- Tytuł:
-
Legal limits for the enhancement of a born man
Granice prawne doskonalenia człowieka narodzonego - Autorzy:
- Kaleta, Aleksandra
- Opis:
-
The starting point for considering this thesis was J. Harari's vision about the changing destiny of medicine. Increasing access to health services, as well as the achievements of medical sciences mean that the optimal level of health or ability is no longer the most desirable. Increasingly, the subject of the work of scientists are innovative solutions not in the field of restoring or maintaining health, but in the field of tools to improve people, i.e. - as adopted - to improve his appearance or abilities. Human improvement has no recognized definition. Due to the fact that the admissibility of using newer methods in the field of medicine is not reflected in the regulations, an attempt was made to indicate the permissible limits of enhancing born person. Ethical considerations and genetic engineering issues have been omitted. Efforts were made to examine as widely as possible the most important issues related to human enhancement in order to develop a definition based on the needs of the work in question. It was made clear that activities constituing human enhancement do not constitute health care services and, as a consequence, are not subject to the statutory medical law regime. However, due to the similarity to health care services, the formal conditions for the effectiveness of consent for non-therapeutic activities not regulated in specific provisions have been interpreted based on the institution of legal medical consent. Then an attempt was made to outline the limits of disposing one's legally protected interest. It was stated that the admissibility of disposing one's legally protected interest is closer to human dignity than limiting it. It was noted, however, that the situation may be different when the act of human enhancement can lead to self-exposure. A model has been proposed in which non-therapeutic activities not covered by specific provisions are permissible when they fulfill the signs of mild and medium bodily harm. So a border was set in a place where grievous bodily harm begins. The last chapter also determines the admissibility of off – label use of drugs and introduces the latest developments in the field of prosthetics.
Punktem wyjścia do rozważań pracy była wizja J. Harariego o zmieniającym się przeznaczeniu medycyny. Coraz szerszy dostęp do świadczeń zdrowotnych, a także osiągnięcia nauk medycznych powodują, że optymalny poziom zdrowia czy zdolności nie jest już tym najbardziej pożądanym. Coraz częściej przedmiotem prac naukowców są innowacyjne rozwiązania nie w zakresie przywracania czy utrzymywania zdrowia, ale w zakresie narzędzi pozwalających udoskonalać człowieka, czyli jak przyjęto – poprawiać jego wygląd lub zdolności. Doskonalenie człowieka nie doczekało się wypracowanej, uznanej definicji. Ze względu na fakt, że dopuszczalność stosowania coraz nowszych metod z zakresu medycyny nie znajduje odzwierciedlenia w przepisach, podjęto próbę wskazania dopuszczalnych granic doskonalenia człowieka narodzonego. Pominięte zostały zapatrywania etyczne oraz kwestie inżynierii genetycznej. Starano się możliwie jak najszerzej przeanalizować najbardziej istotne zagadnienia odnoszące się do doskonalenia człowieka, by wypracować definicję zakrojoną na potrzeby przedmiotowej pracy. Postawiono tezę, że czynności z zakresu doskonalenia człowieka nie stanowią świadczeń zdrowotnych i w konsekwencji nie podlegają ustawowemu reżimowi prawnomedycznemu. Jednakże ze względu na podobieństwo do świadczeń zdrowotnych, formalne warunki skuteczności zgody na czynności nieterapeutyczne nieuregulowane w przepisach szczególnych wyinterpretowano bazując właśnie na instytucji prawnomedycznej zgody. Następnie podjęto próbę zarysowania granic dysponowania swoim dobrem prawnym. Opowiedziano się za poglądem, zgodnie z którym dopuszczalność dysponowania własnym dobrem osobistym jest bliższa godności człowieka niż jej ograniczanie. Zaznaczono jednak, że inaczej jakościowo może przedstawiać się sytuacja, gdy czynność z zakresu doskonalenia człowieka prowadzić może do samonarażenia. Zaproponowano model, w którym dokonanie czynności nieterapeutycznej, nieuregulowanej w przepisach szczególnych jest dopuszczalne, gdy wypełnia znamiona lekkiego i średniego uszczerbku na zdrowiu. Postawiono więc granicę w miejscu, gdzie zaczyna się ciężki uszczerbek na zdrowiu. W ostatnim rozdziale przesądzono również o dopuszczalności stosowania farmakoterapii w warunkach off – label use, a także przybliżono najnowsze osiągnięcia w dziedzinie protetyki. - Dostawca treści:
- Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne