Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Prolib Integro - strona głównaBiblioteka Pedagogiczna im. Nauczycieli Tajnego Nauczania w Chełmie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "palinologia" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 22
Tytuł:
WYBRANE ZAGADNIENIA Z KRYMINALISTYKI. ŚLADY ROŚLINNYCH PYŁKÓW I ZARODNIKÓW
Autorzy:
Andrzej, Zachuta,
Tematy:
dowód
kryminalistyka
palinologia
pyłki
ślad
Pokaż więcej
Data publikacji:
2018-08-22
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/891881.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje; 2012, 12; 28-50
2299-4033
Pojawia się w:
Kultura Bezpieczeństwa. Nauka – Praktyka – Refleksje
Opis:
W opracowaniu przybliżono problematykę palinologiczną od początków tej najmłodszej gałęzi botaniki, ze szczególnym uwzględnieniem tzw. palinologii sądowej (kryminalistycznej). Zwięźle omówiono fenomen spektrum pyłkowo – zarodnikowego, sposoby jego analizy, wartość uzyskanych wyników i zakres ich zastosowania. Przykładami z praktyki śledczej i sądowej, chociaż nie tylko, zilustrowano przydatność metody palinologicznej w procesie dowodzenia, ze specjalnym zwróceniem uwagi na przydatność w postępowaniach karnych. Ponadto wskazano na przesłanki pozwalające przyznać naukowy charakter pyłkowozarodnikowej metodzie i stosowanym w niej technikom.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Cambrian phytoplankton of the Brunovistulicum : taxonomy and biostratigraphy
Autorzy:
Jachowicz-Zdanowska, M.
Tematy:
acritarchs
palynology
stratygraphy
Cambrian
Brunovistulicum
akritarchy
palinologia
stratygrafia
kambr
Pokaż więcej
Data publikacji:
2013
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1182447.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Polish Geological Institute Special Papers; 2013, 28; 1--150
1507-9791
Pojawia się w:
Polish Geological Institute Special Papers
Opis:
W pracy przedstawiono wyniki szczegółowych badań palinologicznych wykonanych dla utworów kambryjskich rozpoznanych na obszarze Brunovistulicum, regionalnej jednostki tektonicznej położonej na południu Polski i w północno-wschodnich Czechach. Materiał do badań stanowiły próbki skał z 22 otworów wiertniczych zlokalizowanych w obszarze bloku górnośląskiego oraz z 3 wierceń wykonanych na Morawach (blok Brna). W wierceniach tych pod utworami jury, dewonu dolnego lub środkowego nawiercono zróżnicowane litologicznie kompleksy skał klastycznych, które poza jednym profilem - Goczałkowce IG 1 - pozbawione są przewodnich mikroskamieniałości, a ich kambryjski wiek został ustalony na podstawie badań palinologicznych. Uzyskany w trakcie badań bogaty i w większości dobrze zachowany materiał mikroflorystyczny umożliwił przeprowadzenie rewizji wielu taksonów akritarch, w tym wykreowania 5 nowych rodzajów oraz wyróżnienia 19 nowych gatunków i 11 nowych kombinacji gatunkowych. Nowe i rewidowane taksony to głównie gatunki występujące w utworach oddziału 2 i formy charakterystyczne dla oddziału 3 systemu kambryjskiego. Do najważniejszych należą następujące nowe przewodnie rodzaje: Ichnosphaera, Lechistania, Eklundia, Parmasphaeridium i Turrisphaeridium. Przeprowadzone analizy taksonomiczne zespołów akritarch udokumentowanych w utworach kambru Brunovistulicum pozwoliły na wyznaczenie w tym obszarze 9 regionalnych poziomów mikroflorystycznych - BAMA I do BAMA IX, które datują trzy kolejne oddziały kambru: terenew, oddział 2i3. Poziomy BAMA I Pulvinosphaeridium antiquum-Pseudotasmanites i BAMA II Asteridium tornatum-Comasphaeridium velvetum rozpoznano w najstarszych utworach kambru Brunovistulicum, gdzie zostały skorelowane z poziomem Platysolenites. Zespoły akritarch charakterystyczne dla poziomu BAMA I stwierdzono w utworach formacji z Borzęty udokumentowanych we wschodniej brzeżnej części bloku górnośląskiego. Kolejna asocjacja BAMA II datuje wiek kompleksu skalnego wyróżnionego w obszarze bloku górnośląskiego jako ogniwo piaskowców skolitusowych z Mogilan formacji z Goczałkowic. Zespoły akritarch charakterystyczne dla poziomów BAMA III-VI: Ichnosphaeraflexuosa-Comasphaeridium molliculum, Skiagia-Eklundia campanula, Skiagia-Eklundia varia i Volkovia dentifera-Liepaina plana, które korelowane są z poziomami Schmidtiellus, Holmia i Protolenus udokumentowano w osadach formacji z Goczałkowic, rozpoznanych w obszarach bloku górnośląskiego i bloku Brna. Utwory odddziału 3 kambru w analizowanym obszarze dokumentują trzy poziomy akritarchowe BAMA VII-IX, stwierdzone w osadach formacji z Sosnowca, udostępnionych otworem wiertniczym Sosnowiec IG 1 na bloku górnośląskim. Poziom BAMA VII Ammonidium bellulum-Ammonidium notatum należy wiązać z poziomem Acadoparadoxides oelandicus, natomiast dwa pozostałe poziomy BAMA VIII Turrisphaeridium semireticulatum i BAMA IX Adara alea-Multiplicisphaeridium llynense z poziomem Paradoxidesparadoxissimus. Z przeprowadzonych badań wynika, że najstarsze osady kambryjskie - terenewu - zawierające zespoły BAMA I tworzyły się tylko w części wschodniej bloku górnośląskiego. Osady młodsze, terenewu i oddziału 2 z zespołami BAMA II-VI rozwijały się na znacznie większym obszarze bloku górnośląskiego i bloku Brna. Osady oddziału 3 z zespołami BAMA VII-IX tworzyły się w północnej części bloku górnośląskiego. Obecność osadów furongu w analizowanym obszarze jest wielce prawdopodobna, mogą one występować w północnej części bloku, tym bardziej, że zostały tam już udokumentowane utwory ordowiku. Wiarygodne i prawidłowe odtworzenie rozwoju sedymentacji osadów dolnopaleozoicznych na obszarze Brunovistulicum pozostaje zagadnieniem otwartym, które można rozwiązać jedynie za pomocą nowych otworów wiertniczych pozwalających na poznanie pełniejszych profili tych utworów.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Palynostratigraphy of dinosaur bone-bearing deposits from the Upper Cretaceous of Western Bulgaria
Autorzy:
Pavlishina, Polina
Dochev, Docho
Nikolov, Vladimir
Yaneva, Marlena
Konyovska, Ralitsa
Tematy:
palynology
Normapolles
Titanosauria
Santonian
Campanian
palaeoecology
palinologia
tytanozaury
santon
kampan
paleoekologia
Pokaż więcej
Data publikacji:
2019
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/138631.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Acta Geologica Polonica; 2019, 69, 4; 617-626
0001-5709
Pojawia się w:
Acta Geologica Polonica
Opis:
Palynological investigation of the Vrabchov dol locality (Western Bulgaria) which recently yielded fragmentary dinosaur bones attributed to the clade Titanosauria, reveals well-preserved sporomorph assemblages dominated by angiosperm pollen from the Normapolles group, spores and rare gymnosperms. The age assessment of the studied sequence is based on the diagnostic Normapolles species, such as Oculopollis orbicularis Góczán, 1964, Oculopollis zaklinskaiae Góczán, 1964, Krutzschipollis spatiosus Góczán in Góczán et al., 1967 and Krutzschipollis crassus (Góczán, 1964) Góczán in Góczán et al., 1967. The concurrent presence of these pollen species suggests a late Santonian–early Campanian age for the succession. The sporomorph association is encountered in a palynofacies dominated by continental elements, including translucent phytoclasts (tissues, wood remains and plant cuticles). The sedimentary succession shows no evidence of marine elements and a very low proportion of AOM that attests to deposition within a lagoonal to foreshore marine environment, with high continental input and short transportation. The vegetation in the studied area was primarily composed of a range of Normapolles-producing angiosperms and secondarily of pteridophyte spore-producing plants. Gymnosperms were rare. Such a vegetation pattern reflects a warm, seasonally dry climate during the late Santonian–earliest Campanian in the studied area. The dinosaurs inhabited a wet lowland area, probably rich in herbaceous plants.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Osady paleogenu i neogenu w wielkoskalowych strukturach glacitektonicznych Wzgórz Dylewskich
Paleogene and Neogene sediments in mega-scale glaciotectonic structures of the Dylewskie Hills
Autorzy:
Słodkowska, B.
Gałązka, D.
Tematy:
palinologia
glacitektonika
paleogen
neogen
Wzgórza Dylewskie
palynology
glaciotectonics
Paleogene
Neogene
Dylewskie Hills
Pokaż więcej
Data publikacji:
2015
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2061996.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego; 2015, 461; 251--293
0867-6143
Pojawia się w:
Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego
Opis:
Badawczy otwór wiertniczy w Wysokiej Wsi, zlokalizowany w centrum Wzgórz Dylewskich (NE Polska), osiągnął głębokość prawie 490 m, z czego na ponad 400 m przewiercono utwory paleogenu i neogenu. W wyniku badań palinologicznych 47 próbek wyróżniono 13 zespołów palinomorf (sporomorfy, fitoplankton i zoomorfy) i datowano osady. Stwierdzono dwu- i trzykrotne powtarzanie się podobnych zespołów palinomorf w paleogeńskim i neogeńskim odcinku profilu, co wskazuje na silne glacitektoniczne zaburzenie osadów. Udokumentowana w wyniku badań palinologicznych skomplikowana budowa geologiczna odnacza się kilkoma strefami odkłucia i przemieszczenia pakietów skalnych. Najniższy, paleogeński kompleks znajduje się w położeniu pierwotnym, datowano w nim zespoły pyłkowo-fitoplanktonowe: D3–D4 – środkowy paleocen, utwory górnego paleocenu w facji lądowej i D8 – dolny eocen. Na głębokości ok. 455 m występuje pierwsza powierzchnia nieciągłości, gdzie w osady paleogeńskie został wprasowany ponad 100-metrowej miąższości pakiet osadów środkowego miocenu z poziomami sporowo-pyłkowymi V, VI, VIII, IX, XI. Kolejną powierzchnię odkłucia stwierdzono na głębokości ok. 339 m. Na osadach mioceńskich ponownie występuje ok. 60-metrowej miąższości pakiet utworów paleogeńskich, stratygraficznie młodszych od leżących w spągu, datowanych na podstawie poziomów pyłkowo-fitoplanktonowych – górnoeoceński poziom D12 i wykształcone w facji lądowej utwory dolnego oligocenu. W te paleogeńskie osady jest wprasowana kilkumetrowej miąższości seria osadów mioceńskich reprezentująca poziom sporowo-pyłkowy IX. Na głębokości ok. 240 m znów pojawiają się osady środkowomioceńskie ok. 150-metrowej miąższości z poziomami sporowo-pyłkowymi V, VII i IX. Stwierdzone mozaikowe następstwo warstw odzwierciedla skomplikowane procesy glacitektoniczne, które doprowadziły do powstania łusek glacitektonicznych budujących jądro moreny spiętrzonej Wzgórz Dylewskich. W wyniku badań palinologicznych uzyskano unikatowe dane, pozwalające na lokalizację stref odkłuć glacitektonicznych. Brak osadów czwartorzędowych w jądrze moreny spiętrzonej wskazuje na wczesnoplejstoceński wiek deformacji.
The Wysoka Wieś borehole located in the center of Dylewskie Hills (NE Poland) reached a depth of almost 490 metres, with more than 400 metres of the Paleogene and the Neogene deposits. Palynological studies were designed to determine whether this huge Paleogene and Neogene sedimentary complex is located in situ or it has been glacitectonically redeposited. Forty-seven samples were analysed for all palynological matter components, i.e. palynomorphs (sporomorphs, phytoplankton, zoomorphs), palynoclasts (phytoclasts) and inorganic debris. Among the palynomorphs, 13 assemblages have been distinguished. Describing these assemblages from the bottom to the top of the section, dual or triple repetition of the same palynomorph zones indicates a strong glacitectonic deformation of the sediments. Palynological data evidence several disengagement zones and displacement of rock packages. The lowest sedimentary complex occurs in the primary position and it contains the pollen and phytoplankton assemblage D3–D4 of the Middle Paleocene to the Upper Paleocene (terrestrial facies), and the Lower Eocene assemblage D8. At a depth of ca. 455 m there is the first discontinuity zone, along which the over 100-metres thick package of Middle Miocene sediments, containing pollen zones V, VI, VIII, IX and XI, became intruded/ pressed into the Paleogene deposits. The next disengagement zone occurs at a depth of ca. 339 m, where the Miocene sediments are overlain by a about 60-metres thick package of Paleogene deposits dated with the stratigraphically younger pollen and phytoplankton zones D12 of the Upper Eocene and Lower Oligocene (terrestrial facies). These Paleogene deposits were intruded by the Miocene series, a few metres thick, representing pollen zone IX. Then, at a depth of 240 m, occurs the Middle Miocene sedimentary complex, ca. 150 m thick, with pollen zones V, VII and IX. The complicated glacitectonic processes caused such mosaic succession, reflecting the slice structure of glaciotectonic thrust moraines. Palynological studies provided unique data to define the glaciotectonic disengagement zones. The absence of Quaternary deposits in the internal moraine structure indicates the Early Pleistocene age of deformation.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Changes of sedimentation in the Drużno Lake based on geoarchaeological data from the Teutonic fortress in Elbląg, North Poland
Autorzy:
Nitychoruk, J.
Szymanek, M.
Bińka, K.
Kasprzycka, M.
Zbucki, Ł.
Tematy:
lacustrine sediments
Teutonic fortress
malacology
palynology
osady jeziorne
twierdza krzyżacka
malakologia
palinologia
Pokaż więcej
Data publikacji:
2016
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/139427.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Acta Geologica Polonica; 2016, 66, 1; 85-98
0001-5709
Pojawia się w:
Acta Geologica Polonica
Opis:
The wooden structures unearthed in 2012 during archaeological excavation in the courtyard of the Museum of Archaeology and History in Elbląg have been dated using the dendrochronological method to the period between 1245 and 1302, which allows them to be considered to be parts of a Teutonic fortress. The remains of the wooden building located directly on the prehistoric lacustrine sediments created a unique opportunity to reconstruct the near-shore sedimentation of the Drużno Lake. Geological, malacological and palynological methods were applied during the investigation. The results, compared with the ranges of both the Drużno Lake and the Vistula Lagoon, known from previous studies of the region, allowed the correlation of a phase of a deep lake with the “Roman Period”. Rapid shallowing of the lake occurred in the “Migration Period”. The final disappearance of the lake in the area of modern Elbląg occurred in the early Middle Ages.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Towards an integrated Jurassic biostratigraphy for eastern Greenland
Autorzy:
Kelly, S. R. A.
Gregory, F. J.
Braham, W.
Strogen, D. P.
Whitham, A. G.
Tematy:
Jurassic
integrated biostratigraphy
ammonites
palynology
micropalaeontology
Greenland
Jur
biostratygrafia
amonity
palinologia
mikropaleontologia
Grenlandia
Pokaż więcej
Data publikacji:
2015
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2077318.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Źródło:
Volumina Jurassica; 2015, 13, 1; 43--64
1896-7876
1731-3708
Pojawia się w:
Volumina Jurassica
Opis:
The thick and relatively complete Jurassic succession of eastern Greenland provides a unique biostratigraphic record for the North Atlantic region. The main biostratigraphic control for the succession has been provided by molluscs, especially ammonites and to a lesser extent by bivalves and belemnites. The late John Callomon and colleagues recognised 93 Boreal ammonite-bearing horizons in the Mid to Late Jurassic. This provides a reliable backbone to the biostratigraphy of these strata, prompting a palynological colleague to comment that they are the “Policemen of Jurassic Stratigraphy”. Other biostratigraphically significant microfossil and palynological groups, can be calibrated against this standard, but on their own cannot achieve the same precision. The Early Jurassic of eastern Greenland does not have such fine control as later parts of the period. No single biostratigraphic group can be used successfully throughout the interval, and there are only three significant ammonite faunas during this period. Reliance on various different organisms is necessary to cope with the changing range of marine to non-marine environments. CASP field-work from 1990 to 2012 has resulted in the collection of much biostratigraphic material. In this article, published data are summarised together with previously unpublished data in the form of a unified table. The integrated chart shows detailed columns for the whole eastern Greenland Jurassic. It demonstrates the ammonite, palynological and microfossil events/biozones and horizons which are correlated by time. More limited information is available on belemnites, bivalves and macroflora. This is the first time such an integrated biostratigraphic scheme has been assembled for the Jurassic of eastern Greenland. It will be of value to the offshore oil-industry in the northern North Atlantic and on the Barents Shelf as well as to field geologists in Greenland.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Wyświetlanie 1-10 z 22

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies