Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Dytko, Jan" wg kryterium: Autor


Tytuł:
Postępowanie w sprawie incydentów medycznych
Proceedings regarding medical incidents
Autorzy:
Dytko, Jan
Tematy:
medical product
medical phenomena
protection of health and human live
wyrób medyczny
zjawiska medyczne
ochrona zdrowia i życia ludzkiego
Pokaż więcej
Wydawca:
Krakowska Akademia im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/476443.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Medical incident is a negative phenomenon both in the area of medical activities performed by authorized entities as well as in the processes of creating medical products by its producers. No medical product gives full guarantee both of its effectiveness in the therapeutic process, as well as in achieving only the positive results to the therapy. There are cases where in addition to the primary purpose for which the product was created and subjected to use, a negative phenomenon appears in terms of health and human life – it can form a so-called medical incident. Those are the subjects of administrative opposition which is the purpose of using appropriate normative instruments. This study, based on descriptive method, is a presentation of ways and efforts eliminating the phenomenon’s of such incidents in a form of legally organized series of activities of which the most radical form is the withdrawal of a defective medical product from the market in the broadly understood area of medical activities.
Incydent medyczny stanowi negatywne zjawisko zarówno w obszarze wykonywania działalności leczniczej przez uprawnione do tego podmioty, jak i procesów wytwarzania wyrobów medycznych przez producentów. Żaden produkt medyczny nie daje pełnej gwarancji swojej skuteczności w procesie leczniczym ani w osiąganiu wyłącznie pozytywnych rezultatów związanych z prowadzą terapią. Istnieją bowiem przypadki, gdy oprócz podstawowego celu, dla którego wyrób medyczny został wytworzony i jest używany, pojawiają się negatywne z punktu widzenia zdrowia i życia pacjenta zjawiska, przybierające postać tzw. incydentów medycznych. Podlegają one zwalczaniu metodami administracyjnymi, czemu służy odpowiednie instrumentarium normatywne. Niniejsze opracowanie, oparte na metodzie opisowej, stanowi prezentację sposobów skutecznego zapobiegania występowaniu takich incydentów, w formie prawnie zorganizowanego ciągu czynności, które ostatecznie mogą doprowadzić do wycofania wadliwego produktu medycznego z obrotu w szeroko pojętym obszarze działalności medycznej
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Weryfikacja uchwał organów kolegialnych szkół wyższych
Verification of Resolutions Issued by University Collegial Bodies
Autorzy:
Dytko, Jan
Tematy:
autonomy of the university
resolution of university collegial bodies
supervision
autonomia szkoły wyższej
uchwały organów kolegialnych uczelni
nadzór weryfikacyjny
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Szczeciński. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1596476.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Jednym z przejawów autonomii szkół wyższych jest działalność uchwałodawcza organów kolegialnych uczelni. Akty (uchwały) tych organów nie figurują jednak w konstytucyjnym systemie źródeł prawa, natomiast stanowią źródło wewnętrznego prawa administracyjnego. Ich konstrukcja oparta jest na zasadach techniki prawodawczej, przez co powinny być one właściwie zredagowane oraz nie wykazywać sprzeczności z aktami o charakterze powszechnie obowiązującym. Adresatami uchwał organów kolegialnych szkoły wyższej są przede wszystkim użytkownicy zakładu administracyjnego (uczelni), zatem uchwały te są jedną z form realizacji władztwa zakładowego. Podlegają nadzorowi weryfikacyjnemu ze skutkiem w postaci stwierdzenia ich nieważności. Zastosowanie takiej sankcji jest następstwem naruszenia prawa bądź statutu szkoły wyższej przez uchwałę rady wydziału lub senatu uczelni. Nie jest to jednak sankcja definitywna, albowiem akt nadzoru nad działalnością uchwałodawczą organów kolegialnych szkół wyższych podlega kontroli sądu administracyjnego w trybie skargi. Skarga taka stanowi emanację autonomii szkoły wyższej. W ostateczności więc, to sąd administracyjny może decydować zarówno o legalności uchwały organu kolegialnego uczelni, jak i o legalności aktu nadzoru nad tą uchwałą. 
One of the manifestations of the autonomy of an academy is the activity of issuing resolutions by proper academy collegial bodies. Although acts (resolutions) of these bodies are not included in the constitutional system of sources of law, they are a source of internal administrative law. Their construction is based on the principles of legislative technique, hence should be properly edited and conform with the acts of general application. Academy is the primarily recipient of these resolutions qua users of an administrative facility and, therefore, resolutions posit a form of an implementation of the rulership. This sort of legislation comes under supervision with the possible effect of the annulment thereof. The use of such a penalty is a result of violations of the law or the statute of the university by a resolution of the faculty council or the senate. Yet this is not a definite penalty because the supervision of legislation comes under the control of the administrative court by means of complaint. Such a complaint is derived from the autonomy of an academy. Eventually, it is the administrative court that can decide both about the legality of the resolution of a collegial body and the supervision of the legality of that resolution. Translated by Jan Dytko
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Postępowania w sprawie akredytacji w ochronie zdrowia
Procedure for Accreditation in Health Care
Autorzy:
Dytko, Jan
Tematy:
akredytacja
dekodyfikacja
postepowanie
accreditation
codification
procedure
Pokaż więcej
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1046808.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Akredytacja w ochronie zdrowia jest procesem. Odbywa się w zdekodyfikowanej procedurze administracyjnej - przybiera postać szczególnego postępowania administracyjnego o charakterze autonomicznym. Wyłączone w tym wypadku pozostaje stosowanie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W proces akredytacyjny zaangażowanych jest wiele podmiotów i organów (ośrodek akredytacyjny, Rada Akredytacyjna, zainteresowane osoby fizyczne bądź prawne wykonujące działalność leczniczą), przy czym wiodącą rolę w tym procesie odgrywa minister właściwy do spraw zdrowia. Organ ten w formie certyfikatu akredytacyjnego (nie stanowiącego decyzji administracyjnej) potwierdza, że dana jednostka lecznicza spełnia przewidziane prawem kryteria – standardy do świadczenia usług medycznych - w zakresie infrastrukturalnym, farmakoterapeutycznym oraz kompetencyjnym. Od odmowy udzielenia akredytacji przysługuje sprzeciw zaiteresowanemu podmiotowi, a ostateczna odmowa po rozpatrzeniu sprzeciwu podlega skardze do sądu administracyjnego jako akt z zakresu administracji publicznej, nie będący decyzją administracyjną.  
Health care accreditation is a process. It takes place in a codified administrative procedure - it takes the form of a specific administrative procedure of an autonomous nature. The application of the provisions of the Code of Administrative Procedure remains excluded. The accreditation process involves many entities and bodies (accreditation centre, accreditation board, interested natural or legal persons performing therapeutic activities), with the minister in charge of health playing a leading role in this process. This body in the form of an accreditation certificate (not constituting an administrative decision) confirms that a given medical unit meets the criteria stipulated by law - standards for the provision of medical services - in terms of infrastructure, pharmacotherapy and competence. A refusal to grant accreditation may be objected to by an interested entity, and the final refusal, after consideration of the objection, is subject to complaint to the administrative court as an act in the field of public administration, which is not an administrative decision.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Decyzja administracyjna jako forma sprawowania nadzoru nad uchwałami organów stanowiących instytutu badawczego
Administrative decision as a form of supervision over resolutions of authorities constituting a research institute
Autorzy:
Dytko, Jan
Tematy:
instytut badawczy
nadzór
decyzja administracyjna
research institute
supervision
administrative decision
Pokaż więcej
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1046931.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Instytuty badawcze wpisują się w szeroko pojęty system nauki w Polsce. Są jednostkami organizacyjnymi wyodrębnionym organizacyjnie i finansowo – posiadającymi osobowość prawną. Działalność instytutu opiera się na statucie, zaś do jego organów należą: dyrektor i rada naukowa, która podejmuje uchwały w istotnych sprawach związanych z działalnością instytutu. Uchwały rady naukowej instytutu badawczego podlegają nadzorowi właściwego ministra, który w ramach ingerencji nadzorczej może uchylić w części lub w całości uchwałę rady. Nadzór nad działalnością uchwałodawczą rad naukowych instytutów badawczych wyraża się w formie decyzji administracyjnej, która podlega weryfikacji w trybie ponownego rozpatrzenia sprawy oraz w trybie skargi sądowoadministracyjnej. Jedynym kryterium nadzoru nad uchwałami rad naukowych instytutów badawczych jest legalność – zgodność z powszechnie obowiązującym prawem oraz statutem instytutu. Legalność jest także punktem odniesienia przy weryfikacji decyzji nadzorczych nad uchwałami rad naukowych, czy to w trybie administracyjnym czy to w trybie sądowej kontroli. W tym ostatnim wypadku organ nadzoru może skorzystać z uprawnienia samokontrolnego.            
Research institutes are filled into widely understood science system in Poland. They are organizational units separated organizationally and financially – having legal personality. Activities of a institute is based on the statute and its organs include: director and science council which adopts resolutions in important matters related to institute tasks. The resolutions of science council of research institute are subject of supervision of competent minister who, in the course of supervisory interference can repeal in part or entirely the resolution of the council. The supervision on legislative activity of science councils of research institutes is expressed in forms of administrative decision which is a subject to review by means of a reconsideration of the case and by a court-administrative complaint. The only criterion of supervision on science council resolutions of research institutes is the legality – compliance with universally applicable law and the statute of the institute. Legality is also the point of reference during verification of supervisory decisions over the resolutions of scientific councils, whether in administrative procedure or juridical control. In the latter case, the supervisory authority may exercise the right of self-control.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Nadanie pierwszego statutu niepublicznej szkole wyższej
Bestowal of the First Statutes upon a Nonpublic University
Autorzy:
Dytko, Jan
Tematy:
niepubliczna szkoła wyższa
statut
materie statutowe
non-public university
statute
statutory matter
Pokaż więcej
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1046959.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Statut szkoły wyższej jest jednym z przejawów autonomii uczelni. Jest aktem wewnątrzustrojowym, który nie zwiera norm powszechnie obowiązujących, albowiem adresowany jest do zamkniętego kręgu adresatów. Stanowi akt prawa wewnętrznego. Swoje zakotwiczenie znajduje w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym, która kazuistycznie wyznacza zagadnienia przekazane do unormowania statutowego. Ustawowe upoważnienie do regulacji statutowej może mieć charakter obligatoryjny albo fakultatywny, aczkolwiek w obydwu wypadkach regulacja ta nie może wykraczać poza zakres udzielonej delegacji. Nadanie pierwszego statutu niepublicznej szkole wyższej jest wyłączną prerogatywą jej założyciela – osoby fizycznej bądź prawnej, z wyłączeniem  państwowych i samorządowych osób prawnych. Nadanie statutu jest silnym uprawnieniem założyciela uczelni, jednakże nie zwalnia go z przestrzegania zasady legalizmu. Pierwszy statut niepublicznej szkoły wyższej obejmuje swym zasięgiem nie tylko zagadnienia ustrojowe uczelni, ale także sprawy personalne, finansowe oraz reguluje obszar działalności naukowej.
Statute of an University is the manifestation of an autonomy of the latter. It is an intersystemic act that do not contain universally applicable norms because it is addressed to inner circle of recipient. Questions that are normalized by a statute are determined by Law on Higher Education. Authorization to regulate the statute can be mandatory or optional just in case the regulation does not go beyond the scope of the delegation granted. The only accountable subject for the conferral of the first statute to a non-public University is a legal person except for government or local governments. Statute conferral is a powerful privilege for the founder of the university, however, that does not exempt him from compliance with the principle of legality. The first statute of non-public University encompasses no only systemic issues, but also staff and financial matters, and it regulates the area of scientific activity.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Pozycja prawna Parlamentu Studentów Rzeczypospolitej Polskiej
Autorzy:
Dytko, Jan
Tematy:
law of science and higher education
law of associations
Parliament
students
bodies
statutes
supervision
prawo nauki i szkolnictwa wyższego
prawo o stowarzyszeniach
parlament
studenci
organy
statut
nadzór
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Warszawski. Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/47088380.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The Students’ Parliament of the Republic of Poland (PSRP) is a representative institution of the higher education community. It brings together representatives of student self-governments of all universities – regardless of their profile and level of education. It is an association type organization with legal personality. The scope of activity of the PSSP and the competences of its bodies result from the Act on Higher Education and Science and its statute, which becomes effective after approval by the Minister of Science and Higher Education. This body finances the activities of the PSRP in the form of an entity grant, and at the same time is a supervisory body over the activities of the Parliament. By referring to the Law on Associations, the supervisory body shall use the means of supervisory intervention appropriate for associations. The type of the applied supervisory measure is determined by the degree of violation of the law or the statute by the PSRP or its bodies. If the violation is gross or persistent, without positive prognosis, Parliament is subject to judicial interference. The aim of this work is to present the functioning of the PSRP, with particular emphasis on the competences of its various bodies and the supervision of their activities, as well as the judicial control of these activities, with reference to the provisions of the Law on Associations.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Nadzór nad uchwałami organów krajowych Polskiego Związku Łowieckiego
Supervision of resolutions passed by the national authorities of the Polish Hunting Association
Autorzy:
Dytko, Jan
Tematy:
prawo
Polski Związek Łowiecki
uchwały
organy krajowe
decyzja administracyjna
law
the Polish Hunting Association
resolutions
national authorities
administrative decision (order)
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/62644819.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Polski Związek Łowiecki jest organizacją typu zrzeszeniowego. Polski Związek Łowiecki tworzą osoby fizyczne i prawne. Polski Związek Łowiecki działa na podstawie ustawy oraz statutu uchwalonego przez Krajowy Zjazd Delegatów Związku. Posiada osobowość prawną. Polski Związek Łowiecki prowadzi gospodarkę łowiecką przez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działa na rzecz jej ochrony przez regulację liczebności populacji zwierząt łownych. Zakres działalności organów Polskiego Związku Łowieckiego wyznaczają ustawa oraz statut uchwalony przez Krajowy Zjazd Delegatów. Krajowe organy Polskiego Związku Łowieckiego wykonują swoje kompetencje między innymi przez działalność uchwałodawczą, która podlega nadzorowi ministra do spraw środowiska. Kryterium nadzoru jest legalność. Organ nadzoru na wypadek naruszenia statutu Związku może uchylić w całości lub w części nadzorowaną uchwałę, a w przypadku naruszenia ogólnie panującego porządku prawnego może stwierdzić nieważność uchwały w części lub w całości. Formą ingerencji nadzorczej jest decyzja administracyjna, którą wydaje organ nadzoru i która podlega weryfikacji w trybie wniosku o rozpatrzenie sprawy lub alternatywnie weryfikacji w trybie skargi sądowoadministracyjnej wnoszonej na decyzję nieostateczną. Celem artykułu jest prezentacja i omówienie zagadnień związanych ze środkami nadzoru nad działalnością uchwałodawczą organów krajowych Polskiego Związku Łowieckiego, z ukazaniem i specyfikacją oraz trybem weryfikacji formy jego zastosowania.
The Polish Hunting Association (Polski Związek Łowiecki) is an organization in the association category. It has a membership of natural and legal persons and operates on the grounds of Polish statutory law (the act of legislation regulating its activities) and its Statute adopted by the National Congress of the Association’s Delegates. It has a legal personality. The Polish Hunting Association manages hunting activities by breeding and animal harvesting and works to protect the resources of game by regulating the size of the game animal population. The scope of activities pursued by entities of the Polish Hunting Association is determined by the regulating Act and the Statute adopted by its National Congress of Delegates. One of the ways the national authorities of the Polish Hunting Association exercise their powers is by passing resolutions subject to supervision by the Minister for the Environment. The criterion for the acceptance of such resolutions is that theymust comply with the law. In the event of a violation of the Association’s Statute, the supervisory authority may repeal the resolution in whole or in part, and in the event of a violation of the generally applicable legal order, it may declare the resolution invalid in part or in whole. The supervisory authority exercises its monitoring powers by issuing an administrative decision (order) which is subject to verification in the event of the Association applying for a reconsideration of the case or, alternatively, by filing a complaint (appealing) to the administrative court against a non-final order. The aim of this article is to present and discuss issues concerning the exercise of supervision over the resolutions passed by the national authorities of the Polish Hunting Association, and of the way the Supervisory Authority (the Minister) issues its orders subject to review (appeal) on application by the Association.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Etyczno-moralne determinanty wpisu na listę adwokatów w poglądach judykatury
Ethical and moral qualifications for the legal advisor’s profession from the judge’s point of view
Autorzy:
Dytko, Jan
Tematy:
prawo
adwokat
rękojmia należytego wykonywania zawodu
nieskazitelny charakter
dotychczasowe zachowanie
the adwokat representing parties before Polish courts
the rękojmia guarantee of professional conduct and personal integrity
a good record of personal conduct
law
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/62442663.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Adwokat to zawód zaufania publicznego. Adwokata z klientem łączy szczególnego typu relacja. Klient powierza adwokatowi ważne informacje ze swojego życia i postępowania, w zamian oczekując pomocy prawnej. Postawę adwokata w stosunku z klientem, ale także w życiu codziennym powinny cechować szacunek i zaufanie. Nie każdy prawnik może zostać adwokatem. Oprócz warunków formalnych przewidzianych ustawą adwokata powinien cechować nieskazitelny charakter oraz dotychczasowe nienaganne zachowanie, które łącznie gwarantują rękojmię należytego wykonywania zawodu. Przez rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata należy rozumieć taki zespół cech charakteru i zachowań w sferze zawodowej i prywatnej, które składają się na wizerunek osoby, na której nie ciążą żadne zarzuty podważające jej wiarygodność. Rękojmia uznawana jest jako uroczyste poręczenie, zapewnienie, że z racji posiadanych cech zawód zaufania publicznego będzie wykonywany prawidłowo. Zakres znaczeniowy rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu wyznaczają dwa czynniki: pierwszy z nich dotyczy charakteru osoby ubiegającej się o wpis na listę adwokatów, drugi – kompetencji w posługiwaniu się regułami zawodowymi. Miernikiem rękojmi powinny być umiejętności praktyczne kandydata ubiegającego się o wpis na listę adwokatów, przez które należy rozumieć doświadczenie zdobyte w świadczeniu pomocy prawnej. Rękojmia do wykonywania zawodu to warunkujący ją przez ustawodawcę„nieskazitelny charakter” i „dotychczasowe zachowanie kandydata”, a zatem cechy wartościujące konkretną osobę nie w sferze intelektualnej i profesjonalnej, lecz wyłącznie etyczno-moralnej. Brak rękojmi należytego wykonywania zawodu adwokata jest implikacją braku nieskazitelnego charakteru i dotychczasowego zachowania odpowiadającego ocenom moralnym i etycznym. Są to pojęcia jednolite i niepodzielne. Celem niniejszego opracowania jest prezentacja oraz analiza owej rękojmi. Autor posługuje się językiem prawnym i prawniczym. Cytuje przepisy prawa oraz poglądy doktryny i judykatury. Tą ostatnią w przeważającej większości. Orzecznictwo dominuje w wypowiedziach autora. Tym sposobem autor prezentuje ukształtowaną linię orzecznictwa sądowego w materii objętej tematem opracowania.
Lawyers who provide legal advice and represent clients in court, working as solicitors and barristers in the British courts, attorneys in the US courts, or as an adwokat in the Polish courts, are all members of a profession involving public trust. There is a special relationship between a legal advisor of this kind and his client. Te client confides important information about his life and conduct to his legal advisor and expects legal assistance in return, which means that not only the lawyer’s attitude towards the client, but also his conduct in everyday life should be characterised by respect and trust. Not every law graduate holds the right qualifications to dispense legal advice to clients and represent them in court. In addition to the formal qualifications required by the law of his country, he should be characterised by an impeccable character and irreproachable conduct, which will serve as a guarantee that his practice in the profession will meet all the criteria expected of a good legal advisor. Alongside his formal, professional qualifications, it is his personal integrity that guarantees the quality and reliability of his legal services and the maintenance of public trust expected of him. These are the two conditions prescribed in the Polish legislation for the guarantee (rękojmia) required of the prospective adwokat, which must be met before his name can be entered in the register of practitioners in the profession of adwokat. The aim of this paper is to examine the rękojmia of the adwokat representing parties before a Polish court. I look at the problem from the point of view of legal doctrine and especially of Polish case law, which makes up the majority of the examples I refer to, enabling me to identify a well-established line of judicial decisions pertaining to the guarantee of quality for practice in the profession of adwokat.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wyłączenie członka Polskiej Komisji Akredytacyjnej
Exclusion of a Polish Accreditation Committee member
Autorzy:
Dytko, Jan
Tematy:
system jakości kształcenia
Polska Komisja Akredytacyjna
Kodeks postępowania administracyjnego
zasada bezstronności
Quality Education System
Polish Accreditation Committee
Code of Civil Procedure
Principle of Impartiality
Pokaż więcej
Wydawca:
Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1953803.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Nad systemem jakości kształcenia w szkolnictwie wyższym czuwa Polska Komisja Akredytacyjna. Wpisuje się w strukturę organizacyjną europejskich instytucji akredytacyjnych. Jest niezależna w swoim działaniu, nie podlega nadzorowi organów państwowych. Ma charakter środowiskowy. Wydaje opinie i oceny dotyczące jakości kształcenia w szkołach wyższych, a jej uchwały mają charakter niepodważalny. Działalność Komisji zakotwiczona jest w dwóch zasadach: obiektywizmu i bezstronności. Polska Komisja Akredytacyjna nie jest organem administracyjnym, a jej czynności nie podlegają przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego. Jednakże dla zachowania obiektywizmu i bezstronności w pracach Komisji, Kodeks postępowania administracyjnego ma zastosowanie w odniesieniu do wyłączenia członka (członków) Komisji. Sytuacje, które wymuszają takie wyłączenie to: zatrudnienie w kontrolowanej uczelni samego członka Komisji, zatrudnienie osoby pozostającej z nim w określonym stosunku bliskości, powołanie członka Komisji w charakterze eksperta, wykluczenie dualizmu ról procesowych (jednoczesne występowanie w roli eksperta i członka Komisji) oraz konieczność zmiany składu osobowego przy ponownym rozpatrzeniu sprawy dotyczącej oceny Komisji. O wyłączeniu członka Komisji postanawia jej przewodniczący, którego czynność w tym zakresie jest odformalizowana i nie stanowi aktu administracyjnego.
Watching over the quality education in Poland is at the heart of Polish Accreditation Committe’s purview of activity. The Committee accounts for the organizational structure of European accrediting institutions. Its activity is independent, and it doesn’t come under any national supervisory body. By assessing the education quality as well as issuing opinions about academic institutions, the committee activity pertains exclusively to this community. Committee decisions have got the incontrovertible character and are anchored in two principles: objectivity and impartiality. Polish Accreditation Committee is not an administrative body, and its activities are not subjected to the Code of Administrative Proceedings. However, for the sake of objectivity and impartiality in the work of the Committee, the Code of Administrative Proceedings should be applied in order to exclude a Committee member. Situations that necessitate such an exclusion are: employment of a Commit tee member at a supervised university, nepotic character of an employment, appointment of a Committee member as an expert – preventing the duality of roles (if performed at the same time as an expert and a member of the Committee), and the need for reshuffling while re-examination of a case related to the Committee assessment. The Committee chairman decides the committee member’s exclusion, but such an action is not an administrative act.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Weryfikacja rozporządzeń wojewody w trybie nadzoru i samokontroli
Verification of voivode’s ordinances by supervision and self-control
Autorzy:
Dytko, Jan
Tematy:
Local law
ordinance
voivode
supervision
prawo miejscowe
rozporządzenie
wojewoda, nadzór
Pokaż więcej
Wydawca:
Krakowska Akademia im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/476577.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Voivodes’ ordinances are manifestations of local law-making in the domain of public duties pertinent to government administration. There is an established praxis that voivodes legislate local law in shape of ordinances which are in force in the given voivodship or part thereof. Ordinances have their place in the constitutional system of sources of law albeit they cannot be equated to regulations issued by the national administrative organs. Since the issuance of ordinances by voivodes is indicative of legislative activity of centralized administration, supervision of this activity is based not only on the criterion of lawfulness but also on the criterion of reliability and economy, and compliance with government policy. Supervision, however, is not exclusive form of verification of voivodes’ ordinances because these authorities may, in the framework of self-control, overrule or change their acts on their own. This happens, nevertheless, under the inspiration of the supervisory authority. Verification of the voivode ordinance, one way or another, entails that an act shall cease to apply and is removed from the legal system, and is replaced with a new legal regulation.
Rozporządzenia wojewodów są przejawem lokalnego prawotwórstwa, w obszarze wykonywania zadań publicznych przynależnych administracji rządowej. Utrwaloną praktyką jest, że w formie rozporządzenia wojewodowie ustanawiają prawo miejscowe, obowiązujące na terenie województwa lub jego części. Rozporządzenia wojewodów posiadają swoje miejsce w konstytucyjnym systemie źródeł prawa, aczkolwiek nie można ich utożsamiać z rozporządzeniami wydawanymi przez ogólnokrajowe organy administracyjne. Ponieważ wydawanie rozporządzeń przez wojewodów jest przejawem aktywności prawodawczej administracji scentralizowanej, nadzór nad tą aktywnością oparty jest nie tylko na kryterium legalności, ale także na kryterium rzetelności i gospodarności oraz zgodności z polityką rządu. Nadzór nie stanowi jednak wyłącznej formy weryfikacji rozporządzeń wojewodów, albowiem organy te mogą w ramach samokontroli dokonywać uchylenia lub zmiany swych aktów we własnym zakresie. Dzieje się to wszakże z inspiracji organu nadzoru. Weryfikacja rozporządzenia wojewody, w takim czy innym trybie powoduje, że ów akt przestaje obowiązywać i zostaje usunięty z obrotu prawnego. W jego miejsce można jednak ustanowić nową regulację prawną.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies