Autor: Milnerowicz, Halina

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Metalloproteins in human placenta and fetal membranes in non-smoking and smoking women
Autorzy:: Milnerowicz, Halina
Wydawca:: Polskie Towarzystwo Biochemiczne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1045552.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Participation of metallothionein and superoxide dismutase in the blood of smoking smelters
Autorzy:: Bizoń, Anna
Milnerowicz, Halina
Tematy:: Oxidative stress
cigarette smoking
occupational exposure
antioxidants levels; Pokaż więcej
Wydawca:: Instytut Medycyny Pracy im. prof. dra Jerzego Nofera w Łodzi
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2178842.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Objectives: Metallothionein (MT) and two forms of superoxide dismutase (SOD), which are dependent on zinc and copper ions, are involved in defense against the same superoxide anion radicals and are present in extra- and intracellular compartments. The aim of our study was to investigate MT concentration and Cu/Zn SOD activity in the plasma and erythrocyte lysate of the non-smoking and smoking smelters. Material and Methods: The investigations were performed in the blood of 300 male smelters and 100 non-exposed male subjects. We have measured zinc, copper, malondialdehyde (MDA) and MT concentrations as well as SOD activity. Results: We have observed an increase of Cu/Zn coefficient and decrease of Zn/Cu coefficient in the serum of smelters in comparison with the non-smoking control group. Concentration of MDA in the plasma of smelters was higher in comparison with its concentration in the non-smoking control group. The plasma and the erythrocyte lysate MT concentration increased significantly in the whole group of smelters as compared to the non-smoking control group. The mean value of MT concentration in plasma of the smoking smelters was above 2-fold higher than in the non-smoking control group. The activity of Cu/Zn SOD in plasma of the smoking and non-smoking smelters was decreased in comparison with the smoking and non-smoking control groups, respectively. The lowest activity of Cu/Zn SOD, about 2-3‑fold decreased in comparison with the smoking and non-smoking control groups, was detected in plasma of the smelters. An inverse relationship was observed in the erythrocyte lysate. The highest activity of Cu/Zn SOD was reported in the erythrocyte lysate of the smoking smelters and it was about 2-fold higher than in the non-smoking control group. Conclusions: In extracellular environment MT plays a crucial role in comparison with the SOD, while in the intracellular compartment Cu/Zn SOD and MT cooperate with each other.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Determination of metallothionein in biological fluids using enzyme-linked immunoassay with commercial antibody
Autorzy:: Milnerowicz, Halina
Bizoń, Anna
Tematy:: metallothionein MT-I and MT-II
ELISA
human biological fluids; Pokaż więcej
Wydawca:: Polskie Towarzystwo Biochemiczne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1040432.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Metallothionein (MT) is a low molecular weight cysteine-rich protein with a number of roles in the pro/antioxidant balance and homeostasis of essential metals, such as zinc and copper, and in the detoxification of heavy metals, such as cadmium and mercury. Until now, detection of metallothionein in biological fluids remained difficult because of a lack of a broadly reactive commercial test. Meaningful comparison of the values of metallothionein concentrations reported by different authors using their specific isolation procedures and different conditions of enzyme-linked immunoassay is difficult due to the absence of a reference material for metallothionein. Therefore in the present study, we describe a quantitative assay for metallothionein in biological fluids such as plasma and urine performed by a direct enzyme-linked immunoassay using a commercially available monoclonal mouse anti-metallothionein clone E9 antibody and commercial standards of metallothionein from rabbit liver and a custom preparation of metallothionein from human liver. The sensitivity of the assay for the standard containing two isoforms MT-I and MT-II from human liver was 140 pg/well. The reactivity of the commercial standards and standards containing two isoforms MT-I and MT-II isolated from human liver in our laboratory with a commercial monoclonal mouse anti-metallothionein clone E9 antibody were similar. This suggests that the described ELISA test can be useful for determination of metallothionein concentration in biological fluids. The concentrations of metallothionein in human plasma, erythrocyte lysate and in urine of smoking and non-smoking healthy volunteers are reported. Tobacco smoking increases the extracellular metallothionein concentration (plasma and urine) but does not affect the intracellular concentration (erythrocyte lysate).
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Prozapalne oddziaływanie ksenobiotyków dymu tytoniowego
Proinflammatory effects of tobacco smoke xenobiotics
Autorzy:: Milnerowicz, Halina
Ściskalska, Milena
Dul, Magdalena
Tematy:: cytokiny prozapalne
dym tytoniowy
nikotyna
stres oksydacyjny; Pokaż więcej
Wydawca:: Instytut Medycyny Wsi
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1177815.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Tobacco smoke capability of stimulating local and systemic inflammation is considered to be a pathogenetic mechanism leading to the development of pulmonary and extrapulmonary diseases. The study was aimed at reviewing information concerning the pathomechanisms for the pro-inflammatory effect of tobacco smoke components, which lead to initiating cascade processes resulting in tissue damage. A retained lungs macrophages contributing to the development of local inflammatory response by the release of cytokines, proteases and radicals were shown. Cytokine release induced by tobacco smoke with intracellular signaling pathways, mainly NF-κB activation, is associated with this. Developing inflammatory process as a driving mechanism for further oxidants production was shown, which caused the intensification of inflammatory response. Tobacco smoke components stimulating cyclooxygenase-2 expression and an increase in prostaglandins and acute phase proteins synthesis were demonstrated. It was shown that most of the changes induced by smoking is reversible, but the level of some inflammatory mediators remains still high even when the damaging agent is removed. It is believed that aldehydes present in the environment that are components of the smoke can make a covalent bond with nucleophilic amino groups of lysine, arginine or histidine in proteins. They can cause radicals formation and weaken an intracellular antioxidant mechanisms. The glutathione depletion leading to change in cells redox status was demonstrated. Anti-inflammatory mechanisms impairments and intensification of neutrophils myeloperoxidase release causing vascular homeostasis disruption were shown. Myeloperoxidase can cause proteins oxidation and lipid peroxidation. Lipids peroxidation and increased acute phase proteins level associated with smoking, may exert a direct effect promoting the occurrence of cardiovascular diseases and play a role in pathogenesis of atherosclerosis and endothelial damage.
Zdolność dymu tytoniowego do pobudzania miejscowego i ogólnoustrojowego zapalenia uważana jest za mechanizm patogenetyczny prowadzący do rozwoju wielu chorób płuc i schorzeń pozapłucnych. Celem pracy było dokonanie przeglądu wiadomości dotyczących patomechanizmów prozapalnego działania składników dymu tytoniowego, które prowadzą do uruchomienia kaskady procesów skutkujących stanem zapalnym i uszkodzeniem tkanek. Zaktywowane makrofagi płucne przyczyniają się do rozwoju miejscowej odpowiedzi zapalnej poprzez uwalnianie cytokin, proteaz i wolnych rodników tlenowych. Uwalnianie cytokin indukowane przez dym tytoniowy związane jest z wewnątrzkomórkowymi szlakami sygnałowymi, głównie z aktywacją czynnika transkrypcyjnego NF-κB. Rozwijający się proces zapalny może indukować zwiększoną produkcję utleniaczy przez komórki zapalne, przez co dochodzi do intensyfikacji reakcji zapalnej. Składniki dymu tytoniowego stymulują ekspresję cyklooksygenazy-2 oraz zwiększają syntezę prostaglandyn i białek ostrej fazy (białka C-reaktywnego, fibrynogenu). Większość zmian wywołanych paleniem tytoniu jest odwracalna, ale poziom niektórych mediatorów zapalenia jest nadal wysoki także wtedy, gdy czynnik o działaniu prozapalnym zostanie wyeliminowany. Uważa się, że aldehydy obecne w środowisku i będące składnikami dymu tytoniowego tworzą połączenia kowalencyjne z nukleofilowymi grupami aminowymi lizyny, argininy lub histydyny w białkach, zaburzając ich funkcje. Aldehydy mogą też powodować powstawanie wolnych rodników oraz osłabiać wewnątrzkomórkowe mechanizmy antyoksydacyjne. Wyczerpanie zapasów glutationu prowadzi do zmiany statusu redoks komórek, który wpływa na szlaki transdukcji sygnału i regulację transkrypcji genów. Upośledzenie mechanizmów przeciwzapalnych i nasilone uwalnianie mieloperoksydazy przez neutrofile powodują zaburzenie homeostazy naczyniowej. Mieloperoksydaza może powodować oksydację białek i peroksydację lipidów. Utlenianie lipoprotein oraz podwyższone stężenia białek ostrej fazy związane z paleniem, mogą wywierać bezpośredni efekt promujący wystąpienie chorób sercowonaczyniowych i odgrywać rolę w patogenezie miażdżycy i uszkodzenia śródbłonka.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Rola związków arsenu w stresie oksydacyjnym oraz w rozwoju cukrzycy
The role of arsenic compounds in oxidative stress and in the development of diabetes
Autorzy:: Bizoń, Anna
Andrzejewska, Aleksandra
Milnerowicz, Halina
Tematy:: arsen
cukrzyca
stres oksydacyjny
toksyczność; Pokaż więcej
Wydawca:: Instytut Medycyny Wsi
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1178016.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: For many years arsenic compounds were used in medicine, including treatment of skin diseases, malaria, diabetes, malaria, stomach ulcers, leukemia and in the eighteenth and the nineteenth century formed the basis of contemporary pharmacology. Due to its toxicity and carcinogenic activity, most of the compounds of this element were removed from use. The major cause of human arsenic toxicity is attributed to contamination of potable water from natural geological sources rather than from mining, smelting and agricultural sources (pesticides or fertilizers). Tobacco smoke also contains arsenic compounds. The characteristics of severe acute arsenic toxicity in humans include gastrointestinal discomfort, vomiting, diarrhea, skin lesions or even death. Chronic exposure frequently causes vascoocclusive disease (such as Blackfoot disease), and the development of lung, skin, liver, kidney and bladder cancers. Arsenic is a pro-inflammatory metal and appears to induce oxidative stress, apoptosis, affect cell proliferation and cell cycle progression. Generation of free radicals by arsenic is associated with its genotoxicity and contributes to the development of neoplastic lesions. Exposure to arsenic can also cause damage of the central nervous system, peripheral neuropathies, and behavioral changes. It was shown the association of exposure to arsenic and type 2 diabetes. Compounds with +3 oxidation state are more toxic and can induce tumor development. Arsenic interacts with other heavy metals, e.g. enhances the toxicity of cadmium nephropathy and acts antagonistically relative to selenium. Studies on the mechanism of interacting the toxicity of arsenic in the human body are crucial and point to lack of access to pure potable water in some regions of the world. People should be aware of the risks that are associated with exposure to arsenic because it is ubiquitous in the industry, as well as the environment. Arsenic is also involved in the spread of lifestyle diseases, especially cancer, and diabetes. Therefore, understanding of the mechanisms responsible for toxicity of arsenic compounds is significant.
Arsen od wieków był wykorzystywany w medycynie, między innymi w leczeniu chorób skóry, malarii, cukrzycy, wrzodów żołądka i białaczki, a w XVIII i XIX wieku stanowił podstawę ówczesnej farmakologii. Obecnie, ze względu na jego toksyczne i kancerogenne działanie, większość związków tego pierwiastka została wycofana z użycia. Największym zagrożeniem dla człowieka nadal jest zanieczyszczona arsenem woda pitna oraz przemysł hutniczy. Ekspozycja na związki arsenu skutkuje podrażnieniem żołądkowo-jelitowym, krwiomoczem, wymiotami i biegunką, a także zmianami skórnymi. W skrajnych przypadkach może prowadzić do śmierci. Długotrwałe narażenie najczęściej powoduje choroby naczyń (np. choroba czarnej stopy) i rozwój nowotworów płuc, skóry, wątroby, nerek czy pęcherza moczowego. Arsen jest metalem prozapalnym. Indukuje stres oksydacyjny, apoptozę, wpływa na proliferację komórek oraz na przebieg cyklu komórkowego. Pierwiastek ten indukuje również aterogenezę i prowadzi do różnych chorób układu sercowo-naczyniowego. Ekspozycja na arsen może powodować uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, a także obwodowe neuropatie i zmiany behawioralne. Generowanie przez arsen wolnych rodników ma związek z jego genotoksycznością i przyczynia się do rozwoju zmian nowotworowych. Według ostatnich badań, arsen stymuluje też rozwój cukrzycy typu 2. Najbardziej kancerogenne są związki arsenu na +3 stopniu utlenienia. Arsen występuje w środowisku zwykle w obecności innych metali ciężkich, co zwiększa ryzyko pojawienia się interakcji pomiędzy nimi. Nasila nefrotoksyczność kadmu i działa antagonistycznie w stosunku do selenu. Badania dotyczące mechanizmu toksycznego oddziaływania arsenu na organizm człowieka są bardzo istotne i zwracają uwagę na problem dostępu do czystej wody pitnej w niektórych rejonach świata. Ludzie powinni być świadomi zagrożeń jakie wiążą się z ekspozycją na arsen, ponieważ jest on wszechobecny zarówno w środowisku naturalnym, jak i w przemyśle.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Psylocybina jako alternatywny lek dla osób cierpiących na depresję
Psilocybin as an alternative medicine for patients suffering from depression
Autorzy:: Dydak, Karolina
Śliwińska-Mossoń, Mariola
Milnerowicz, Halina
Tematy:: depression
hallucinations
mushrooms
psilocybin
therapy
depresja
grzyby
halucynacje
psylocybina
terapia; Pokaż więcej
Wydawca:: Medical Communications
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/941090.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Psilocybin is a psychodysleptic substance of natural origin present in the Psilocybe type mushrooms. Psychodysleptics are psychoactive substances which strongly affect the perception, mood and cognitive processes of a human. The mind-altering operation of psilocybin is based on stimulating the serotoninergic receptors, which leads to the increase in the concentration of serotonin in the brain and contributes to the intensification of the sensorimotor activity and perception. The effect of the operation of psilocybin on the human body are various changes in behaviour – frequent euphoria, cheerfulness, the feeling of lightness and unity with the surrounding world. Additionally, psilocybin causes perception modification not imitating reality, often mistaken for hallucinations. The operation of psilocybin may be compared to the operation of LSD (lysergic acid diethylamide), yet many times weaker. Psilocybin may be found on the list of intoxicants in the I-P group, namely substances with no medical applications and with a high potential of overusing, which are excluded from the pharmaceutical trade and may be used solely for scientific purposes. However, the properties of psilocybin make it possible to consider its use in medicine. Ailments, in which the use of this substance brings measurable effects, include depression. Studies conducted on volunteers show that psilocybin may be a good alternative to the currently available antidepressants – its effectiveness was observed and very low toxicity confirmed.
Psylocybina jest substancją psychodysleptyczną pochodzenia naturalnego, występuje w grzybach rodzaju Psilocybe. Psychodysleptyki są środkami psychoaktywnymi, które silnie wpływają na percepcję, nastrój i procesy poznawcze człowieka. Psychodeliczne działanie psylocybiny opiera się na pobudzaniu receptorów serotoninergicznych, co prowadzi do wzrostu stężenia serotoniny w mózgu oraz przyczynia się do intensyfikacji czynności sensomotorycznych i percepcyjnych. Skutkiem działania psylocybiny na ludzki organizm są różne zmiany w zachowaniu – często stany euforyczne, rozweselenie, poczucie lekkości i jedności z otaczającym światem. Dodatkowo psylocybina powoduje modyfikację percepcji nieudającą rzeczywistości, często błędnie określaną mianem halucynacji. Działanie psylocybiny można porównać do działania LSD (dietyloamidu kwasu D-lizergowego), jednak wielokrotnie osłabionego. Psylocybina znajduje się w wykazie środków odurzających w grupie I-P, czyli substancji bez zastosowań medycznych i o dużym potencjale nadużywania, które są wyłączone z obrotu farmaceutycznego i mogą być używane wyłącznie do badań naukowych. Jednak właściwości psylocybiny pozwalają rozważać jej wykorzystanie w lecznictwie. Do schorzeń, w których zastosowanie tej substancji przynosi wymierne efekty, należy depresja. Badania prowadzone na ochotnikach dowodzą, że psylocybina może być dobrą alternatywą dla dostępnych obecnie leków przeciwdepresyjnych – wykazano jej skuteczność i potwierdzono bardzo niską toksyczność.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "Milnerowicz, Halina" wg kryterium: Autor