Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Duda, Henryk." wg kryterium: Autor


Tytuł:
On the Notion of Linguistic Thinking in the Works of Baudouin de Courtenay
O pojęciu myślenie językowe w pracach Baudouina de Courtenay
Autorzy:
Duda, Henryk
Tematy:
“linguistics thinking”
psychologism in linguistics
linguistics in Poland
linguistic picture of the world
„myślenie lingwistyczne”
psychologizm w językoznawstwie
językoznawstwo w Polsce
językowy obraz świata
Pokaż więcej
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1945537.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W artykule omówiono pojęcie myślenie językowe w pismach Jana Niecisława Baudouina de Courtenay (1845-1929). Podstawą materiałową pracy były wybrane prace badacza, w większości wydane w Pismach wybranych (t. I-VI, Warszawa 1974-1983), przede wszystkim Charakterystyka psychologiczna języka polskiego (1915). Dotychczas przyjmowano, że pojęcie myślenie językowe jest niejasne, bądź – z innej perspektywy – że odpowiadający mu termin jest „dziwaczny”. Przeprowadzona analiza pokazuje, że myślenie językowe u Baudouina de Courtenay to wtłoczony w psychikę (w „duszę”) system (struktura). W innych miejscach natomiast, myślenie językowe należy pojmować jako pewien rodzaj myślenia – myślenie językowe jest tu przeciwieństwem myślenia wrażeniowego. Pisząc o wpływie myślenia językowego na myślenie, Baudouin de Courtenay głosił poglądy, które później w nauce zyskały miano hipotezy Sapira‑Wharfa. Niektóre użycia terminu myślenie językowe pokazują, że Baudouin de Courtenay może też uchodzić za prekursora badań nad tzw. językowym obrazem świata.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
„Uniwersytet jest najważniejszy”. Stefana Sawickiego idea katolickiej universitas studiorum
“The university is absolutely important.” On Stefan Sawicki’s Idea of the Catholic universitas studiorum
Autorzy:
DUDA, Henryk
Tematy:
szkolnictwo wyższe, uniwersytet, uniwersytet katolicki, problematyka badawcza podejmowana w ramach uniwersytetu, Stefan Sawicki, szkolnictwo wyższe we współczesnej Polsce
tertiary education, university, Catholic university, research fields within a Catholic university, Stefan Sawicki, tertiary education in modern-day Poland
Pokaż więcej
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1046735.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W artykule przedstawiono publikacje profesora Stefana Sawickiego (ur. 1927 r.) poświęcone idei uniwersytetu katolickiego. Zdaniem autora artykułu najważniejszą kwestią dla Stefana Sawickiego jest relacja między nauką a wiarą, ratio et fides, a więc pytanie o to, czym jest uniwersytet oraz czym uniwersytet katolicki różni się od innych uniwersytetów. Pozostałe kwestie, na przykład sposób nazywania uniwersytetów katolickich, problematyka badawcza, wielkość uniwersytetu czy otwartość na innych a własna tożsamość, wyrastają bezpośrednio z odpowiedzi na te pytania. Teksty Stefana Sawickiego nie dają gotowej odpowiedzi, jak w danym momencie historycznym uniwersytet katolicki powinien być zorganizowany ani jak powinien działać. Ich autor pragnie jednak, aby pobudzały one „do refleksji i dyskusji nad tym, czym powinien i może być obecnie tego typu uniwersytet, zwłaszcza we współczesnej Polsce” (S. Sawicki, O uniwersytecie katolickim, Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 2012, s. 8). Sawicki dodaje: „Dobrze by też było, aby nie ograniczać się przy tym do ogólnych formuł dotyczących katolickości uczelni, ale podjąć próbę wskazania, jak należy tę katolickość urzeczywistniać w uniwersyteckiej praktyce” (tamże). Można tekstów Sawickiego nie czytać, ale nie można – myśląc o uniwersytecie katolickim – podniesionych przez ich autora kwestii nie dostrzegać.
The article discusses the publications by Stefan Sawicki (a scholar born in 1927) on the idea of the Catholic university. According to Sawicki, the most important issue in this field is the relation between science and faith (ratio et fides), and the resulting question about the university’s identity, in particular about the marks of a Catholic university. The other issues, such as procedures of giving names to Catholic universities, their research fields, the proper size of a Catholic university, and the balance between the university’s openness to ‘others’ and its guarding its identity, stem directly from this crucial issue. While Stefan Sawicki’s writings will not provide a ready-made answer to the question of how a Catholic university should be structured or how it should function at a given time in history, they may inspire a “reflection and debate on what the university of this type should (and can) be like today, in particular in modern-day Poland” (Stefan Sawicki, On the Catholic University, Lublin: Towarzystwo Naukowe KUL, 2012, 8). Sawicki adds: “It might be commendable not to limit the debate in question to the general formulas of the Catholicity of a university, but rather to point how the Catholicity in question should be implemented in the academic practice” (ibidem). The questions raised by Sawicki pertain to an issue which cannot be disregarded also outside the scope of his work. Translated by Dorota Chabrajska
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Dżamia i dżamid ‘meczet’ w języku polskim
Dżamia et dżamid mosquée dans la langue polonaise
Autorzy:
Duda, Henryk
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1963664.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Dans l’article cité en référence on a présenté l’histoire de deux emprunts orientaux en polonais. Il est question du mot dżamia ’mosquée’ qui apparut à la fin du XVIIIe siècle et fit employé au XIXe siècle, ainsi que de dżamid dont le sens est le même et qu’on ne connaît que des Sonnets de Crimée d’A. Mickiewicz. L’auteur envisage le problème de savoir par quels chemins les mots orientaux pouvaient pénétrer dans la langue polonaise, en attirant surtout l’attention sur la possibilité d’emprun ter les mots orientaux à la langue des Tartares de Lituanie et sur le développement considérable de l’intérêt pour les langues orientales au début du siècle dernier dans les milieux universitaires en Pologne et notamment à l’Université de Vilnius. Pour ce qui concerne le sens des deux termes, l’auteur prétend qu’il sont synonymes du mot mosquée, car, selon lui, l’étymologie, qu’il s’agisse d’un mot propre à une langue que d’un emprunt, ne peut préjuger de sa signification. Recherchant la réponse d’où vient le d à la fin du mot dżamid , l’auteur a rappelé l’explication, déjà oubliée, mais pertinente, du chercheur connu en langues et littératures orientales du XIXe siècle, W. Kazimirski: „la déclinaison d’un mot qui prend la consonne d à la fin est plus commode” (il n’existe pas dans la flexion polonaise de radicaux terminés par une voyelle). Les mots dżamia et dżamid ne sont plus utilisés dans la langue polonaise, il n’est cependant pas exclu qu’ils y réapparaissent sous quelque forme que ce soit. Car la quantité des ouvrages orientaux ainsi que de ceux qui concernent l’Orient augmente et ils deviennent plus accessibles en polonais. Pour en donner un exemple, on trouve dans la traduction polonaise du roman Les versets de Satan de S. Rushdi des expressions comme: Dżame Masdżid, Dżama Masdżid. Certes, ces citations ne sont pas encore assimilées, mais, souvent répétées, elles peuvent entrer pour de bon dans notre vocabulaire.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies