Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "Postimpresjonizm" wg kryterium: Wszystkie pola

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
    Wyświetlanie 1-10 z 10
    Tytuł:
    Requiem aeternam, Fryz życia i Piekło. Przybyszewski, Munch, Vigeland i preekspresjonistyczna teoria sztuki.
    Requiem aeternam, Frieze of Life and Hell. Przybyszewski, Munch, Vigeland and Pre-Expressionist theory of art.
    Autorzy:
    Głuchowska, Lidia
    Tematy:
    Postimpresjonizm
    Stanisław Przybyszewski
    Edvard Munch
    Gustav Vigeland
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Uniwersytet Wrocławski. Instytut Historii Sztuki
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/560116.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    Celebrated in Berlin for his ambiguous fame of ‘a genious Pole’ and ‘a King of Bohemia’, a Polish-German writer Stanisław Przybyszewski was the first to promote consistently the work of Edvard Munch and his native sculptor Gustav Vigeland. His essays Das Werk des Edvard Munch (1894) and Auf den Wegen der Seele/On the Roads of the Soul (1897/ 1900) indicated the starting point for their artistic successes, becoming at the same time the first theory of Expressionism. Also in the initial sentence of a rhapsody Totenmesse/Requiem Aeternam (1893/1904) – ‘In the beginning was the lust’ – by replacing ‘word’, Logos with ‘lust’/’kind’ Przybyszewski indicated despondency in the overall power of language and rationality together with belief in the prime of irrational sources of existence and creation. The literary and biographical legend pushed him into a cabinet of curiosities, muf- fling the objective judgment of his achievements. Sometimes the critics treated his interpretations of works by Norwegian authors as an anticipation of their creative development, or even as compensation of some shortages in their works. Some others claimed that he allowed himself an over-interpretation by popularising views which were more relevant to his own ideology – a mythology of sex struggle, theory of a na- ked soul or satanism – than to the artists’ visions. The very artists, however, con- firmed rightness of the writer’s interpretational intuition. Przybyszewski played also the role of a strategic impresario of both of the Norwegians, soliciting to sell their works in Berlin and to organise Munch’s exhibitions in Warsaw (1903) and Prague (1905). He promoted their achievements as well as fashion for Scandinavia as a correspondent-advisor of ‘Moderní Revue’ – a journal edited in Prague, and later as an editor-in-chief of ‘Życie’ journal issued in Cracow. Przybyszewski’s essays on Munch and Vigeland’s works, translated into many languages, enabled their successes in all Central and Eastern Europe. Przybyszewski’s Requiem aeternam/ Totenmesse, just like Munch’s Frieze of Life or Vigeland’s Hell are catalysts of tragic, catharsis-like experiences of the epoch. The common feature of all these works is their narrative, Proto Expressionist and Proto Avant-Garde character. Regarding their style and the motifs which they made common, the artists create a synesthetic Gesamtkunstwerk, which breaks borders between genres, one of the most important aesthetic-ideological manifestoes of the turn of the 19th century. Przybyszewski’s playwriting and literary oeuvre, both in Polish and German, has been praised in the recent years. However, the reconstruction of his achievements in the field of art theory and critics, as well as his role of a mediator in the cultural dialogue from Scandinavia to the Balkans, still deserve thorough international and interdisciplinary research.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Venetian Byzantium - Postimpressionistic Byzantium. Byzantine art through John Ruskin's and Roger Fry's eyes.
    Bizancjum weneckie - Bizancjum postimpresjonistyczne. Sztuka bizantyńska widziana oczami Johna Ruskina i Rogera Frya
    Autorzy:
    Żarnotal, Olga
    Opis:
    John Ruskin zetknął się ze sztuką bizantyńską w Wenecji, a swoje przemyślenia na jej temat zawarł w drugim tomie The Stones of Venice. Formułował swoje własne wnioski dotyczące sztuki bizantyńskiej, przede wszystkim na podstawie analizy detali architektonicznych oraz dekoracji rzeźbiarskiej. Książka The Stones of Venice wpłynęła na wielu współczesnych mu architektów, a także częściowo na działalność ruchu Arts&Crafts. Roger Fry uległ fascynacji Bizancjum, kiedy doszedł do wniosku, że sztuka tego okresu posługiwała się środkami artystycznymi bardzo podobnymi do tych, które stosowali postimpresjoniści. Ten wniosek stał się jego głównym argumentem używanym w obronie malarstwa postimpresjonistów przed atakami krytyków. W ślad za Fry’em, sztuką bizantyńską zaczęli interesować się artyści związani z Grupą Bloomsbury, co znalazło odzwierciedlenie w tworzonej przez nich sztuce. Zarówno Ruskin, jak i Fry sądzili, że sztuka bizantyńska nie została jeszcze w pełni zrozumiana przez im współczesnych. Obaj także uważali, że nowoczesna sztuka może, a nawet powinna czerpać ze sztuki bizantyńskiej jako źródła inspiracji.
    John Ruskin got to know the Byzantine art in Venice and he included his findings about it in the second part of his book The Stones of Venice. He drew up his own thoughts about the Byzantine art mostly on the analysis of its architectural details and sculptural decorations. The Stones of Venice had an influence on many of his contemporary architects and partly also on the output of Art & Craft movement. Roger Fry became fascinated with the Byzantine when he realized that the artists of that period used measures very similar to those applied by Postimpressionists. It was this conclusion that became the main argument he used to defend postimpressionistic art against the attacks of the critics. Following Fry’s footsteps, the artists of Bloomsbury Group became interested in the Byzantine art, the traces of which can be found in their works of art. Ruskin and Fry thought that the Byzantine art was not fully understood by their contemporaries. Both of them were also of the opinion that the Byzantine art can or even should be the source of inspiration for modern art.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Inne
    Tytuł:
    Strategia państwowej autoprezentacji: sztuka ZSRS w Warszawie 1933 r.
    The strategy of state self-presentation: the USSR art in Warsaw in 1933
    Autorzy:
    Kossowska, Irena
    Tematy:
    sztuka sowiecka
    realizm socjalistyczny
    propaganda
    komunizm
    malarstwo
    rzeźba
    grafika
    nowy klasycyzm
    neorealizm
    postimpresjonizm
    Soviet art
    socialist realism
    communism
    painting
    sculpture
    graphic arts
    neoclassicism
    neorealism
    postimpressionism
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/1791422.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    Artykuł zawiera analizę krytycznej recepcji wystawy sztuki sowieckiej, która została zorganizowana w warszawskim Instytucie Propagandy Sztuki w marcu 1933 r. Ekspozycja wpisywała się w nasilającą się w latach 30. tendencję do akcentowania specyfiki kulturowej poszczególnych państw narodowych poprzez odpowiednio sformatowane wystawy sztuki rodzimej, podróżujące po europejskich ośrodkach. Warszawski pokaz współczesnej sztuki Kraju Rad, przywieziony z odbywającego się w 1932 r. w Wenecji Biennale Internazionale d’Arte, można zarazem postrzegać jako próbę poprawy wzajemnych relacji między II Rzeczypospolitą a ZSRS w kontekście podpisanego 25 lipca 1932 r. paktu o nieagresji. Propozycja pokazania ekspozycji polskiej publiczności wyszła od Borysa Nikołajewa, reprezentującego Wszechzwiązkowe Stowarzyszenie Łączności Kulturalnej z Zagranicą, będące de facto instrumentem komunistycznej propagandy. Warszawska wystawa cieszyła się olbrzymim zainteresowaniem publiczności. Spodziewano się sztuki rewolucyjnej, radykalnie awangardowej, sprzężonej ze społeczno-politycznym przewrotem bolszewickim. Tymczasem ujrzano sztukę proletariacką, opiewającą w realistycznej najczęściej konwencji wielkość zwycięskiego ustroju komunistycznego. Większość krytyków oceniła ekspozycję negatywnie, widząc w niej propagandowo sformatowaną wizytówkę Kraju Rad, a nie reprezentację sowieckiej sceny artystycznej. Dla recenzentów wspierających awangardę uderzające było zerwanie z pryncypiami rewolucyjnej estetyki. Dla komentatorów sympatyzujących z trendami nowego klasycyzmu, neorealizmu czy koloryzmu rażące było polityczne sprofilowanie tematyki prac. Konsensus osiągnięto natomiast odnośnie niskiego poziomu artystycznego prezentowanego materiału. Komentatorzy poszukiwali bowiem stylu rozumianego jako oryginalna jedność formalno-tematyczna wyrażająca istotę nowego ustroju ZSRS. Konkluzja Konrada Winklera brzmiąca: „Lenin sztuki sowieckiej jeszcze się nie narodził”, zaświadcza o tym, że takiego stylu nie odnaleźli.
    The article analyses the critical reception of the Soviet art exhibition, which was organised at the Warsaw Institute of Art Propaganda in March 1933. The exhibition was in line with the tendency, which intensified in the 1930s, to highlight the cultural specificity of individual nation states through appropriately arranged exhibitions of native art, which travelled around Europe. The Warsaw exhibition of contemporary art of the USRR, brought from the 1932 Venice Biennale Internazionale d’Arte, can also be seen as an attempt to improve mutual relations between the Second Republic of Poland and the USSR in the context of the non-aggression pact signed on 25 July 1932. The proposal to show the exhibition to the Polish audience came from Boris Nikolayev, representing the All-Union Society for Cultural Relations with Foreign Countries, which was in fact an instrument of communist propaganda. The Warsaw exhibition enjoyed great interest among the audience. It was expected to present revolutionary, radically avant-garde art, coupled with the social and political goals of the Bolshevik revolution. Instead, the exhibition displayed proletarian art, which glorified the victorious communist system in a broadly conceived realistic convention. Most critics assessed the exhibition negatively, seeing it as a propaganda showcase of the USSR, not an all-inclusive representation of the Soviet art scene. For reviewers supporting the avant-garde, it was striking to see a break with the principles of revolutionary aesthetics. For commentators sympathising with neoclassicism, neorealism or colourism, the political profiling of the topics of the artworks on display was glaring. However, a general consensus was reached regarding the low artistic quality of the presented material. Commentators were looking for a style understood as an idiosyncratic unity of form and theme that would express the essence of the new political system of the USSR. The best testimony to the fact that they had not found such a style was Konrad Winkler’s conclusion: „The Lenin of the Soviet art has not yet been born”.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Twórczość Katsushiki Hokusaia na pograniczu sztuki Japonii i Francji. Nauczyciel czy uczeń?
    Katsushika Hokusais works on the borderline between Japanese and French art. Teacher or student?
    Autorzy:
    Powązka, Paulina
    Opis:
    „Katsushika Hokusai's works on the borderline between Japanese and French art. Teacher or student?” is a bachelor thesis on the creative process of the Japanese artist Katsushika Hokusai and the influence, that his works had on the Impressionists and Post-Impressionists based in Paris in 19th century. Hokusai drew his inspiration both from traditional Japanese art and culture and from a new art canon, which came to Japan from western countries. As a result of Convention of Kanagawa and opening the ports in Japan, Hokusai’s artwork came out to the European audience which happened against a background of a japonism, created by the fascination of Japanese culture by the western world. France was particularly prone to assimilate Hokusai’s ideas, where gradually the new art movement – Impressionism – was being created. The aim of this thesis is to point out that some elements of Hokusai’s artwork, which were assimilated by artists such as Claude Monet, Edgar Degas or Vincent van Gogh, are de facto elements of an European artwork, processed by the Japanese artist. This thesis is based on the scientific literature and monographs about Japanese art, Katsushika Hokusai’s creative process and selected artists based in 19th century’s France.
    „Twórczość Katsushiki Hokusai'a na pograniczu sztuki Japonii i Francji. Nauczyciel czy uczeń?” to praca licencjacka traktująca o działalności japońskiego artysty Katsushiki Hokusai’a oraz wpływie jego dzieł na XIX-wiecznych impresjonistów oraz post-impresjonistów działających w paryskim ośrodku sztuki. Twórca ten czerpał wzorce zarówno z tradycji kultury i sztuki japońskiej, jak i inspirował się nowymi kanonami, które przybyły do owego kraju z Zachodu. W wyniku otwarcia Japonii na świat, jego dzieła zaistniały w świadomości europejczyków, co miało miejsce w kontekście japonizmu wytworzonego na fali fascynacji kulturą tego kraju. Wyjątkowo podatnym gruntem do asymilacji założeń artystycznych związanych z dziełami Hokusai’a okazała się Francja, gdzie stopniowo dochodziło do powstania nowego nurtu w sztuce – impresjonizmu. Celem pracy jest zwrócenie uwagi na fakt, że niektóre elementy sztuki Hokusai’a, które zostały zasymilowane przez artystów takich jak Claude Monet, Edgar Degas czy Vincent van Gogh, są de facto przetworzonymi przez japońskiego artystę komponentami twórczości europejskiej. Powstała ona na podstawie artykułów i monografii traktujących o sztuce japońskiej, działalności artystycznej Katsushiki Hokusai’a oraz wybranych artystów działających w XIX-wiecznej Francji.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Inne
    Tytuł:
    A critical look at the Japonisme artists at the end of the 19th century on the example of selected works by Vincent van Gogh (1887-1890)
    Krytyczne spojrzenie na twórców japonizmu pod koniec XIX wieku na przykładzie wybranych prac Vincenta van Gogha (1887-1890)
    Autorzy:
    Łazar, Katarzyna
    Opis:
    This paper describes the influence of japonisme on the work of Vincent van Gogh, based on an analysis of his selected works, letters and literature devoted to the artist. Van Gogh's attitude to Japan was described by presenting the sources he used to obtain his knowledge. This work provides a historical background for the Edo period and describes the ukiyo-e woodcut technique. The concept of japonisme and the behaviour of the 19th century French artistic milieu were also discussed. A key part of this paper is a critical look at van Gogh's actions in the context of Orientalism and to outline his deep identification with Japan.
    Niniejsza praca opisuje wpływ japonizmu na twórczość Vincenta van Gogha, w oparciu o analizę jego wybranej twórczości, listów i literatury poświęconej artyście. Przedstawiony został stosunek van Gogha do Japonii oraz źródła z jakich korzystał, by pozyskać swoją wiedzę. Praca zawiera tło historyczne Japonii z okresu Edo, a także opis techniki drzeworytu ukiyo-e. Omówione zostało także pojęcie terminu japonisme i zachowania XIX wiecznego francuskiego środowiska artystycznego. Kluczową częścią pracy jest spojrzenie krytycznym okiem na poczynania van Gogha w kontekście orientalizmu i zwrócenie uwagi na działania wskazujące na głębokie utożsamiania się z Japonią.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Inne
    Tytuł:
    Widzenie ześrodkowane, ogląd, epopteia. O twórczości naukowej Wiesława Juszczaka
    Concentrated Vision, Perception, Epopteia. On the Scholarly Output of Wiesław Juszczak
    Autorzy:
    Kasperowicz, Ryszard
    Tematy:
    Wiesław Juszczak (1932–2021)
    art theory
    methodology of art history
    dilemmas of historical cognition
    interpretation of the past
    imagination
    ecphrasis
    myth
    origins of artistic creativity
    Romanticism
    post-Impressionism
    Modernism
    teoria sztuki i metodologia historii sztuki
    dylematy poznania historycznego
    interpretacja przeszłości
    wyobraźnia
    ekfraza
    mit
    geneza twórczości artystycznej
    romantyzm
    postimpresjonizm
    modernizm
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/15596841.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    W naukowej twórczości Wiesława Juszczaka, bardzo zróżnicowanej pod względem tematycznym, ale także konceptualnego ujęcia konkretnych problemów, można jednak dostrzec stałe wątki, powracanie do fundamentalnych problemów: roli wyobraźni w poznaniu historycznym i tworzeniu artystycznym, genezy sztuki i jej poznawczych dążeń, znaczenia relacji pomiędzy słowem a obrazem (w ekfrazie, w krytyce artystycznej). Problemy te Juszczak podejmował czy to artykułach o metodologicznym charakterze, czy to w niezrównanych interpretacjach poszczególnych dzieł i artystów, czy to – z czasem coraz częściej – w tekstach – esejach o charakterze filozoficznych rozważań. Dokonania naukowe Profesora pozwalają zobaczyć w nim historyka sztuki i filozofa sztuki, cechującego się oryginalnością myśli i mistrzowską formą jej wyrazu, świetnego znawcy sztuki romantyzmu i symbolizmu europejskiego, niestrudzonego poszukiwacza początków tworzenia w kulturze archaicznej Grecji, humanisty godnego tego miana w najwyższym znaczeniu.
    The scholarly output of Wiesław Juszczak (1932–2021) is very diverse with regard to both the range of topics and the conceptual approaches to particular issues; yet it is possible to discern in it certain permanent themes, a desire to revisit fundamental problems, such as the role of the imagination in historical cognition and artistic creativity, the origins of art and of its cognitive pursuits, or the significance of the relationship between the word and the image (in ecphrasis, in art criticism). Those issues he approached sometimes in articles of a methodological nature, sometimes in incomparable interpretations of particular artworks and artists, and sometimes – with time, increasingly frequently – in essayistic texts that had the quality of philosophical deliberations. Wiesław Juszczak’s scholarly achievements allow us to see him as a historian and at the same time a philosopher of art, endowed with an originality of thought and a masterful form of its expression, an exceptional authority on the art of European Romanticism and Symbolism, a tireless hunter for the beginnings of artistic creation in the culture of archaic Greece, and a humanist worthy of this name in the highest degree.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
      Wyświetlanie 1-10 z 10

      Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies