Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Dubert, F." wg kryterium: Autor


Tytuł:
Improvement of medium for Miscanthus x Giganteus callus induction and plant regeneration
Autorzy:
Plazek, A
Dubert, F.
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/19759.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Miscanthus × giganteus tissue cultures brown quickly and strongly, probably as an effect of oxidation of phenolics produced by plant tissue. The aim of the work was to improve the medium composition for callus induction and plant regeneration of M. giganteus, with two experiments. The first one was aimed at developing a protocol to inhibit biosynthesis and oxidation of phenolics. Callus was induced from immature inflorescences on basal MS medium with 6.5 mg · dm-3 2,4-D, 0.25 mg · dm-3 BAP, 500 mg · dm-3 casein hydrolysate and 30 g · dm-3 sucrose (control medium), and this medium supplemented with one of the following: 200 mg · dm-3 chitosan, 65 g · dm-3 banana pulp (BP), 100 mg · dm-3 cysteine, or 30 g · dm-3 honey instead of sucrose. Plant regeneration used basal MS medium supplemented with 30 g · dm-3 sucrose and 0.2 mg · dm-3 BAP or 0.05 mg · dm-3 KIN. The second experiment was to verify whether BP and honey increase callus production and plant regeneration. For callus induction the explants were put on the control medium and medium supplemented with one of these: 65 g · dm-3 BP, 30 g · dm-3 honey instead of sucrose, or 65 g · dm-3 BP + 30 g · dm-3 honey instead of sucrose. The regeneration medium was basal MS medium supplemented with 0.05 mg · dm-3 KIN and 30 g · dm-3 sucrose or 30 g · dm-3 honey. Tissue browning was independent of medium content, but there was less browning on medium supplemented with honey. In the first experiment, regenerated plants were obtained only on basal MS medium with 30 g · dm-3 sucrose and 0.05 mg · dm-3 KIN. In the second experiment, MS medium containing BP and honey instead of sucrose was the best medium for callus induction, and regeneration from these calli was highest on basal MS with KIN and honey.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Osiągnięcia naukowe Profesora Adama Markowskiego
Scientific achievements of Professor Adam Markowski
Autorzy:
Dubert, F.
Filek, W.
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/798996.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Naukowa aktywność Profesora Adama Markowskiego obejmuje okres niemal 50 lat (od 1952 do 1999 roku). W tym okresie opublikował on 65 publikacji, nie licząc wielu komunikatów konferencyjnych. Jego zainteresowania objęły wiele dziedzin z szeroko rozumianej fizjologii roślin. W pierwszych latach zajmował się dynamiką wernalizacji pszenicy ozimej, a jego prace przyczyniły się do negatywnej weryfikacji stadialnej teorii rozwoju roślin. W kolejnych pracach opisał fizjologiczne i metaboliczne procesy towarzyszące wernalizacji i różnicujące ozime i jare odmiany pszenicy. W ramach tych badan opisał metabolizm kwasów nukleinowych i enzymów nukleolitycznych podczas wernalizacji. Wszystkie odkryte różnice metaboliczne pomiędzy ozimymi i jarymi roślinami wykazały jednak ilościowy a nie jakościowy charakter. Ważnym etapem badań było określenie ekofizjologicznych czynników warunkujących stopień wrażliwości blaszek liściowych różnych gatunków roślin uprawnych na uszkodzenia spowodowane obecnością dwutlenku siarki w powietrzu, jak również określenie możliwości ograniczenia szkodliwego działania tego gazu po jego neutralizacji amoniakiem na nieszkodliwy aerozol, stanowiący czynnik dolistnego nawożenia roślin. Kolejną dziedziną zainteresowań Profesora było zbadanie czynników kontrolujących dystrybucję asymilatów w roślinie i na tej podstawie określanie strategii formowania plonu u różnych odmian roślin uprawnych. Profesor Markowski pracował także nad techniką kontrolowanego powolnego pęcznienia nasion (tzw. kondycjonowania) w celu ograniczenia wielkości uszkodzeń nasion i siewek następujących w wyniku pęcznienia i kiełkowania w warunkach chłodnej i wilgotnej gleby. Ostatnim etapem jego pracy badawczej było badanie zmian w składzie błon komórkowych następujących w wyniku działania chłodu, a także pomiar elektrycznej przewodności dyfuzatów tkankowych jako miary wielkości uszkodzeń chłodowych. Podsumowując, można stwierdzić, że badania prowadzone przez Profesora Markowskiego rozszerzyły naszą wiedzę w wielu kierunkach fizjologii roślin uprawnych
Scientific activity of Professor Adam Markowski covers a period of almost 50 years (from 1952 until 1999). During this time he published 65 scientific papers apart from numerous short communications from scientific conferences. His scientific works cover numerous fields of the general crop plant physiology. During his early works he studied the dynamics of vernalization of winter wheat plants, and these investigations contributed to negative verifying of the socalled stadial theory of plant development. In following studies he described the physiological and metabolic processes accompanying vernalization and differentiation of winter and spring wheat cultivars. In the frame of the studies he described the metabolism of nucleic acids as well as the nucleolytic enzymes that took place during vernalization of winter wheat. Unfortunately all the metabolic differences between winter and spring plants were of quantitative but not qualitative nature. An important stage of his investigations was establishing ecophysiological factors that control the sensitivity level of leaf blades of various crop species to injury caused by the presence of sulfur dioxide in atmosphere as well as description of the perspectives of the limitiation of the pollutant concentration in the air after neutralisation with ammonia and forming harmless aerosol being also a plant leaf fertilizer. Another topic of Professor's studies was investigation of factors controlling the assimilates distribution to particular plant organs and on that way describing the specific strategy used by various cultivars of crop plants. Professor Markowski also worked on the technique of controlled and slow seed imbibition (called also conditioning) as the method that limits the seed and seedling injury taking place as a result of the imbibition and germination in cold and wet soil. The final stage of his scientific activity was the study of changes in composition of cell membranes being a result of the cold, and also measurements of the electric conductivity of tissue diffusâtes as the measure of cold injures in these membranes. To sum up, we can say that the research conducted by Professor Markowski have extended our knowledge in numerous disciplines of crop plants physiology.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Alternatywne metody kontroli liczebnosci szkodnikow i patogenow
Autorzy:
Duda, M
Dubert, F
Tematy:
patogeny
biologiczne metody ochrony roslin
szkodniki roslin
moluskocydy
wrogowie naturalni
rosliny transgeniczne
repelenty
liczebnosc
antyfidanty
olejki eteryczne
feromony
olejki roslinne
monitoring
atraktanty
pathogen
biological plant protection
plant pest
molluscicide
natural enemy
transgenic plant
repellent
pest number
antifeedant
essential oil
pheromone
plant oil
attractant
Pokaż więcej
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/805340.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Najczęstszym źródłem mechanicznych uszkodzeń roślin jest żerowanie owadów - agrofagów, których liczebność musi być kontrolowana. Przez ponad 50 lat dominującą strategią zwalczania szkodników było stosowanie pestycydów, które jednak w wyniku długotrwałego stosowania indukują odporność agrofagów na te chemikalia. Skuteczność zintegrowanych metod zwalczania szkodnika wymaga, aby insektycydy były używane z minimalnym wpływem na środowisko i naturalnych wrogów agrofagów (ich pasożytów lub drapieżców). Podejmowane są badania nad zastąpieniem pestycydów nietoksycznymi produktami pochodzenia biologicznego, wprowadza się także zmodyfikowane genetycznie rośliny (GMO), posiadające geny odporności na szkodniki i choroby. Rośliny dysponują szeregiem mechanizmów odporności, jak lignifikacja ściany komórkowej, synteza wosków pokrywających powierzchnię liści, wytwarzanie toksyn i metabolitów wtórnych oraz uruchamianie sygnałów chemicznych emitowanych w celu wabienia naturalnych wrogów agrofagów. Manipulowanie zależnościami w układzie roślina-agrofag-drapieżca/pasożyt agrofaga może usprawnić kontrolę szkodników i zredukować ilość zużywanych pestycydów. Praca zawiera przegląd różnych biologicznych metod zwalczania szkodników.
Many kinds of pests are one of the main reason of the yield loss of crop plants. Their quantity have to be under control. Fight against pest organisms with toxic chemicals has been the prevailing pest control strategy for over 50 years. However, a prolonged application of pesticides in agriculture often induced parasite resistance to these chemicals. Efficient integrated pest control requires that any insecticide used has an effect on the environment and the natural enemies of the pest as minimum as possible. The intensive studies are undertaken towards the substitute of traditional pesticides for non-toxic biological products. Genetically modified plants with introduced genes of the resistance to pests and diseases are more and more widely used, as well as biological control with a full spectrum of organisms and natural products including pheromones and volatile compounds emitted by plants. Plants possess a range of resistance mechanisms such as a cell wall lignification, synthesis of leaf waxes, toxins and secondary metabolites, and induction of chemical signals in injured plants to attract natural enemies of agro phages. Manipulating with the relations of plant-pest-predator/parasite of agrophage may result in better pest control and the reduced amount of pesticides used.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wzrost, różnicowanie i regeneracja bobiku (Vicia faba L. minor) w kulturach in vitro
Growth, differentiation and regeneration of field bean (Vicia faba L. minor) in in vitro cultures
Autorzy:
Skrzypek, E.
Dubert, F.
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/794698.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wpływ ingerencji w równowagę troficzną rośliny bobiku (Vicia faba L. minor) na wielkość i strukturę plonów
Autorzy:
Czyczylo-Mysza, I.
Dubert, F.
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/799626.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Celem pracy było zbadanie, w jakim stopniu zmiany w dostępności asymilatów spowodowane usunięciem części liści, kwiatów czy strąków wpływają na plonowanie roślin bobiku w warunkach polowych. Stymulacja wielkości nasion, będąca wynikiem usunięcia 20%, 67% i 80% liczby kwiatów lub usunięcia 33% i 80% młodych strąków, potwierdza wyniki innych autorów, świadczące o tym, że tą drogą może następować znacząca kompensacja plonu nasion bobiku.
Effect of changes in assimilate availability (variation of sources - sink ratio) caused by defoliation, depodding or flower removal on pods and seeds production were studied during plant vegetation in field conditions. It can be clearly seen that a 20% reduction of leaves, pods or flowers influences favourably the plant cropping. In comparison to control group, an 80% depodding and 80% flower removal caused a 40% decrease in yield, an 80% defoliation, however, caused a 65% yield decrease. Removal of flowers by 80% and pods (by 67% and 80%) leads to a considerable stimulation of vegetative organs (stems and leaves) contrary to defoliated plants. Depodded plants were the highest and had the least number of immature pods in comparison to defoliated and de-flowered plants. Leaf removal decreased the total dry matter per plant and distribution rate of dry matter in reproductive organs. The removal of about 67% of flowers did not cause a marked decrease in seed crop. Flower removal by 67% and 80%, depodding by 80% seems to stimulate the size of seeds. This confirms the results of other authors and provides evidence that by employment of such methods a considerable compensation in seed yield may be achieved.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wplyw egzogennej auksyny lub cytokininy, stosowanych w miejscu dekapitacji, na plonowanie roslin bobiku [Vicia faba L. minor]
Autorzy:
Czyczylo-Mysza, I
Dubert, F
Tematy:
cytokininy egzogenne
dekapitacja
auksyny egzogenne
plonowanie
bobik
exogenous cytokinin
decapitation
exogenous auxin
yielding
faba bean
Pokaż więcej
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/808470.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Eksperyment dotyczył oceny, czy auksyna (NAA) lub cytokinina (kinetyna), podawane dołodygowo przez pewien czas po dekapitacji roślin, wpływają na parametry wzrostu oraz strukturę plonu, a także określenie, które z badanych parametrów są najbardziej wrażliwe na podawanie tych hormonów oraz czy hormonizacja zdekapitowanych uprzednio roślin mogłaby mieć znaczenie dla produkcji rolniczej. Najwrażliwsze na traktowanie auksyną i cytokininą były kwiaty i młode strąki, następnie organy związane z rozwojem brodawek korzeniowych, dalej organy wegetatywne, a najmniej wrażliwe okazały się dojrzałe strąki. Organy generatywne reagowały silniej na auksynę, natomiast organy pozostałe na cytokininę. Wpływ kinetyny był silniejszy u najmłodszych roślin, natomiast najsilniejszy niedobór auksyny zaznaczał się u roślin ogławianych najpóźniej. Może to oznaczać, że u młodych roślin wierzchołek wzrostu produkuje więcej cytokinin, a wierzchołek roślin starszych więcej auksyn. Na wielkość plonu zastosowane hormony jednak działały negatywnie. Hormonizowanie ogłowionych roślin ma znaczenie jedynie poznawcze. Korzystny jego wpływ ujawnia się głównie wobec młodych strąków, które wprawdzie nie odpadają, ale jednak najczęściej nie przyczyniają się do wzrostu liczby organów dorosłych. Wierzchołek wzrostu młodej rośliny wytwarza zbyt mało cytokinin, a u rośliny starszej zbyt mało auksyn, aby powstrzymać młode strąki przed odpadnięciem. Strąki te jednak nie dojrzewają, można więc sądzić, że stosunek produkowanych przez wierzchołek wzrostu auksyn i cytokinin jest optymalny dla końcowego plonu i ingerencja w tę równowagę jest z reguły niekorzystna.
The experiment was concerning to evaluate whether the application of auxin or cytokinin onto the stem for some time after decapitation could replace, at least to a certain extent, the removed growth apex. Flowers and young pods were the most sensitive to the treatment with auxin and cytokinin, the next ones were organs involved in the formation of root nodules and vegetative organs. Mature pods turned to be the least sensitive. Generative organs responded more strongly to auxin, the others to cytokinin. The effect of kinetin was strongest in the youngest plants, while the highest deficiency of auxin was observed in plants decapitated as the last ones. This may support a conclusion that in young plants the growth apex produces more cytokinins, while in older plants more auxins. The crop yield of the studied plants was negatively affected by the applied hormones. The above treatment has only theoretical significance. Positive effects of the treatment were only observed in young pods, which did not fall off, but the number of mature organs did not increase. The growth apex of a young plant produces too little of cytokinin and that of the old one too little of auxin to prevent young pods from falling off. Those pods do not mature allowing the conclusion that the ratio of auxins to cytokinins produced by the growth apex is optimal for the final crop yield and any interference is mostly a disadvantage.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wplyw terminu dekapitacji na plonowanie roslin bobiku [Vicia faba L. minor]
Autorzy:
Czyczylo-Mysza, I
Dubert, F
Tematy:
struktura plonu
dekapitacja
plonowanie
terminy zabiegow
bobik
yield structure
decapitation
yielding
agrotechnical treatment term
faba bean
Pokaż więcej
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/806104.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Określono optymalizację terminu przeprowadzania zabiegu dekapitacji roślin bobiku pod względem wielkości końcowego plonu nasion. Wpływ dekapitacji na plonowanie roślin bobiku okazał się zależny od tego czy warunki klimatyczne były korzystne dla plonowania roślin kontrolnych. W 2001 roku rośliny najwyżej dekapitowane, wykształcające taką samą liczbą węzłów owocowania wytworzyły jedynie ok. 70% plonu roślin kontrolnych. Oznacza to, że w tym specyficznym układzie pogody węzły ponad strefą owocowania umożliwiły wytworzenie ok. 34% plonu. Natomiast w poprzednim roku rośliny najwyżej dekapitowane wytworzyły plon większy od kontroli, mimo iż ich strefa owocowania była krótsza średnio o trzy węzły. Najkorzystniejsza była dekapitacja pozostawiająca całą strefę owocowania. Odmienne wyniki uzyskano przeliczając parametry plonu na pojedynczy węzeł owocowania, w celu określenia jego krańcowych wydajności plonowania. Najwyższą specyficzną produktywność pojedynczego węzła zanotowano u najwcześniej dekapitowanych roślin i wynosiła ona 185% kontroli dla liczby dojrzałych strąków, 219% dla liczby niedojrzałych strąków, 176% dla liczby dojrzałych nasion, 367% dla liczby nasion niedojrzałych i 165% dla masy nasion z 1 węzła. Uzyskane wyniki świadczą, że dekapitacja bardzo silnie zwiększyła potencjał plonotwórczy, ujawniając tym samym rezerwy plonowania istniejące w liściach badanych roślin. Wynika stąd, że rośliny bobiku posiadają większą powierzchnię asymilacyjną, aniżeli jest im potrzebna do wytworzenia strąków i nasion.
The aim of work was to optimise the time of decapitation in order to achieve a higher yield of faba bean seeds. The effect of decapitation depended on whether the weather favoured a high yield of the control plants. In 2001 plants decapitated closest to the apex and having the same number of productive nodes as the control plants produced only about 70% of the crop yield of the controls. It means that under those conditions the nodes above the fruiting zone produced about 34% of the total crop yield. In contrast, in the previous year plants decapitated closest to the apex produced more crops than the control ones despite the fact that their fruiting zone was on average three nodes shorter. The most favourable was the decapitation leaving the whole fruiting zone intact. Different results were obtained when calculating the crop yield per single fruiting node in order to determine the limit of its crop yield. The highest values were noticed for the earliest decapitated plants: 185% of the control for mature pods, 219% for immature pods, 176% for mature seeds, 367% for immature seeds and 165% for the seed mass. It means that the decapitation strongly increased the crop yield potential revealing the hidden reserves for the crop yield existing in the leaves, leading to a conclusion that faba bean develops the assimilating surface greater than it is necessary to produce pods and seeds.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Breaking seed dormancy of Astragalus penduliflorus Lam.
Autorzy:
Dziurka, K.
Skrzypek, E.
Dubert, F.
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Botaniczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/56930.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Astragalus penduliflorus Lam. is an alpine-subalpine species. Several isolated populations occur in Europe: in the Alps, Pyrenees, Carpathians and in central Sweden. Astragalus penduliflorus is considered as critically endangered species in Poland, growing only at the locality in the Smytnia Valley, in the Western Tatra Mountains. The population is at risk, due to the limited reproduction caused by law rate of seed germination, periodically shortened vegetation period that prevent seed development and gnawing the aerial plant parts by deer. The aim of the study was to explain the reason for the poor germination of A. penduliflorus seeds. As a result of mechanical scarification, 100% of A. penduliflorus seeds germinated, which proved that these seeds are characterized by a water-impermeable seed coat, which classified them as hard seeds that go through physical dormancy. Results obtained in this work can be used for effective reproduction and active conservation of threatened A. penduliflorus.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies