Wszystkie pola: Demendecki, Tomasz

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Gmina (jednostka samorządu terytorialnego) jako przedsiębiorca w sądowym postępowaniu cywilnym, w świetle art. 4792 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego
Autorzy:: Demendecki, Tomasz
Tematy:: Litigant party
commune
business enterprise
organisational unit
commercial case
civil proceedings
separate proceedings in commercial cases; Pokaż więcej
Wydawca:: Instytut Studiów Międzynarodowych i Edukacji Humanum
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2141056.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The present paper is a synthetic analysis of the process status of the commune in the civil court proceedings, as well as an attempt to establish how and to what extent the participation of the commune as a party to civil proceedings determines the choice of the proper type of civil proceedings to be applied to decide a given case. The evolution that took place in Polish law particularly pursuant to the Act of 20 December, 1996 on municipal economy (uniform text Journal of Laws of 2011, No.45, item 236) and the Act of 8 March, 1990 on the commune local government (uniform text Journal of Laws of 2001, No.142, item 1591 as amended), within the sphere of economic life, resulted in the territorial self-government gaining more tasks and functions, and the territorial self-government units gaining legal, organizational and financial independence. Most importantly, with respect to the performance of own tasks, they gained the right to run a business enterprise, participate in civil law transactions on their own behalf, and undertake economic ventures, both in the legal form of an enterprise and other organisational forms. Based on the analysis of the current judicial decisions and the doctrinal output, the author concludes that in the light of the legislation in force, the thesis on the recognition of the commune as an entrepreneur in the meaning of the provisions on separate proceedings in commercial cases, seems well-founded, whereas a case decided with the participation of the commune is undoubtedly a commercial case in its nature.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Prawidłowość doręczenia pisma w postępowaniu cywilnym a kryterium czasu. Właściwa chwila (pora) doręczenia
Autorzy:: Demendecki, Tomasz
Tematy:: procedural act
validity of procedural act
service of documents in civil proceedings
moment (time of day) of delivery
public holiday
night time; Pokaż więcej
Wydawca:: Instytut Studiów Międzynarodowych i Edukacji Humanum
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2130901.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The validity of acts of service in Polish civil procedure law depends on the moment at which it is carried out. Unfortunately, the current statutory regulation does not seem to be a holistic regulation. The structure of acts of service adopted in the aforementioned regulation refers only to the character of daily rhythm of life of a natural person who is an addressee or recipient of a document. It certainly does not take into account the specificity of functioning of some groups of legal entities with a more complicated organizational and functional structure, in particular those having the status of an entrepreneur (including natural persons) and conducting their activity in other time of day than those specified by law or within the framework of continuous movement. Moreover, aforementioned legal solution referring only to the conventional procedure of service of documents has not been adopted at all for the purposes of electronic delivery trading. The current code regulation pertaining to the appropriate moment of service seems, by virtue of its function, to be in all measure necessary, protecting the important sphere of privacy of entities engaged in the field of service as addressees of documents. However, it should be comprehensive in nature. In the context of the procedural law, with a few exceptions, delivery cannot be successfully made on public holidays and at night. Due to the flexibility of creating a work schedule at individual employers, the current solution does not seem to be optimal. The addressee’s consent to service on a public holiday or during night time – in the absence of a prior order of the president of the court – it does not invalidate such action, it remains ineffective. The effectiveness of service, preceded by a relevant order of the president of the court, is independent of the addressee’s consent to receive the letter in the indicated time frames. De lege ferenda, one should consider either separating the structure of the determination of the appropriate moment of service of documents from the existing system of working time distribution adopted on the basis of substantive labor law regulation (which selectively and unjustifiably predestines only one group of addressees of letters – natural persons being employees), or adapting it in a systemic way to the existing solutions in the field of labor law.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Some Remarks on the Cassation Appeal in the Court Proceeding in Public Procurement Cases
Kilka uwag na temat skargi kasacyjnej w postępowaniu sądowym w sprawach z zakresu zamówień publicznych
Autorzy:: Demendecki, Tomasz
Tematy:: cassation appeal
party to the proceeding
appeal requirements
public procurement
legal remedies
skarga kasacyjna
strona postępowania
wymogi środka zaskarżenia
zamówienia publiczne
środki ochrony prawnej; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej. Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/31348163.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The study presents the general characteristics of the cassation appeal in public procurement cases. In this respect, the new statutory regulation – the Public Procurement Law of 2019 – significantly changed the nature of the legal remedy in question, providing for giving the legitimacy to bring the case for entities directly interested in resolving the case – the parties to the proceedings, in addition to the previously authorised President of the Public Procurement Office. As a result, the cassation appeal in public procurement cases finally has a chance to be included in the category of legal remedies. The article contains a broad description of the cassation appeal in public procurement cases, with particular stress put on the requirements for being effectively submitted. The study also refers to the very examination of an action regarding public procurement. The author presents the analyses in a methodological way.
Niniejsze opracowanie zostało poświęcone ogólnej charakterystyce skargi kasacyjnej w sprawach z zakresu zamówień publicznych. Nowa regulacja ustawowa – Prawo zamówień publicznych z 2019 r. – w tym zakresie znacząco zmieniła charakter wskazanego środka prawnego, przewidując nadanie legitymacji do jej wnoszenia podmiotom bezpośrednio zainteresowanym rozstrzygnięciem sprawy – stronom postępowania, obok dotychczas uprawnionego Prezesa Urzędu Zamówień Publicznych. Przez to skarga kasacyjna w sprawach z zakresu zamówień publicznych ma wreszcie szansę na klasyfikację własną do kategorii środków ochrony prawnej. Artykuł zawiera szeroką charakterystykę skargi kasacyjnej w sprawach z zakresu zamówień publicznych ze szczególnym uwzględnieniem wymogów w zakresie jej skutecznego wnoszenia. Opracowanie odnosi się także do samego rozpoznania skargi w sprawie zamówienia publicznego. Autor w sposób metodologiczny prezentuje przeprowadzone analizy.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Some Remarks on the Exemption of the Fee for Complaint Regarding the Excessive Length of the Applicant’s Proceedings in Matters of Labour and Social Security Law. Gloss to the Resolution of the Supreme Court of 6 September 2006 (III SPZP 2/06)
Autorzy:: Demendecki, Tomasz
Tematy:: court fee
fee exemption
complaint about excessive length of proceedings
proceedings in matters of labour and social security law
opłata sądowa
zwolnienie z opłaty
skarga na przewlekłość postępowania
postępowanie w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej. Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/618245.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The appropriate system of reimbursement of the costs of proceedings and the institution of exemption from such costs both guarantee the real implementation of the right to court. In connection with the lack of explicit regulation in the Act of 17 June 2004 on complaints about the breach of the right to a trial within a reasonable time in practice, it becomes very important to determine whether it is possible to exempt an authorised entity (the complainant) from a fixed fee of complaint about excessive length of proceedings in matters of labour and social security law. In a resolution of 6 September 2006 (III SPZP 2/06) the Supreme Court stated that a complaint about excessive length of proceedings filed by the insured regarding the appeal examined by the Labour and Social Security Court of fees (Article 96 (1) (4) of the Act of 28 July 2005 on court costs in civil matters). This resolution confirms that in the indicated category of cases there is no obligation to pay the fee, and if it has been paid it is refundable. The position held by the Supreme Court in the above-mentioned resolution shall be accepted. When it comes to conclusion regarding de lege ferenda proposals, there is a need to make appropriate normative changes and introduce to the Act of 17 June 2004 on complaints about the breach of the right to a trial within a reasonable time a suitable regulation that would reflect the right fee exemption, as mentioned above.
Ukształtowanie w odpowiedni sposób modelu kosztów procesu cywilnego, a także instytucji zwolnienia od takich kosztów, stanowi istotną gwarancję realnej realizacji prawa do sądu. W związku z brakiem wyraźnej regulacji w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki bardzo istotne staje się w praktyce ustalenie, czy istnieje możliwość zwolnienia podmiotu uprawnionego (skarżącego) od opłaty stałej od skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawach z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. W uchwale z dnia 6 września 2006 r. (III SPZP 2/06) Sąd Najwyższy stwierdził, że skarga na naruszenie prawa do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki wniesiona przez ubezpieczonego w sprawie odwołania rozpoznawanego przez Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych jest wolna od opłat (art. 96 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Uchwała ta potwierdza, że we wskazanej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania opłaty, a jeżeli takowa została uiszczona, to podlega ona zwrotowi. Stanowisko zajęte przez Sąd Najwyższy w glosowanej uchwale należy w pełni podzielić. Należy także wysunąć postulat, by ustawodawca de lege ferenda dokonał stosownych zmian normatywnych i wprowadził do ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki stosowną regulację przewidującą wprost takie zwolnienie.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Postulowany model udziału prokuratora w postępowaniu delibacyjnym w sprawach cywilnych : uwagi de lege lata i de lege ferenda = The postulated model of the prosecutors participation in the delibation proceedings in civil cases : de lege lata and de lege ferenda remarks
Autorzy:: Demendecki, Tomasz.
Współwytwórcy:: Katedra Postępowania Cywilnego i Międzynarodowego Prawa Handlowego (Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej).
Tematy:: Postępowanie cywilne międzynarodowe
Prokuratorzy
Uznawanie orzeczeń zagranicznych; Pokaż więcej
Cytata wydawnicza:: Probacja 2022, [nr] 4, s. 39-66
Opis:: Bibliografia, wykaz aktów prawnych, orzecznictwo na stronach 62-66.
Dostawca treści:: Bibliografia

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: The Concept of “Workplace” under the Polish Civil Procedure Code as a Place of Service of Civil Case Pleadings/Court Papers on a Natural Person. Remarks on the Law as It Stands and as It Should Stand
Pojęcie „miejsca pracy” na gruncie Kodeksu postępowania cywilnego jako miejsca doręczenia w sprawie cywilnej pisma procesowego osobie fizycznej. Uwagi de lege lata i de lege ferenda
Autorzy:: Demendecki, Tomasz
Tematy:: miejsce pracy
doręczenie pisma procesowego
miejsce doręczenia
postępowanie cywilne
adresat pisma
osoba fizyczna
elementy pisma procesowego
workplace
service of a procedural document
place of service
civil procedure
document addressee
natural person
elements of the process document; Pokaż więcej
Wydawca:: Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół Wydziału Prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/55992235.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The correctness and effectiveness of service of documents in civil procedure depends on a number of requirements, which also include a correctly defined place of delivery. Pursuant to Art. 135, para. 1 of the Polish Code of Civil Procedure (CCP), the service of procedural documents in civil cases on the addressee who is a natural person shall be effected at the place of addressee’s residence, work or where the addressee is found in person. The deliberations on this institution presented herein lead to the conclusion that this term is both autonomous and vague, because after the once the wording of Art. 126, para. 2 CCP was changed by the amendment of 2 July 2004, it has lost the value of addressee’s identification. The introduction of an appropriate statutory provision to define this place as the place of service of a pleading/court paper could raise doubts as to the compliance of such a regulation with the constitutional principle of equality, of the parties to civil proceedings before the law (Art. 32 of the Constitution of the Republic of Poland). As part of a proposal for the law as it should stand, it is worth considering to preserve the requirement of specification of the workplace as the place for the service of the pleading/court paper, since the adjudication authority does not know ex officio the occupation and workplace of the party concerned, and the party itself is not obliged to specify such address in the pleading. The admissibility of imposing on the adjudicating authority an obligation to determine the place of residence of the addressee of a pleading should also be excluded. On the other hand, it would be a more appropriate solution to introduce an obligation for a procedural party to precisely specify the address for service in the contents of the first pleading filed, otherwise subsequent pleadings will remain in the case file with the effect as if actually served. It should also be considered to introduce a specific notion grid for the purposes of document service, which would ensure the effectiveness of such delivery by means of widely defined designations of the proper place of service. The carelessness and inconsistency of the legislature in the use of vague concepts with different scopes of application does not contribute to the precise determination of the place of service.
Prawidłowość i skuteczność czynności doręczenia w postępowaniu cywilnym zależy od wielu wymogów, do których zalicza się także poprawnie określone miejsce tej czynności. W świetle art. 135 § 1 k.p.c. doręczeń pism w sprawach cywilnych adresatowi – osobie fizycznej dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie. Rozważania poświęcone w niniejszym opracowaniu wskazanej instytucji prowadzą do wniosku, że jest to określenie autonomiczne i zarazem nieostre, bowiem po zmianie brzmienia art. 126 § 2 k.p.c. nowelą z 2 lipca 2004 r., zatraciło walor identyfikujący adresata. Wprowadzenie zaś aktualnie odpowiedniego nawet nakazu ustawowego określenia tego miejsca jako miejsca doręczenia pisma procesowego, mogłoby wywoływać wątpliwości co do zgodności takiej regulacji z konstytucyjną zasadą równości, w tym wypadku, podmiotów postępowania cywilnego wobec prawa (art. 32 Konstytucji RP). De lege ferenda należy zastanowić się nad zachowaniem wymogu wskazywania miejsca pracy jako miejsca właściwego do dokonania doręczenia, skoro organowi rozstrzygającemu nie jest znany z urzędu zawód i miejsce wykonywania pracy przez stronę, a i sama strona nie jest przecież obowiązana do wskazywania takiego adresu w piśmie procesowym. Wykluczyć należy także dopuszczalność nałożenia na organ rozstrzygający obowiązku ustalania miejsca przebywania adresata pisma. Właściwszym rozwiązaniem wydaje się natomiast wprowadzenie obowiązku precyzyjnego określenia przez stronę procesową adresu do doręczeń w treści wnoszonego pierwszego pisma procesowego pod rygorem pozostawienia kolejnych pism w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Rozważyć należy także wprowadzenie swoistej dla potrzeb obrotu doręczeniowego siatki pojęciowej, zapewniającej poprzez szeroko zakreślone desygnaty oznaczenia właściwego miejsca doręczenia, skuteczność takiej czynności. Niedbałość i niekonsekwencja ustawodawcy w posługiwaniu się nieostrymi pojęciami o różnych dodatkowo zakresach zastosowania nie sprzyja bowiem precyzyjnemu określeniu miejsca doręczenia.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Kilka uwag dotyczących zachowania terminu do wniesienia protestu wyborczego składanego przez wyborcę przebywającego za granicą na podstawie Kodeksu wyborczego. Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2020 r. (I NSW 5920/20, LEX nr 3045999)
Some Comments on the Adherence to the Time Limit to File an Electoral Protest Submitted by a Voter Staying Abroad, Based on the Polish Electoral Code: Commentary on the Decision of the Polish Supreme Court of 31 August 2020 (I NSW 5920/20, LEX no. 3045999)
Autorzy:: Demendecki, Tomasz
Tematy:: elections
voter staying abroad
electoral protest
Polish Electoral Code
general election for the President of the Republic of Poland
lodging an election protest
time limit for filing an electoral protest
wybory
wyborca przebywający za granicą
protest wyborczy
Kodeks wyborczy
wybory powszechne na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
wniesienie protestu wyborczego
termin do wniesienia protestu wyborczego; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej. Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2096308.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Przekonanie wyborców, że dane głosowanie, w ramach którego są wybierani ich reprezentanci, zostało przeprowadzone prawidłowo i że wybór ten odpowiada woli wyrażonej w akcie głosowania, sprzyja wzrostowi zaufania do państwa i jego aparatu oraz kształtowaniu się społeczeństwa obywatelskiego. Z tego powodu bardzo ważna jest kontrola przebiegu głosowania, przekazana kognicji państwowych organów sądowych. Protest wyborczy jest podstawowym środkiem prawnym zapewniającym sądową kontrolę prawidłowości przeprowadzenia i ważności wyborów. Prawo do jego wniesienia, traktowane jako konstytucyjne prawo podmiotowe, przewidują wszystkie powszechnie obowiązujące regulacje dotyczące wyborów. W niniejszej glosie poruszono problem zachowania terminu do wniesienia protestu wyborczego, składanego przez wyborcę przebywającego za granicą na podstawie regulacji zawartej w Kodeksie wyborczym. Kanwą do rozważań nad przedstawioną kwestią jest postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 31 sierpnia 2020 r. (I NSW 5920/20), wydane w związku z przeprowadzeniem wyborów powszechnych na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych w 2020 r. z możliwością głosowania korespondencyjnego. Ponadto autor podjął próbę udzielenia odpowiedzi, czy obecnie obowiązujące rozwiązanie, zawierające odmienną regułę ustalania zachowania terminu do dokonania określonej czynności (wniesienia protestu wyborczego), przewidziane w regulacji szczególnej, jaką jest ustawa z dnia 2 czerwca 2020 r. o szczególnych zasadach organizacji wyborów powszechnych na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej zarządzonych w 2020 r. z możliwością głosowania korespondencyjnego, a także w regulacji ogólnej, czyli w ustawie z dnia 5 stycznia 2011 r. – Kodeks wyborczy, zapewnia uprawnionemu wyborcy możliwość rzeczywistego skorzystania z prawa do wniesienia protestu przeciwko ważności wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Convincing the voters that a given voting process to elect their representatives has been conducted correctly and that this election corresponds to the will expressed in the act of voting promotes growing trust in the state and its agencies and is conducive to the shaping of civil society. For this reason, it is very important to check the very voting process, and this verification is the responsibility of state judicial bodies. Electoral protest is the basic legal means of ensuring judicial review of the correctness and validity of elections. The right to file it, considered a constitutional subjective right, is also provided for by all generally applicable regulations on elections. The commentary discusses the issue of adherence to the time limit to file an electoral protest submitted by a voter staying abroad, as regulated by the provisions of the Polish Electoral Code. The decision of the Supreme Court of 31 August 2020 (NSW 5920/20), issued in connection with the holding of the general election for the President of the Republic of Poland announced in 2020 with the possibility of voting by mail, is the basis for the consideration of the issue. The author also attempts to answer whether the currently applicable solution containing a different rule of determining if the time limit for carrying out a specific action (lodging an election protest), as provided for in the special regulation, i.e. the Act of 2 June 2020 on special rules for the holding of general election for the President of the Republic of Poland ordered in 2020 with the possibility of voting by mail, and also the general regulation, i.e. the Act of 5 January 2011 – Electoral Code, provides an eligible voter with a possibility to actually exercise his/her right to file a protest against the validity of the election of the President of the Republic of Poland.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Can a Neighbour be a Recipient of a Procedural Document in the Judicial Practice of the Service of Documents in Civil Cases in the Perspective of the Code of Civil Procedure? Comments for the Law as it Should Stand
Czy sąsiad może zostać odbiorcą pisma w sądowym obrocie doręczeniowym w sprawach cywilnych na gruncie Kodeksu postępowania cywilnego? Uwagi de lege ferenda
Autorzy:: Demendecki, Tomasz
Tematy:: doręczenie pisma
czynność procesowa
postępowanie cywilne
adresat pisma
odbiorca pisma
sąsiad
dorosły
pełnoletni
service of document
procedural action
civil procedure
document addressee
document recipient
neighbour
person of legal age; Pokaż więcej
Wydawca:: Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół Wydziału Prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/55993166.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The action of service of documents, as one of the crucial institutions in the process of communication, is to primarily ensure the procedural subject a genuine possibility for being informed on actions taken during civil proceedings by the court and other participants, thereby allowing the actual participation in the creation of the course of proceedings and affect its outcome. In subjective terms, the relationship on which the service is based is, as a rule, tripartite in nature. This arrangement is composed of the following entities: “the active entity,” “the serving entity” and “the passive entity” – “addressee of the document,” who in cases provided for by special provisions is also substitutable by the “recipient of the document.” Currently, pursuant to Art. 138, para. 1 of the Code of Civil Procedure, if the deliverer does not find the addressee at home, he may serve the court paper to an adult household member, or if there is no such person, to the estate manager, caretaker or village mayor, if these persons are not the addressee’s opponents in the case and have offered to hand over the document to the addressee. A substitute service of a document may be performed only personally to strictly defined third parties, enumerated in the content of the analysed provision, and in an appropriate order. As a proposal for the law as it should stand, despite the lack of appropriate regulation, the author hereof proposes to consider extending the circle of recipients identified in the procedural law to an additional category of entities – a “neighbour” of the addressee. That entity, as another potential document recipient, due to significant attributes (constant contact with the addressee resulting from keeping neighbourly relations, primarily during the actual use of the apartment, especially during rest) could, through his participation in the delivery in civil matters, guarantee the assumed effectiveness in respect of the action of handing over the document.
Czynność doręczenia jako jedna z najważniejszych instytucji w procesie komunikacji ma przede wszystkim zapewnić podmiotowi postępowania realną możliwość uzyskania informacji o czynnościach przedsiębranych w toku postępowania cywilnego przez sąd orzekający oraz pozostałych jego uczestników, a przez to umożliwić faktyczny udział w kreowaniu przebiegu postępowaniu oraz wpływ na jego wynik. Stosunek w ujęciu podmiotowym, na którym oparta jest czynność doręczenia ma co do zasady charakter trójstronny. Należy wyróżnić w tym układzie bowiem następujące podmioty: „podmiot czynny”, „podmiot doręczający” i „podmiot bierny” – „adresat pisma”, w przypadkach przewidzianych przepisami szczególnymi zastępowalny także przez „odbiorcę pisma”. Aktualnie, zgodnie z art. 138 § 1 k.p.c., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo sądowe dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu, dozorcy domu lub sołtysowi, jeżeli osoby te nie są przeciwnikami adresata w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Zastępcze doręczenie pisma może być dokonane tylko do rąk ściśle określonych osób trzecich, enumeratywnie wskazanych w treści analizowanego przepisu, i w odpowiedniej kolejności. Mimo braku stosownej regulacji, de lege ferenda Autor niniejszego opracowania postuluje poszerzenie aktualnie wskazanego w ustawie procesowej kręgu odbiorców pisma o dodatkową kategorię podmiotów – „sąsiada” adresata. Ze względu na istotne przymioty (stały kontakt z adresatem wynikający z utrzymywanych stosunków sąsiedzkich, przede wszystkim w czasie rzeczywistego korzystania z mieszkania, zwłaszcza w trakcie odpoczynku) wskazany podmiot jako kolejny potencjalnie odbiorca pisma, mógłby poprzez swój udział w obrocie doręczeniowym w sprawach cywilnych gwarantować zakładaną efektywność w odniesieniu do czynności przekazania pisma.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Countersignature of the President of the Council of Ministers and the Correctness and Effectiveness of an Announcement on the Number of Judge Vacancies in the Supreme Court and the Supreme Administrative Court by the President of the Republic of Poland. A Few Remarks on the Legal Nature of an Official Act of the President of the Republic of Poland and the Scope of His Prerogatives
Kontrasygnata Prezesa Rady Ministrów a prawidłowość i skuteczność dokonania obwieszczenia o liczbie wolnych stanowisk sędziego w Sądzie Najwyższym i w Naczelnym Sądzie Administracyjnym przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Kilka uwag o charakterze prawnym aktu urzędowego Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej oraz zakresie jego prerogatyw
Autorzy:: Demendecki, Tomasz
Tematy:: trójpodział władz
władza sądownicza i wykonawcza
akt urzędowy
prerogatywa Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
obwieszczenie o liczbie wolnych stanowisk sędziowskich
separation of powers
judicial power and executive power
official act
prerogative of the President of the Republic of Poland
announcement of the number of judge vacancies; Pokaż więcej
Wydawca:: Stowarzyszenie Absolwentów i Przyjaciół Wydziału Prawa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/55992778.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Appointing judges by the President of the Republic of Poland has been regulated in the Polish Constitution as one of the essential powers of the Head of State. It is therefore that “necessary power” to ensure the continuity of the functioning of the judiciary. The procedure for the appointment for the office of a judge of the Supreme Court or the Supreme Administrative Court also includes the announcement by the President of the Republic of Poland about the judge vacancies in the Supreme Court or the Supreme Administrative Court. On the occasion of the characteristics of the very act of announcement, also the question of the requirement for the President of the Republic to obtain a countersignature from the President of the Council of Ministers (Prime Minister) arises. The literal wording of Art. 144, sect. 2 of the Constitution of the Republic of Poland seems to prejudge that all official acts of the President of the Republic, except those referred to in Art. 144, sect. 3 of the Constitution, require the signature of the President of the Council of Ministers to be valid. Although these rules seem quite clear at the level of the linguistic analysis of the provision in question, their practical application raises serious doubts.
Powoływanie sędziów przez Prezydenta RP zostało uregulowane w Konstytucji RP, jako jedna z zasadniczych kompetencji głowy państwa. Jest to więc owa „kompetencja niezbędna” dla zapewnienia ciągłości funkcjonowania władzy sądowniczej. Procedura powołania na urząd sędziego Sądu Najwyższego lub Naczelnego Sądu Administracyjnego obejmuje także czynność, jaką jest obwieszczenie Prezydenta RP o wolnych stanowiskach sędziego w Sądzie Najwyższym lub Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Przy okazji charakterystyki samego aktu obwieszczenia, pojawia się również zagadnienie wymogu uzyskania przez Prezydenta RP kontrasygnaty Prezesa Rady Ministrów. Literalne brzmienie art. 144 ust. 2 Konstytucji RP zdaje się przesądzać, że wszystkie akty urzędowe Prezydenta RP, poza wymienionymi w art. 144 ust. 3 Konstytucji RP, wymagają dla swojej ważności podpisu Prezesa Rady Ministrów. Choć reguły te wydają się dość czytelne na poziomie analizy językowej komentowanego przepisu, to w wymiarze praktycznym ich stosowanie wywołuje poważne wątpliwości.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "Demendecki, Tomasz" wg kryterium: Wszystkie pola