Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Koran" wg kryterium: Wszystkie pola


Tytuł:
The Protoevangelium of James and the Koran. The gospel of Mary’s childhood as an example of the impact of Jewish Christians on Islam.
Protoewangelia Jakuba a Koran. Wpływ myśli judeochrześcijańskiej na islam na przykładzie ewangelii dzieciństwa Maryi.
Autorzy:
Frączek, Dominika
Opis:
Praca przedstawia wspólny wątek dla chrześcijańskich apokryfów i Koranu, który nie występuje w Nowym Testamencie. Dotyczy on życia Maryi, matki Jezusa, w szczególności okresu przed zwiastowaniem i Jego narodzinami. Aby w pełni zrozumieć specyfikę Protoewangelii Jakuba, niezbędne jest poznanie środowiska, z jakiego wyrasta. Dlatego w pierwszym rozdziale opisuję historię gminy jerozolimskiej, gdzie owy nurt powstał. Przedstawiona zostaje postać apostoła Jakuba, autorytetu i przełożonego gminy judeochrześcijańskiej. Ważnym elementem, który dotyczy zarówno Jakuba, „brata Pańskiego”, jak i judeochrześcijaństwa jest sobór jerozolimski i spór o obrzezanie. To wydarzenie dowodzi jak silni byli judeochrześcijanie w początkowym okresie tworzenia się chrześcijaństwa. Po wydarzeniach z roku 70 gmina ulega rozproszeniu. Istotne jest przetrwanie jej myśli teologicznej na Bliskim Wschodzie w różnych odłamach i sektach, m.in. u ebionitów. Zgromadzenie to jest równie istotne, ponieważ uznaje Jezusa za proroka, negując jednocześnie jego boskość, podobnie jak tradycja muzułmańska.Punktami wspólnymi dla judeochrześcijaństwa i Protoewangelii Jakuba są podobieństwa doktrynalne oraz szacowany czas powstania utworu. W pracy poddane analizie zostały fragmenty apokryfu, który w dalszej części posłużą do porównania z wybranymi cytatami z Koranu.Trzeci rozdział poświęcony został historii Arabii. Przedstawia wierzenia przedislamskie oraz przebieg chrystianizacja na tych terenach. Jest to podstawa poznania i zrozumienia środowiska, w których nie tylko urodził się Mahomet, ale także funkcjonowały rozproszone gminy chrześcijańskie, wśród których mogli znajdować się judeochrześcijanie. Ostatni rozdział ukazuje fragment biografii Mahometa ze szczególnym uwzględnieniem związków Proroka i jego rodziny z otoczeniem chrześcijańskim. Przedstawione są również elementy teologii islamskiej dotyczącej Jezusa i Jego matki, Maryi. Końcowym elementem pracy jest analiza trzech wybranych fragmentów Protoewangelii Jakuba(IV,1, VIII 1 i VIII 3 – IX 2 ) i Koranu (S.3,35-36, S. 3.37 i S. 3, 44), podsumowująca rozważania nad związkiem judeochrześcijaństwa, Protoewangelii Jakuba i Koranu.
The thesis describes a common thread for the Christian Apocrypha and the Koran, which is not presented in the New Testament. It concerns the life of Mary, the mother of Jesus, in particular the period before the Annunciation and His birth.It is essential to gain more knowledge about a cradle of the Gospel of James in order to understand its specific character. Therefore, in the first chapter I present the history of the municipality of Jerusalem. There is also a description of the Apostle James, who is considered as the superior of the Judeo-Christian community. An important element that affects both - James, "brother of the Lord", and the Jewish Christians is the Council of Jerusalem and the dispute over circumcision. That event proves how strong Jewish Christians were in the early period of the formation of Christianity. The community disintegrates after the events of the year 70 but its theological thought survives in a variety of sects and cults of the Middle East, including Ebionites, who recognize Jesus as a prophet but deny his divinity just as the Muslim tradition.The Protoevangelium of James and the Jewish Christianity are convergent as far as some doctrinal aspects and the estimated time of birth are concerned. In the thesis I analyse some important fragments of the Apocrypha, which are compared with selected quotations from the Koran.The third chapter describes the history of Arabia. I present the pre-Islamic beliefs and the process of christianization of the region. It helps to become acquainted with the place where not only Muhammad was born, but also where existed dispersed Christian communities, among which could be Jewish Christians.The final chapter describes the biography of Muhammad with an emphasis on relationships between the Prophet, his family and Christians. Moreover, I present elements of Islamic theology bound up with Jesus and His mother, Mary. The final part of my thesis is the analysis of the three selected fragments of Gospel of James (IV, 1, August 1 and August 3 - September 2) and the Koran (S.3 ,35-36, S 3.37 and S 3, 44), which summarizes my comprehensive studies on connections between the Jewish Christians, The Gospel of James and the Koran.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Zbawczy wymiar teokalii w Koranie a ikonoklazm islamu
Autorzy:
Micherdziński, Marek
Tematy:
islam, islamic iconoclasm, Koran, salvation, theokalia
ikonoklazm muzułmański, islam, Koran, teokalia, zbawienie
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/669647.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
God as the salvific subject discloses through names in Koran. In names of God is His Beauty concretizated. The mistery of God revealed in Koran according to islamie belief can apprehend in the category of theokalia (ﺃﻷﺳْﻤَﺎﺀُ ﺍﻠﺤُﺴْﻨﻰ ʼal-ʼasmāʼu l-ḥusnà). God is ascertained and handled through man in concrete names. According to islamie teachings, the Koran was revelated to the prophet Muhammad in the Arabic language. He heard the first of these revelations in the cave of Hira with a voice commanding him: “Recite in the name of the Lord who created all things. […] Recite! For the Lord is most Beneficent” (S. XCVI, 1–5). The salvation in Koran is regarded as desire of viewing divine countenance (S. II, 272; VI, 52; XIII, 22; XVIII, 28; XXX, 38.39; XCII, 20). All salvated people will collapsed with human faces in front of God’s Majesty and dignified glory divine countenance (S. II, 255). Here on esrth islamic rosary (ﺳُﺒْﺤَﺔ subḥatun; ﻣِﺴْﺒَﺤَﺔ misbaḥatun; ﺗﺴْﺒِﻴﺢٌ tasbīḥun) is the concretisation of ontic Beauty of God. Specifing the beautiful names of God the muslim handles divine countenance (ﻭَﺟْﻪُ ﷲِ wağhu l-lāhi) – sees icon of God. Muslim rosary realizes the substitute function of icon. Islam is aniconic religion, because Koran doesn`t comprehend immediate prohibition of making the images of God and human figures. Koran prohibits to worship idols (S. XXI, 52 nn; XXXIV, 13). Creator of islam excludes the thinking about “images of God” (ﺻُﻮَﺭُ ﷲِ ṣuwaru l-lāhi), because in this mode representation of God in heaven will be created by human beings. God is totaly souvereign. The talking about God as “watching” or “watched” (ﻣَﻨْﻈﻮﺭٌ manẕūrun) will be suggested, that He is “created” (ﻣُﺼَﻮﱠﺭٌ muṣawwarun) by human imagination. It`s compatible with confession of absolute monotheism. The term aniconic of islam is nearer the truth than islamic iconoclasm.
Bóg jako podmiot zbawiający ujawnia się w Koranie poprzez swoje imiona. W imionach Boga konkretyzuje się Jego piękno. Tajemnica Boga objawiona w Koranie zgodnie z wiarą islamu może być rozumiana w kategoriach teokalii (ﺃﻷﺳْﻤَﺎﺀُ ﺍﻠﺤُﺴْﻨﻰ ʼal-ʼasmāʼu l-ḥusnà). Bóg jest poznawany i dotykalny przez człowieka w konkretnych imionach. Zgodnie z nauką islamu Koran został objawiony prorokowi Muḥammadowi w języku arabskim. On usłyszał pierwsze z tych objawień w jaskini Hira przez głos, który mu nakazał: „Głos! w imię twego Pana, który stworzył! […] Głos! Twój Pan jest najszlachetniejszy!” (S. XCVI, 1–5). Zbawienie w Koranie jest uważane za pragnienie oglądania oblicza Bożego (S. II, 272; VI, 52; XIII, 22; XVIII, 28; XXX, 38.39; XCII, 20). Wszyscy zbawieni ludzie upadną na swoje oblicza przed obliczem majestatu Bożego i będą głosić chwałę oblicza Boskiego (S. II, 255). Różaniec muzułmański (ﺳُﺒْﺤَﺔ subḥatun; ﻣِﺴْﺒَﺤَﺔ misbaḥatun; ﺗﺴْﺒِﻴﺢٌ tasbīḥun) jest tu, na ziemi, konkretyzacją ontycznego piękna Boga. Wskazując na piękne imiona Boga, muzułmanin dotyka oblicza Bożego (ﻭَﺟْﻪُ ﷲِ wağhu l-lāhi) – widzi obraz Boga. Różaniec muzułmański występuje w formie zastępczej w odniesieniu do obrazu. Islam jest religią anikoniczną, ponieważ Koran nie zawiera bezpośredniego zakazu tworzenia wizerunków Boga i istot ludzkich. Koran zakazuje tworzenia bożków, idoli (S. XXI, 52 nn; XXXIV, 13). Twórca islamu wykluczył myśl o „wizerunkach Boga” (ﺻُﻮَﺭُ ﷲِ ṣuwaru l-lāhi), ponieważ taki sposób wyobrażania Boga w niebiosach byłby Jego tworzeniem przez ludzki byt. Bóg jest całkowicie suwerenny. Mówienie o Bogu jako „kształtowanym” lub „oglądanym” (ﻣَﻨْﻈﻮﺭٌ manẕūrun) byłoby sugestią, że jest On „tworzony” (ﻣُﺼَﻮﱠﺭٌ muṣawwarun) przez ludzkie wyobrażenie. Jest to zgodne z wyznawaniem absolutnego monoteizmu. Określenie a-ikoniczny (anikoniczny) w odniesieniu do islamu jest bliższe prawdy niż termin ikonoklazm islamu.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Islam wobec judaizmu i chrześcijaństwa – perspektywa Koranu
Judaism and Christianity according to Koran
Autorzy:
Stefaniuk, Tomasz
Tematy:
judaizm
chrześcijaństwo
islam
Koran
hadisy
Judaism
Christianity
Islam
Hadiths
Pokaż więcej
Wydawca:
Wydawnictwo Księży Werbistów Verbinum
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/480530.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Stosunek islamu do judaizmu i chrześcijaństwa wynika przede wszystkim z treści tekstów źródłowych tej religii, tj. Koranu i hadisów. Poruszają one wiele kwestii związanych z „tymi, którym Księga została dana wcześniej”. Nie oznacza to jednak, że zagadnienia te stanowią zasadniczy temat Koranu. Odnosząc się do wyznawców judaizmu, Koran wspomina m.in. fakt zawarcia przez Boga przymierza z nimi. Jednocześnie głosi, że Żydzi nie zawsze dotrzymywali „swojej części” owego przymierza. Z kolei chrześcijanie określani są w Koranie jako wspólnota najbliższa muzułmanom. Wiele koranicznych fragmentów odnosi się do chrześcijan z aprobatą, m.in. wychwalając pewnych księży i mnichów. Z drugiej strony Koran utrzymuje, że świat chrześcijański odszedł od podstaw autentycznego Bożego objawienia, dokonując istotnych zmian w wierze oraz praktykach religijnych. Przykładem może być wiara w Jezusa jako Syna Bożego (według islamu: człowieka i proroka), co miałoby być tożsame z odrzuceniem monoteizmu i co na kartach Koranu oceniane jest zdecydowanie negatywnie.
Koran and Hadiths contain numerous references to “those whom the Book had been given earlier”. Koran mentions the covenant made by Jews with God, but states that the former sometimes did not stick to their obligations. Christians, on the other hand, are named as those who are the closest to Muslims. In many places they earn acceptance, even praise, for instance certain monks and priests. Nevertheless, Koran maintains that Christians have distorted God’s revelation and introduced serious changes into their doctrine and practices. The prime example of it is their faith in Jesus as the Son of God, who – according to Koran – was a man like all men, though a great prophet, and duly condemns it as rejection of monotheism.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Koran o Trójcy Świętej
The Holy Trinity in the Quran
Autorzy:
Maszkowski, Robert
Tematy:
dogmat
doktryna wiary
Koran
Muhammed
Politeizm
Trójca Święta
dogma
doctrine of faith
Quran
polytheism
the Trinity
Pokaż więcej
Wydawca:
Wydawnictwo Księży Werbistów Verbinum
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/480244.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Dwie centralne prawdy wiary chrześcijańskiej wzbudziły u Muhammada sprzeciw. Nie do przyjęcia było uznanie „współuczestnika Boga”, który mieniłby się Synem Bożym. Dlatego Muhammad odrzucał wiarę chrześcijan w Jezusa jako wcielonego Syna Bożego oraz konsekwentnie – wiarę w Trójcę Świętą. Jego zdaniem były one nie do pogodzenia z monoteizmem, stąd uznawał je za bluźnierstwo. Koraniczna polemika w kwestii Trójcy Świętej miała wykazać bezpodstawność wiary chrześcijan, uwyraźnić monoteizm oraz oczyścić go z obcych wpływów religijno-teologicznych. Muhammad chciał w ten sposób „ochronić Jezusa” przed zarzutem o bluźnierstwo. Polemika Proroka z chrześcijaństwem dotyczyła jakościowej strony monoteizmu chrześcijan i koncentrowała się na „teizmie” w tym monoteizmie. Koran przyjmuje natomiast triadę bóstw – Allah (Bóg), Maryja (bogini), Jezus (syn boży) – ukonstytuowaną na wzór ludzkiej rodziny, występującą w panteonie bóstw politeistycznej Arabii.
Muhammad objected to the two central tenets of Christianity: belief in the Holy Trinity and in Jesus as the Son of God. He could not accept the idea of God having an associate, referring to himself as His son. He regarded it as a blasphemy that could not be made compatible with monotheism. The objectives of the Quran was to prove that the Christian faith was based on no good reasons, emphasise monotheism and cleanse it of foreign theological surplus. In this way Muhammad wanted to defend Jesus from the charge of blasphemy. In his polemics with Christians he was concerned with the qualitative aspect of their monotheism, and focused on the ‘theism’ in their monotheism. Quran presumes three gods [in Christianity]: Allah (God), Mary (goddess) and Jesus (god’s son), found in the polytheistic Arabia, made in the image of the human family.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies