Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Krawczyk, Agata" wg kryterium: Autor


Tytuł:
Trio z taśmą hommage à Chopin na fortepian, akordeon i perkusję Krzysztofa Olczaka jako przykład aleatoryzmu w twórczości kompozytora
Autorzy:
Krawczyk, Agata
Tematy:
aleatoryzm
forma otwarta
Olczak Krzysztof
trio
hommage
Pokaż więcej
Wydawca:
Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2144030.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Jednym z przejawów aleatorycznej techniki kompozytorskiej jest niedookreślenie układu formalnego dzieła i pozostawienie kolejności jego części lub fragmentów do decyzji wykonawcy. Trio z taśmą hommage à Chopin na fortepian, akordeon i perkusję Krzysztofa Olczaka czerpie inspirację z tego typu form, jednocześnie jednak od typowego aleatoryzmu montażowego odróżnia się większym stopniem niedookreślenia, rozszerzającym się na inne aspekty dzieła. Zgodnie z koncepcją kompozytora, materiał zawarty w partyturze może być traktowany bardzo swobodnie, z dużym udziałem czynnika improwizacyjnego. O koherencji dzieła decyduje spójność stylistyczna poszczególnych propozycji materiałowych, mogących stanowić bazę do improwizacji. W stylistyce tej widoczne są wpływy sonoryzmu, a jednym z ich przejawów jest zastosowanie tytułowej taśmy — nie jako nośnika materiału dźwiękowego, lecz jako obiektu służącego do preparacji fortepianu. Chwytem artystycznym decydującym o unikalności utworu jest zastosowanie jako klamry kompozycyjnej cytatu z Mazurka a-moll op. 17 nr 4 Fryderyka Chopina.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Udział dynamiki w kształtowaniu czasu linearnego w utworach orkiestrowych Hanny Kulenty
Autorzy:
Krawczyk, Agata
Tematy:
dynamika
czas muzyczny
czas linearny
Hanna Kulenty
Pokaż więcej
Wydawca:
Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2144053.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Rozpad systemu tonalnego w XX wieku zaowocował poszukiwaniami nowych środków, jakimi realizować może się linearny aspekt czasu muzycznego. Funkcję celu, do którego dąży muzyczny proces, pełnioną dotychczas przez centrum tonalne, przejęły środki nie związane z harmoniką w postaci definiowanych kontekstowo kadencji, a w przypadku braku tychże — poprzez linearne procesy regulujące różne muzyczne parametry, jak np. ruch sekundowy w konstrukcji linii melodycznej. Doprowadziło to do wykształcenia nowych typów czasu linearnego, określanych przez Jonathana D. Kramera jako „linearność nieukierunkowana” (nondirected linearity) oraz „wielokierunkowy czas linearny” (multiply-directed linear time). W odniesieniu do muzyki Hanny Kulenty linearny aspekt czasu jest szczególnie podkreślany, przy czym wobec braku cezur formalnych i kadencji, włącznie z tymi definiowanymi kontekstowo, rolę nośnika linearności pełnią procesy linearne występujące na gruncie melodyki, rytmiki, agogiki oraz dynamiki. Artykuł prezentuje wyniki badań dotyczących procesów linearnych zachodzących na gruncie dynamiki w utworach Kulenty przeznaczonych na orkiestrę symfoniczną. Badania przeprowadzono z wykorzystaniem obliczeń matematyczno-statystycznych. Materiał badawczy obejmuje dzieła powstałe w różnych okresach twórczości kompozytorki, jednakże widoczne są wspólne cechy i tendencje odnoszące się do dystrybucji dynamiki zarówno w wymiarze horyzontalnym, jak i wertykalnym, oraz do operowania kierunkami zmian dynamicznych. Jednoczesne współwystępowanie procesów o różnych długościach i kierunkach stanowi specyficzny przypadek Kramerowskiego „wielokierunkowego czasu linearnego”, a znacząca rola procesów o kierunku wznoszącym służy budowaniu charaktery- stycznej dla twórczości Kulenty permanentnej kulminacji.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Technika kompozytorska Arvo Pärta w utworach instrumentalnych z okresu wczesnej stylistyki tintinnabuli
The compositional technique of Arvo Pärt in his works from the early tintinnabuli period
Autorzy:
Krawczyk, Agata
Tematy:
Arvo Pärt
style
compositional technique
tintinnabuli
Pokaż więcej
Wydawca:
Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/521914.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The most known works of Estonian composer Arvo Pärt (*1935) have been written in his individual compositional style called tintinnabuli. The style was formed in 1976 as a result of a significant crisis Pärt had experienced after his last dodecaphonic composition. At that point the composer realized that dodecaphony and other contemporary techniques are no longer inspiring for him and decided search for a new direction for his music. In 1976–1980, after some years of exercising and studying early music, he presented several works, mostly instrumental, introduc-ing a new stylistic quality. The compositions are based on a precise system of regulations which has determined many aspects of Pärt’s musical language. The melodic material is limited to two scales: one diatonic and one ‘triad scale’, the latter having been created on the basis of triad struc-ture. The form has been constructed by using a simple mathematical procedure — a sequence, although some external formal models are also involved. The rhythm is often based on a repetitive scheme which can be interpreted as a reference to a medieval isorythm. It is the very detailed and consequent system of those and others technical principles that make the pieces composed during the early period of tintinnabuli style consistent and recognizable.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Zróżnicowanie kości prącia (os penis) u ssaków - filogeneza i ekologia
Variability of the mammalian os penis - phylogenesis and ecology
Autorzy:
Krawczyk, Agata
Malecha, Anna
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Przyrodników im. Kopernika
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1196851.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The penis bone (also called as baculum or os penis) is a heterotopic bone occurring in such orders like: carnivores, bats, insectivores, rodents and some primates. Baculum is extremely morphologically diverse both in shape and size, even between closely related species. Hence it has been widely used as a systematic tool. Consequently, os penis serves different functions across the species: e.g. stimulation of reproductive track, mechanical support, protection of the urethra from compression. Some analysis suggest also, that hooked tip of the penis bone can be used to damage and remove sperm which comes from the previous male. It can be also used as an indicator of genetic quality in males because it continues growth throughout life. Numerous researches into baculum provide some information about animal evolution, sexual selection and reproductive strategies in the different groups of animal. However, our knowledge about evolution, significance and environmental influence on the os penis seems to be incomplete and needs to be further studied.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Msza żałobna d-moll Stanisława Moniuszki na tle twórczości mszalnej kompozytora oraz kanonu gatunkowego requiem
Mass in D minor by Stanisław Moniuszko in the context of his other masses and of the requiem genre
Autorzy:
Krawczyk, Agata
Łukaszewski, Marcin
Tematy:
Moniuszko
msza
msza żałobna
requiem
Pokaż więcej
Wydawca:
Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/chapters/60506030.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Stanisław Moniuszko is the author of seven masses, two of which represent the type of mass called requiem. One of those two masses, in D minor, was composed most likely in 1850 and probably was the very first mass in the composer’s output. It displays tendencies typical of most of the sacred music of Moniuszko, whose approach to this genre was concurring with the postulates of the Cecilian Movement. According to those postulates, religious music should return to its tradition, by giving up virtuoso elements developed under operatic infuences, by concentrating on its spiritual aspect and by becoming again subservient to the liturgy. The main characteristic of Mass in D minor by Moniuszko is therefore simplicity – melodic, textural and formal. As the composition is based on a text that was not designed for a funeral mass, it doesn’t follow the formal model of typical requiem and the only reference to that model is the lack of Gloria and Credo.
Stanisław Moniuszko jest autorem siedmiu mszy, z których dwie zaliczają się do gatunku mszy żałobnej (requiem). Jedna z nich, w tonacji d-moll, została skomponowana najprawdopodobniej w 1850 roku i była zapewne pierwszą mszą w dorobku kompozytora. Utwór ten wykazuje cechy charakterystyczne dla większości muzyki sakralnej Moniuszki, którego podejście do tego gatunku było zbieżne z postulowanymi przez ruch cecyliański założeniami. Zgodnie z nimi muzyka religijna powinna powrócić do swojej tradycji — poprzez rezygnację z elementów wirtuozowskich rozwiniętych pod wpływem opery, skupienie się na aspekcie duchowym oraz ponowne podporządkowanie się liturgii. Główną cechą Mszy d-moll Moniuszki jest zatem prostota — w zakresie melodii, faktury i formy. Ponieważ kompozycja opiera się na tekście, który nie został przeznaczony na mszę żałobną, nie odpowiada formalnemu modelowi typowego requiem, a jedynym jego odniesieniem do tego gatunku jest brak części Gloria i Credo.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies