Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "Filogeneza" wg kryterium: Wszystkie pola

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 96
Tytuł:
Lolium perenne w Polsce - filogeneza, taksonomia i rozmieszczenie
Autorzy:
Frey, L
Tematy:
taksonomia
zycica trwala
trawy
filogeneza
rozmieszczenie
Lolium perenne
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Łąkarskie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/75709.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
This article reviews the selected problems concerning the taxonomy, karyology, origin, and distribution of the genus Lolium, and especially of L. perenne. The genus consists of eight diploid (2n = 14) species. Four are cross-pollinated (e.g. L. perenne, L. multiflorum), and four are self-pollinated (e.g. L. temulentum, L. remotum). From the taxonomical point of view the first group is often classified as the section Lolium and the second as the section Craepalia. They all originate from the Mediterranean region, most of them are widely distributed in Eurasia and introduced in Africa, Americas, and Australia. In Poland occur: L. perenne, L. multiflorum, L. temulentum, L. rigidum as well as L. remotum and L. subulatum, which occurrence seems to be doubtful. L. perenne is morphologically differentiated and sometimes it is divided (on the basis of inflorescence characters) into several infraspecific taxa, usually varieties. It cross easily with L. multiforum, L. rigidum, other species of the genus and even with some representatives of Festuca. This interfertility suggests that there is no barrier to free gene-exchange between them. The species originate probably from the Mediterranean region, however its natural geographical distribution is rather obscure (at present it is impossible to distinguish its natural and synanthropic localities). In Poland it occurs in the whole territory of the country. L. perenne belongs to the apophytes for which we did not succeed in showing the community of origin. Presently, it grows in ruderal, segetal and seminatural communities of the class Molinio-Arrhenatheretea. Undoubtedly, L. perenne together with other species of the genus constitute an important group of grasses of great interest to botanists as well as to plant breeders and agriculturists. For this reason further fundamental and complementary studies should be carried out.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Lartère coeliaque chez les Primates
Badania filogenetyczne nad tętnicą trzewną i jej rozgałęzieniami w szeregu naczelnych
Autorzy:
Grzybowski, Józef [Marian]
Powiązania:
Pamiętnik I-go Zjazdu Anatomiczno-Zoologicznego w Warszawie 30.X-2.XI.1926
Opis:
paper presented on November 2nd, 1926
Strona 104 ; 26 cm
Page 104 ; 26 cm
referat wygłoszony 2 listopada 1926
Dostawca treści:
RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych
Książka
Tytuł:
Phylogenesis and systematics of the mustelids family
Filogeneza i systematyka rodziny łasicowatych.
Autorzy:
Szczypior, Karolina
Opis:
Łasicowate (Mustelidae) jest to najliczniejsza w gatunki rodzina ssaków drapieżnych (Carnivora). Obejmuje ona około 59 gatunków, których przedstawicieli można znaleźć niemal na wszystkich kontynentach, z wyjątkiem Antarktydy i Australii, nie występują również na Madagaskarze i wielu wyspach oceanicznych. Rodzina ta jest niezwykle zróżnicowana, obejmuje gatunki różniące się w wyglądzie, zajmowanych siedliskach i pobieranym pokarmem. Te niewielkie lub średniej wielkości ssaki żyją głównie w środowisku lądowym, choć istnieją również gatunki wodne. Przedstawiciele rodziny łasicowatych mają wydłużone, pokryte sierścią ciało oraz krótkie nogi. Jako drapieżniki zaopatrzone są w ostre zęby (kły i łamacze) oraz niechowające się pazury.Na podstawie cech morfologicznych wyróżniano w obrębie rodziny łasicowatych kilka podrodzin; badania molekularne potwierdziły jednak polifiletyzm tej grupy. Dlatego parę gatunków przypisano do nowo wyodrębnionej rodziny skunksowatych (Mephitidae), a pozostałe w obrębie łasicowatych gatunki podzielono pomiędzy dwie rodziny: wydry (Lutrinae) oraz łasice właściwe (Mustelinae). Dokładny podział systematyczny tej grupy jest jednak niejasny i ciągle dyskutowany.Mimo dużego zróżnicowania i szerokiego zasięgu rodziny łasicowatych, wiele gatunków zostało wpisanych do Czerwonej Księgi Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów. Poznanie filogenezy i biologii tych zwierząt może przyczynić się do coraz efektywniejszej ochrony gatunków zagrożonych.
Mustelids (Mustelidae) are the largest family of (Carnivora). It includes about 59 species which representatives can be found on almost all continents except Antarctica and Australia. They also do not occur in Madagascar and many oceanic islands. This family is very diverse and includes species that differ in appearance, occupied habitats and food. These small to medium-sized mammals live mainly in the terrestrial environment, although there are also aquatic species. Representatives of the mustelid have a elongated body covered with hair, and short legs. As predators are equipped with sharp teethes (canines and breakers) and not hiding claws. Based on morphological characteristics several subfamilies in the family of mustelids were described. However, molecular studies confirmed the polyphyly of this group. Therefore, some species are assigned to the newly separated family - Mephitis (Mephitidae), and other mustelids have been divided between two families: the otters (Lutrinae) and the weasels (Mustelinae). The exact systematic division of the group is unclear and still being discussed. Despite the high diversity and wide range of the Mustelidae family, many species have been listed in the Red Book of Threatened Species of the International Union for Conservation of Nature and Natural Resources. Understanding the phylogeny and biology of these animals may contribute to more efficient protection of endangered species.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Ślimak zaroślowy (Arianta arbustorum) - filogeneza i postglacjalna biogeografia
Arianta arbustorum - phylogenesis and postglacial biogeography
Autorzy:
Ligęza, Aleksandra
Opis:
The wood snail (Arianta arbustorum), a representative of the pulmonary snails of the Helicidae family, found in Europe and North America, has a huge range of adaptations, making it an eurotypic organism adapted to a wide variety of environments. Due to the nutrition of herbaceous plants in some regions of the world is a threat to the harvest. The distinguishing feature of Arianta is the fact that it has two forms of a circular shell with a closed axial well and an open axial well and a flattened structure. The presence of such diverse forms of shells indicates a significant polymorphism of this species resulting from migration and adaptation to the required conditions during the Pleistocene glaciations. The evolution of the snail Arianta arbustorum was also influenced by the parasite Riccardoella limacum on the reproductive performance of the population.
Ślimak zaroślowy (Arianta arbustorum) to przedstawiciel płucodysznych ślimaków z rodziny Helicidae, występujący na terenie Europy i Ameryki Północnej. Cechuje się on ogromnym wachlarzem adaptacji, dzięki czemu jest organizmem eurotypowym, dostosowanym do bardzo różnorodnych środowisk. Cechą wyróżniająca Arianta arnustorum jest posiadanie dwóch form muszli: formy kulistej z zamkniętym dołkiem osiowym oraz drugiej, z otwartym dołkiem osiowym, która cechuje się spłaszczoną budową. Występowanie tak różnorodnych form muszli świadczy o znacznym polimorfizmie tego gatunku wynikającym z migracji i przystosowywania się do wymagających warunków podczas zlodowaceń w plejstocenie. W historii ewolucji ślimaka Arianta arbustorum rolę odegrał również pasożyt Riccardoella limacum wywierając wpływ na zdolności reprodukcyjne populacji.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Filogeneza gatunków karpackich z rodzaju Bryodaemon Podlussány, 1998 (Coleoptera: Curculionidae).
Phylogeny of Carpathian species of Bryodaemon Podlussány, 1998 (Coleoptera: Curculionidae).
Autorzy:
Wacławik, Beniamin
Opis:
In my Master thesis I present phylogeny of four Carpathian species that belong to Bryodaemon sp. based on three DNA molecular markers: ITS2, EF-1 and CO1. Phylogenetic trees were obtained by two methods: Maximum Parsimony and Bayesian analysis. Most of trees indicate that Bryodaemon hanakii is an ancestral species. They also show that Bryodaemon rozneri and Bryodaemon boroveci are sister species. Position of Bryodaemon kocsirenae is unclear, and that suggests analysis of more specimens. Results confirmed morphological and geographical data. It is possible that evolution and speciation within Bryodaemon sp. was highly influenced by climatic oscillations during Quaternary that led to contraction and extension of many species ranges.
W mojej pracy magisterskiej przedstawiam filogenezę czterech karpackich gatunków z rodzaju Bryodaemon opartą na danych molekularnych przeprowadzonych na trzech markerach DNA: ITS2, EF-1 oraz CO1. Drzewa filogenetyczne zostały otrzymane metodami: parsymonii oraz analizy bayesowskiej. Większość drzew wskazuje na Bryodaemon hanakii jako na gatunek ancestralny, a na Bryodaemon rozneri i Bryodaemon boroveci jako gatunki siostrzane. Niejasna jest pozycja Bryodaemon kocsirenae, co sugeruje potrzebę użycia większej ilość osobników do analizy. Wyniki znajdują poparcie w danych morfologicznych i geograficznych. Prawdopodobnie na ewolucję i specjację w obrębie rodzaju Bryodaemon miały wpływ oscylacje klimatyczne na przestrzeni czwartorzędu, które doprowadzały m.in. do kurczenia i rozszerzenia się siedlisk różnych gatunków.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Phylogenesis and phylogeoraphia of Cepaea nemoralis
Filogeneza i filogeografia wstężyka gajowego (Cepaea nemoralis)
Autorzy:
Bugno, Wojciech
Opis:
Cepaea nemoralis is one of the most common snails in Europe; in the animal world, it is distinguished by a huge intraspecific variability manifested by differences in the coloration and banding of the shell. The reasons for this variability are among others the influence of climatic conditions, local sunlight conditions, the influence of predators or anthropopressure. Trends of change along with climate change were observed, which was described as a climate hypothesis. The genetic basis of intraspecific variation of the Cepaea nemoralis includes a rich gene pool, which, along with the very fast rate of evolutionary changes, in which the trait is inscribed in the genotype after several generations, caused that the Cepaea nemoralis has great plasticity and the ability to adapt to the prevailing in the environment conditions, which significantly affects its expansion success. The Cepaea nemoralis can also be considered an indicator species sensitive to environmental degradation.
Wstężyk gajowy (Cepaea nemoralis) to jeden z najpowszechniejszych ślimaków w Europie. W porównaniu do innych zwierząt wyróżnia się ogromną morfologiczną zmiennością wewnątrzgatunkową przejawiającą się różnicami w ubarwieniu i paskowaniu muszli. Powodów tej zmienności doszukuje się między innymi we wpływie warunków klimatycznych, miejscowych warunków nasłonecznienia, wpływie drapieżników czy antropopresji. Zaobserwowano trendy zmian biegnące wraz ze zmianami klimatycznymi, co opisano, jako hipoteza klimatyczna. Do genetycznych podstaw zmienności wewnątrzgatunkowej wstężyka gajowego należy jego pula genowa, która, wraz z bardzo szybkim tempem zmian ewolucyjnych, kiedy do utrwalenie zmiany przejawiającej się fenotypie następuje w genotypie na przestrzeni kilku pokoleń, spowodowały, że wstężyk cechuje się ogromną plastycznością i możliwością dostosowania się do panujących w środowisku warunków, co wpływa znacząco na jego sukces ekspansji. Wstężyk gajowy można uznać również za gatunek wskaźnikowy wrażliwy na degradację środowiska naturalnego.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Wyświetlanie 1-10 z 96

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies