Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Glejak" wg kryterium: Wszystkie pola


Tytuł:
Glioblastoma - actual knowledge and future perspectives
Glejak - aktualna wiedza oraz perspektywy
Autorzy:
Bilicki, Dominik
Zbrożek, Mikołaj
Fudalej, Marta
Deptała, Andrzej
Badowska-Kozakiewicz, Anna
Tematy:
glioblastoma multiforme
oncology
miRna
pathogenesis
siRNA
glejak wielopostaciowy
onkologia
miRNA
patogeneza
Pokaż więcej
Wydawca:
Medical Education
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2159008.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Glioblastoma is the most severe IV-class glioma and therefore the prognosis for patients remains poor despite some improvement in the treatment area. The neurological or psychiatric symptoms especially fast-developing ones should be fully investigated. This article aims to summarize actual knowledge of glioblastoma and present future perspectives. The underlying causes are usually associated with mutations of EGFR, PTEN, IDH1, p53 genes. The MRI scan, MGMT promoter methylation status, GFAP immunohistochemical detection and Karnofsky performance status are valuable diagnostic tools and some other potential biomarkers with high specificity are proposed. The standard of care is surgery and Stupp protocol which is the combination of radiotherapy and chemotherapy with temozolomide. Nevertheless, after remission the treatment possibilities are limited. Many efforts have been devoted to elaborate novel therapeutic strategies using e.g. CAR-T cells, nanoparticles, monoclonal antibodies, miRNA, siRNA or proteasome inhibitors.
Glejak wielopostaciowy klasyfikowany jest do grupy najbardziej złośliwych glejaków o IV stopniu złośliwości ze szczególnie niekorzystnymi prognozami związanymi z jego leczeniem. Pojawienie się u pacjenta szybko postępujących objawów zarówno psychiatrycznych, jak i neurologicznych powinno być zawsze dokładnie zbadane. Artykuł ma na celu zebranie oraz podsumowanie aktualnej wiedzy na temat glejaka oraz zaprezentowanie możliwych perspektyw rozwoju metod diagnostyczno-leczniczych. Rozwój glejaka ma zazwyczaj związek z mutacjami w genach EGFR, PTEN, IDH1 lub p53. Do użytecznych narzędzi diagnostycznych należą m.in. badanie MRI, analiza metylacji promotora genu MGMT oraz immunohistochemiczne oznacznie GFAP. W leczeniu glejaków wielopostaciowych najczęściej stosowanym schematem jest protokół Stuppa bazujący na połączeniu radioterapii z chemioterapią temozolomidem. Niemniej jednak, dalsze możliwości leczenia są limitowane. Zintegrowane wysiłki naukowców są ukierunkowane na poszukiwanie nowych strategii leczenia przy użyciu m.in. teraapii CAR-T, nanocząteczek, przeciwciał monoklonalnych, miRNA, siRNA oraz inhibitorów proteasomów
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Znaczenie mikroRNA w patogenezie i terapii glejaków
MicroRNA and its role in glioma pathogenesis and treatment
Autorzy:
Starnowska, Joanna
Opis:
Guzy wywodzące się z gleju, zwane glejakami, są najpowszechniej występującym typem guzów mózgu. Jednocześnie najczęstszy typ glejaka, glejak wielopostaciowy, jest nowotworem najbardziej złośliwym (czwarty stopień złośliwości według klasyfikacji Światowej Organizacji Zdrowia) wiążącym się z bardzo złymi rokowaniami ze względu na intensywność proliferacji oraz wysoce heterogeniczną postać. Większość pacjentów nie przeżywa pierwszego roku od postawienia diagnozy, a standardowe terapie antynowotworowe, takie jak chemioterapia, radioterapia i chirurgia pozostają niewystarczające dla pokonania choroby. Dlatego istnieje potrzeba poszukiwania nowych rozwiązań terapeutycznych, aby glejaki mogły być efektywnie leczone.MikroRNA to małe, niekodujące cząsteczki RNA odgrywające ważną rolę w przebiegu cyklu życiowego komórki, jako że ich funkcją jest inhibicja translacji mRNA. Błędy w ekspresji mikroRNA mogą prowadzić do wielu chorób, w tym nowotworzenia. Ekspresja mikroRNA w tkance glejaka różni się od tej w zdrowej tkance mózgowej, a więc regulacja ekspresji mikroRNA w tkance glejaka powinna umożliwić zahamowanie rozwoju guza. Eksperymenty na modelach zwierzęcych potwierdzają słuszność tej hipotezy, jednak zanim terapie z użyciem mikroRNA będą mogły być stosowane u ludzi, konieczne będzie rozwiązanie szeregu problemów związanych z potencjalną terapią, takich jak sposób dostarczania mikroRNA do tkanki glejaka czy zagadnienia związane z ryzykiem biologicznym.
Tumors of glial cell origin, called gliomas, are the most common primary brain tumors. Unfortunately the most frequent type of glioma, glioblastoma multiforme, is the most malignant brain tumor (IV grade malignancy according to World Health Organization’s classification) associated with a very poor prognosis due to its highly proliferative and heterogenic character. Most patients do not survive the first year after diagnosis, and typical cancer treatments, such as chemotherapy, radiotherapy and surgery remain insufficient to overcome the illness. Therefore there is a need for new therapeutic solutions so that malignant gliomas could be treated efficiently.MicroRNAs are small, non-coding RNA molecules which play a great role in cell lifecycle as their function is to inhibit mRNA translation. Errors in microRNA expression may lead to many diseases, including cancer. The microRNA expression pattern in glioma differs from that in normal brain tissue. Accordingly it seems possible that changing the expression of microRNA in gliomas could stop the tumor development. Indeed experiments on animal models show that this hypothesis is true, but before it will be possible to implement microRNAs in therapy of gliomas for humans, there are many problems to be solved, such as ways of their delivery and biological risk issues.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Glioblastoma multiforme - modeling of cancerous membrane with varying degrees of malignancy
Glejak wielopostaciowy - modelowanie błony nowotworowej o różnym stopniu złośliwości
Autorzy:
Rutkowska, Urszula
Opis:
Stopień zaawansowania nowotworu i jego złośliwość odzwierciedlają się w zmianie właściwości fizykochemicznych (np. płynności) błon otaczających jego komórki. Co więcej, właściwości te mogą warunkować skuteczność stosowanej terapii antynowotworowej. W poznaniu rządzących tymi procesami mechanizmów ważną rolę odgrywają badania angażujące - zamiast żywych próbek - układy modelowe. Ich podstawą jest uzyskanie stabilnych, powtarzalnych i prostych w analizie modeli. W niniejszej pracy wykorzystując technikę monowarstw Langmuira podjęto próbę utworzenia modelu błony glejaka charakteryzującego się różnym stopniem złośliwości. Za podstawowy model błony komórkowej glejaka przyjęto układ pięcioskładnikowy, zbudowany z: cholesterolu, sfingomieliny, fosfatydylocholiny, fosfatydyloetanoloaminy oraz gangliozydu w proporcji 20:19:30:28:3. Z kolei złośliwość odwzorowano poprzez zwiększanie zawartości gangliozydu we wspomnianym układzie imitującym błonę. Model błony biologicznej glejaka przy ciśnieniu 30 mN/m (warunki analogiczne do warunków w naturalnych dwuwarstwach) charakteryzuje się stabilnością i powtarzalnością, zatem w dalszej perspektywie może być wykorzystywany do badania wpływu zróżnicowanych czynników patogennych w procesie chorobowym. Analiza złośliwości układu pokazała, że gangliozyd wykazuje zależne od stężenia powinowactwo do lipidów budujących błonę. Stosując mikroskopię kąta Brewstera zaobserwowano także zachodzące pod jego wpływem zmiany morfologiczne analizowanych filmów. Ciekawą obserwacją jest również wzrost stabilności błon i ich usztywnienie przy zwiększeniu zawartości gangliozydu do i powyżej 30%. Taki mechanizm może odgrywać kluczową rolę w terapii lekowej – błony komórek zachowują się tutaj jak naturalne bariery zapobiegające wnikaniu cząsteczek leków.
The severity of the tumour and its malignancy are reflected in the change of physicochemical properties (e.g. fluidity) of the membranes surrounding its cells. Furthermore, these properties may determine the effectiveness of the applied anti-cancer therapy. In the knowledge of the mechanisms governing these processes, research involving model systems instead of live samples plays an important role. Model systems are based on obtaining models that are stable, repeatable and simple to analyse. In this paper, with the use of Langmuir's monolayer technique, an attempt was made to create a model of glioma membrane characterized by different degrees of malignancy. The basic model of glioma cell membrane is a five-component system, built of: cholesterol, sphingomyelin, phosphatidylcholine, phosphatidylethanolamine and ganglioside in the proportion 20:19:30:28:3. In turn, malignancy was demonstrated by increasing the ganglioside content in the aforementioned membrane imitation system. The glioma biological membrane model at 30 mN/m (conditions equivalent to those of natural bilayers) is characterized by stability and repeatability, so in the long term it can be used to study the influence of different pathogenic factors in the disease process. The analysis of the malignancy of the system showed that ganglioside exhibits a concentration-dependent affinity to membrane building lipids. Using Brewster's angle microscopy, morphological changes of the analysed films were also observed. Another interesting observation is the increase in membrane stability and its rigidity by increasing ganglioside content to and above 30%. Such mechanism may play a key role in drug therapy - cell membranes behave here as natural barriers preventing drug molecules from penetrating.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies