Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "Katra, Barbara" wg kryterium: Autor

  Lista filtrów
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 23
Tytuł:
Comparison of fat mass in obese patients as measured by bioelectrical impedance and dual-energy X-ray absorptiometry
Porównanie pomiarów tkanki tłuszczowej u otyłych pacjentów z zastosowaniem metody bioimpedancji elektrycznej i densytometrycznej.
Autorzy:
Cyganek, Katarzyna
Katra, Barbara
Sieradzki, Jacek
Opis:
INTRODUCTION. Obesity is becoming increasingly common and is recognized as a major public health problem worldwide. There is growing evidence that obesity, and in particular central adiposity, has an important impact on predisposing metabolic risk factors for coronary heart disease such as hypertension, dyslipidaemia, glucose intolerance and diabetes. The aim of the study is to: 1) estimate total abdominal and abdominal visceral fat in obese patients by using bioelectrical impedance analysis (BIA) and dual-energy X-ray absorptiometry (DEXA) technique; and 2) compare those two measurements of body composition. MATERIAL AND METHODS. We performed a prospective study of data from 70 obese patients (8 mens and 62 womens) managed in the Department of Metabolic Disease in Krakow in years 2001-2005. We analysed data: anthropometrical measures, and abdominal fat assessed bioelectrical impedance analysis using BODYSTAT 1500 and DEXA method using a Lunar DPX densitometer. We also analysed blood pressure, lipid profile and fasting blood glucose and insulin level. We assess insulin resistance using HOMA. RESULTS. The mean age of patients were 45.2 (± 13.7) years old, mean body mass index (BMI) 38.6 (± 5.4) kg/m2. We found elevated a fasting blood glucose level 6.1 (± 1.1) mmol/l, and a very high fasting insulin level 28.0 (± 7.5) mIU/ml. The insulinresistance assesses by HOMA was 3.58 (± 1.9). We did not find statistical differences in body fat percentage assessed by both methods the BIA and DEXA scans, respectively: 46.0 (± 6.9) vs. 47.3% (± 6.6); p = NS. Both measures estimate the same abdominal fat mass, respectively 46.7 (± 10.9) vs. 43.3 (± 9.1) kg; p = NS. There was no difference related to percentage amount of fat measured by both methods [46.0 (± 6.9) vs. 47.3% (± 6.6); p = NS, respectively]. The amount of visceral fat also was calculated by using DEXA method, which was estimated as a 25.9% (± 18.0) of total fat tissue. We also found elevated serum total cholesterol level 5.2 (± 1.1) mmol/l, LDL-cholesterol 3.2 (± 0.9) mmol/l and high systolic and diastolic blood pressure, respectively 135.5 (± 15.9) i 85.6 (± 9.1) mm Hg. HOMA was strongly associated with fat mass and anthropometrical waist circumstance. CONCLUSIONS. The present results shows that the BIA and DEXA methods can be useful for assessment of body fat composition. BIA is easier to perform and can be helpful as a marker of reduction of body fat in medical practice. The use of DEXA can estimate abdominal fat and better predict metabolic disturbances in obese patients.
WSTĘP. Aktywność metaboliczna tkanki tłuszczowej prowadzi do wystąpienia cech zespołu metabolicznego, w tym: insulinooporności, zaburzeń gospodarki węglowodanowej, lipidowej, nadkrzepliwości, nadciśnienia tętniczego oraz subklinicznego stanu zapalnego. Celem niniejszej pracy było porównanie metod oceniających ilość tkanki tłuszczowej i określenie ich znaczenia w ocenie tkanki tłuszczowej u otyłych pacjentów. MATERIAŁ I METODY. Analizie poddano dane 70 otyłych chorych, w tym 8 mężczyzn (11,4%) i 62 kobiety (88,6%), zgłaszających się do Poradni Leczenia Otyłości Kliniki Chorób Metabolicznych w latach 2001-2005. Oceniano pomiary antropometryczne oraz tkankę tłuszczową mierzoną za pomocą bioimpedancji elektrycznej aparatem BODYSTAT 1500 i densytometrycznie metodą DEXA densytometrem Lunar DPX. Ponadto analizowano ciśnienie tętnicze i parametry laboratoryjne: lipidogram, gospodarkę węglowodanową - glukozę i insulinę w surowicy na czczo. Do oceny insulinowrażliwości zastosowano metodę HOMA. WYNIKI. Średni wiek badanych wynosił 45,2 roku (± 13,7), średni BMI 38,6 kg/m2 (± 5,4). W grupie badanej stwierdzono podwyższone średnie stężenie glukozy na czczo 5,2 mmol/l (± 1,1), a także wysokie stężenie insuliny na czczo 15,80 mjm./ml (± 7,5). Stwierdzono cechy znacznej insulinooporności ocenianej metodą HOMA, która wynosiła 3,58 (± 1,9). Nie wykazano istotnie statystycznie różnicy w ilości tkanki tłuszczowej ocenianej metodą bioimpedancji i densytometrycznie, odpowiednio: 46,7 (± ± 10,9) vs. 43,3 kg (± 9,1); p = NS. Nie wykazano różnic dotyczących zawartości procentowej tłuszczu ocenianej za pomocą obu metod, odpowiednio 46,0% (± 6,9) vs. 47,3% (± 6,6); p = NS. W badaniu densytometrycznym oceniano także ilość tłuszczu trzewnego stanowiącego 25,9% (± 18,0) tkanki tłuszczowej. U badanych stwierdzono podwyższone stężenie cholesterolu całkowitego 5,3 mmol/l (± 1,1), cholesterolu frakcji LDL 3,2 mmol/l (± 0,9) oraz wysokie wartości ciśnienia skurczowego i rozkurczowego, odpowiednio: 135,5 mm Hg (± 15,9) i 85,6 mm Hg (± 9,1). Wykazano dodatnią korelację wskaźnika HOMA z ilością tkanki tłuszczowej oraz obwodem talii. WNIOSKI. Pomiary ilości tkanki tłuszczowej z zastosowaniem technik bioimpednacji i densytometrycznej wykazują porównywalne wielkości. Metoda bioimpedancji, jako tańsza i prostsza w zastosowaniu w codziennej praktyce, może stanowić dobry marker kontroli postępu redukcji masy ciała. Technika densytometryczna umożliwia dokładną ocenę ilości trzewnej tkanki tłuszczowej.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Artykuł
Tytuł:
Usefulness of bone turnover markers in estimation of dynamic bone changes in diabetic foot syndrome
Przydatność markerów obrotu kostnego w ocenie dynamiki zmian kostnych w zespole stopy cukrzycowej
Autorzy:
Koblik, Teresa
Sieradzki, Jacek
Trznadel-Morawska, Iwona
Katra, Barbara
Opis:
INTRODUCTION. The role of ultrasonographic examination in diagnostics of local osteoporosis and screening is widely confirmed. There is a lack of actual data concerning the role of resorption and creation markers in evaluation of bone changes dynamics in different forms of diabetic foot. Thus, bone markers in different forms of diabetic food were measured to predict a progress of bone changes. MATERIAL AND METHODS. The research included 55 patients with type 1 diabetes (n = 7) and type 2 diabetes (n = 48) treated with intensive insulin therapy. Patients were divided into 4 groups: group 1 — with chronic Charcot neuroosteoarthropathy, group 2 — with chronic Charcot neuroosteoarthropathy with ulceration, group 3 — with acute Charcot neuroosteoarthropathy and group 4 — with chronic ulceration. In group 3 bone turnover markers were monitored each month, in groups 1, 2 and 4 only once. Following markers of bone formation — osteocalcin and bone alkaline phosphatase (blood), as well as marker of bone resorption — NTX, were measured. Markers were estimated by means of immunoenzymatic ELISA method. Bone mass was assessed by ultrasound method using an Achilles device. Chronic complications of diabetes were also evaluated. RESULTS. In the study following chronic complications of diabetes in different groups of diabetic foot were evaluated: group 1 (n = 10): non-proliferative retinopathy — 7, proliferative retinopathy — 2, early-onset nephropathy — 3 and advanced nephropathy — 0, peripheral neuropathy — 9, autonomic neuropathy — 1; group 2 (n = 18): non-proliferative retinopathy — 7, proliferative retinopathy — 2, early-onset nephropathy — 2 and advanced nephropathy — 1, peripheral neuropathy — 10, autonomic neuropathy — 1; group 3 (n = 5): non-proliferative retinopathy — 2, early-onset nephropathy — 1 and advanced nephropathy — 1, peripheral neuropathy — 3, autonomic neuropathy — 0; group 4 (n = 17): non-proliferative retinopathy — 8, proliferative retinopathy — 8, early-onset nephropathy — 6 and advanced nephropathy — 5, peripheral neuropathy — 16, autonomic neuropathy — 3. Average time of diabetes: group 1 — 15.8 ± ± 9.0 years; group 2 — 12.6 ± 10.4 years; group 3 — 10 ± 6.16 years; group 4 — 12.8 ± 7.78 years. Average HbA1c level: group 1 — 6.9 ± 0.78%; group 2 — 8.1 ± ± 1.42%; group 3 — 7.75 ± 2.89%; group 4 — 8.1 ± ± 1.11%. Average T-score: –0.81, –1.94, 0.52, and –1.70 respectively. Differences in the mean osteocalcin levels (p < 0.05) were as follows: group 1 — 7.16 ± 2.06 ng/mL (n = 10); group 2 — 10.3 ± ± 7.6 ng/mL (n = 18); group 3 — 9.7 ± 3.05 ng/mL (n = 5); group 4 — 6.46 ± 1.27 ng/mL (n = 16). Differences in the mean bone alkaline phosphatase values were as follows: group 1 — 30.16 ± 19.2 U/L (n = 11); group 2 — 74.8 ± 35.7 U/L (n = 10); group 3 — 37.4 ± ± 0.08 U/L (n = 3); group 4 — 20.31 ± 7.24 U/L (n = 17). Differences in the mean NTX levels were as follows: group 1 — 56.0 ± 22.9 ng/mL (n = 11); group 2 — 74.8 ± 35.7 ng/mL (n = 10); group 3 — 95.2 ± 33.8 ng/mL (n = 4); group 4 — 64.8 ± ± 31.5 ng/mL (n = 17). CONCLUSIONS. 1. The lowest level of bone formation markers and increased level of bone resorption markers in group 2 and 4 with the lowest value of bone mass (–1.94, –1.7 T-score) indicates the advantage of resorption over formation process in chronic ulceration with or without Charcot neuroosteoarthropathy. 2. The highest level of bone resorption marker (NTX = 95.2 ng/mL) and increased level of bone formation marker (alkaline phosphatase) with normal bone mass, suggest their usefulness in evaluation of increase in bone turnover (mainly resorption) prior to development of bone changes.
WSTĘP. W literaturze znana jest rola ultrasonografii w diagnostyce osteoporozy miejscowej i w badaniach przesiewowych. Ponieważ brakuje obecnie danych o roli markerów resorpcji i tworzenia w ocenie dynamiki zmian kostnych w różnych postaciach zespołu stopy cukrzycowej, podjęto pracę, której celem jest ocena markerów kostnych w różnych postaciach zespołu stopy cukrzycowej w przewidywaniu postępu zmian kostnych. MATERIAŁ I METODY. Badaniem objęto 55 chorych na cukrzycę typu 1 (n = 7) i na cukrzycę typu 2 (n = 48), leczonych metodą intensywnej insulinoterapii. Pacjentów podzielono na 4 grupy: grupa 1 — z przewlekłą neuroosteoartropatią Charcota , grupa 2 — z przewlekłą neuroosteoartropatią Charcota z owrzodzeniem, grupa 3 — z ostrą neuroosteoartropatią Charcota oraz grupa 4 – z przewlekłym owrzodzeniem. W grupie 3 monitorowano markery co miesiąc — w pozostałych jednorazowo. Oznaczono następujące markery tworzenia kości — osteokalcynę i frakcję kostną fosfatazy zasadowej (krew), markery resorpcji — N-końcowy telopeptyd kolagenu typu 1 w moczu (NTX). Markery oznaczano metodą immunoenzymatyczną ELISA. Masę kostną oceniono metodą ultradźwiękową z użyciem aparatu Achilles. Oceniono przewlekłe powikłania cukrzycy. WYNIKI. W badaniu uwzględniono następujące powikłania przewlekłe w różnych grupach stopy cukrzycowej: grupa 1 (n = 10): retinopatia nieproliferacyjna — 7, proliferacyjna — 2, nefropatia wczesna — 3, zaawansowana — 0, neuropatia obwodowa — 9, autonomiczna — 1; grupa 2 (n = 18): retinopatia nieproliferacyjna — 7, proliferacyjna — 2, nefropatia wczesna — 2, zaawansowana — 1, neuropatia obwodowa — 10, autonomiczna — 1; grupa 3 (n = 5): retinopatia nieproliferacyjna — 2, nefropatia wczesna — 1, zaawansowana — 1, neuropatia obwodowa — 3, autonomiczna — 0; grupa 4 (n = 17): retinopatia nieproliferacyjna — 8, proliferacyjna — 8, nefropatia wczesna — 6, zaawansowana — 5, neuropatia obwodowa — 16, autonomiczna — 3. Średni czas trwania cukrzycy wynosił: grupa 1 — 15,8 ± ± 9,04 roku; grupa 2 — 12,6 ± 10,4 roku; grupa 3 — 10 ± 6,16 roku; grupa 4 — 12,8 ± 7,78 roku. Średnie stężenie HbA1c było równe: grupa 1 — 6,9 ± 0,78%; grupa 2 — 8,1 ± 1,42%; grupa 3 — 7,75 ± 2,89%; grupa 4 — 8,1 ± 1,11%. Średnia wartość T-score wynosiła odpowiednio: –0,81; –1,94; 0,52; –1,70. Różnice w średnich stężeniach osteokalcyny (p < 0,05) były równe: grupa 1 — 7,16 ± 2,06 ng/ml (n = 10); grupa 2 — 10,3 ± 7,6 ng/ml (n = 18); grupa 3 — 9,7 ± ± 3,05 ng/ml (n = 5); grupa 4 — 6,46 ± 1,27 ng/ml (n = 16). Różnice w średnich stężeniach izoenzymu fosfatazy alkalicznej wynosiły: grupa 1 — 30,16 ± ± 19,2 j./l (n = 11); grupa 2 — 74,8 ± 35,7 j./l (n = 10); grupa 3 — 37,4 j./l ± 0,08 (n = 3); grupa 4 — 20,31 ± ± 7,24 j./l (n = 17). Różnice w średnich stężeniach NTX były równe: grupa 1 — 56,0 ± 22,9 ng/ml (n = 11); grupa 2 — 74,8 ± 35,7 ng/ml (n = 10); grupa 3 — 95,2 ± 33,8 ng/ml (n = 4); grupa 4 — 64,8 ± 31,5 ng/ml (n = 17). WNIOSKI. 1. Stwierdzenie najniższego stężenia markerów tworzenia kostnego i podwyższonego stężenia markerów resorpcji w grupie 2 i 4 przy najniższej masie kostnej (–1,94, –1,7 T-score) wskazuje na przewagę resorpcji nad tworzeniem w przewlekłym owrzodzeniu z neuroosteopatią Charcota i bez niej. 2. Najwyższe stężenie markerów resorpcji kości (NTX 95,2 ng/ml) i podwyższone stężenie markerów tworzenia (fosfataza alkaliczna) przy prawidłowej masie kostnej sugerują ich przydatność w ocenie wzrostu obrotu kostnego (głównie resorpcji) poprzedzającej pojawienie się zmian kostnych.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Artykuł
Wyświetlanie 1-10 z 23

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies