Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "Barczyk, Dominik" wg kryterium: Autor

  Lista filtrów
Wyrównaj
    Wyświetlanie 1-6 z 6
    Tytuł:
    Construction of heterodienes and dienophiles for bioorthogonal cycloaddition of 1-oxa-1,3-butadienes and alkenes
    Konstruowanie heterodienów i dienofili do bioortogonalnej cykloaddycji 1-oksa-1,3-butadienów i alkenów
    Autorzy:
    Barczyk, Dominik
    Opis:
    Bioorthogonal chemistry is a relatively new field of chemistry that allows, for example, to trace the metabolic pathways of various bio-molecules or drugs most often under physiological conditions of organisms. Often sauced reactions in bioorthogonal chemistry due to their high selectivity under in vivo conditions are cycloaddition reactions that allow the formation of a bond between a biomolecule and a fluorescent dye. The work presented here focuses on the synthesis of various dyes exhibiting intense fluorescence, having the structure of 1-oxa-1,3-butadiene and capable of acting as heterodiene in hetero-Diels-Alder reactions.
    Chemia bioortogoonalna to stosunkowo nowa dziedzina chemii pozwalająca chociażby na śledzenie szklaków metabolicznych różnych biocząsteczek lub leków najczęściej w warunkach fizjologicznych organizmów. Częstososowanymi reakcjami w chemii bioortogonalnej ze względu na swoją wysoką selektywność w warunkach in vivo są reakcje cykloaddycji pozwalające na utworzenie połączenia pomiędzy biomolekułą a fluoryzującym barwnikiem. W przedstawionej pracy skupiono się na syntezie różnych barwników wykazujących intensywną fluorescencję, posiadających strukturę 1-oksa-1,3-butadienu i mogących pełnić funkcję heterodienu w reakcjach hetero-Dielsa-Aldera.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Inne
    Autorzy:
    Płaskonka, Dominik
    Dąbrowski, Janusz
    Warszyńska, Marta
    Barczyk, Dominik
    Repetowski, Paweł
    Opis:
    Biomolecule–photosensitizer conjugates have rapidly evolved into one of the most powerful strategies for improving the selectivity, efficacy, and translational potential of photodynamic therapy (PDT). By integrating photosensitizers (PSs) with carbohydrates, amino acids, peptides, aptamers, proteins, cofactors, vitamins or antibodies, these constructs overcome long-standing limitations of classical PDT, including poor solubility, insufficient tumour accumulation, and strong dependence on oxygen availability. Beyond enhancing receptor-mediated uptake and enabling precise interactions with the tumour microenvironment (TME), bioconjugation also modulates aggregation, photochemical properties, intracellular accumulation, and immune system activation. A particularly transformative trend is the emergence of supramolecular architectures in which photosensitizers form defined nanostructured aggregates with peptides or proteins. Once considered an undesirable phenomenon, aggregation is now recognized as a tenable feature that governs photochemical behaviour. Engineered aggregates can undergo environment-triggered disassembly to monomeric, photoactive states, or operate as semiconductor-like nanodomains capable of Type I reaction through symmetry-breaking charge separation. This shift toward oxygen-independent radical pathways offers a promising solution to the challenge of hypoxia, a hallmark of the TME that severely compromises conventional Type II PDT. Parallel advances in 3D experimental platforms such as tumour organoids and organ-on-chip systems provide physiologically relevant validation of these conjugates, enabling the assessment of penetration, subcellular localization, immunogenic cell death, and therapeutic synergy within realistic TME conditions. Collectively, the integration of biomolecular targeting with controlled supramolecular design is redefining the landscape of PDT. Future progress will depend on designing conjugates that retain high activity under hypoxia, engineering dynamic aggregate states, and systematically validating these systems in advanced TME-mimetic models. Together, these developments position biomolecule–photosensitizer conjugates as a versatile and increasingly less oxygen-dependent class of next-generation phototherapeutic agents.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Artykuł
    Tytuł:
    Dysregulated iron homeostasis in dystrophin-deficient cardiomyocytes: correction by gene editing and pharmacological treatment
    Autorzy:
    Barczyk-Woźnicka, Olga
    Stępniewski, Jacek
    Machaj, Gabriela
    Martyniak, Alicja
    Dulak, Józef
    Krüger, Marcus
    Andrysiak, Kalina
    Łoboda, Agnieszka
    Ylla Bou, Guillem
    Potulska-Chromik, Anna
    Priesmann, Dominik
    Pyza, Elżbieta
    Kostera-Pruszczyk, Anna
    Opis:
    Duchenne muscular dystrophy (DMD)-associated cardiomyopathy is a serious life-threatening complication, the mechanisms of which have not been fully established, and therefore no effective treatment is currently available. The purpose of the study was to identify new molecular signatures of the cardiomyopathy development in DMD. For modelling of DMD-associated cardiomyopathy, we prepared three pairs of isogenic control and dystrophin-deficient human induced pluripotent stem cell (hiPSC) lines. Two isogenic hiPSC lines were obtained by CRISPR/Cas9-mediated deletion of DMD exon 50 in unaffected cells generated from healthy donor and then differentiated into cardiomyocytes (hiPSC-CM). The latter were subjected to global transcriptomic and proteomic analyses followed by more in-depth investigation of selected pathway and pharmacological modulation of observed defects. Proteomic analysis indicated a decrease in the level of mitoNEET protein in dystrophin-deficient hiPSC-CM, suggesting alteration in iron metabolism. Further experiments demonstrated increased labile iron pool both in the cytoplasm and mitochondria, a decrease in ferroportin level and an increase in both ferritin and transferrin receptor in DMD hiPSC-CM. Importantly, CRISPR/Cas9-mediated correction of the mutation in the patient-derived hiPSC reversed the observed changes in iron metabolism and restored normal iron levels in cardiomyocytes. Moreover, treatment of DMD hiPSC-CM with deferoxamine (DFO, iron chelator) or pioglitazone (mitoNEET stabilizing compound) decreased the level of reactive oxygen species in DMD hiPSC-CM. To our knowledge, this study demonstrated for the first time impaired iron metabolism in human DMD cardiomyocytes, and potential reversal of this effect by correction of DMD mutation or pharmacological treatment. This implies that iron overload-regulating compounds may serve as novel therapeutic agents in DMD-associated cardiomyopathy.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Artykuł
      Wyświetlanie 1-6 z 6

      Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies