem naturalnym i zanikającym. Niestety podstawy jego teorii nie są wolne od poważnych błędów. Nie rozumie on ponadto treści kryjących się pod klasycznymi terminami „Bóg” i „religia”, co sprawia, że w jego filozofii pojawia się silna tendencja do „ubóstwiania” i „absolutyzowania” tego, co określa mianem ewolucji czy natury. Można zatem uznać, że mimo iż odrzuca on tradycyjne rozumienie religii, to tendencje religijne są obecne w jego dywagacjach, a on sam jest jak najbardziej człowiekiem „pewnej wiary i zaufania”.
Modern times abound with various theories about religion. This trend can also be found in the thoughts of the American philosopher and cognitive scientist Daniel Dennett. Based on his own version of evolutionism, he tries to introduce the reader to the theory that religion is a natural and vanishing phenomenon. Unfortunately, the foundations of his theory are not free from serious flaws. Moreover, he does not understand the content behind the classic terms like “God” and “religion”, which means that in his philosophy there is a strong tendency to “deify” and “absolutize” concepts such as “evolution” and “nature”. It can therefore be concluded that although he rejects the traditional understanding of religion, religious tendencies are still present in his divagations, and he is, above all, a man of a certain “faith and trust”.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Co dzwoni nam w uszach? Od ciszy Cage’a do krzyku Schönberga i z powrotem
What Rings in Our Ears? From Cage’s Silence to Schoenberg’s Scream
Autorzy:
Masłoń, Sławomir
Tematy:
cisza
absolut
atonalność
podmiot
pęknięcie
silence
absolute
atonality
subject
split
Pokaż więcej
Data publikacji:
2016
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/467121.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura; 2016, 33
1508-6305
2544-3186
Pojawia się w:
ER(R)GO: Teoria – Literatura – Kultura
Opis:
In the absolute silence of the anechoic chamber John Cage supposedly heard the sounds of his body, and although this interpretation of what happened is questioned, one can draw from this experiment a not necessarily empirical lesson that for the subject the field of the hearable is constituted by a surplus which materialises in a hallucinatory sound. In Arnold Schoenberg’s Erwartung we encounter the opposite kind of surplus: a second of the scream so full that to exhaust it half an hour (the duration of the compositon) and all the intuitive resources of the composer are necessary. This scream is a formless permanent presence tearing the narration apart and materializing as its tears, which places it on the side of (non-empirical) silence. Therefore, because the field of the hearable is split for the subject, “on the side of silence” silence does not exist – it manifests itself as all kinds of sounds, even hallucinatory ones. We can reach the “absolute” silence only if we take the position of the paradoxical object which splits us – only through the surplus of constantly changing and at the same time formless sound, which paradoxically reaches a complex state of stasis. In the pure presence of the split, in which the difference between the subject (consciousness) and the object (sound) is overcome, the external rules of organisation (instinct, reason) are no longer biding, and the subject, who is a dissonance, becomes its own cause.
John Cage w absolutnej ciszy komory bezechowej usłyszał ponoć dźwięki swego ciała i choć interpretacja ta poddawana jest w wątpliwość, można z jego doświadczenia wyciągnąć niekoniecznie empiryczną lekcję, że pole słyszalnego dla podmiotu ustanawiane jest przez nadmiar, który materializuje się w halucynacyjnym dźwięku. W Erwartung Arnolda Schönberga mamy do czynienia z odwrotnego rodzaju nadmiarem: z sekundą krzyku tak pełną, że na jej podtrzymanie przez pół godziny (czas trwania utworu) kompozytor  potrzebuje całej swej inwencji. Krzyk ten jest formalnie bezkształtną permanentną teraźniejszością, rozrywającą narrację i materializującą się jako jej zerwania, a zatem lokującą się po stronie (nieempirycznej) ciszy. Zatem ponieważ pole słyszalnego jest dla podmiotu rozszczepione, „po stronie ciszy” cisza nie istnieje – to tylko rożnego rodzaju dźwięki, nawet halucynacyjne. Do „absolutnej” ciszy możemy dotrzeć jedynie próbując zająć miejsce paradoksalnego obiektu, który nas rozszczepia – poprzez taki rodzaj nadmiaru zmieniającego się jak w kalejdoskopie, a zarazem formalnie bezkształtnego dźwięku, który paradoksalnie osiągnie złożony stan bezruchu. W czystej teraźniejszości obiektu, gdzie zostaje zniesiona różnica między podmiotem (świadomością) a przedmiotem (dźwiękiem), zewnętrzne reguły organizacyjne (instynkt, rozum) przestają obowiązywać i podmiot, który jest rozdźwiękiem, staje się swą własną przyczyną.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Związek metafizyki i epistemologii w myśli W. S. Sołowjowa
The Connection between Metaphysics and Epistemology in V. S. Soloviov’s Thought
Autorzy:
Obolevitch, Teresa
Tematy:
Sołowjow
metafizyka
epistemologia
wszechjedność
Absolut
Soloviov
metaphysics
epistemology
all-unity
Absolute
Pokaż więcej
Data publikacji:
2006
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2013438.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Roczniki Filozoficzne; 2006, 54, 1; 107-124
0035-7685
Pojawia się w:
Roczniki Filozoficzne
Opis:
In the article the assumptions are analyzed of V. S. Soloviov’s (1853-1900) metaphysics presented in his Criticism of Abstract Principles. When forming a metaphysics Soloviov considers and subjects to criticism two theories: Hegel’s extreme (in the Russian philosopher’s term – “abstract”) idealism, and the positivists’ radical empiricism. Soloviov perceives resolution of the difficulties seen in these theories in the conception of the so-called all-unity. According to this conception every being has its ontic foundation in the Absolute, which makes possible an inner connection between all things on the metaphysical and, respectively, epistemological level. In the present study it was found that Soloviov’s metaphysics is based on the following assumptions: (1) the thesis about the possibility of cognizing ‘a thing in itself’; (2) determining a close connection that occurs between the ontological and epistemological order; (3) the conviction that analysis of epistemological conception leads to the ontological ‘truth about the thing’. Acceptance of these propositions is connected with the Russian philosopher’s religious beliefs concerning the existence of an ultimate foundation of reality, and his detailed critical-‑historical analyses are completely subjected to the aspiration to create a theist metaphysics on the basis of this Absolute principle, that is of God.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Solideism – a version of solipsism
Autorzy:
Olszewski, Adam
Tematy:
solipsyzm
Ego
Datum
solideizm
Absolut
solipsism
solideism
Absolute
Pokaż więcej
Data publikacji:
2024
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/63509227.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Analecta Cracoviensia; 2024, 56; 63-81
2391-6842
0209-0864
Opis:
This paper marks the first extensive attempt to articulate the view I have termed solideism. I begin by exploring various interpretations of solipsism, as solideism represents a particular version of it, and establish a schematic formulation for solipsism. Following a brief overview of absolute idealism, I reconstruct F. C. S. Schiller’s argument that absolute idealism inevitably leads to solipsism. Building on Schiller’s reasoning, along with my own argument against solipsism (developed in a separate paper), I derive an absolute form of solipsism – solideism. Lastly, I offer observations on the order structure of the set of all solipsisms.
Niniejszy artykuł stanowi pierwszą obszerną próbę wyartykułowania poglądu, który nazwałem solideizmem. Rozpoczynam od zbadania różnych interpretacji solipsyzmu, jako że solideizm reprezentuje jego szczególną wersję, i ustalam schematyczne sformułowanie solipsyzmu. Po krótkim przeglądzie absolutnego idealizmu rekonstruuję argument F. C. S. Schillera, że absolutny idealizm nieuchronnie prowadzi do solipsyzmu. Opierając się na rozumowaniu Schillera, wraz z moim własnym argumentem przeciwko solipsyzmowi (rozwiniętym w osobnym artykule), wyprowadzam absolutną formę solipsyzmu – solideizm. Na koniec przedstawiam obserwacje dotyczące struktury porządku zbioru wszystkich solipsyzmów.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies