Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "Parnasizm" wg kryterium: Wszystkie pola

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
    Wyświetlanie 1-8 z 8
    Tytuł:
    Guido Gozzano e la cultura letteraria europea
    Guido Gozzano i europejska kultura literacka
    Autorzy:
    Muñoz Rivas, José
    Tematy:
    Guido Gozzano
    Gabriele d’Annunzio
    poetica decadente
    parnassianesimo
    crepuscolarismo
    poetyka dekadentyzmu
    parnasizm
    zmierzchowcy
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/521001.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    Lo studio si propone una revisione dello stretto rapporto in tutta l’opera di Gozzano con le poetiche decadenti europee e particolarmente francesi e belghe. Queste, nonostante quello che si è affermato fino ad oggi, non sempre sono mediate da Gabriele d’Annunzio, ma trovano piuttosto nel movimento parnassiano la chiave per la produzione e la comprensione dell’opera matura di Gozzano. Il particolare decadentismo dell’opera gozzaniana pone di nuovo l’autore piemontese in un orizzonte europeo, fuori dalla corrente di letteratura che venne chiamata incautamente “Crepuscolarismo”.
    Artykuł poddaje rewizji występujące w całej twórczości Gozzana ścisłe związki z europejskimi poetykami dekadentyzmu, w szczególności francuskimi i belgijskimi. Wbrew dotychczasowym ustaleniom, związki te nie są zawsze zapośredniczane przez poezję Gabriela D’Annunzia, ale istnieją niezależnie od niego. Kluczem do zrozumienia dojrzałych utworów Gozzana okazuje się zwłaszcza parnasizm. Szczególna odmiana dekadentyzmu charakteryzująca poezję Gozzana pozwala umieścić go ponownie w kontekście europejskim, poza prądem naiwnie nazwanym poezją „zmierzchowców”.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Wiek XIX, Rok VIII (L) 2015
    Czarny romantyzm Augusta Antoniego Jakubowskiego
    Autorzy:
    Ławski, Jarosław
    Wydawca:
    Instytut Badań Literackich
    Zarząd Główny Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza
    Powiązania:
    10. S. Kawyn, Wstęp, w: Cyganeria warszawska, oprac. i wybór S. Kawyn, Wrocław 2004.
    12. A. Kowalczykowa, Antoni Malczewski i Drezno, w: tejże, Wokół romantyzmu. Estetyka – polityka – historia, red. i oprac. A. Janicka, G. Kowalski, Białystok 2014, s. 149.
    4. M. Białobrzeska, Mit Antoniego Malczewskiego w poezji polskiej, w: Pogranicza, Kresy, Wschód a idee Europy, Seria 2: Wiktor Choriew in memoriam, idea i wstęp J. Ławski, red. A. Janicka, G. Kowalski, Ł. Zabielski, Białystok 2013.
    19. J. Lyszczyna, Twórczość poetycka Maurycego Gosławskiego, Katowice 1994.
    31. M. Rosienkiewicz, Wiadomość biograficzna o Jakubowskim, w: A.A. Jakubowski, Poezje, wydał z rękopisu i wstępem poprzedził J. Maślanka, Kraków 1973, s. 69.
    32. A. Rzążewski, Roman Zmorski. Kilka słów poświęconych pamięci zmarłego w dniu 18 lutego 1867 roku poety, „Biblioteka Warszawska” 1868, t. 1, s. 24–59.
    34. J. Słowacki, Godzina myśli, w: tegoż, Powieści poetyckie, oprac. M. Ursel, Wrocław 1986, s. 271.
    26. A. Mickiewicz, Księgi pielgrzymstwa polskiego, w: tegoż, Dzieła. Wydanie Rocznicowe, t. 5: Proza artystyczna i pisma krytyczne, oprac. Z. Dokurno, teksty franc. przeł. A. Górski, Warszawa 1999, s. 21
    29. E. Pieścikowski, Poeta-tułacz. Biografia literacka Romana Zmorskiego, Poznań 1964, s. 14–15.
    40. Wojtuś [M. Motty], De omnibus rebus et quibusdam aliis. List XXXVII, „Dziennik Poznański” 1866, nr 118, s. 141.
    21. J. Ławski, Siedem. O Auguście Antonim Jakubowskim, w: Nihilizm i historia. Studia z literatury XIX i XX wieku, pod red. M. Sokołowskiego i J. Ławskiego, Białystok 2009, s. 17–78.
    17. J. Lerski, A Polish Chapter in Jacksonian America. The United States and the Polish Exiles of 1831, Madison 1958.
    7. W. Dropiowski, Wstęp, w: A. Malczewski, Maria. Powieść ukraińska, oprac. W. Dropiowski, Brody 1902, s. 15.
    28. E. Modzelewska, August Antoni Jakubowski. Poeta rozpaczy. Życie i twórczość, Kraków 2015.
    24. J. Ławski, W romantycznym mroku gwiazd. Wyobraźnia katastroficzna Augusta Antoniego Jakubowskiego, w: tegoż, Bo na tym świecie Śmierć. Studia o czarnym romantyzmie, Gdańsk 2008.
    9. A.A. Jakubowski, Odezwa Komitetu Polskiego w Paryżu do polskich emigrantów, w: tegoż, Wspomnienia polskiego wygnańca / The Remembrances of a Polish Exile, wydanie polsko-angielskie, przekład, wstęp, redakcja tomu J. Ławski i P. Oczko, Białystok 2013, s. 100.
    14. J. Krzyżanowski, A.A. Jakubowski. Syn Malczewskiego, w: tegoż, W świecie romantycznym, Kraków 1961.
    13. H. Krukowska, Ciemna strona istnienia w romantycznym poemacie Malczewskiego, w: A. Malczewski, Maria. Powieść ukraińska, wstęp H. Krukowska i J. Ławski, Białystok 2002, s. 9.
    23. J. Ławski, Tragiczna i utracona – Ukraina w liryce Augusta Antoniego Jakubowskiego, w: „Szkoła ukraińska” w romantyzmie polskim. Szkice polsko- -ukraińskie, pod red. S. Makowskiego, U. Makowskiej, M. Nesteruk, Warszawa 2012.
    42. Z kręgu Marii Wirtemberskiej. Antologia, t. 1–2, oprac. i wstęp A. Aleksandrowicz, Warszawa 1978.
    18. J. Lyszczyna, Pielgrzym w kraju rozkoszy. O poezji Konstantego Gaszyńskiego, Katowice 2000.
    11. J. Kłaczkow, Protestanckie wydawnictwa prasowe na ziemiach polskich w XIX i pierwszej połowie XX wieku, Toruń 2008.
    25. J. Maślanka, Poeta tragiczny, „Ruch Literacki” 1972, nr 5.
    36. The Remembrances of a Polish Exile [Auburn/ Albany/ Filadelfiia?](1835).
    37. T. Tomasik, „Inny” jako kategoria dyskursu autobiograficznego (od Marka Aureliusza do Montaigne’a); w: Autobiografizm i okolice. Prace ofiarowane Profesor Małgorzacie Czermińskiej, pod red. T. Sucharskiego i B. Żynis, Słupsk 2011.
    15. M. Kwapiszewski, Późny romantyzm i Ukraina. Z dziejów motywu i życia literackiego, Warszawa 2006.
    44. E. Żuk, „The Remembrances of a Polish Exile” Antoniego Augusta Jakubowskiego, „Ruch Literacki” 1979, z. 5.
    39. A. Witlib, Pierwiastki ukraińskie w twórczości Tymona Jakubowskiego, w: „Szkoła ukraińska” w romantyzmie polskim. Szkice polsko- -ukraińskie, pod red. S. Makowskiego, U. Makowskiej, M. Nesteruk, Warszawa 2012.
    2. H. Bergson, Pamięć i życie, wyb. G. Deleuze, przeł. A. Szczepańska, Warszawa 1988.
    43. L. Zwierzyński, „Ja” poetyckie Słowackiego – próba uję- cia konstelacyjnego, w: Zanikanie i istnienie niepełne. W labiryntach romantycznej i współ- czesnej podmiotowości, pod red. A. Dąbskiej-Kossakowskiej, P. Paszka, L. Zwierzyń- skiego, Katowice 2013.
    16. M. Kwapiszewski, Ukraina Zenona Fisza, w: „Szkoła ukraińska” w romantyzmie polskim. Szkice polsko-ukraińskie, pod red. S. Makowskiego, U. Makowskiej, M. Nesteruk, Warszawa 2012.
    33. S. Rzepczyński, Autobiografia jako hagiografia. Uwagi o paradoksalności „Autobiografii artystycznej” Norwida, w: Autobiografizm i okolice. Prace ofiarowane Profesor Małgorzacie Czermińskiej, pod red. T. Sucharskiego i B. Żynis, Słupsk 2011.
    8. E. Feliksiak, Ukraina w „Marii” Antoniego Malczewskiego, w: „Szkoła ukraińska” w romantyzmie polskim. Szkice polsko- -ukraińskie, pod red. S. Makowskiego, U. Makowskiej, M. Nesteruk, Warszawa 2012.
    3. M. Białobrzeska, Antoni Malczewski. Literackie mitologizacje biografii, Białystok 2016.
    27. A. Mickiewicz, Wykład XXX, w: tegoż, Dzieła. Wydanie Rocznicowe, t. 9: Literatura słowiańska. Kurs drugi, przeł. L. Płoszewski, oprac. J. Maślanka, Warszawa 1997, s. 381.
    22. J. Ławski „To zawsze wielki człowiek kto największy z ludzi”? (Napoleon, Malczewski, Jakubowski), w: Literatura, pamięć, kultura. Prace ofiarowane Profesor Elżbiecie Feliksiak, pod red. E. Sidoruk i M.M. Lesia, Białystok 2010.
    6. M. Dernałowicz, Antoni Malczewski, Warszawa 1967.
    30. S. Pigoń, Syn Malczewskiego, „Ruch Literacki” 1930, nr 3;
    20. J. Ławski, Głos „polskiego wygnańca” o Ukrainie w Ameryce w 1837 roku po angielsku, „Ucrainistica” 2014, z. 12.
    41. T. Zaborowski, Zdobycie Kijowa, Kraków 2003.
    35. W.B. Sprague, A Sermon preached in the Second Presbyterian Church, Albany, Sabbath Evening, May 11, 1834, and repeated, by special Request, on the ensuing Tuesday Evening, in the Second Reformed Dutch Church, in Behalf of The Polish Exiles lately arrived in this Country, by W.B. Sprague, D. D. Minister of the Second Presbyterian Church, Albany 1834.
    38. Z. Wardziński, English Publications of Polish Exiles in the United States: 1808–1897, „The Polish Review” 1995, nr 4.
    1. Autobiografizm i okolice. Prace ofiarowane Profesor Małgorzacie Czermińskiej, pod red. T. Sucharskiego i B. Żynis, Słupsk 2011.
    5. A. Bracki, Folklor ukraiński w pracach Antoniego Marcinkowskiego – typy, gatunki, tematy, w: „Szkoła ukraińska” w romantyzmie polskim. Szkice polsko-ukraińskie, pod red. S. Makowskiego, U. Makowskiej, M. Nesteruk, Warszawa 2012.
    Opis:
    Pol. text, eng. summary
    24 cm
    Zadanie finansowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach programu Działalność upowszechniająca naukę 2016-2018: "Wiek XIX. Rocznik Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza" – zwiększenie potencjału naukowego, poziomu umiędzynarodowienia i stopnia oddziaływania pisma przez efektywne upowszechnianie w Internecie".
    Tekst pol., streszcz. ang.
    Dostawca treści:
    RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych
    Książka
    Tytuł:
    The Poetry of Ruins After the Romanticism. Young Poland - Parnasse - Victorians.
    Poezja ruin po romantyzmie. Młoda Polska - Parnasiści - Wiktorianie
    Autorzy:
    Ziętara, Joanna
    Opis:
    This paper proposes a comparative analysis of a few poems about ruins written by poets of the period of Young Poland, authors from the group publishing in Le Parnasse contemporain, and by Victorian writers. The texts discussed are by B. Ostrowska, K. Przerwa-Tetmajer, L. Staff, A. France, J. M. de Heredia, R. Browning, and W. Morris. The paper focuses mainly on the poems presenting ruins of religious buildings and objects, and on the texts linking the image of ruins with the theme of love.
    Niniejsza praca jest propozycją analizy porównawczej wierszy o ruinach napisanych przez poetów okresu Młodej Polski, autorów Parnasu, a także twórców wiktoriańskich. Omówione zostają teksty B. Ostrowskiej, K. Przerwy-Tetmajera, L. Staffa, A. France'a, J. M. de Heredii, R. Browninga oraz W. Morrisa. Praca skupia się głównie na wierszach przedstawiających ruiny obiektów sakralnych oraz na tekstach łączących obraz ruin z tematem miłości.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Inne
    Tytuł:
    Wiek XIX, Rok IX (LI) 2016
    Cyprian Norwid wobec parnasizmu w świetle swoich wypowiedzi
    Autorzy:
    Krasuska, Anna
    Wydawca:
    Instytut Badań Literackich
    Zarząd Główny Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza
    Powiązania:
    1. À M. Théodore de Banville. Réponse à son „Odelette”, „L’Artiste” 1857, nr z 13 IX, s. 29 .
    41. C. Pichois, Littérature française. Le romantisme, t. 2: 1843–1869, Paris 1979, s. 317.
    12. Figure de caractère, „L’Artiste” 1868, t. 6, s. 304.
    36. A. van Nieukerken, Ironiczny konceptyzm. Nowoczesna polska poezja metafizyczna w kontekście anglosaskiego modernizmu, Kraków 1998.
    23. G. Halkiewicz-Sojak, Między karczmą a salonem – Norwid o sztuce flamandzkiej i… polskiej, w: Norwid – artysta. W 125. rocznicę śmierci poety, pod red. K. Trybusia, W. Ratajczaka, Z. Dambek, Poznań 2008, s. 62.
    10. R. Fieguth, Norwid und die deutsche Kultur, w: Suche die Meinung. Karl Dedecius, dem Übersetzer und Mittler, zum 65. Geburtstag, hrsg. von E. Grözinger, A. Lawaty, Wiesbaden 1986.
    26. H.R. Jauss, Przedmowa do pierwszego niemieckiego wydania „Vade-mecum“ C. Norwida, przeł. M. Kaczmarski, „Studia Norwidiana” 1985/1986, nr 3–4.
    17. Th. Gautier, Introduction, „L’Artiste” 1856, t. 3, s. 4.
    38. C. Norwid, Listy 1862–1872, w: tegoż, Pisma wszystkie, zebrał, tekst ustalił, wstępem i uwagami krytycznymi opatrzył J.W. Gomulicki, Warszawa 1971, t. 9, s. 226.
    53. K. Wyka, Cyprian Norwid. Studia, artykuły, recenzje, Kraków 1989, s. 7–66.
    48. K. Samsel, Norwid–Conrad. Epika w perspektywie modernizmu, Warszawa 2015.
    21. J.W. Gomulicki, Wstęp, w: C. Norwid, Czarne kwiaty. Białe kwiaty, Warszawa 1965, s. 43.
    32. L. de Lisle, Do współczesnych, przeł. M. Zięba, w: tegoż, Poezje, wyb., oprac. i wstęp J. Strasburger, Warszawa 1980, s. 123.
    2. Th. Banville, Hérodiade, „L’Artiste” 1856, t. 2, s. 93.
    33. X. Marmier, La Russie en 1842. Varsovie et la Pologne sous le régime russe, „Revue des deux mondes” 1843, t. 2, s. 50.
    28. E. Kasperski, Wolność i forma. Dwa bieguny liryki Norwida, w: Liryka Cypriana Norwida, red. P. Chlebowski, W. Toruń, Lublin 2003, s. 98.
    50. Słownik języka polskiego pod. red. S. Lindego, t. 3, Warszawa 1812 [hasło „rym”].
    9. E. Estève, Leconte de Lisle. L’homme et l’oeuvre, Paris 1920, s. 196.
    24. A. Houssaye, Le style antique et italien dans la peinture flamande et hollandaise, „L’Artiste” 1868, nr z 1 II, s. 156.
    30. Ch. Labitte, Poetae minores, „Revue des deux mondes” 1843, t. 3, s. 127.
    43. D. Plucińska, Sentencjonalność Norwida. O Vade-mecum i „trylogii włoskiej”, Lublin 2005, s. 204.
    3. Th. Banville, Ma maladie, „L’Artiste” 1857, t. 2, s. 234.
    47. W. Rzońca, Premodernizm Norwida – na tle symbolizmu literackiego drugiej połowy XIX wieku, Warszawa 2013, s. 96–115.
    49. S. Sawicki, Wstęp do: C. Norwid, Wiersze, Lublin 1991, s. 34.
    29. M. Kuziak, Poeta trudny. Tezy o idiomatyczności Norwida (na marginesie interpretacji), w: Trudny Norwid, pod red. P. Chlebowskiego, Lublin 2013, s. 88, zob. też: W. Toruń, Wokół Norwidowskiej koncepcji słowa, Lublin 2003.
    54. M. Żurowski, Norwid i Gautier, w: Nowe studia o Norwidzie, pod red. J.W. Gomulickiego i J.Z. Jakubowskiego, Warszawa 1961, s. 168–190.
    7. M. Delaperrière, Norwid i Baudelaire: zbliżenie przez sztukę, w: Od tematu do rematu. Przechadzki z Balcerzanem, red. T. Mizerkiewicz i A. Stankowska, Poznań 2007.
    27. E. Kasperski, Świat wartości Norwida, Warszawa 1981, s. 123.
    34. A. Mazur, Parnasizm w poezji polskiej II połowy XIX wieku i początku XX wieku, Opole 1993, s. 45.
    37. C. Norwid, Le Prisonnier, „L’Artiste” 1868, t. 6, s. 454.
    40. L. Peisse, Le salon de 1843, „Revue des deux mondes” 1843, t. 2, s. 85.
    46. S. Rzepczyński, Wokół nowel „włoskich” Norwida. Z zagadnień komunikacji literackiej, Słupsk 1996.
    6. A. Brajerska-Mazur, O przekładzie na język angielski wierszy Norwida „Śmierć”, „Do zeszłej…”, „Finis”, „Pamiętnik Literacki” 1966, z. 4, s. 225.
    20. Th. Gautier, Préface, w: tegoż, Œuvres. Poésies, Paris 1890, s. 5.
    16. Th. Gautier, Émaux et camées, Paris 1954, s. 133.
    11. R. Fieguth, Symbolizmy w Quidamie, w: Symbol w dziele Cypriana Norwida, pod red. W. Rzońcy, Warszawa 2011, s. 89.
    15. Th. Gautier, À une robe rose, „L’Artiste” 1850, t. 4, s. 125.
    31. A. Lisiecka O baudelairyzmie „Vade-mecum”, „Twórczość” 1968, nr 3, s. 77–89.
    25. A. Houssaye, Rembrandt et son école, „L’Artiste” 1847, t. 8, s. 65.
    14. French literature series, ed. B. Norman, University of South Carolina 1997, t. 21, s. 69.
    44. S. Prudhomme, Poésies intimes, „Revue des deux mondes” 1870, t. 87, s. 1009.
    13. P. Flottes, Leconte de Lisle. L’homme et l’oeuvre, Paris 1954, s. 147.
    52. Th. de Banville Petit traité de poésie française, Paris 1872, s. 5.
    19. T. Gautier, Panna de Maupin, przeł. i wstępem opatrzył T. Żeleński (Boy), Warszawa 1958, s. 52.
    5. A. Brajerska-Mazur, Los geniuszów, czyli niezwykle paralelizmy w życiu i twórczości Gerarda Manleya Hopkinsa i Cypriana Kamila Norwida, w: Symbol w dziele Norwida, pod red. W. Rzońcy, Warszawa 2011.
    35. P. Moreau, Le romantisme, Paris 1962, s. 373.
    22. M. Grzędzielska, Cyprian Norwid i parnas polski, „Studia Norwidiana 1984, t. 2, s. 29–44.
    51. Z. Sudolski, Norwid. Opowieść biograficzna, Warszawa 2003, s. 172.
    45. E. Rivaroli, Poétique parnassienne d’après Théodore de Banville, Paris 1915, s. 159.
    18. Th. Gautier, L’Aveugle, „L’Artiste” 1856, t. 2, s. 9.
    39. Norwid – poeta europejski (w 75. rocznicę śmierci), „Nowa Kultura” 1958, nr 22.
    8. Z. Dokurno, Kompozycje utworów lirycznych Norwida (do roku 1852), Poznań 1965, s. 128.
    4. Ch. Baudelaire, Fleurs du mal, „Revue des deux mondes” 1855, t. 10, s. 1079.
    42. G. Planche, La Poésie et les poètes en France en 1853, „L’Artiste” 1853, t. 3, s. 1194.
    Opis:
    24 cm
    Zadanie finansowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach programu Działalność upowszechniająca naukę 2016-2018: "Wiek XIX. Rocznik Towarzystwa Literackiego im. Adama Mickiewicza" – zwiększenie potencjału naukowego, poziomu umiędzynarodowienia i stopnia oddziaływania pisma przez efektywne upowszechnianie w Internecie".
    Pol. text, eng. summary
    Tekst pol., streszcz. ang.
    Dostawca treści:
    RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych
    Książka
    Tytuł:
    Endymion and Endymionism
    Endymion i endymionizm
    Autorzy:
    Okulicz-Kozaryn, Małgorzata
    Tematy:
    Polish literature of the late 19th century
    Romantic and post-Romantic poetic styles
    endymionism
    Parnassianism
    memory
    Adam Asnyk (1838–1897)
    Jan Kasprowicz (1860–1926)
    Endymion
    endymionizm
    sen
    pamięć
    poezja
    parnasizm
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/2088004.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    In his lecture on Adam Asnyk’s poetry delivered in 1896 Jan Kasprowicz came up with the term endymionism to refer to a relatively small portion of the poet’s work characterized by a tone of extravagant egotism and narcissism. Exemplary for this extravaganza was, according to Kasprowicz, the poem ‘Endymion’. It belongs to a sequence of poems voicing the poet’s trauma after the suppression of the 1863–1864 January Uprising, and is closely connected with the ‘A Dream of the Tombs’, his most opaque and depressive poem. In the Polish literary tradition – from Słowacki’s calling Krasiński the Endymion of poetry, through Norwid and Faleński to a number of Young Poland’s poets (Rydel, Wyspiański, and Lange to mention but a few) – the figure of Endymion marked a situation of the poet being misunderstood or flouted by critics and readers. But with Asnyk’s ‘Endymion’, who, despite the appearance of a lonely dreamer is in fact a guardian of the tombs of heroes who fell in an unequal fight, this mythological figure acquired a new meaning. It became a symbol of loyalty and a noble idealism making no concessions to mundane pragmatism. In the following decades endymionism of that kind would often blend into Parnassianism, a poetic movement committed to the idea of art independent of all practical concerns and obligations.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Kiedy debiut jest pożegnaniem. Ostatni mój sonet Norwida i Adieux à la poésie Louise Ackermann
    When every debut is a farewell. Ostatni mój sonet by Norwid and Adieux à la poésie by Louise Ackermann
    Autorzy:
    Kowalska, Magdalena
    Tematy:
    Louise Ackermann (1813-1890)
    parnasizm
    debiut
    pożegnanie
    sonet
    lira
    Louise Ackermann
    Parnassianism
    debut
    farewell
    sonnet
    lyre
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/17937468.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    W artykule przedstawiono interpretację porównawczą utworów: Ostatni mój sonet Cypriana Norwida i Adieux à la poésie Louise Ackermann. Autorów dzieli płeć i narodowość, a także styl artystyczny oraz krajowa i europejska recepcja, ich wiersze powstały w odstępie czterech lat. Te dwa utwory okazują się interesującym materiałem do badania z powodu ich jednoczesnego debiutanckiego i „późnego” charakteru: opisano w nich gesty pożegnania z poezją w ogóle i w pewnym jej wymiarze. Obecność samotniczej egzystencji „ja” lirycznego w wierszu Ackermann oraz jednostajnie smutnego nastroju w tym utworze, a relacji między „ja” i „ty” lirycznym w utworze Norwida oraz większej skali emocji prowadzi do wniosków, że tym, co łączy omawiane dzieła, jest motyw ludzkiej obojętności wobec uczuć innych i niezrozumienia ich poezji przez odbiorców. U Ackermann dominuje lęk przed tym brakiem współodczuwania, Norwida zaś uwypukla problem konwencji, które uniemożliwiają prawdziwą komunikację. Udowodniono zatem hipotezę, że tym, co w istocie żegnają w swoich debiutach twórcy, są tylko pewne właściwości poezji typowe dla liryki im współczesnej (ekspresja uczuć osoby mówiącej w wierszu, konwencje sonetowej liryki miłosnej), a utwory te stanowią przejście do innego etapu ich poetyckiej kreacji.
    This article offers a comparative interpretation of two poems: “Ostatni mój sonet” [My Last Sonnet] by Cyprian Norwid and “Adieux à la poésie” by Louise Ackermann. Although these two authors differ in terms of sex, nationality, artistic style as well as the national and European reception of their work, these two poems are only four years apart. Both prove to be interesting material for study due to their simultaneous “debut” and “late” character: they describe gestures of bidding farewell to poetry in some specific aspect and in general. The lonely existence of the lyrical “I” in Ackermann’s poem and its sombre mood can be juxtaposed with the relation between “I” and “you” and the increasing scale of emotions in the lyric by Norwid, leading to 150 the conclusion that both works elaborate on the theme of human indifference to the feelings of others, and on the misunderstanding of both authors’ poems by their readers. What dominates in the case of Ackermann is the fear of lack of empathy, while Norwid emphasizes the problem of conventions that hinder real communication. What this is proves is that in these “debuts” the two authors bid farewell only to certain properties of poetry characteristic of the period’s lyricism (expression of the feelings of the lyrical subject and the convention of sonnet-like love lyricism), while these two poems themselves open passages to different stages of poetic creation.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Poezja bolesna niczym życie - sztuka poetycka Émilea Nelligana
    La poésie douloureuse comme la vie - lart poétique d’Émile Nelligan
    Poetry painful like life - the poetic art of Émile Nelligan
    Autorzy:
    Krywult, Magdalena
    Opis:
    L'œuvre d'Émile Nelligan, poète québécois de la fin du XIX siècle, est liée indissolublement au sort tragique de son existence - quand il a 20 ans, son art poétique de même que sa maladie atteignent le comble. Pendant 40 ans, la schizophrénie l'exclura de la vie sociale et l'empêchera de retourner à la voie poétique. Ce mémoire de licence tente d’analyser son oeuvre, d’accentuer les motifs les plus saillants de sa poésie (comme la douleur ou le mal de vivre) et de présenter son œuvre poétique dans le contexte de son époque, en prenant en considération les poètes qui ont visiblement influencés son art: Verlaine, Baudelaire et Rimbaud.
    Twórczość Émile'a Nelligana, kanadyjskiego poety końca XIX wieku, nierozerwalnie łączy się z tragiczną historią jego życia - mając 20 lat punkt kulminacyjny osiąga zarówno jego twórczość, jak i choroba, która na następne 40 lat odizoluje go od świata zewnętrznego. Celem poniższej pracy jest analiza jego dorobku literackiego, uwypuklenie najważniejszych motywów jego poezji, jak również przedstawienie go w kontekście epoki, z uwzględnieniem poetów, którzy odcisnęli największy wpływ na jego twórczość: Verlaine'a, Baudelaire'a i Rimbauda.
    Creative activity of Émile Nelligan, XIXth century Canadian poet, is inseparably linked with the tragic story of his life - his poetry reached its peak when he was twenty, the same as his mental disease that was to isolate him from the outer world for the following forty years. The goal of hereof thesis is to analyze his literary output, emphasize vital themes of his works as well as to present him in the context of his times, considering poets who had significant influence on his creative activity: Verlaine, Baudelaire and Rimbaud.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Inne
      Wyświetlanie 1-8 z 8

      Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies