Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "Machiavelli, Niccolò" wg kryterium: Wszystkie pola

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 64
Tytuł:
Niccolò Machiavelli: klasyczny realizm i republikanizm
Niccolò Machiavelli: political realism and republicanism
Autorzy:
Raburski, Tomasz
Tematy:
machiavelli
political realism
republicanism
italian philosophy
early modern philosophy
renaissance philosophy
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/950202.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Article presents life and ideas of Niccolò Machiavelli. Machiavelli is placed in the context of his times. His influence on the development of modern political thought is examined. The examples of his wider impact on western culture are given. Machiavelli is described as a founding father of two strands of political philosophy: political realism and republicanism.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Il Vero in politica: Niccolò Machiavelli.
The Truth in politics: Niccolò Machaivelli.
Prawda polityce: Niccolo Machiavelli.
Autorzy:
Bruno, Luigi
Opis:
W niniejszej pracy chciałem pokazać, że wszelkie teorie, które powstają w głowach wielkich pisarzy i uczonych są silnie uzależnione od osobistych doświadczeń tych ludzi, co zresztą wyartykułował juz Ugo Foscolo i co przytoczyłem na końcu pierwszego rozdziału. Ten pierwszy rozdział jest swego rodzaju “wycieczką w przeszłość” czyli do okresu, w którym żył Machiavelli. Opisuje też doświadczenia życiowe wielkiego Florentczyka i sposób, w jaki te doświadczenia wpłynęły na jego myśl i spowodowały, że na przeciwności życiowe zareagował używając jedynej broni jaką miał do dyspozycji w tamtym okresie tzn. pióra.W drugim rozdziale są opisane owoce pasji i doświadczeń życiowych Sekretarza florenckiego tzn. jego dzieła i jego myśli, które wpłynęły na historię ludzkości, która jest sumą nie samych wydarzeń historycznych, ale i dzieł polityczno-literackich, które przygotowały dalsze wydarzenia. Za powieściopisarzem angielskim Charlesem Morganem możemy stwierdzić, że, choć dzieło jest związane z uwarunkowaniami historycznymi, najlepsza jego część, najbardziej wartościowe myśli i pomysły uwalniają się z tych uwarunkowań i rozpoczynają własne, niezależne życie.Wszystko to, co napisałem powyżej, dotyczy wielkiego (choć o skromnych rozmiarach) dzieła Machiavellego, Książę (Il Principe).Trzeci rozdział jest poświęcony Guicciardiniemu, jego doświadczeniom, które znajdują wyraz w jego myśli i w jego dziełach a także porównaniu przekonań Machiavellego i Guicciardiniego - dwójki wielkich twórców i przyjaciół.To porównanie prowadzi nas znowu do pytania zasadniczego dla mojej pracy pytania, a mianowicie czyja myśl (Machiavellego czy Guicciardiniego), według uczonych, w większym stopniu znalazła zastosowanie w konkretnych warunkach historycznych. Ważnym przytoczonym tutaj głosem jest opinia Lucia Villariego, który twierdzi, że włoskie Risorgimento było wypełnieniem politycznej koncepcji Machiavellego.
With this work I wanted to emphasize that any theory that comes from the minds of great men, great scholars, (but still men), is strongly influenced by the human experience, from their lives, such as Ugo Foscolo puts wisely evidence and as I mentioned at the end of the first chapter, which is a window into the past ... that is the period in which live our Secretary on his life experiences, emphasizing how these experiences have greatly influenced his thinking so as to induce him to react using the only weapon he had left in the darkest period of his life, and that is writing.All this is contained in the phrase of Charles Benoist, who says that when Machiavelli lost everything, we have found Machiavelli, that a man who has left behind a treasure trove of literary culture and an example to follow, if only animated by the same passion.In the second chapter contained the fruits of his passion and life experience of Machiavelli man and that his work, his thinking that has helped to influence the story, because the latter is drawn not only from major events, but also by certain great political and literary works that have contributed to the preparation of the events themselves, in fact we can say, in the wake of the great English novelist Charles Morgan, who as a work is linked to the historical circumstances, what in it is better, of strongly thought and expressed, it tends to stand out for free, through time, its independent flight.All this we can find it in his small but great pamphlet, The Prince.The third chapter is dedicated to Guicciardini man, his experiences are reflected in his thinking and in his works and the comparison of the thought of the two literary friends.This comparison leads us back to the original question and that is that for many scholars in history has found a wider application of Machiavelli's thought than that of Guicciardini, an illustrative example is Lucio Villari which declares that the Italian Risorgimento was the fulfillment of thought Machiavellian politician.
Con questo lavoro ho voluto sottolineare come qualsiasi teoria che viene partorita dalla mente di grandi uomini, grandi letterati, grandi studiosi, (ma pur sempre uomini), sia fortemente influenzata dalla esperienza umana di ognuno, dalla loro vita, come Ugo Foscolo mette saggiamente in evidenza e come ho riportato alla fine del primo capitolo, che rappresenta una finestra sul passato … cioè sul periodo in cui vive il nostro Segretario e sulle sue esperienze di vita, sottolineando come tali esperienze abbiano influenzato fortemente il suo pensiero tanto da spingerlo a reagire usando l’unica arma che gli era rimasta nel periodo più cupo della sua vita, e cioè la scrittura.Tutto questo è contenuto nella frase di Charles Benoist, il quale dice che nel momento in cui Machiavelli ha perso tutto, noi abbiamo trovato Machiavelli, cioè un uomo che ci ha lasciato in eredità un tesoro di cultura letteraria ed un esempio da seguire, solo se animati dalla sua stessa passione.Nel secondo capitolo sono racchiusi i frutti della passione e dell’esperienza di vita di Machiavelli uomo e cioè le sue opere, il suo pensiero che ha contribuito ad influenzare la storia, perché quest’ultima è tracciata non solo da grandi avvenimenti, ma anche da certe grandi opere politico-letterarie che hanno contribuito alla preparazione degli eventi medesimi, infatti possiamo affermare, sulla scia del grande romanziere inglese Charles Morgan, che per quanto un’opera sia legata alle circostanze storiche, quello che in essa si trova di migliore, di fortemente pensato ed espresso, tende a liberarsi per spiccare, attraverso il tempo, il suo volo indipendente.Tutto questo lo possiamo trovare nella suo piccolo ma grande opuscolo, Il Principe.Il terzo capitolo è dedicato al Guicciardini uomo, alle sue esperienze che si riflettono nel suo pensiero e nelle sue opere e al confronto del pensiero dei due amici letterati.Questo confronto ci riporta alla domanda iniziale e cioè che per vari studiosi nella storia ha trovato una più larga applicazione il pensiero di Machiavelli rispetto a quello di Guicciardini, un esempio indicativo è Lucio Villari il quale dichiara che il Risorgimento italiano è stato il compimento del pensiero politico machiavelliano.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Ethics and Politics in philosophical reflection of Aristotle and Niccolò Machiavelli.
ETYKA I POLITYKA W FILOZOFICZNEJ REFLEKSJI ARYSTOTELESA I NICCOLÒ MACHIAVELLEGO
Autorzy:
Jeznach, Ewelina
Opis:
In my Master Thesis I would like to present and compare two different ways of understanding politics and ethics. The first one was introduced by ancient philosopher Aristotle, lived in 384-322 B.C., and the second one by renaissance politician Niccolò Machiavelli, lived in 1469 –1527. In philosophical reflection of the ancient thinker, politics and ethics are strictly connected. His thoughts were included in his two great pieces: Politics and Nicomachean Ethics.However, Niccolò Machiavelli in his work The Prince presents completely different from Christian and classical tradition definition of politics where moral rules and ethics do not matter at all. In the chapter devoted to Aristotle’s ethics I take into consideration the following problems that concern: happiness, which according to Aristotle is believed to be the most important value for human, additionally its’ connection to the friendship and pleasure, what is more, the conception of virtues (ethical and dianoethical) and his philosophy of the moral act. The next chapter concerns Aristotle’s politics. At the beginning I describe his definition of politics, and then I move to his conception of the society and problems as: the management of household, the way of possessing funds, citizenship political system together with politeia which as Aristotle claims is one of the greatest of possible ways of governing. I also present a distributive justice and its’ influence on competitive parties, his considerations about coup d'etat and Aristotle’s political idealism. The forth chapter is devoted to political thoughts of Niccolò Machiavelli. I write here about the following problems: the change, which is the essence of politics, goodness and badness that exist in the society and politics; governing by the Prince, leading to having the control and power, Republican system, democracy and politics of expansion; politics of national interest, and Machiavelli political ideology, which criticizes the moral tradition. In the fifth chapter I present opinions of Filip Kallimach and Jan Ostroróg who similar to Machiavelli resented the classical definition of politics which was associated with ethics. In the end of Master Thesis I point out all the similarities and differences in the way of understanding politics by both ancient and renaissance thinkers, and then I compare that with current opinions about those two terms.
W mojej pracy magisterskiej pragnę przedstawić oraz porównać dwa sposoby pojmowania polityki i etyki. Pierwszy z nich prezentowany jest przez starożytnego filozofa Arystotelesa, żyjącego w latach 384 – 322 p.n.e., drugi z kolei ukazany jest w myśli Niccolò Machiavellego, renesansowego polityka żyjącego w latach 1469 – 1527.W filozoficznej refleksji myśliciela starożytnego, polityka ściśle łączy się z etyką. Swoje przemyślenia filozof ten zawarł na kartach dwóch wielkich dzieł: Polityki i Etyki nikomachejskiej. Niccolò Machiavelli natomiast w swoim dziele Książę prezentuje sprzeczny z tradycją klasyczną oraz chrześcijańską obraz polityki, dla której zasady moralne i etyczne nie mają żadnego znaczenia.W rozdziale poświęconym etyce Arystotelesa pragnę omówić zagadnienia dotyczące: szczęścia, które według filozofa uznawane jest za najwyższe dobro dla człowieka oraz jego związek z przyjaźnią i przyjemnością, ponadto koncepcję cnót (etycznych, dianoetycznych), a także jego filozofię aktu moralnego. Kolejny rozdział dotyczyć będzie polityki tegoż filozofa. Na początku przedstawię arystotelesowską definicję polityki, a następnie przejdę do jego koncepcji państwa oraz zagadnień dotyczących: zarządzania gospodarstwem domowym, sztuki pozyskiwania zasobów, obywatelstwa, ustrojów państwowych, łącznie z politeją, która według Arystotelesa jest najlepszą z możliwych formą rządów. Omówię także sprawiedliwość rozdzielczą i jej wpływ na współzawodniczące ze sobą partie polityczne, rozważania filozofa na temat przyczyn przewrotów politycznych oraz arystotelesowski idealizm polityczny. Rozdział czwarty mojej pracy odnosi się do myśli politycznej Niccolò Machiavellego. Przedstawię w nim następujące zagadnienia: zmiana, która jest istotą polityki; dobro i zło istniejące w społeczeństwie oraz w polityce; rządy księcia zmierzające do zachowania władzy; ustrój republikański, demokracja i polityka ekspansji; polityka racji stanu, a także myśli polityczną Machiavellego, będącą krytyką tradycji moralnej.W rozdziale piątym omówię poglądy Filipa Kallimacha oraz Jana Ostroroga, którzy podobnie jak Florentczyk odrzucali klasyczną definicję polityki, która ściśle łączyła politykę z etyką. Na końcu przedstawię podobieństwa i różnice w pojmowaniu polityki i etyki przez myśliciela starożytnego i renesansowego, a także porównam je z dzisiejszymi poglądami na te dwa zagadnienia.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Wyświetlanie 1-10 z 64

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies