Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Brecht, Bertold" wg kryterium: Wszystkie pola


Wyświetlanie 1-4 z 4
Tytuł:
„Bent”, czyli bliżej Becketta
“Bent”, or Closer to Becket
Autorzy:
Taszycka, Anna
Tematy:
Sean Mathias
Holokaust
Bertold Brecht
Samuel Beckett
Holocaust
Samuel Becket
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/63381168.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Taszycka analizuje film Bent w reżyserii Seana Mathiasa z 1997 roku. Akcja obrazu rozgrywa się w latach 30. w hitlerowskich Niemczech. Główny bohater filmu – Max (Clive Owen) trafia do obozu w Dachau, gdzie jednak nie przyznaje się do swojego homoseksualizmu, podając się za Żyda. W konsekwencji na jego pasiaku zamiast różowego trójkąta widnieje żółta gwiazda Dawida. Max poznaje podczas transportu Horsta (Lothaire Blumenau), który z dumą nosi w obozie różowy trójkąt. W ostatniej scenie filmu Max także zakłada na siebie pasiak z różowym trójkątem, a film Bent staje się tym samym opowieścią o jego poszukiwaniu tożsamościowej identyfikacji. Taszycka podkreśla celową, teatralną sztuczność filmu Mathiasa. Odnajduje w niej dążenie do osiągnięcia efektu obcości, znanego z teatru Bertolda Brechta, ale w poszukiwaniu teatralnych analogii idzie jeszcze o krok dalej. W oszczędnej formie filmu, jego teatralizacji, rytmie i symbolice odczytuje odniesienia do teatru Samuela Becketta, klasyfikując tym samym Benta jako film Beckettowski.
Taszycka analyses Bent, a Sean Mathias film from 1997. The action of the movie takes place in the 1930s, in Nazi controlled Germany. The main character of the film, Max (Clive Owen) ends up in concentration camp in Dachau, where he refuses to admit to his homosexuality, but presents himself as a Jew. As a consequence on his prison garment there is a yellow Star of David instead of a pink triangle. During the transport to Dachau, Max meets Horst (Lothaire Blumenau), who wears his pink triangle with pride. In the last scene of the film Max also puts on prison clothes with the pink triangle badge, and it becomes clear that the film is about his search for identity. Taszycka highlights the theatrical artificiality with which the film was made. She identifies it as a pursuit of the effect of otherness that is known from Bertold Brecht’s dramas, but in her analysis and search of theatrical analogies, she goes one step further, and in the plain and reserved form of the film, its drama like quality, its rhythm and symbolism she finds echoes of Samuel Becket’s plays and style, thus allowing her to classify Bent as a film in the style of Becket.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
    Wyświetlanie 1-4 z 4

    Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies