Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "Maron, Marcin" wg kryterium: Autor

  Lista filtrów
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 18
Tytuł:
Filmowa neoawangarda i początki sztuki video
Autorzy:
Maron, Marcin
Tematy:
neoawangarda, film eksperymentalny, sztuka video, intermedia, historia filmu
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej. Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/634239.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Artykuł w syntetyczny sposób omawia najważniejsze zjawiska filmu eksperymentalnego w kontekście pojęcia i praktyki sztuki neoawangardowej od II połowy lat 60. do połowy lat 70. XX wieku. Na początku przypomniana została pierwsza i druga faza rozwoju filmu eksperymentalnego w związku z istnieniem tzw. Wielkiej Awangardy oraz z działalnością jej kontynuatorów po Ii wojnie światowej w USA. Nastepnie zdefiniowane zostało pojęcie neoawangardy w odniesieniu do ujęcia, które zparoponował Frank Popper. W dalszej części artykułu jego autor omawia zasady oraz najważniejsze przykłady filmów neoawangardowych m. in: film strukturalny, kino porzeszone, intermedia. Ważną częścią artykułu jest przedstawienie początków, idei oraz najważniejszych rodzajów sztuki video. W artykule omówione zostały filmy takich autorów jak m. in. Paul Sharits, Peter Kubelka, Peter Campus, Bill Viola i innych. Film Neo-Avant-garde and the Beginnings of Video ArtSUMMARYThe article comprehensively discusses the most important phenomena of experimental film in the context of the concept and practice of neo-avant-garde art from the latter half of the nineteen-sixties to the mid-nineteen-seventies. The paper begins by referring to the first and second phase of the development of experimental film in connection with the existence of the so-called Great Avant-garde and the activity of its continuators after World War Two in the USA. The text then defines the concept of neo-avant-garde in relation to the interpretation proposed by Frank Popper. The article then discusses the principles and the most important examples of neo-avant-garde films, inter alia structural film, widened cinema, or intermedia. An important part of the article is the presentation of the beginnings, idea and the major types of video art. The paper also discusses the films by such authors as inter alia Paul Sharits, Peter Kubelka, Peter Campus, Bill Viola, and others.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Rozwój sztuki operatorskiej w latach 60. i w pierwszej połowie lat 70. Europa, USA, Polska
The Development of the Art of Cinematography in the 1960s and in the First Half of the 1970s. Europe, USA, Poland
Autorzy:
Maron, Marcin
Tematy:
sztuka operatorska
technologia filmowa
art of cinematography
technology of film
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/31340626.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W artykule podjęty został problem wzajemnej zależności rozwoju technologii filmowej i przemian estetycznych w filmie artystycznym w okresie tzw. kina modernistycznego, w latach 60. i w pierwszej połowie lat 70. XX w. W pierwszej części artykułu przedstawiona została rola operatorów francuskich (m.in. Raoul Coutard), angielskich (m.in. Walter Lassally), włoskich (m.in. Carlo di Palma, Vittorio Storaro) i amerykańskich (m.in. Haskel Wexler, Adam Holender) w powstawaniu nowatorskich efektów ekranowych. Druga cześć artykułu dotyczy rozwoju technologii i sztuki operatorskiej w Polsce. Przypomniane zostały m.in. przełomowe dokonania Jerzego Wójcika w zakresie filmu czarno-białego oraz przemiany zachodzące w filmie polskim na przełomie lat 60. i 70., związane z wykorzystaniem przez polskich autorów zdjęć filmowych, zwłaszcza Zygmunta Samosiuka i Witolda Sobocińskiego, artystycznych możliwości taśmy barwnej Kodaka. Połowa lat 70., mimo trudnej sytuacji ekonomicznej polskiej kinematografii, jawi się jako okres nowych tendencji i możliwości filmu polskiego związanych z wysoką świadomością artystyczną polskich operatorów, przyswajaniem przez nich zmian technologicznych, a także z nowymi, neoawangardowymi trendami pojawiającymi się w tym okresie w sztuce polskiej (Warsztat Formy Filmowej).
The article addresses the problem of the mutual dependence of the development of film technology and aesthetic changes in the artistic film during the so-called modernist cinema, in the 1960s and in the first half of the 1970s. In the first part of the article the role of French (including Raoul Coutard), English (including Walter Lassally), Italian (including Carlo di Palma, Vittorio Storaro) and American cinematographers (including Haskel Wexler, Adam Holender) in the creation of innovative screen effects is presented. The second part of the article deals with the development of technology and the art of cinematography in Poland. We are reminded of, among others, Jerzy Wójcik’s ground breaking achievements in the field of black and white film and the changes taking place in the Polish film at the turn of the 1960s and 1970s, related to the use of artistic possibilities of Kodak colour tape by Polish cinematographers, especially Zygmunt Samosiuk and Witold Sobociński. Mid-1970s, despite the difficult economic situation of Polish cinema, appears as a period of new tendencies and possibilities of Polish film connected with high artistic consciousness of Polish cinematographers, absorption of technological changes, as well as new, neo-avant-garde trends appearing in this period in Polish art (Film Form Workshop).
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
„Diabeł” Andrzeja Żuławskiego: historia, zło i romantyczna gnoza
“The Devil” by Andrzej Żuławski: History, Evil and the Romantic Gnosis
Autorzy:
Maron, Marcin
Tematy:
Andrzej Żuławski
romantyzm
gnoza
romanticism
gnosis
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/31341609.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Autor omawia kontekst historyczny, filozoficzny i polityczny oraz artystyczną formę filmu Andrzeja Żuławskiego pt. Diabeł (1972, prem. 1988). Przywołuje także odniesienia do powieści-eseju historycznego autorstwa Żuławskiego pt. Moliwda (1979, wyd. 1994). Diabeł przypomina wyobrażenia na temat historii i zła metafizycznego znane z twórczości romantyków. Romantyczność Diabła oraz artystycznej metody Żuławskiego przejawia się w dwóch zasadniczych aspektach. Pierwszy z nich dotyczy wizji II rozbioru Rzeczypospolitej (1793). Drugi aspekt polega na sposobie ujęcia problematyki historycznej w formie filmowego fantazmatu. Żuławski posłużył się odniesieniami do gnozy oraz romantyczną poetyką grozy i frenezją. Diabeł stał się wyrazem buntu artystycznego i etycznego. Reżyser chciał swoim filmem stworzyć paralelę do czasów współczesnych. Obraz historii w Diable miał stać się przyczynkiem do refleksji na temat kondycji moralnej Polaków oraz wyrazem protestu w stosunku do wydarzeń polskiego Marca 1968 r. Ekspresyjna forma dzieła oraz kontekst historyczny i polityczny sprawiły, że dystrybucja filmu została wstrzymana przez cenzurę na szesnaście lat, a Żuławskiego zmuszono do wyjazdu z Polski.
The author discusses the historical, philosophical, and political context of the film as well as the artistic form of Andrzej Żuławski’s The Devil (1972, prem. 1988). He also takes into consideration Żuławski’s novel-cum-historical essay Moliwda (1974, pub. 1994). The Devil brings to mind the romantic notions of history and metaphysical evil. The romanticism of The Devil and Żuławski’s artistic method manifests itself in two major aspects. The first concerns the vision of the second partition of Poland (1793). The second aspect is the way in which the historical issues are presented in the form of a film phantasm. Żuławski relies on references to gnosticism, the romantic poetry of horror and frenzy. The Devil becomes an expression of an artistic and ethical revolt. The director wanted through his film to create a parallel to modern times. The representation of history in The Devil was to become an element of a reflection on the moral condition of the Poles and a voice of protest against the events of March 1968 in Poland. The expressive form of the film and historical and political context prevented the distribution of the film for sixteen years, and Żuławski was forced to emigrate from Poland.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wobec zła. Problem gnozy w polskich filmach Andrzeja Żuławskiego z lat 70.
Facing Evil: The Problem of Gnosis in Andrzej Żuławski’s Polish Films of the 1970s
Autorzy:
Maron, Marcin
Tematy:
Andrzej Żuławski
film polski
gnoza
zło
Apokalipsa
Polish film
gnosis
evil
Apocalypse
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/26850872.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W artykule zostały omówione trzy filmy Andrzeja Żuławskiego z lat 70. – Trzecia część nocy (1971), Diabeł (1972) i Na srebrnym globie (1976-1977/1986-1987) – w kontekście inspiracji i podobieństw z gnozą rozumianą jako nurt doświadczenia i myślenia egzystencjalnego (Hans Jonas), religijnego (Kurt Rudolph) i ideologicznego (Eric Voegelin), a także jako „mit artystyczny” (Hans Blumenberg), umożliwiający opowieść o ambiwalencji kondycji ludzkiej. Zasadniczym tematem twórczości filmowej Żuławskiego, podobnie jak wszelkiej gnozy, jest pytanie o przyczyny zła oraz problem wyobcowania człowieka oraz kwestia poznania siebie i świata. Motywy gnostyczne pojawiają się w filmach reżysera w czterech zasadniczych aspektach: jako wizja świata naznaczonego upadkiem i działaniem zła; w doświadczeniach bohaterów, zazwyczaj nadwrażliwych, przeżywających apokaliptyczne iluminacje; w doświadczeniach miłości i erotyki, będących dla bohaterów przyczyną wstrząsu poznawczego; i wreszcie jako koncepcja sztuki jako buntu.
The article concerns three Polish films directed by Andrzej Żuławski in the 1970s: Trzecia część nocy (The Third Part of Night, 1971), Diabeł (The Devil, 1972) and Na srebrnym globie (On the Silver Globe, 1976-77/1986-87). It discusses them in the context of inspirations and similarities with gnosis, understood as a trend of existential (Hans Jonas), religious (Kurt Rudolph) and ideological (Eric Voegelin) experience and thinking, as well as an “artistic myth” (Hans Blumenberg), making it possible to create a tale about the ambivalences of the human condition. The principal themes of Żuławski’s film works, common to all kinds of gnosis, are the question of the causes of evil and the problem of man’s alienation, as well as the related issues of self-cognition and cognition of the world. Gnostic motifs occur in Żuławski’s films in four basic aspects: as a vision of the world marked by downfall and the workings of evil; in the lives of protagonists, who are usually hyper-sensitive people, experiencing apocalyptical illuminations; in love and eroticism, which cause a cognitive shock in the protagonists, and, finally, on a more general level, in the idea of art as rebellion.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Sytuacja autobiograficzna w Zwierciadle Andrieja Tarkowskiego
The Autobiographical Situation in The Mirror by Andrei Tarkovski
Autorzy:
Maron, Marcin
Tematy:
Andriej Tarkowski
autobiografizm
Paweł Florenski
Mikołaj Bierdiajew
Andrei Tarkovski
autobiographism
Pavel Florensky
Nikolai Berdyaev
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/59876827.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Autor omawia autobiograficzne wątki filmu Zwierciadło Andrieja Tarkowskiego. Autobiografizm jest tu punktem wyjścia do rozważań na temat świata i obecności w nim człowieka. Sytuację autobiograficzną w Zwierciadle można pojmować jako zanurzenie się w czasowości i przestrzenności świata po to, by – za sprawą kulturowego aktu „czytania siebie” – ukonstytuować kategorię życia jednostkowego (bios) i przekroczyć ją w poszukiwaniu życia uniwersalnego (wieczności). Według filozofii twórczej rosyjskiego reżysera realne życie ma sens i źródło w wieczności. Film Tarkowskiego utrwala czas, czyli życie; czas za sprawą sztuki przekształca się w wieczną pamięć. Sztuka filmowa Tarkowskiego jawi się zatem jako próba ukazania oraz przezwyciężenia konfliktu między światem duchowym a światem historycznym. Artykuł wskazuje na zbieżność artystycznych poszukiwań Tarkowskiego i jego koncepcji sztuki z refleksją filozoficzną i religijną rosyjskich myślicieli, m.in. Pawła Florenskiego i Mikołaja Bierdiajewa.
The article discusses autobiographical plots of the movie The Mirror by Andrei Tarkovski. The autobiographism is here the starting-point to contemplate the world and the presence of a man in it. The autobiographical situation may be understood as the submersion in temporality and spatiality of the world in order to establish - with the help of cultural act of self-reading - the category of individual life (bios) and transcend it in the pursuit of universal life (eternity). According to creative philosophy of the Russian director, the real life has its sense and source in eternity. Tarkovski’s film perpetuates time as life; time by the matter of the art transforms into eternal memory. Tarkovski’s movie art appears therefore as an attempt of portraying and overcoming the conflict between the spiritual and historical worlds. The article points to a connection of Tarkovski’s artistic search and his conception of the art together with philosophic and religious reflection of Russian thinkers such as Pavel Florensky or Nikolai Berdyaev.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Głowa Meduzy, czyli realizm filmów Kina Moralnego Niepokoju
The Head of Medusa – Or Realism of the Cinema Of Moral Anxiety
Autorzy:
Maron, Marcin
Tematy:
kino moralnego niepokoju
realizm
kino polskie
cinema of moral anxiety
realism
Polish cinema
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/59876761.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W artykule omówione zostały filmy głównego nurtu kina moralnego niepokoju (1976-1981) jako najbardziej charakterystyczny przykład realizmu filmowego w kinie polskim po roku 1945 i przed rokiem 1989. Najważniejszym założeniem wczesnych filmów fabularnych K. Kieślowskiego, A. Holland, F. Falka, J. Kijowskiego oraz należących do nurtu dzieł A. Wajdy, K. Zanussiego i J. Zaorskiego była strategia krytycznego opisu rzeczywistości. Opis ten możliwy był m.in. dzięki umiejętnemu posługiwaniu się przez realizatorów środkami realizmu fotograficznego i inscenizacyjnego. Pierwsza część artykułu przypomina w skrócie kontekst historyczny i kinematograficzny powstania nurtu kina moralnego niepokoju. W drugiej części omówione zostały główne filmy nurtu pod kątem związku zastosowanych w nich strategii wizualnych z tendencją opisową i krytyczną. Porządek wywodu wyznaczają dokonania czterech operatorów: S. Idziaka, E. Kłosińskiego, J. Petryckiego i K. Wyszyńskiego. Istotne stają się pytania: jak przejawia się realizm fotograficzny filmów?; w jaki sposób określa on ich estetykę oraz współtworzy reżyserską refleksję na temat rzeczywistości społeczno-politycznej tamtego czasu?; jakie ograniczenia i trudności niesie ze sobą estetyka realizmu? Trzecia część artykułu dotyczy związku realistycznej estetyki filmów tego nurtu z zawartą w nich refleksją moralną. Artykuł kończą uwagi na temat typowego bohatera kina moralnego niepokoju.
The article discusses the films belonging to the cinema of moral anxiety (1976-1981) as the most characteristic examples of realism in film in Polish cinematography between 1945 and 1989. The main aim of the early feature films of K. Kieślowski, A. Holland, F. Falk, J. Kijowski, and the work by Andrzej Wajda, Krzysztof Zanussi and J. Zaorski that can be classified as moral anxiety cinema, was a critical description of reality. This description was possible, thanks to skillful handling of the medium of photographic realism and realism in staging. The first part of the article presents in brief the historical and cinematographic context of the origins of the cinema of moral anxiety. The second part discusses the major films of the movement in terms of the relationship between the strategies used in them and the process of creation of their critical and descriptive character. The order of the argument is set out by the achievements of four film cinematographers: S. Idziak, E. Kłosiński, J. Petrycki and K. Wyszyński. The following are the key issues: how does photographic realism manifests itself in film?, how does it define their aesthetics and what is its impact on the creation of the director’s reflection upon socio-political context of the time? What are the limitations and difficulties associated with the aesthetics of realism? The third part of the article deals with the relationship of the realist aesthetics of the films belonging to the cinema of moral anxiety movement with the moral reflection contained within them. The article conludes with some reflection upon typical protagonists of the films of the moral anxiety cinema.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Romantyczni Stanisława Różewicza. Między marzeniem a rzeczywistością
Stanisław Różewicz’s The Romantics: Between Dream and Reality
Autorzy:
Maron, Marcin
Tematy:
Stanisław Różewicz
romantyzm
Wiosna Ludów
Wielkopolska
Romanticism
Spring of the Nations
Greater Poland
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/59876846.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Maron przypomina mało znany film Stanisława Różewicza Romantyczni (1970), kameralny dramat historyczno-psychologiczny, którego akcja rozgrywa się w okresie schyłku Wiosny Ludów (zima 1849 r., po upadku Powstania Poznańskiego) w znajdującym się na terenie Wielkopolski dworze szlacheckim, gdzie ukrywają się dwaj młodzi bracia, konspiratorzy Władysław i Henryk. Przez ich historię Różewicz pokazał, w jaki sposób romantyczne wyobrażenia i idee (mesjanizm, filozofia narodowa, poezja, ideał romantycznej miłości i romantycznego czynu) przenikały do świadomości ludzi i określały ich egzystencję, sytuując ją między marzeniami o wolnym życiu a trudnymi realiami politycznymi. Reżyser w sposób realistyczny nakreślił portrety bohaterów oraz społeczne i psychologiczne konflikty między nimi. Mimo tej „realistycznej” tendencji w filmie Różewicza, podobnie jak w dziełach romantyków, świat widzialny odnosi się przede wszystkim do świata „niewidzialnego” – wartości egzystencjalnych i duchowych. Romantyczni to dzieło, które trafnie oddaje złożoność romantycznej problematyki, a także obrazuje typowo polski splot rzeczywistości i fantazmatu.
Maron presents a little known film by Stanisław Różewicz - The Romantics (1970) - an intimate historical and psychological drama, which takes place during the late Spring of the Nations period (winter of 1849, after the fall of the Poznań uprising), in an aristocratic manor in Greater Poland region (Wielkopolska), where two young brothers are hiding - the conspirators Władysław and Henryk. Through their history Różewicz shows how the romantic notions and ideas (messianism, national philosophy, poetry, the ideal of romantic love and romantic act) penetrated into the consciousness of people and determined their existence, placing it between the dreams of the free life and harsh political reality. The director sketches the portraits of the protagonists in a realistic manner as well as the social and psychological conflicts between them. Despite this “realistic” trend in Różewicz’s film , as in the works of the romantics, the visible world relates primarily to the “invisible” world of existential and spiritual values. The Romantics is a work that accurately reflects ideals and problematic of romanticism, and also illustrates typical Polish combination of reality and phantasm.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
„Szyfry”
“The Codes”
Autorzy:
Maron, Marcin
Tematy:
Wojciech Jerzy Has
Juliusz Słowacki
II wojna światowa
World War II
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/63512110.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Autor analizuje jeden z najciekawszych, choć nieco dziś zapomniany film Wojciecha J. Hasa Szyfry (1966). Jest to dzieło dające świadectwo czasów, w których się zrodziło, a zarazem film-poemat, który niesie głęboką i uniwersalną refleksję dotyczącą międzyludzkich więzi – osobistych, społecznych i narodowych. Na kanwie opowieści o ojcu poszukującym śladów zaginionego podczas wojny syna, Has wnikliwie diagnozuje kondycję moralną Polaków i charakter powojennej rzeczywistości; rewiduje jej fałszywy obraz i stawia pytania o sens wspólnych – wojennych i powojennych – doświadczeń oraz o możliwość ich integracji w kontekście współczesnym. Polifoniczna struktura dzieła – współtworzą ją „sceny wizyjne” i fragmenty poematu Juliusza Słowackiego Anhelli – obfituje w symboliczne znaczenia. Między innymi właśnie dzięki nim film zmusza widza do „hermeneutycznego” odczytania historii; ma ono umożliwić wgląd w skomplikowaną prawdę o ludziach i czasie, ukrytą pod powierzchnią najbardziej nawet tragicznych faktów.
Maron examines The Codes (1966), one of the most interesting albeit forgotten films by Wojciech J. Has. The film bears a witness to the time in which it was made and at the same time a poem-film which carries a profound and universal message about human (personal, social and national) ties. Has uses the story of the father seeking to discover traces of the son lost during the war to thoroughly diagnose both the moral condition of Poles and nature of post-war reality; its false picture is revised, and he asks questions of the sense of common - war and postwar - experiences and the possibility of uniting them in contemporary context. The film's polyphonic structure - composed of “vision scenes” and passages from Juliusz Słowacki's Anhelli - abounds with symbolic meanings. Therefore, the viewer is forced to interpret the story “hermeneutically”, the interpretation is supposed to allow the viewer to have an insight into the complex truth about people and time; the truth is hidden under the surface of even most tragic facts.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Functions of screen space in shots by Mieczysław Jahoda in the example of his first feature films: Zimowy zmierzch and Pętla
Autorzy:
Maron, Marcin
Tematy:
Mieczysław Jahoda
art of cinematography
film space
Stanisław Lenartowicz
Wojciech J. Has
Polish Film School
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1047223.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The text is devoted to discussing the formation methods and the functions of screen space in shots by Mieczysław Jahoda in the films Zimowy zmierzch (directed by S. Lenartowicz) and Pętla (directed by W.J. Has). Mieczysław Jahoda is presented as one of the main initiators of stylistic changes in the films of Polish School in the mid 1950s. The analysis concerns the camera means applied by Jahoda in order to obtain screen effects: light, frame composition, photographic optics and perspective transformation. The film shots by Mieczysław Jahoda are characterized by an exceptional ability to evoke mental space, emotions, memory and imagination via the shapes of screen space. Their feature is a special esthetization aimed at creating the atmosphere of films, as well as symbolic and cultural references.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Wyświetlanie 1-10 z 18

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies