Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Kubicka, H." wg kryterium: Autor


Tytuł:
Induced mutations in winter rye (Secale cereale L.) I. Dwarf mutant with an increased number of internodes
Mutacje indukowane u żyta ozimego (Secale cereale L.) I. Mutant karłowaty o zwiększonej liczbie mędzywęźli
Inducirovannye mutacii u ozimojj rzhi (Secale cereale L.) I. Karlikovyjj mutant s udvoennym cislom mezhdouzlijj
Autorzy:
Kubicka, H.
Malepszy, S.
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Genetyki Roślin PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/68115.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wplyw gibereliny [GA3] i chlorku chlorocholiny [CCC] na dlugosc zdzbla linii wsobnych zyta ozimego [Secale cereale L.]
Autorzy:
Kubicka, H
Dec, D.
Tematy:
hodowla roslin
linie wsobne
Secale cereale
rosliny karlowe
zboza
chlorek chlorocholiny
gibereliny
dlugosc zdzbla
zyto ozime
regulatory wzrostu
Pokaż więcej
Wydawca:
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/803593.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W pracy badano wpływ gibereliny i chlorku chlorocholiny na długość źdźbła u 218 linii wsobnych pokolenia S₈ żyta ozimego i trzech form o ustalonych genotypach (normalny typ wzrostu - Ds₁Ds₁Ds₂Ds₂ i dwie linie karłowe: ds₁ds₁ i ds₂ ds₂). Stwierdzono, że 63 linie wsobne istotnie reagowały wydłużeniem źdźbła średnio o 10% po traktowaniu gibereliną. Najwyższy procent linii wrażliwych na giberelinę wyselekcjonowano z form SHR-Jeleniec (40%) i odmiany Dańkowskie Złote (38%), zaś najniższy z odmiany Chrobre (20%) i odmian z WIR-u - (21%). Działanie chlorku chlorocholiny było silniejsze, gdyż powodowało redukcję długości źdźbła u 108 linii średnio o 20%. Najwyższy procent linii o obniżonym źdźble pochodziło z odmiany Garczyńskie (63%) i form SHR-Jeleniec (60%), zaś najniższy z odmian WIR-u (36%). Spośród badanych linii wsobnych, linie wyselekcjonowane z form SHR-Jeleniec okazały się najwrażliwsze, zarówno na działanie gibereliny jak i chlorku chlorocholiny. Forma o normalnym typie wzrostu Ds₁Ds₁Ds₂Ds₂, a szczególnie linia karłowa ds₁ds₁, istotnie reagowały wydłużeniem źdźbła na dostarczoną egzogenną giberelinę. Umożliwi to reprodukcję linii karłowej w stanie homozygotycznym w stosunku do genu ds₁. Druga linia karłowa ds₂ ds₂, była niewrażliwa na zastosowaną giberelinę.
Paper presents the studies on the influence of gibberellin (GA₃) and chlorocholine chloride (CCC) on the length of stem in 218 inbred lines S₈ generation of winter rye and three forms with determined genotypes (normal type of growth - Ds₁Ds₁Ds₂Ds₂ and two dwarf lines: ds₁ds₁, ds₂ ds₂). It was found that 63 inbred lines significantly responded to the gibberellin, what resulted in the elongation of stem length (by 10% on average). Chlorocholine chloride strongly affected the inbred lines, reducing significantly the length of stem in 108 lines (on average by 20%). One of the dwarf lines (genotype ds₁ds₁) was sensitive to applied exogenous gibberellin, while the other one (genotype ds₂ds₂) appeared to be insensitive.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Two types of dwarfness in winter rye (Secale cereale L.)
Charakterystyka i dziedziczenie dwóch typów karłowatości żyta ozimego (Secale cereale L.)
Nasledovanie i kharakteristika dvukh tipov karlikovosti u ozimojj rzhi (Secale cereale L.)
Autorzy:
Kubicka, H.
Kubicki, B.
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Genetyki Roślin PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/61492104.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Genetical and anatomical analysis of brittleness of stem with rhomboid sclerenchyma cells in winter rye (Secale cereale L.)
Analiza genetyczna i anatomiczna łamliwości źdźbła z romboidalnymi komórkami sklerenchymy żyta ozimego (Secale cereale L.)
Geneticheskijj i anatomicheskijj analiz lomkosti steblja s romboidalnymi kletkami sklerenkhimy u ozimojj rzhi (Secale cereale L.)
Autorzy:
Kubicka, H.
Kubicki, B.
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Genetyki Roślin PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/61318696.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Segetal flora of the Wigry National Park
Flora segetalna Wigierskiego Parku Narodowego
Autorzy:
Skrajna, T.
Kubicka, H.
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Botaniczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/28464.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Segetal flora of the Wigry National Park (Poland) was studied in the period 2008-2010 within an area occupied by 33 villages. The analysis was based on 195 phytosociological relevés taken in fields of cereal crops, root plants and in stubble fields. The total number of species recorded in agrocenoses was 181 and they represented 36 botanical families. The most numerous families were Asteraceae, Fabaceae and Brasicaceae. The segetal flora of the Wigry National Park included mostly native species of apophytes (53.6%) that predominated over anthropophytes. Among apophytes, meadow apophytes (35 species) and those from waterside habitats (26 species) were noted most often, archaeophytes (74 species) were predominant among anthropophytes, while epecophytes (9 species) and ergasiophytes (1 species) were much less abundant. Among the life forms analysed, therophytes (61.9%) predominated over hemicryptophytes (27.1%) and geophytes (11%). The number of short-lived species in the flora of this Park was much greater (68.5%) than that of perennial ones (31.5%). The flora of the Park included 31 rare species classified in different categories of threat. Among them, Centaurium pulchellum and Centaurium erythraea belong to fully protected species (Dz.U. (Polish Journal of Laws) 2004 No. 168, item 1764).
Badanie flory segetalnej Wigierskiego Parku Narodowego prowadzono w latach 2008-2010 na terenie 33 miejscowości. W uprawach zbóż, okopowych i na ścierniskach wykonano 195 zdjęć fitosocjologicznych. Ogółem w agrocenozach zarejestrowano 181 gatunków, które należały do 36 rodzin botanicznych. Najliczniejsze w gatunki rodziny to Asteraceae, Fabaceae i Brassicaceae. We florze segetalnej Wigierskiego Parku Narodowego przeważają gatunki rodzime – apofity (53,6%) nad antropofitami. Wśród apofitów najczęściej notowano apofity łąkowe (35 gatunków) i siedlisk nadwodnych (26 gatunków). W grupie antropofitów dominują archeofity (74 gatunki), nad epekofitami (9 gatunków) i ergazjofitami (1 gatunek). Wśród analizowanych form życiowych przeważają terofity (61,9%) nad hemikryptofitami (27,1%) i geofitami (11%). We florze segetalnej Wigierskiego Parku Narodowego odnotowano ponad dwukrotnie więcej gatunków krótkotrwałych (68,5%), niż wieloletnich (31,5%). W badanej florze wystąpiło 31 gatunków cennych przyrodniczo, o różnych kategoriach zagrożenia. Do gatunków objętych ochroną ścisłą (Dz.U. 2004 Nr 168, poz. 1764) należą Centaurium pulchellum i Centaurium erythraea.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Assessment of Oat Varieties Sensitivity to the Impact of Aluminium
Ocena wrażliwości odmian owsa (Avena sativa L) na działanie glinu
Autorzy:
Kubicka, H.
Kopras, W.
Tematy:
glin
owies
odmiany
tolerancja
aluminium
oat
varieties
tolerant
Pokaż więcej
Wydawca:
Towarzystwo Chemii i Inżynierii Ekologicznej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/389413.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
In this work, the influence of aluminium on the germination and growth of 9 oat varieties was researched The experiment was carried out in hydroponic cultures and four concentrations of aluminium were applied. The selected varieties of oat reacted to aluminium in various ways. Aluminium at concentrations of 100 and 200 M reduced the growth of roots to the highest degree, however, its influence on the growth of shoots was negligible. A 75 M concentration of aluminium had no effect on the growth of seedlings of chosen oat varieties in comparison with control. Amongst the assessed varieties of oat the following varieties were most tolerant to the toxic influence of aluminium: Flemingsprofi and Bohun at the lowest concentration (75 M) as well as Borowiak and Akt at higher concentrations (100 and 200 M). The obtained results will be used for cultivation selection in given areas.
W pracy badano wpływ glinu na kiełkowanie i wzrost siewek 9 odmian owsa, w kulturach hydroponicznych, stosując cztery stężenia tego metalu. Wybrane odmiany owsa zróżnicowanie reagowały na jego działanie. W najwyższym stopniu glin wpływał na zahamowanie przyrostu długości korzeni w stężeniach 100 i 200 M, zaś nieznacznie na wzrost części nadziemnych. Glin w stężeniu 75 M prawie nie wpływał na wzrost siewek badanych odmian owsa, a nawet stymulował wzrost siewek u odmiany Flemingsprofi. Spośród ocenianych odmian owsa najbardziej tolerancyjne na toksyczne działanie glinu były odmiany: Flemingsprofi – w najniższym stężeniu (75 M) oraz Borowiak i Bohun – w wyższych (100 i 200 M). Uzyskane wyniki zostaną wykorzystane przy doborze odpowiednich odmian do uprawy na danym terenie.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies