Wszystkie pola: "Propaganda"

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: (R)ewolucja w komunikacji : wprowadzenie do medioznawstwa
Autorzy:: Sokołowski, Marek.
Tematy:: Propaganda metody
Propaganda socjologia
Propaganda teoria; Pokaż więcej
Wydawca:: Warszawa : Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej TWP
Cytata wydawnicza:: Studia nad propagandą S.85 - 94
Dostawca treści:: Bibliografia

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Propaganda w Polskiej Kronice Filmowej
Propaganda in the Polish Film Chronicle
Autorzy:: Kowalska, Justyna
Tematy:: Polska Kronika Filmowa
propaganda
propaganda polityczna
cenzura
PRL
Polish Film Chronicle
political propaganda
censorship; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo HUMANICA
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/3200591.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Polska Kronika Filmowa była medium partyjnym, które na przestrzeni 50 lat działalności miało za zadanie pełnienie funkcji o charakterze propagandowym, poznawczym oraz ludycznym. Kontrolowana przez instytucje cenzorskie sięgała po przeróżne środki manipulacyjne mające na celu odpowiednie przekazanie informacji bądź relacjonowanie wydarzeń politycznych, społecznych, sportowych, a także kulturalnych. Stosowanie różnego rodzaju mechanizmów perswazji językowej, dobór odpowiedniego, nacechowanego emocjonalnie słownictwa, sugestywne ukazywanie przedmiotów bądź zdarzeń czy też stosowanie dyrektyw to tylko niektóre z zabiegów podejmowanych przez zespół redaktorski Kroniki. Wszystko to, by sprostać zadaniu połączenia zawartych w okólnikach z instrukcjami cenzorskimi wytycznych, a jednocześnie sprawienia, by odbiór ich magazynu filmowego dla przeciętnego widza był czymś przyjemnym, pożytecznym oraz kształcącym. Celem artykułu jest ukazanie procesu nasilania bądź łagodzenia mechanizmów propagandowych w realizacji Polskiej Kroniki Filmowej, a także wskazanie, które z podejmowanych przy tworzeniu Kroniki przez zespół redaktorski środków miały za zadanie wpłynąć na percepcję widza.
Polish Film Chronicle was a party medium which, over the last 50 years of activity, was supposed to perform propaganda, cognitive and ludistic functions. Controlled by censorship institutions, it was using various manipulative measures aimed at the appropriate transfer of information or coverage of political, social, sports and cultural events. The use of various types of linguistic persuasion mechanisms, the selection of an appropriate, emotionally marked vocabulary, suggestive portrayal of objects or events or the use of directives are just some of the means taken by the editorial team of the Chronicle. All this to cope with the task of combining contained in the circulars with the instructions of censorship guidelines, and at the same time making the reception of their film magazine for the average viewer something pleasant, useful and educating. The aim of the article is to show the process of intensifying or easing the propaganda mechanisms in the implementation of the Polish Film Chronicle, as well as to indicate what measures taken by the editorial team in creating the Chronicle were intended to influence the viewer’s perception.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Propaganda w polskich badaniach medioznawczych: aspekt wizualny
Propaganda in Polish media studies: Visual aspect
Autorzy:: Szurmiński, Łukasz
Tematy:: biometria
medioznawstwo
perswazja
propaganda
propaganda wizualna
biometrics
media studies
persuasion
visual propaganda; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Warszawski. Wydział Dziennikarstwa, Informacji i Bibliologii
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/19233636.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Celem artykułu jest scharakteryzowanie ewolucji badań nad zjawiskiem propagandy, ze szczególnym uwzględnieniem dorobku nauki polskiej po 1918 r. Metoda badawcza: przegląd wybranej literatury przedmiotu. Wyniki i wnioski: odnosząc się do wyodrębnionych etapów historycznych (dwudziestolecie międzywojenne i II wojna światowa, lata 1945–1989 oraz okres po roku 1989) i związanych z nimi uwarunkowań politycznych, scharakteryzowano główne wątki i przedmiot badań, właściwe dla wskazanych okresów. Wyróżniono badania nad: mechanizmami propagandy, wykorzystaniem narzędzi i form wizualnych, konkretnymi instytucjami lub projektami (case studies). Wartość poznawcza: wskazano możliwe kierunki dalszych badań w tym obszarze. Potwierdzono, że badania nad propagandą mieszczą się w głównym nurcie nauk o komunikacji społecznej i mediach, czerpiąc także z dorobku politologii i historii.
The purpose of this article is to characterize the evolution of research on the phenomenon of propaganda, with particular emphasis on the achievements of Polish science in the period from 1918 to the present. Research method: A review of selected literature on the subject. Results and conclusions: Referring to specific historical stages (the interwar period and World War II, the years 1945–1989 and the period after 1989) and the political conditions associated with them, the main themes and subject of research relevant to these periods were characterized. Research on: mechanisms of propaganda, use of visual tools and forms, specific institutions or projects (case studies) was identified. Cognitive value: Possible directions for further research in this area were indicated. It was also confirmed that the study of propaganda falls within the mainstream of social communication and media sciences, drawing also on the achievements of political science and history.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Propaganda in the Third Reich
Propaganda im Dritten Reich
Propaganda w Trzeciej Rzeszy
Autorzy:: Adamska, Aneta
Opis:: The purpose of this study is to conduct an analysis of the meaning Propaganda in the Third Reich as a word and phenomena. The aim of this research is to show what effects had Propaganda on German people, how manipulative and effective it was at the same time and which disciplines it concerned. This study includes four chapters – the first one presents the most important features of Nazis Ideology, how the Third Reich as a state and its army was organized, what objectives had the national Politics and why Hitler and Goebbels were told to be the brilliant speakers. The next parts of this research explain what tricks had the Propaganda and which area of the German culture it controlled.
Die vorliegende Arbeit befasst sich mit der Analyse, wie die Propaganda im Dritten Reich ausgesehen hat und worin ihren revolutionären Charakter bestand. Die Arbeit ist in vier Kapitel gegliedert. Der erste Teil stellt die wichtigsten Merkmalen der nationalsozialistischen Ideologie dar, er zeigt, wie die deutsche Staat und Armee organisiert wurde, worauf die Innenpolitik beruhte und warum Hitler und Goebbels wurde als die genialen Redner der Welt betrachtet. In den weiteren Kapiteln wurde das Phänomen der Propaganda präsentiert, welche Lebens- und Kulturbereiche sie betraf und auf welche Art und Weise sie von Hitler und Goebbels verwendet wurde.
W niniejszej pracy poddaję analizie zjawisko propagandy w czasach Trzeciej Rzeszy oraz jego znaczenie dla narodu niemieckiego. Ponadto przeprowadzone badania mają pokazać, w jaki sposób propaganda była wykorzystywana przez Hitlerowców i jakie dziedziny życia kulturalnego objęła swoim zasięgiem. Praca została podzielona na cztery rozdziały. Na początku została przedstawiona istota ideologii nazistowskiej, jak było zorganizowane państwo niemieckie oraz wojsko, na czym opierała się polityka wewnętrzna Trzeciej Rzeszy. Kolejne części pracy pokazują na czym w ogóle polegał fenomen zjawiska propagandy, dlaczego była tak efektywnym narzędziem w rękach Hitlerowców, jakie skutki miała ona na myślenie Niemców i ich mentalność oraz dlaczego Hitler i Goebbels byli i są nadal uważani za pionierów w dziedzinie retoryki. Na końcu zaprezentowano kilka przykładów tego, w jaki sposób Hitler i Goebbels postrzegali pewne zjawiska ideologiczne w swoich przemówieniach i pracach naukowych.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Soviet propaganda in cartoons
Sowiecka propaganda w filmach animowanych
Autorzy:: Gierasimczuk, Elżbieta
Opis:: Temat "Sowieckiej propagandy w filmach animowanych" nie pojawia się zbyt często w literaturze naukowej, w związku z czym autor pracy postanowił podjąć się tego tematu. W niniejszej pracy poznamy historię propagandy jak i jej rodzaje oraz metody propagandy. W kolejnych rozdziałach zapoznamy się z wpływem animacji na wychowanie oraz początkami animowanej propagandy w ZSRR. W ostatnim rozdziale przeanalizujemy propagandę w wybranych filmach animowanych.
Subject of "Soviet propaganda in cartoons" doesn't often turn up in the scientific literature, therefore the author of the work decided to bring this subject up. At this work we will get to know the history of the propaganda as well as her kinds and methods. In next chapters we will read about influence of the animation on raising children and beginnings of cartoons propaganda in the USSR. In the last chapter we will analyse the propaganda in chosen cartoons.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Propaganda w imię religii- analiza machiny propagandowej ruchu Talibów w latach 1994-2013
Propaganda in the name of religion - an analysis of Taliban propaganda in 1994-2013
Autorzy:: Kruk, Tomasz
Opis:: Praca licencjacka podejmuje analizę działalności aparatu propagandowego Talibów w latach 1994-2013.
The Bachelor thesis analyzes the Taliban's propaganda apparatus in the years 1994-2013.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Teoria komunikacji a propaganda w numizmatyce rzymskiej
A communication theory and a propaganda in Roman coinage
Autorzy:: Kopij, Kamil
Opis:: Artykuł poświęcony jest teoretycznej stronie zagadnienia propagandy w numizmatyce rzymskiej. W pierwszej kolejności pokrótce przedstawione zostały argumenty przeciwników stosowania terminu „propaganda” dla opisu zjawisk antycznych. Następnie wskazano, dlaczego argumenty te wcale nie implikują, jakoby używanie tego terminu w naukach historycznych dla okresów sprzed późnej nowożytności było anachronizmem. Główną część tekstu stanowi przedstawienie szeregu modeli komunikacyjnych (Triada Komunikacyjna Arystotelesa, Model Transmisyjny Shannona-Weavera, Model Aktu Perswazyjnego Lasswella, Kołowy Model Komunikacji Schramma-Osgooda, Model Selekcji Westleya MacLeana oraz Model Semiotyczny Eco) i modelu procesu propagandy Jowetta--O’Donnell oraz krótkie omówienie ich implikacji dla badań propagandy starożytnej, w tym namonetarnej. Artykuł porusza też problem tego, jak powinno się badać propagandę, i prezentuje dziesięciostopniową metodę badawczą zaproponowaną przez Jowetta i O’Donnell. Na koniec omówiono krótko te punkty metody badawczej, które mają największe konsekwencje dla badania propagandy namonetarnej
Propaganda is a popular subject of research in historical studies. In this field numismatists occupy a prominent place among scholars studying past propaganda. Nothing, however, matches the intensity of research on the subject conducted by Roman numismatists. Despite this popularity the use of the term ‘propaganda’ causes discomfort, even pronounced objection, among a considerable number of researchers. This ‘sceptics’ offer several arguments against using ‘propaganda’ to describe ancient societies. None of them, however, proofs that it is wrong or at least anachronistic. This becomes clear when we clash the views held by ‘the sceptics’ with those presented by modern propaganda theorists. The knowledge of the literature on the theory of propaganda is, therefore, crucial for understanding this complex phenomenon and, therefore, for studying it. Determining what propaganda stands for is, however, just the first step in its analysis. The next one is to find an answer to the question ‘how to study it?’. Several models of communication may help us to do just that. The first of them was created in antiquity by Aristotle and is known as the Aristotle’s Triad of Communication. It consists of just three elements: a speaker, a subject of speech and an audience. The remaining models are of modern origin. They were created in the 20th century, when scholars — influencedby, among others, the development of mass media — became interested in the subject of communication. At the middle of the century several models were created, among them the most influential being, Shannon-Weaver’s model of communication, Lasswell’scommunication model, Schramm-Osgood’s Circular Model of Communication, Westley- MacLean’s Selection Model and Eco’s Semiotic Model of Communication. All these models can be used to study propaganda, including coin propaganda. They may help not only to better understand the process of communication of individual messages, but also to notice the importance of several key elements of the process, like coding and decoding. Reconstruction of the whole propaganda campaign is, however, other matter. To do it properly we need to use different models — models of propaganda, e.g. Jowett and O’Donnell’s model of propaganda process. This model can be presented as a ten-step procedure of propaganda analysis that consists of the following questions to answer: • What is the aim of the campaign and the ideology behind it? • What is the context of the campaign? • Who is the propagandist? • What is the structure of the propaganda organization? • What is the target audience? • Which media were used and how? • Which special techniques were use to maximize the effect? • What was the audience reaction? • Were there a counter-propaganda. If yes, what form did it take? • What are the effects of the campaign? The use of the procedure proposed by Jowett and O'Donnell allows us to note the complexity of the propaganda analysis process and broadens the scope of questions we should ask. In effect it can help us to extend the existing state of research on monetary propaganda.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Propaganda na przykładzie filmów radzieckich po 1945 roku
Examples of propaganda based on Soviet films after the year 1945
Autorzy:: Pogwizd, Julia
Opis:: This undergraduate thesis, entitled "Examples of propaganda based on Soviet films after the year 1945" includes a description of propaganda films, and an explanation of how they were used in films of the period. It proves that no matter the Times, propaganda will try to influence people in a certain way, and control over the behavior of each individual. Two films, "The Oath" and "hostile elements," were used as examples on which individual phenomena were discussed.
Niniejsza praca zatytułowana "PROPAGANDA NA PRZYKŁADZIE FILMÓW RADZIECKICH PO 1945 ROKU" zawiera opis chwytów propagandowych, oraz wyjaśnienie, jak wykorzystane są one w filmach tego okresu. Udowadnia, że niezależnie od czasów, propaganda będzie próbowała wpłynąć na ludzi w określony sposób, oraz sprawować kontrolę nad postępowaniem każdego obywatela z osobna. W pracy przedstawiono dwa filmy - "Przysięga" oraz "Wrogie żywioły", które posłużyły jako przykłady na bazie których poszczególne zjawiska były omawiane.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: BOLSZEWICKA PROPAGANDA WIZUALNA W LATACH 1917-1922
BOLSHEVIK VISUAL PROPAGANDA OF THE YEARS 1917-1922
Autorzy:: Piszczan, Wiktor
Opis:: Tematem niniejszej pracy jest przedstawienie bolszewickiej propagandy wizualnej w latach 1917-1922. Praca jest próbą pokazania funkcji sztuk plastycznych w tworzącym się systemie propagandy sowieckiej. Starałem się zaprezentować punkt widzenia propagandystów: ich sposób pojmowania roli sztuki w społeczeństwie i realizację tych wizji. Granica początkową pracy (rok 1917) jest nie tylko uzasadniona faktem z historii politycznej, jakim był przewrót bolszewicki. Należy zauważyć, że już pod koniec 1917 r. nowa władza podjęła niezmiernie ważkie decyzje w dziedzinie kultury. Zapewne wtedy, w pierwszych dniach i tygodniach po przewrocie, narodziła się sowiecka „polityka kulturalna”.Granicą końcową jest rok 1922, ta granica nie jest tak oczywista, jednakże uzasadniam to kilkoma ważnymi posunięciami w dziedzinie kultury. Wymienię w tym miejscu tylko niektóre. W lutym 1922 roku otwarto po dłuższej przerwie wystawę „pieriedwiżników”, co dało impuls do powstania Stowarzyszenia Artystów Rewolucyjnej Rosji (АChRR). Było to odgórne, bardzo skuteczne położenie kresu działalności artystów awangardowych. W czerwcu 1922 roku stworzono Gławit, czyli urząd łączący wszystkie rodzaje cenzury. Latem tego samego roku Lenin podpisał listę nazwisk intelektualistów, których deportowano z Rosji Sowieckiej. W 1922 r. skończył się okres względnej tolerancji władz dla nieskrępowanej twórczości. System kontroli kultury został ukształtowany. W rozdziale pierwszym starałem się przybliżyć pojęcie propagandy jak również omówienie poglądów wybranych autorów na temat sztuki i jej roli społecznej. Wziąłem pod uwagę tych myślicieli i publicystów, których idee związane ze sztuką wpłynęły na koncepcje bolszewików. Wybór autorów przedstawionych w rozdziale pierwszym (M. Czernyszewski, L. Tołstoj i G. Plechanow) jest tylko wyborem, a więc również ograniczeniem. Wymienione nazwiska wydają się najbardziej istotne dla późniejszego rozwoju propagandy sowieckiej. Do Czernyszewskiego, Tołstoja i Plechanowa najczęściej odwoływali się publicyści bolszewiccy piszący o sztuce, do nich z upodobaniem sięgał przywódca sowiecki. Część druga rozdziału pierwszego zawiera krótkie streszczenie poglądów Włodzimierza Lenina, Lwa Trockiego i Anatolija Łunaczarskiego na sztukę. Trocki oficjalnie nie zajmował się sprawami kultury w Rosji Sowieckiej, jednakże pisał i wypowiadał się na te tematy. Rozdział drugi stanowi trzon pracy. Na przykładzie plakatu agitacyjnego, dekoracji świątecznych, wystroju plastycznego pojazdów agitacyjnych oraz organizacji świąt ludowych starałem się pokazać mechanizm działania propagandy (ośrodki decyzyjne, kto i w jaki sposób zlecał konkretne prace, instytucje i osoby zajmujące się ich wykonywaniem). Ostatnią część rozdziału drugiego stanowią ilustracje, które odnoszą się do wszystkich omawianych zagadnień.W rozdziale trzecim starałem się przedstawić proces oraz skutki oddziaływania propagandy na społeczeństwo. Starałem się przybliżyć model „nowego człowieka” oraz nowego świata, który narodził się dzięki zabiegom wszechobecnej, monumentalnej propagandy.
The subject of my work is Bolshevik Visual propaganda of the years 1917-1922. As early as the end of 1917, right after the Bolshevik coup, the new authorities made some important decisions in matters of culture. It was then that the Soviet “cultural pilicy” was born. In the year 1922, which closes the work, the authorities made several important moves in the sphere of culture. In February, after a long break, an exhibition of “the wanderers” was opened, which provided the impulse for the creation of The Association of Artists of Revolutionary Russia. This authoritative decision put an effective stop to the free activity of avangarde artists. In June Glavit was formed, an office combining all kinds of censorship. In summer Vladimir Lenin signed a list of intelectualists who were subsequently expelled from Soviet Russia. The year 1922 put a stop to the period of the relative tolerance of the authorities towards unrestrained creativity. The system of cultural control took a final shape. The notion of propaganda used to be defined in various ways. While trying to construct my own definition I accept that it is the exertion of a deliberate influence on individuals and social groups, by multifarious means, in order to direct their way of thinking, their attitudes and actions, and even to achieve a change of the consciousness of its recipients which is desirable for those who issue this propaganda. The work consists of three chapters. They are arranged in order of subjects. Chapter 1 discusses briefly the views of chosen authors on art and its social role. I take into consideration works of those Russian thinkers and publicists whose ideas concerning art influenced Bolshevik concepts. In the next part of chapter 1, I give a short recapitulation of the views on art held by Vladimir Lenin, Lev Trotsky and Anatoli Lunacharsky.Chapter 2 discusses those centres of visual propaganda which – in my opinion – played the most important role in Soviet Russia. Taking as an example agitation posters, festive decorations and the design of agit-trains and ships, I try to show the mechanism of propagandist actions.Chapter 3, entitled New World. New Man discusses the birth of a new man. It is connected to the earlier chapter, since the belief in creating a new man and a new world (Paradise on earth) was quasi-religious. Lenin, who attached so much importance to propaganda and agitation, left to his successor the foundations of a totalitarian state. In the sphere of culture the Bolshevik party won a victory already in the years 1917-1922. It nationalized art and culture, which, reduced by authorities to the role of propaganda, became an important element of the totalitarian system. It seems that in this system propaganda was everywhere and everything was propaganda.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Propaganda as an instrument of power in Russia.
Propaganda jako narzędzie władzy w Rosji.
Autorzy:: Januszewska, Joanna
Opis:: Temat niniejszej pracy odnosi się do kwestii propagandy jako narzędzia władzy. Uwagi te skupione zostaną na Rosji. Problematyka ta jest bardzo wyraźna we współczesnych mediach. Nie dotyczy to jedynie obozu rządzącego, który obecnie „włada” Federacją Rosyjską, ale też szeregu innych krajów na świecie. Autor zdecydował się na opisanie propagandy, ponieważ działania te mogą w bezpośredni sposób dotykać Polskę. Obserwując media, z naciskiem na to jak prezentowana jest polityka zagraniczna (ale też i wewnętrza) w Rosji z łatwością można dostrzec działania ściśle związane z poruszaną w przedkładanej pracy propagandą.
The subject of this paper relates to the issue of propaganda as a tool of power. The focus will be on Russia. This issue is very clear in the contemporary media. This applies not only to the ruling camp, which currently "rules" the Russian Federation, but also to a number of other countries in the world. The author decided to describe the propaganda because these activities may directly affect Poland. Observing the media, with an emphasis on how the foreign (but also internal) policy in Russia is presented, it is easy to notice activities closely related to the propaganda discussed in the submitted work.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę ""Propaganda"" wg kryterium: Wszystkie pola