Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę ""Rozmnażanie"" wg kryterium: Wszystkie pola

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-100 z 262
Tytuł:
Rozmnazanie ciemiernika bialego [Helleborus niger L.] z sadzonek
Autorzy:
Piskornik, M
Tematy:
sadzonki
Helleborus niger
rozmnazanie roslin
rozmnazanie wegetatywne
rosliny ozdobne
ciemiernik bialy
Pokaż więcej
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/795104.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W doświadczeniach nad optymalizacją rozmnażania ciemiernika białego z sadzonek, wykorzystano sadzonki pąkowe, liściowo-pąkowe i kłączowe, ukorzęniane w marcu, czerwcu, sierpniu, wrześniu i październiku, przy zastosowania Ukorzeniaczy A, AB, В i B2. Najwięcej i najlepszej jakości ukorzenionych sadzonek uzyskano pobierając sadzonki liściowo-pąkowe w październiku, także we wrześniu i traktując je przed umieszczeniem w perlicie Ukorzeniaczem A.
The experiment dealt with optimalization of Christmas rose propagation by bud, leaf-bud and rhizome cuttings. Cuttings rooted in March, July, August, September and October were treated with rooting stimulators Ukorzeniacz A, AB, В and B2. Best quantity and quality of rooted cuttings were obtained, on perlite medium from leaf bud cuttings collected in October and September and treated with Ukorzeniacz A.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Rozmnazanie afelandry czworokatnej [Alephandra squarrosa Ness] "Dania" za pomoca sadzonek pedowych
Autorzy:
Czekalski, M
Tematy:
Alephandra squarrosa
rozmnazanie roslin
sadzonki pedowe
rozmnazanie wegetatywne
akantusowate
Acanthaceae
rosliny ozdobne
alefandra czworokatna
Pokaż więcej
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/810495.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Testowano rozmnażanie afelandry czworokątnej odmiany ‘Dania’, za pomocą wierzchołkowych sadzonek pędowych z czterema liśćmi. Polowa sadzonek miała wszystkie liście całe, a u drugiej połowy dwa liście miały zredukowaną blaszkę liściową. Ukorzenianie sadzonek trwało w dwóch terminach: 1.08. do 25.09 i 10.10. do 5.12. 1998 roku. Sadzonki po traktowaniu stymulatorami ukorzeniania umieszczono w substracie torfowym, znajdującym się w doniczkach o średnicy 6 cm. Temperatura podłoża wynosiła 21°C. W obydwóch terminach ukorzenianie sadzonek trwało po 8 tygodni. Sadzonki z całymi blaszkami liściowymi ukorzeniły się w większym procencie i miały lepszą jakość niż sadzonki ze zredukowanymi blaszkami liściowymi. Użyte stymulatory ukorzeniania - Ukorzeniacz AB, B i B2 wywarły większy wpływ na jakość ukorzenienia, a mniejszy na procent ukorzenienia. Większość ukorzenionych sadzonek była odpowiednia do przesadzenia do doniczek większych. Afelandra czworokątna odmiany ‘Dania’ rozmnaża się dobrze za pomocą wierzchołkowych sadzonek pędowych, bowiem ukorzeniły się one w większości w stu procentach.
Tests were made on the propagation of saffron spike ‘Dania’ from top stem cuttings with four leaves. In half of the cuttings had all the whole leaf blades, while in the other half the leaf blades were reduced. The rooting took place in two periods: from 1 August to September and from 10 October to 5 December 1998. After the treatment with rooting stimulators the cuttings were inserted in a peat substrate in pots of 6 cm in diameter. The substrate temperature was 24°C. In both periods the rooting took 8 weeks. The rooting success was greater in cuttings with whole leaf blades; they were also of better quality than those with reduced leaf blades. The rooting stimulators employed - Ukorzeniacz AB, B and B2 - affected the quality rather than the percentage of rooting. Most of the cuttings that developed roots were fit to be transplanted into bigger pots. Saffron spike ‘Dania’ propagates well from top stem cuttings - their rooting success was generally 100%.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Rozmnażanie piwoni chińskiej (Paeonia lactiflora Pall.) za pomocą odkładow pionowych
Autorzy:
Czekalski, M.
Jerzy, M.
Tematy:
odklady pionowe
Paeonia lactiflora
rozmnazanie roslin
rozmnazanie wegetatywne
piwonia chinska
rosliny ozdobne
ornamental plant
vegetative propagation
plant propagation
vertical layer
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/11347127.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Nasady młodych, wyrastających pędów traktowano preparatem Ukorzeniacz B2, stymulującym rozwój korzeni przybyszowych. Następnie wokół pędów usypano kopczyki z mieszanki torfu wysokiego i gleby ogrodowej. W miarę wzrostu pędów kopczyki podwyższano do ostatecznej wysokości 25 cm. Po jednym okresie wegetacyjnym odcięto ukorzenione odkłady z połowy roślin kopczykowanych, a po dwóch okresach wegetacyjnych – z pozostałych roślin. Oceniono jakość ukorzenionych odkładów, a wiosną 1998 i 1999 roku wyrosłe z nich nowe rośliny. Pędy piwonii kopczykowane w ciągu jednego okresu wegetacyjnego ukorzeniły się przeciętnie w 85,2%, a kopczykowane dwa okresy wegetacyjne – w 75%. Lepszą jakością ukorzenienia charakteryzowały się odkłady dwuletnie. Z wszystkich ukorzenionych odkładów, niezależnie od czasu trwania kopczykowania nowe rośliny rozwinęły się u odmian ‘Avelanche’, ‘Lady Dormouth’ i ‘Reine Hortense’. Odmiany te oraz inne, których odkłady ukorzeniły się w przeszło 70%, tj. ‘Baroness Schröder’, ‘La Rosière’, ‘Marechal McMahon’, ‘Monsieur Jules Elie’, ‘Profesor Wóycicki’, ‘Thérèse’ i ‘Ursynów’ można rozmnażać za pomoc odkładów pionowych.
Bases of young shoots were treated with the Ukorzeniacz B2, preparation stimulating adventitious roots development. Then piles of a mixture of white peat and hortisol were made around the shoots. The shoot growth was accompanied by increasing the height of piles. After one vegetative period the rooted layers were removed off from half of the piled plants, and after two vegetative periods – from the other plants. The quality of the rooted layers was estimated and in spring 1998 and 1999 new plants grew from them. On average 85.2% of Paeonia lactiflora Pall. shoots piled over one vegetative period, and 75% of those piled over two vegetative periods took roots. A higher rooting quality was recorded in two-year layers. Regardless of the piling period, new plants were developed from the all rooted layers in ‘Avelanche’, ‘Lady Dormouth’ and ‘Reine Hortense’ cultivars. These and other cultivars whose layers rooted in over 70% cases, i.e. ‘Baroness Schröder’, ‘La Rosière’, ‘Marechal McMahon’, ‘Monsieur Jules Elie’, ‘Profesor Wóycicki’, ‘Thérèse’ and ‘Ursynów’, can be propagated with vertical layers.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Mozliwosci zwiekszenia wspolczynnika rozmnazania alstremerii
Autorzy:
Szczepaniak, S
Tematy:
terminy rozmnazania
kwiaciarstwo
alstremeria
wspolczynnik rozmnazania
rozmnazanie roslin
rozmnazanie wegetatywne
rosliny ozdobne
odmiany roslin
Pokaż więcej
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/805742.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Do badań użyto dwuletnie karpy 7 odmian alstremerii: ‘Appelbloesem’, ‘Campfire’, ‘Harmony’, ‘King Cardinal’, ‘Mona Lisa’, ‘Red Sunset’ i ‘Yellow King’. Określono ich całkowitą masę i długość kłączy a także procentowy udział żywotnych fragmentów w całej części podziemnej. Aby określić współczynnik rozmnażania dzielono części podziemne w 3 terminach: 20 luty, 19 maj, 17 sierpień 1995 na odcinki długości 3,3 - 4,6 cm. Dla określenia czy długość odcinka ma wpływ na przyrost kłączy alstremerii i jakość uzyskanych roślin 19 maja dla 4 odmian ‘Appelbloesem’, ‘King Cardinal’, ‘Mona Lisa’ i ‘Pink Triumph’ pobierano odcinki 2 i 5 cm. Po 3 miesiącach ich wzrostu w doniczkach wypełnionych substratem torfowym dokonano oceny przyjęć i wzrostu kłączy. Najkorzystniejszym terminem rozmnażania alstremerii był maj, gdyż współczynnik rozmnażania był największy a ukorzenienie podobnie jak w sierpniu lepsze od lutowego. Z dłuższych odcinków kłączy otrzymano rośliny lepszej jakości, ale o słabszym przyroście kłącza niż z krótszych (2 cm). Badane odmiany alstremerii różniły się budową części podziemnej, która miała wpływ na współczynnik rozmnażania.
Two-year-old rhizomes of 7 cultivars of Alstroemeria were used for the studies: ‘Appelbloesem’, ‘Campfire’, ‘Harmony’, ‘King Cardinal’, ‘Mona Lisa’, ‘Red Sunset’ and ‘Yellow King’. The total mass, length of rhizome and percentage of vital fragments in the whole subterranean part were determined. In order to find the propagation coefficient, the subterranean parts were divided into 3.3 - 4.6 cm long sections on three different dates: February 20, May 19, and August 17, 1995. For the purpose of finding whether the length of the section has an influance on the increment of the rhizome of Alstroemeria and on the quality of the obtained plants, on May 19, sections of 2 cm and 5 cm were taken from 4 cultivars: ‘Appelbloesem’, ‘King Cardinal’, ‘Mona Lisa’ and ‘Pink Triumph’. After 3 months of their growth in pots filled with peat substrate, the root taking and rhizome growth were evaluated. May was found to be the most favourable term for Alstroemeria propagation because it gave the highest propagation coefficient and the rooting was similar to that from the August term, and better than that from February. From the longer sections of rhizome, plants of better quality were developed, but with a poorer rhizome increment than from the shorter 2 cm sections. The investigated Alstroemeria cultivars differed by the structure of the rhizomes having an influence on the propagation coefficient.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Kwitnienie mlodych krzewow rozanecznikow rozmnozonych za pomoca szesciu typow sadzonek
Autorzy:
Krzyminska, A
Czekalski, M
Tematy:
kwitnienie
sadzonki
rozaneczniki
rozmnazanie roslin
rozmnazanie wegetatywne
rosliny ozdobne
Pokaż więcej
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/805558.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W doświadczeniu wykonanym w latach 1994-1997 oceniono wczesność wejścia w okres kwitnienia różaneczników odmian: 'Cunningham's White', 'Lee's Dark Purple' i 'Nova Zembla', rozmnożonych za pomocą sześciu typów sadzonek: I. typowych pędowych, długości 8-15 cm z pięcioma-siedmioma liśćmi i z wegetatywnym pąkiem wierzchołkowym, II. typowych pędowych z wyłamanym wegetatywnym pąkiem wierzchołkowym, III. pędowych, długości 6,5-13,5 cm, uzyskanych poprzez odcięcie wierzchołka długości 1-1,5 cm, z wegetatywnym pąkiem wierzchołkowym, IV. krótkich sadzonek wierzchołkowych, czyli odcinków pędu długości 1-1,5 cm z pąkiem wegetatywnym, odciętych od sadzonek typu III, V. jednowęzłowych, z 2,5 cm odcinkiem pędu, z jednym liściem i pąkiem pachwinowym, VI. liściowych z pąkiem pachwinowym, uzyskanych poprzez odcięcie liści z pąkiem od pędu. Rośliny uprawiano w pojemnikach w nieogrzewanym tunelu foliowym. Po pierwszym, drugim i trzecim roku uprawy oceniano wczesność wchodzenia młodych roślin w okres kwitnienia. Najwcześniej, czyli już w pierwszym roku uprawy w okres kwitnienia weszły rośliny odmiany 'Cunningham's White', uzyskane z sadzonek wszystkich typów i 'Nova Zembla' - z pięciu pierwszych typów sadzonek. Zatem pąki kwiatostanowe wytworzyły się u nich już po 8 miesiącach, licząc od terminu sadzonkowania. W drugim i trzecim roku uprawy liczba roślin kwitnących zwiększała się. Odmiana 'Lee's Dark Purple' zaczęła kwitnąć w drugim roku uprawy.
The start of flowering of one-, two- and three-years old rhododendron plants of 'Cunninghams White', 'Lee's Dark Purple' and 'Nova Zembla' cultivars were evaluated. Plants were propagated by cuttings: I - typical cuttings, II - typical cutting with a terminal bud removed, III - typical cutting with a top part of stem cut off, IV - short terminal cuttings, V - single-node cuttings, VI - leaf cuttings with an axillary bud. They were cultivated in pots into foil tunnel. At the earliest, just in the first year of cultivation, the plants of 'Cunninghams White', obtained from all cutting types, and the plants of 'Nova Zembla', obtained from first five cutting types, started the flowering. The number of flowering plants in creased in the second and third years of cultivation. The 'Lee's Dark Purple' cul tivar started of flowering in the second year of cultivation.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Rozmnażanie wrzosów i wrzośców z sadzonek z zastosowaniem różnych czynników stymulujących ukorzenianie
Propagation of heath (Erica) and heather (Calluna) from cuttings using various root stimulating factors
Autorzy:
Bojarczuk, Krystyna
Współwytwórcy:
Polska Akademia Nauk. Instytut Dendrologii
Wydawca:
Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Powiązania:
Arboretum Kórnickie
Opis:
root stimulating factors
propagation from cuttings
Dostawca treści:
RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych
Książka
Tytuł:
Rozmnażanie storczyków w kulturach tkankowych
Propagation of orchids in tissue cultures
Autorzy:
Szot, P.
Parzymies, M.
Poniewozik, M.
Tematy:
rosliny ozdobne
storczyki
rozmnazanie roslin
mikrorozmnazanie
kultury tkankowe
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie. Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2184896.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wplyw kadmu na rozmnazanie i przezywalnosc dzdzownicy Dendrobaena octaedra [Savigny 1826]
Autorzy:
Rozen, A
Tematy:
adaptacja zwierzat
dzdzownice
tolerancja zwierzat
przezywalnosc
metale ciezkie
Dendrobaena octaedra
kadm
rozmnazanie zwierzat
Pokaż więcej
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/808194.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Adult individuals of Dendrobaena octaedra (Savigny 1826) were collected in three differently polluted mixed oak-pine forests (Pino-Quercetum): the most polluted near Olkusz, the moderately polluted Niepołomice Forest (both Southern Poland) and the relatively unpolluted Kampinoska Forest (Central Poland). In the laboratory established was culture of parent (P) generation was established and the laid cocoons were incubated to obtain F₁ generation. The culture was carried out till death of the last individual of F₁ generation (4 years). Every month individuals and cocoons were extracted from the soil, weighed and replaced into new soil. Individuals collected in the Olkusz forest had a higher cadmium concentration in their bodies (89.4±26.3 mg·kg⁻¹) than those from the Niepołomice Forest (16.7± 11.8 mg·kg⁻¹) and the Kampinoska Forest (8.7±4.0 mg·kg⁻¹). Individuals originating from the Olkusz forest (P generation) in the laboratory culture accumulated more cadmium than individuals from other populations. The above phenomenon was not found in their offspring ( F₁ generation). The present experiment clearly shows that cadmium in low doses decrease the reproduction (cocoon production, mass of produced cocoons, reproductive allocation) and survival (mean survival time, median survival time). Cadmium more negatively affeted reproduction and survival of animals cultured in laboratory and originating from unpolluted forest than those from heavily polluted forest. The observed higher heritable tolerance (higher reproduction, better survival) to cadmium in heavily polluted forest population seems to be the evidence of adaptation of D. octaedra to life in polluted environment.
Dojrzałe osobniki D. octaedra zebrano w trzech kompleksach leśnych - borach mieszanych (Pino-Quercetum) występujących na terenach różnie skażonych metalami ciężkimi: najbardziej zanieczyszczonych lasach okolic Olkusza, średnio zanieczyszczonej Puszczy Niepołomickiej i niezanieczyszczonej Puszczy Kampinoskiej koło Warszawy (las kontrolny). W laboratorium założono hodowlę pokolenia rodzicielskiego (P), a ze złożonych kokonów otrzymano pokolenie F₁. Co miesiąc z gleby były ekstrahowane dżdżownice i kokony, a następnie ważone i umieszczane w nowej glebie. Eksperyment trwał aż do śmierci ostatniego osobnika pokolenia F₁ (4 lata). Najwyższe stężenia kadmu stwierdzono w tkankach osobników pochodzących z zanieczyszczonych lasów okolic Olkusza (89,4 ±26,3 mg·kg⁻¹) natomiast niższe w osobnikach z Puszczy Niepolomickiej (16,7± 11,8 mg·kg⁻¹) i Puszczy Kampinoskiej (8,7±4,0 mg·kg⁻¹). Zebrane w terenie osobniki pokolenia P z populacji olkuskiej akumulowały w hodowli znacznie większe dawki kadmu niż osobniki z pozostałych populacji. W pokoleniu F₁ nie stwierdzono międzypopulacyjnych różnic w akumulacji kadmu w tkankach. Kadm wpływał negatywnie na rozród (produkcję kokonów, masę kokonów, alokację reprodukcyjną) i przeżywalność (średni czas przeżycia, mediana czasu przeżycia) badanych populacji D. octaedra. Zaobserwowana wyższa odporność na skażenie kadmem (słabszy negatywny wpływ na rozród i przeżywalność) osobników pokolenia F₁ pochodzących z lasów olkuskich wydaje się sugerować istnienie u D. octaedra adaptacji do życia w środowisku skażonym metalami ciężkimi.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Dobór płciowy i rozmnażanie dżdżownic.
Sexual selection and reproduction of earthworms
Autorzy:
Tyrała, Gabriela
Opis:
In the animal world there exists sexual and asexual reproduction. Parthenogenesis is a special type of reproduction.Earthworms are hermaphrodites characterized by cross-fertilization and partner selection. Spermatophores that appear in them indicate recent copulation. In places of high density earthworms usually copulate with individuals in their vicinity. Partner’s body size does not influence the number of produced cocoons. The development of offspring is possible only in the case of intraspecific mating of earthworms. Earthworms recognize their partner’s mating status and give more sperm to a non-virgin individual. Morphological similarity between Eisenia andrei and Eisenia fetida leads to the copulation of the individuals from these species, but there are no hatchlings from the cocoons.Parthenogenesis takes place in the Lumbricidae and Megasceloidae earthworms, i.e. hatchlings come from non-fertilized eggs. The presence of parthenogenesis is related to the fact that there are individuals with reduced reproductive organs, polyploidy, enhanced capacity to colonize new areas.
W świecie zwierząt występuje rozmnażanie płciowe i bezpłciowe. Szczególnym typem rozmnażania jest partenogeneza. Dżdżownice są hermafrodytami u których występuje zapłodnienie krzyżowe i dobór partnera. Pojawiające się u nich spermatofory są wskaźnikiem przebytej niedawno kopulacji. W miejscach dużego zagęszczenia dżdżownice najczęściej kopulują z osobnikami znajdującymi się w sąsiedztwie. Wielkość ciała partnera nie wpływa na liczbę produkowanych kokonów. Rozwój potomstwa możliwy jest tylko w przypadku wewnątrzgatunkowej kopulacji dżdżownic. Dżdżownice rozpoznają status godowy swojego partnera i przekazują więcej spermy nie-dziewiczemu osobnikowi. Podobieństwo morfologiczne Eisenia andrei i Eisenia fetida powoduje kopulację okazów tych gatunków, ale z kokonów nie wylegają się młode osobniki. U dżdżownic z rodzin Lumbricidae i Megasceloidae występuje zjawisko partenogenezy, tzn. młode powstają z niezapłodnionych jaj. Obecność partenogenezy wiąże się z występowaniem osobników o zredukowanych elementach męskich układu rozrodczego, poliploidalnych i mających większe możliwości do kolonizacji nowych terenów.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
O wartości osobnika wśród istot żywych
Autorzy:
Siedlecki, Michał (1873–1940)
Wydawca:
Nakładem Akademii Umiejętności
Powiązania:
Publications of famous biologists - a collection of prints
Publikacje znanych biologów (zbiór odbitek OZwRCIN)
Opis:
30 s. : 23 cm
"Odczyt wygłoszony na publicznem posiedzeniu Akademii Umiejętności dnia 23 maja 1914 r"
Dostawca treści:
RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych
Książka
Tytuł:
Generatywne rozmnażanie bzu czarnego (Sambucus nigra L.)
Autorzy:
Wazbinska, J.
Puczel, U.
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/794062.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W latach 1996-1998 przeprowadzono doświadczenie z rozmnażaniem generatywnym bzu czarnego (Sambucus nigra L.). Nasiona wysiano w dwóch terminach: jesiennym - nasiona niestratyfikowane i wiosennym - nasiona stratyfikowane. Jesienny termin siewu okazał się korzystniejszy - uzyskano większy procent skiełkowanych nasion, ponadto sadzonki miały lepiej rozwiniętą część nadziemną i system korzeniowy.
A field experiment with generative reproduction of elderberry (Sambucus nigra L.) was conducted in 1996-1998. The seeds were sown: in autumn - not stratificated seeds, and in spring - stratificated seeds. The autumn sowing appeared to be more profitable: seed germination was higher, the above-ground part and root system of seedlings were better developed.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wplyw wybranych czynnikow na szybkosc ukorzeniania sadzonek, biologie kwitnienia i plonowanie kilku form pepino [Solanum muricatum Aiton]
Autorzy:
Kowalczyk, K
Kobryn, J.
Tematy:
Solanum muricatum
pepino
kwitnienie
sadzonki
plonowanie
rozmnazanie roslin
ukorzenianie sadzonek
rozmnazanie wegetatywne
warzywa
Pokaż więcej
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/804877.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Przeprowadzony eksperyment składał się z dwóch części. W pierwszej określano wpływ podłoża, substancji ukorzeniającej i długości sadzonki pięciu form pepino pochodzących z Nowej Zelandii, na szybkość i jakość ich ukorzeniania. W drugiej części wysadzono dobrze ukorzenione sadzonki do substratu torfowego w celu oceny ich kwitnienia i owocowania. Sadzonki o długości 5 i 10 cm ukorzeniano w substracie torfowym i perlicie, przy czym połowę wszystkich badanych sadzonek potraktowano substancją ukorzeniającą, zawierającą syntetyczną auksynę (kwas alfa naftylooctowy) w stężeniu 2000 ppm. Pomiary i obserwacje przeprowadzono po upływie 10, 15 i 20 dni od rozpoczęcia ukorzeniania. Stwierdzono, że sadzonki pędowe wszystkich pięciu form pepino o długości 10 cm lepiej i szybciej się ukorzeniały, wytwarzając, w tym samym czasie, większą liczbę korzeni przybyszowych na dłuższym odcinku pędu i dłuższe jednostkowe korzenie, w porównaniu z sadzonkami o długości 5 cm. Dobrze ukorzenione sadzonki otrzymano już po 15 dniach. Stwierdzono korzystny wpływ zastosowanej substancji ukorzeniającej, która wpłynęła na zwiększenie liczby i długości korzeni sadzonek u wszystkich form. Sadzonki pepino, w zależności od formy, wykazały duże różnice w szybkości ukorzeniania się. Najwolniej ukorzeniały się sadzonki formy nr 1 i 4. W drugiej części eksperymentu dobrze ukorzenione sadzonki długości 10 cm uprawiano na jeden pęd i 5 gron. Nie stwierdzono wpływu badanych sposobów ukorzeniania na liczbę kwiatów i wytworzonych owoców u poszczególnych form w ciągu całego okresu wegetacji. Stwierdzono natomiast wpływ różnych form pepino na liczbę kwiatów i zawiązanych owoców. Forma nr 4 wytworzyła najwięcej kwiatów (22 sztuki), najmniej forma nr 2 i 3 (odpowiednio 10 i 12 sztuk). Średnio najwięcej owoców zawiązały formy 2 i 5, najmniej zaś formy 3 i 4, które jednocześnie tworzyły największe owoce. Najniższy plon owoców otrzymano u form 1 i 3, natomiast u pozostałych form plon nie różnił się istotnie.
The experiment consisted of two parts. In the first part the influence of cutting length, rooting medium and rooting substance was determined. In the second one the rooted cuttings of 10 cm length were planted out to the peat substrate to estimate the flowering and yielding of five pepino forms descended from New Zeland. The cuttings (5 cm and 10 cm length) were rooted in peat substrate and perlite. Half of them were treated with rooting substance B2, which contains the synthetic auxin (alphanaphtalene acetic acid) at 2000 ppm concentration. The measurements and observations were carried out three times: 10, 15 and 20 days after planting. Each time the number, length of roots and rooting zone for five pepino forms were compared. It was found that the cuttings of 10 cm length formed more and longer roots than the cuttings of 5 cm length. Well rooted cuttings either, on perlite and peat substrate were obtained 15 days after planting. An advantageus influence of rooting substance was observed which enhanced the number and length of roots in cuttings of all pepino forms. Rooting dynamics of pepino form No. 1 and 4 were the lowest. In the second part of experiment 5 pepino forms were grown for one stem and 5 clusters. Number of flowers in following clusters during the vegetative period were noted. At harvest the weight and number of fruits on every plant of pepino forms were determined. Neither the peat and perlite nor treating of cuttings with rooting substance did affect the number of flowers and fruits during vegetation. Howerer the exerted forms of pepino influenced the quantity of flowers, fruits and yielding. The greatest number of flowers formed pepino form No. 4, while No. 2 and 3 - the lowest. However, the number of fruits per plant was the highest in form No. 2 and No. 5, while the lowest in form No. 3 and 4. The weight of fruits was also depended on pepino form.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Generative propagation of European hazel (Corylus avellana L.)
Generatywne rozmnażanie leszczyny pospolitej (Corylus avellana L.)
Autorzy:
Tylkowski, Tadeusz
Współwytwórcy:
Polska Akademia Nauk. Instytut Dendrologii
Wydawca:
Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza
Powiązania:
Arboretum Kórnickie
Opis:
Praca finansowana przez Komited Badań Naukowych w ramach projektu badawczego Nr 4 S401 056 04.
Dostawca treści:
RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych
Książka
Tytuł:
Micropropagation of some Lupinus species from seedling explants
Rozmnazanie wegetatywne niektorych gatunkow lubinu (Lupinus sp.) z eksplantatow siewek w warunkach in vitro
Autorzy:
Rybczyński, J. J.
Podyma, E.
Tematy:
genetyka roslin
rozmnazanie roslin
rozmnazanie wegetatywne
lubin
hodowla in vitro
Lupinus
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Genetyki Roślin PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/61681637.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Bryozoa - colony organization, reproduction and importance
Mszywioły (Bryozoa) - organizacja kolonii, rozmnażanie i znaczenie
Autorzy:
Pasternak, Kamila
Opis:
Typ mszywioły (Bryozoa) lub odkrytoodbytowe (Ectoprocta) to małych rozmiarów, kolonijne bezkręgowce, występujące w wodach słodkich i słonych. Wyróżnia się trzy gromady: podkówczaki (Phylactolaemata = Lophopoda), szczupnice (Stenolaemata) oraz krężelnice (Gymnolaemata). Pojedynczy osobnik w kolonii (zooid) osłonięty jest domkiem i składa się z dwóch części: polipida i cystida. W skład polipida wchodzą: epistom (prosoma), lofofor (mezosoma) oraz tułów (metasoma). Cystid zawiera większość narządów wewnętrznych i spełnia funkcję ochronną. W koloniach szczupnic i krężelnic występuje polimorfizm postaci. Zooidy zróżnicowane są na autozooidy i wyspecjalizowane heterozooidy: gonozooidy, awikularie, kenozooidy i nanozooidy. Mszywioły rozmnażają się płciowo i bezpłciowo oraz wytwarzają formy przetrwalnikowe: statoblasty i hibernakule. Większość mszywiołów jest hermafrodytyczna. Rozwijające się zarodki inkubowane są w komorach lęgowych (gonozooidach, workach lęgowych, niezwapniałych i zwapniałych komorach, celomie). W rozwoju zarodków szczupnic występuje poliembrionia, w wyniku której dochodzi do wielokrotnych podziałów zarodka. Występuje też opieka nad potomstwem, która polega na wytwarzaniu analogów łożyska służących do odżywiania pozazarodkowego (matrotrofia) i żyworodność. Z zarodków szczupnic i krężelnic powstają larwy lecytotroficzne oraz cyfonauty posiadające zawiązek jelita. Z nich rozwija się postać założycielska kolonii, czyli ancestrula. Rozmnażanie bezpłciowe odbywa się przez pączkowanie i fragmentację kolonii. Mszywioły wchodzą w symbiozę z mikroorganizmami i produkowane są związki (briostatyny), które chronią larwy przed drapieżnikami. Opisano potencjalne zastosowania substancji (briostatyna-1, kororamidy A i B, wilsonaminy A i B) pozyskiwanych z mszywiołów w medycynie (leczenie nowotworów, choroby Alzheimera, Parkinsona, chorób wirusowych i pasożytniczych, stanie poudarowym). Perspektywy dalszych badań nad mszywiołami obejmują ich potencjał biomedyczny, techniki i metody hodowli w warunkach laboratoryjnych, sposoby ekstrakcji metabolitów, opracowanie metod produkcji związków syntetycznych i analogów substancji bioaktywnych, a także dokładniejszą eksploatację głębin w celu pozyskania większej ilości informacji na temat poszczególnych gromad.
The phylum Bryozoa or Ectoprocta are small-sized, colonial invertebrates, found in both fresh and marine waters. There are three classes: Phylactolaemata = Lophopoda, Stenolaemata and Gymnolaemata. A single individual in a colony (zooid) is sheltered by a house and consists of two parts: polypid and cystid. The polypid consists of the epistome (prosoma), the lophophore (mesosoma), and the trunk (metasoma). The cystid contains the internal organs and has a protective function. Character polymorphism occurs in the colonies of stenolaemates and gymnolaemates. Zooids are differentiated into autozooids and specialized heterozooids: gonozooids, avicularia, kenozooids, and nanozooids. Bryozoa reproduce sexually and asexually and produce spore forms: statoblasts and hibernacules. Most bryozoans are hermaphroditic. The developing embryos are incubated in brood chambers (gonozooids, brood sacs, non-calcified and calcified chambers or coeloma). Polyembryony occurs in the development of Stenolaemata embryos, resulting in multiple divisions of the embryo. There is also care for the offspring, which consists in the production of placental analogues for extra-embryonic nutrition (matrotrophy) and viviparity. Lecithotrophic larvae and cyphonauts with an intestinal bud are formed from the embryos of stenolaemates and gymnolaemates. From these develops the founding figure of the colony called ancestrula. Asexual reproduction is by budding and colony fragmentation. Bryozoa enter a symbiosis with microorganisms and compounds (bryostatins) are produced that protect the larvae from predators. Potential applications of substances (briostatin-1, kororamide A and B, wilsoniamine A and B) obtained from bryozoa in medicine (treatment of cancer, Alzheimer's disease, Parkinson's disease, viral and parasitic diseases, post-stroke condition) have been described. Prospects for further research on bryozoans include their biomedical potential, techniques and methods of breeding in laboratory conditions, methods of metabolite extraction, development of methods to produce synthetic compounds and bioactive substance analogues, as well as deeper exploration of the depths to obtain more information on particular classes.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Morwy (Morus sp.) - zastosowanie, rozmnażanie w kulturach in vitro
Autorzy:
Litwinczuk, W.
Borkowska, B.
Szczerba, J.
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/803407.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Morwy (Morus, sp.) są wartościowymi drzewami, które mogą znaleźć w Polsce wiele zastosowań. Poważną przeszkodą w rozpowszechnieniu szlachetnych typów lub odmian morwy jest brak sprawdzonej metody ich klonowania. Tradycyjne sposoby rozmnażania wegetatywnego nie sprawdzają się w polskich warunkach klimatycznych, są mało wydajne, zawodne lub (i) długotrwałe. Możliwe jest natomiast otrzymanie drogą mikrorozmnażania pełnowartościowego materiału szkółkarskiego morwy białej i górskiej w ciągu jednego roku.
Mulberries (Morus, sp.) are the valuable trees which can be utilized in many ways in Poland. The serious barrier met in distribution of important noble mulberry types or cultivars is a lack of reliable cloning method. The conventional methods of vegetative propagation are inefficient or (and) long-lasting under Polish circumstances. However, it is possible to obtain white and mountain mulberry nursery plants of full value by micropropagation throughout one year.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wydajne rozmnażanie podkładki Rosa canina L. "Intermis" w kukturach in vitro
Autorzy:
Kucharska, D.
Orlikowska, T.
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/809623.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Mikrorozmnażanie podkładki Rosa canina 'Inermis' na podstawowej pożywce do rozmnażania róż nie przynosiło zadowalających efektów, zarówno ze względu na liczbę jak i jakość pędów. Osiągnięto znaczną poprawę efektywności namnażania pędów przez zastosowanie Gelritu i usuwanie wierzchołka wzrostu. Jakość mikrosadzonek była wysoka dzięki dodatkowi ryboflawiny do pożywki z auksyną lub przenoszenie sadzonek po zaindukowaniu korzeni do pożywki bez auksyny, z dodatkiem węgla aktywnego. Rośliny aklimatyzowały się w szklarni w około 90%.
Micropropagation of Rosa canina 'Inermis' rootstock on standard medium for the propagation of rose was not satisfactory due to the number and the quality of shoots. Shoot proliferation was more effective by the replacement of Plant agar with Gelrite, and by decapitation of shoots. Quality of rooted shoots increased when riboflavine was added to the rooting medium or when transfering the shoots, after the induction of the roots on auxine free charcoal medium was done. A high quality of microplants resulted in acclimatization of 90-100% of shoots.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wpływ sposobu sadzenia na plon i dynamikę wzrostu roślin wyrastających z minibulw
The influence of potato minitubers sowing methods on plants growth dynamic and tubers yield
Autorzy:
Kolpak, R.
Tematy:
ziemniaki
minibulwy
rozmnazanie roslin
rozmnazanie wegetatywne
metoda in vitro
technika sadzenia
wzrost roslin
dynamika wzrostu
plonowanie
cechy uzytkowe
Pokaż więcej
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/800816.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Field trials were carried out in 1992 and 1994 at the Experimental Field in Chylice (Warsaw Agricultural University) using differentiated seed material; regular certified seeds of diameter 3-4 cm and minitubers of diameter 1-2 cm. Minitubers were obtained from the plants multiplication by in vitro technique. The influence of seed material and time of furrows formation (autumn or spring) on the total and net yield of tubers were evaluated. The analysis of the experiment results lead to the conclusion that sowing of minitubers is acceptable but hight number of mechanical damages caused by the seeder Pneumassem II have to be eliminated. Mean yield of tubers for all experimental treatments was similar. The mean did not differ significantly at the level 0,05.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Rozmnazanie bukszpanu wieczniezielonego [Buxus sempervirens L.] odmian 'Angustifolia' i 'Suffruticosa' z sadzonek zielnych
Autorzy:
Babelewski, P
Strzelecka, K
Tematy:
Buxus sempervirens
bukszpan wieczniezielony
bukszpan Angustifolia
bukszpan Suffruticosa
odmiany roslin
rosliny ozdobne
krzewy ozdobne
rosliny wiecznie zielone
sadzonki zielne
rozmnazanie roslin
common box
Angustifolia cultivar
Suffruticosa cultivar
plant cultivar
ornamental plant
ornamental shrub
evergreen plant
softwood cutting
plant propagation
Pokaż więcej
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/801513.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W szkółkach bukszpan wieczniezielony rozmnaża się z półzdrewniałych sadzonek pędowych w terminie od sierpnia do kwietnia, kiedy rośliny są w stanie spoczynku. Celem doświadczenia była ocena możliwości rozmnażania bukszpanu z sadzonek pędowych wierzchołkowych zielnych, ciętych z przyrostów tegorocznych w trakcie wzrostu krzewów. Sadzonki odmian ‘Angustifolia’ i ‘Suffruticosa’ sporządzano w trzech terminach: 30 maja, 15 i 30 czerwca 2004 roku. Połowę sadzonek traktowano Ukorzeniaczem AB, pozostałe stanowiły sadzonki kontrolne. Procent ukorzenienia sadzonek oraz liczbę i długość korzeni oceniono po 56 dniach ukorzeniania. Sadzonki zielne bukszpanu wieczniezielonego, niezależnie od odmiany, terminu sadzonkowania i traktowania Ukorzeniaczem AB, ukorzeniły się w 71%. Najlepszym terminem do ukorzeniania sadzonek w 2004 był termin najwcześniejszy, tj. 30 maja. Im późniejszy był termin, tym słabiej ukorzeniały się sadzonki. Zastosowanie preparatu Ukorzeniacz AB zwiększyło procent ukorzenionych sadzonek zielnych bukszpanu wieczniezielonego, nie wpłynęło natomiast istotnie na jakość systemu korzeniowego. Bukszpan wieczniezielony można rozmnażać z sadzonek zielnych ciętych w terminie od 30 maja do 30 czerwca. Rozmnażanie bukszpanu wieczniezielonego za pomocą sadzonek zielnych może znacznie skrócić okres produkcji roślin, gdyż sadzonki są dobrze ukorzenione już po 56 dniach.
In nurseries Buxus sempervirens is propagated by semi hard-wood cuttings from August to April, when plants are dormant. Such process lasts 3-5 months. The purpose of this study was to examine if it is possible to propagate buxus from soft-wood cuttings, taken from young, intensively growing shoots. Such cuttings of buxus cultivars 'Angustifolia’ and ‘Suffriticosa’ were taken at three dates, from the end of May to the end of June 2004. Half of them was treated with rooting stimulator „Ukorzeniacz AB” (containing IBA and NAA), the rest were the control cuttings. On average, the cuttings rooted in 71%. The best term for rooting was the earliest one, 30th of May. Treating with „Ukorzeniacz AB” increased the percentage of rooting, but did not influence the quality of root system. The results showed that Buxus sempervirens can be propagated from soft-wood cuttings in May and June. What is more, such propagation can shorten the whole process, as cuttings had strong root systems after 56 days.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Reproductive plasticity of the American mink Mustela vison in Belarus
Autorzy:
Sidorovich, V. E.
Powiązania:
Acta Theriologica
Opis:
Reproduction of the American mink Mustela vison Schreber, 1777 population introduced to Belarus was studied in 1983-1992. Material consisted of 52 male genitalia, carcasses of 45 pregnant females, and observations of 19 litters with blind cubs and 31 litters with larger cubs. The study was conducted in two areas in northern Belarus: Rossony, where the decrease of mink numbers due to excessive trapping was recorded, and Gorodok, where the expansion of American mink in the presence of the native European mink Mustela lutreola was observed.
Dostawca treści:
RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych
Książka
Tytuł:
Kisspeptyna - peptyd o wielu obliczach
Kisspeptin - a multifunctional peptide
Autorzy:
Ziarniak, Kamil
Dudek, Monika
Śliwowska, Joanna
Tematy:
cukrzyca
kisspeptyna
oś podwzgórze-przysadka-gonady
otyłość
rozmnażanie
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Przyrodników im. Kopernika
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1034665.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Jeszcze dekadę temu metastatyna, znana ze swojej roli w zapobieganiu powstawania przerzutów nowotworowych, dziś w swojej nowej odsłonie, jako kisspeptyna, rewolucjonizuje badania z zakresu biologii rozrodu. Kisspeptyna kryjąca pod swą nazwą grupę peptydów (o długości 10-54 aminokwasów), coraz silniej zaznacza swoją rolę w procesach dojrzewania płciowego i rozmnażania oraz stanów patologicznych, takich jak otyłość oraz cukrzyca, w których dochodzi do deregulacji osi podwzgórze-przysadka mózgowa-gonady (PPG). Obie jednostki chorobowe zostały uznane przez Światową Organizację Zdrowia za choroby cywilizacyjne i są jednym z poważniejszych wyzwań stojących przed współczesną medycyną. Z uwagi na epidemię otyłości (w Stanach Zjednoczonych jest to już problemem co trzeciego mieszkańca), coraz częściej zwraca się uwagę na korelację między podwyższoną masą ciała a zaburzeniami funkcji rozrodczych. Ponadto otyłość może w konsekwencji przyczynić się do rozwoju cukrzycy typu 2. W przypadkach obu tych schorzeń udowodniono terapeutyczny wpływ kisspeptyny. Z uwagi na to, że peptyd ten jest obecny nie tylko u ludzi, ale również u wielu innych gatunków (ryby, płazy, ptaki, ssaki) istnieje możliwość wykorzystywania licznych modeli zwierzęcych w badaniach nad kisspeptyną. Stąd też można się spodziewać dalszego poszerzania spektrum badań, zwłaszcza, iż najnowsze doniesienia pokazują, że kisspeptyna nie działa sama, ale "współpracuje" z neurokininą B (NKB) oraz dynorfiną (DYN). Niniejszy artykuł prezentuje dane wskazujące na to, że peptyd ten ma duże znaczenie w terapii zaburzeń funkcji rozrodczych u ludzi, w tym również u pacjentów z otyłością i cukrzycą.
Only a decade ago metastin was known for its role in preventing metastasis. In 2003 this peptide was rediscovered as a group of peptides (10-54 amino acids in length) called kisspeptin, which are revolutionizing the field of reproductive biology. Kisspeptin plays a crucial role in regulation of puberty and other reproductive functions as well as pathological conditions, such as obesity and diabetes type 1 and 2, where there occur deregulation of the hypothalamic-pituitary-gonadal axis. As obesity and diabetes spread throughout the globe, the World Health Organization recognized both diseases as the major public health problems. In the United States, the obesity is already a serious health concern for one in three inhabitants. Thus, more attention is being paid to the correlation between increased body weight and impaired reproductive functions. Obesity is now dramatically on the rise and is a major risk factor for a number of chronic diseases, including diabetes. The accumulated so far evidence indicates that in the case of obesity and diabetes kisspeptin exhibits therapeutic effects on regulation of reproductive functions. Presence of kisspeptin peptides also in many other species (fish, amphibians, birds and mammals) allows the use of a variety of animal models. One can therefore expect further widening of the scope of experimental studies, especially since it has been shown recently that kisspeptin does not work alone, but cooperates with neurokinin B and dynorphin.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Wyświetlanie 1-100 z 262

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies