Autor: Browarczyk, Weronika

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Różnice indywidualne w zdolnościach rozpoznawania twarzy. Rola stylów poznawczych
Individual differences in facial recognition ability. The role of cognitive styles
Autorzy:: Browarczyk, Weronika
Opis:: Celem niniejszej pracy było zbadanie, jak poziom obiektowego, przestrzennego i werbalnego stylu poznawczego wpływa na aspekty rozpoznawania twarzy, takie jak porównywanie, percepcja podobieństwa, zapamiętywanie, a także charakterystyczny dla przetwarzania twarzy efekt inwersji. 123 osoby wzięły udział w badaniu online, podczas którego wypełniły przetłumaczony na język polski Kwestionariusz przetwarzania obiektowego, przestrzennego i werbalnego (ang. Object-Spatial Imagery and Verbal Questionnaire, OSIVQ; Blazhenkova i Kozhevnikov, 2009), na podstawie którego poziom każdego ze stylów poznawczych został sklasyfikowany jako niski, średni bądź wysoki. Druga część badania składała się z trzech eksperymentów behawioralnych: Glasgow Face Matching Test (GFMT; Burton, White i McNeill, 2010), Cambridge Face Perception Test (CFPT; Duchaine, Germine i Nakayama, 2007) i Cambridge Face Memory test (CFMT; Duchaine i Nakayama, 2006). Dodatkowo, osoby badane dokonywały samooceny zdolności identyfikowania twarzy w życiu codziennym oraz poziomu wykonania poszczególnych zadań. Badanie nie ujawniło wpływu poziomu obiektowego i przestrzennego stylu poznawczego na poziom różnych aspektów zdolności rozpoznawania twarzy ani wielkość efektu inwersji. Zaobserwowano jednak, że osoby o wysokim poziomie stylu obiektowego wyżej oceniają własną umiejętność rozpoznawania twarzy w życiu codziennym niż osoby o średnim i niskim poziomie tego stylu. Wyżej oceniają one także poziom wykonania zadania porównywania twarzy (GFMT) w porównaniu do osób o niskim poziomie tego stylu. Poziom stylu werbalnego nie wpływa na większość aspektów rozpoznawania twarzy, z wyjątkiem drugiej części testu CFPT, w której osoby o średnim poziomie tego stylu wypadły istotnie lepiej niż osoby o wysokim poziomie tego stylu, co może świadczyć o interferencji strategii werbalno-analitycznych z wykonaniem zadania wymagającego transformacji obrazów umysłowych.
This study aimed to investigate how the level of Object, Spatial and Verbal Cognitive Style affects such aspects of facial recognition as matching, perception of similarity, memorizing, as well as the inversion effect, a phenomenon strongly connected with facial processing. 123 individuals participated in an online study, during which they completed the Object-Spatial Imagery and Verbal Questionnaire (OSIVQ; Blazhenkova & Kozhevnikov, 2009) translated into Polish based on which the level of each of the cognitive styles was classified as low, medium, or high. The second part of the study consisted of three behavioral experiments: the Glasgow Face Matching Test (GFMT; Burton, White & McNeill, 2010), the Cambridge Face Perception Test (CFPT; Duchaine, Germine & Nakayama, 2007), and the Cambridge Face Memory Test (CFMT; Duchaine & Nakayama, 2006). Moreover, the participants assessed their own ability to identify faces in everyday life and the level of performance of individual tests. The study did not reveal the effect of the level of Object and Spatial Cognitive Style on the level of various aspects of facial recognition ability or the size of the inversion effect. However, it revealed that people with a high level of Object Cognitive Style rate their own ability to recognize faces in everyday life higher than people with medium and low levels of this style. They also rate the level of performance of the GFMT higher in comparison with people with a low level of this style. The level of Verbal Cognitive style does not affect most aspects of facial recognition, except for the second part of the CFPT, in which participants with an average level of this style performed significantly better than individuals with a high level of this style. This may indicate the interference of verbal-analytical strategies with the performance of a task, which required mental transformations.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Zespół Capgrasa jako użyteczne narzędzie nauk o poznaniu
Capgras syndrome as an useful tool of cognitive science
Autorzy:: Browarczyk, Weronika
Opis:: Capgras syndrome is a rare psychiatric disorder, that is characterized by the firm belief that some people are no longer who they were: instead they have been replaced by impostors, doubles, robots and so forth. The essential paradox is that patients with Capgras delusion simultaneously recognize a person and, at the same time, deny his or her authenticity. The aim of this thesis was to analyse the phenomenon of Capgras syndrome at three levels. In the first chapter the disorder was characterised. Unclear aetiology and great diversity between subjects of delusion were presented. In this part Capgras syndrome was also compared with other delusional misidentification syndromes. The next chapter concerned possible explanations of Capgras delusion, which are related to experimental studies. Issues of face recognition models and formation of new memories were discussed. Neuroanatomical basis of the proposed interpretations were presented. The third part showed the role of Capgras delusion in philosophical discussion. The last chapter was devoted to a critical summary of the issues raised in the thesis. What is more, this part emphasizes the importance of knowledge gained through research on the Capgras syndrome for various fields of cognitive science.
Zespół Capgrasa to rzadkie zaburzenie psychiatryczne, które charakteryzuje się silnym przekonaniem pacjenta, że bliskie mu osoby zostały zastąpione przez oszustów, roboty, sobowtórów, etc. Podstawowy paradoks syndromu Capgrasa polega na tym, że pacjent bez problemu identyfikuje daną osobę, jednocześnie zaprzeczając jej autentyczności. Celem niniejszej pracy była analiza zjawiska na trzech poziomach. Pierwszym z nich było stworzenie charakterystyki zaburzenia uwzględniającej jej niejasną etiologię i zróżnicowanie przedmiotów urojenia. W tej części pracy przedstawiono także zespół Capgrasa na tle zaburzeń pokrewnych, nazywanych urojeniowymi zespołami błędnej identyfikacji. Drugi poziom analizy dotyczył możliwych wyjaśnień syndromu Capgrasa ugruntowanych w badaniach eksperymentalnych - przedstawiono umiejscowienie zaburzenia w modelach percepcji twarzy oraz jego związek z tworzeniem nowych śladów pamięciowych. Nakreślono też neuroanatomiczne uzasadnienia proponowanych interpretacji. W trzecim rozdziale przedstawiono rolę, jaką zespół Capgrasa może pełnić w dyskusji filozoficznej, na przykładzie zagadnienia koherencji sieci przekonań i raportów z percepcji. Czwarta część poświęcona została krytycznemu podsumowaniu poruszonych w pracy kwestii oraz wskazaniu możliwego pola dalszych poszukiwań. Ponadto podkreślono także znaczenie wiedzy zdobytej podczas badań nad zespołem Capgrasa dla różnych dziedzin kognitywistyki.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Elementarne przetwarzanie liczb i lęk przed matematyką u dorosłych osób z ADHD
Basic number processing and math anxiety in adults with ADHD
Autorzy:: Browarczyk, Weronika
Opis:: Research on the child population shows that people with ADHD are diagnosed with developmental dyscalculia more often than their typically developing peers, and difficulties in mathematical functioning often persist in adulthood. Basic number processing (which refers to an analog representation of quantity) is assumed to serve as a scaffold for the acquisition of arithmetic concepts and full-fledged mathematical competencies in general and more complex mathematical cognition cannot develop properly if basic representations on which mathematics is based, are not properly built. Furthermore, ADHD and basic number processing have overlapping neurocorrelates located in the parietal regions. The aim of this study was to check how ADHD in adults affects the size of the manifested SNARC and numerical distance effects as well as the precision of number line estimation, which are considered as behavioral hallmarks of basic number processing efficiency. Additionally, the relationship of the disorder with math anxiety levels was investigated. For these purposes, 43 adults with a diagnosis of ADHD and their 43 typically developing peers were examined using magnitude classification task, number line estimation task, Adult ADHD Self-Report Scale and Abbreviated Math Anxiety Scale. It was established that adults with ADHD do not differ from their peers in terms of the size of the SNARC and numerical distance effects, no significant differences were observed between these groups in the precision of number line estimation, therefore it cannot be concluded that ADHD has a significant influence on basic number processing. Only the correlation analysis showed a decrease in the precision of the number line estimation with the increase in the severity of ADHD symptoms, especially those related to hyperactivity/impulsivity. The significant influence of the disorder on self-assessment of mathematical competencies and school grades was also not revealed. A significant difference between adults with ADHD and their typically developing peers was found in the field of math anxiety - those with ADHD showed higher levels of it. Additionally, the level of math anxiety turned out to increase with the increase in the severity of inattentive symptoms in the experimental group, and the higher its level, the lower the assesment of mathematical skills. This may indicate a remarkable role of math anxiety as a mediator between ADHD and difficulties in learning mathematics, and the need for further research in this area.
Badania populacji dziecięcej wskazują, że u osób z ADHD częściej niż u ich typowo rozwijających się rówieśników diagnozowana jest dyskalkulia rozwojowa, a trudności w zakresie funkcjonowania matematycznego nierzadko utrzymują się w dorosłości. Zakłada się, że elementarne przetwarzanie liczb (odwołujące się do analogowej reprezentacji wielkości) służy jako rusztowanie do nabywania pojęć arytmetycznych i pełnowymiarowych kompetencji matematycznych, a bardziej złożone funkcjonowanie matematyczne nie może rozwijać się prawidłowo, jeśli podstawowe reprezentacje umysłowe, na których opiera się matematyka, nie są odpowiednio zbudowane. Ponadto, ADHD i elementarne przetwarzanie liczb mają pokrywające się neurokorelaty położone w obszarach ciemieniowych. Celem niniejszego badania było sprawdzenie w jaki sposób ADHD u osób dorosłych wpływa na rozmiar przejawianych efektów: SNARC i dystansu numerycznego oraz precyzję estymacji położenia liczb na osi liczbowej, które stanowią behawioralny wskaźnik sprawności elementarnego przetwarzania liczb. Dodatkowo, zbadano związek zaburzenia z poziomem lęku przed matematyką. W tych celach zbadano 43 dorosłe osoby z formalną diagnozą ADHD i ich 43 typowo rozwijających się rówieśników przy użyciu zadań eksperymentalnych: klasyfikacji wielkości numerycznej i szacowania na osi liczbowej oraz kwestionariuszy: Adult ADHD Self-Report Scale i Abbreviated Math Anxiety Scale. Ustalono, że dorosłe osoby z ADHD nie różnią się od swoich rówieśników pod względem rozmiaru efektów: SNARC i dystansu numerycznego, nie zaobserwowano istotnych różnic między tymi grupami w zakresie precyzji szacowania na osi liczbowej, co za tym idzie nie można wnioskować o istotnym wpływie ADHD na elementarne przetwarzanie liczb. Jedynie analiza korelacji wskazała na spadek precyzji estymacji na osi liczbowej wraz ze wzrostem natężenia objawów ADHD, zwłaszcza tych związanych z nadpobudliwością/impulsywnością. Nie ujawniono również znaczącego wpływu zaburzenia na samoocenę kompetencji matematycznych i ich szkolną ewaluację. Istotną różnicę pomiędzy dorosłymi osobami z ADHD a ich typowo rozwijającymi się rówieśnikami odkryto w zakresie lęku przed matematyką – osoby z ADHD wykazały jego wyższy poziom. Dodatkowo, poziom lęku przed matematyką okazał się rosnąć wraz ze wzrostem natężenia objawów ADHD związanych z nieuwagą w grupie eksperymentalnej, a im wyższy był jego poziom, tym niższe oceny umiejętności matematycznych. Może to wskazywać na istotną rolę lęku przed matematyką jako mediatora pomiędzy ADHD a trudnościami w nauce matematyki i konieczność dalszych badań w tym zakresie.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "Browarczyk, Weronika" wg kryterium: Autor