Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Pęksa, Jan" wg kryterium: Autor


Tytuł:
Diklofenak – zastosowanie w terapii bólów reumatycznych
Autorzy:
Pęksa, Jan
Tematy:
diklofenak
niesteroidowe leki przeciwzapalne
reumatoidalne zapalenie stawów
podstawowa
opieka zdrowotna.
diclofenac
nonsteroidal anti-inflammatory drugs
rheumatoid arthritis
primary care.
Pokaż więcej
Wydawca:
Wydawnictwo Naukowe Medyk sp. z o.o.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2172945.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Diklofenak jest lekiem z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NSAIDs), wykazującym wysoką skuteczność w terapii bólów kostno-stawowych występujących w wielu chorobach reumatycznych. Działanie leku polega głównie na hamowaniu cyklooksygenaz (COX): w większym stopniu postaci indukowalnej (COX-2), odpowiadającej za syntezę prostaglandyn prozapalnych w miejscu zapalenia, a w mniejszym stopniu konstytutywnej (COX-1), odpowiadającej za produkcję prostaglandyn spełniających funkcje fizjologiczne w przewodzie pokarmowym i w nerkach. Podobnie do innych NSAIDs, diklofenak ma działania niepożądane, szczególnie ze strony przewodu pokarmowego. Dlatego przed wyborem tego leku i ustaleniem schematu dawkowania konieczna jest znajomość schorzeń współistniejących danego pacjenta. Dawkowanie diklofenaku zwykle wynosi 100–150 mg/dobę leku podawanych w 2–3 dawkach. Dawka maksymalna leku to 150 mg/dobę. W przypadku postaci o przedłużonym działaniu stosuje się najczęściej 100 mg/dobę, w razie konieczności można dołączyć dawkę 25 lub 50 mg leku.
Diclofenac is a drug from the group of non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs) showing high efficacy after oral administration in the treatment of osteoarticular pain occurring in many rheumatic diseases. The drug's action is mainly through the inhibition of cyclooxygenases (COX): to a greater extent the inducible form (COX-2), responsible for the synthesis of pro-inflammatory prostaglandins at the site of inflammation, and to a lesser extent the constitutive form (COX-1), responsible for the production of prostaglandins with physiological functions in the gastrointestinal tract and kidneys. Like other NSAIDs, diclofenac has side effects, particularly related to gastrointestinal complaints. For this reason, it is essential to know a patient's comorbidities before choosing this drug and establishing a dosage regimen. The dosage of diclofenac is usually 100-150 mg / day administered in 2-3 doses. The maximum dose of the drug is 150 mg / day. In the case of extended-release forms, 100 mg / day is most often used, if necessary, a dose of 25 or 50 mg of the drug can be included.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Zastosowanie preparatów furoinianu mometazonu w terapii alergicznego nieżytu nosa
The use of mometasone furoate preparations in the treatment of allergic rhinitis
Autorzy:
Pęksa, Jan
Tematy:
mometasone furoate
intranasal corticosteroids
allergic rhinitis
primary care
furoinian mometazonu
glikokortykosteroidy donosowe
alergiczny nieżyt nosa
podstawowa
opieka zdrowotna
Pokaż więcej
Wydawca:
Wydawnictwo Naukowe Medyk sp. z o.o.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/41327708.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Alergiczny nieżyt nosa (AR) jest schorzeniem zapalnym, które powstaje w wyniku IgE-zależnej odpowiedzi organizmu po kontakcie z określonymi alergenami. W ostatnich latach częstość występowania AR wzrosła i jest szczególnie wysoka w krajach Europy Zachodniej oraz w innych państwach wysoko rozwiniętych. Omawiane schorzenie charakteryzuje się występowaniem szeregu objawów, które mogą znacząco obniżać jakość życia pacjentów. Jednym z leków stosowanych w terapii AR jest glikokortykosteroid furoinian mometazonu, w postaci aerozolu do nosa. Jest to lek skuteczny i dobrze tolerowany, używany w terapii zarówno sezonowego AR, jak i całorocznego AR. Na polskim rynku farmaceutycznym można znaleźć także preparat zawierający dwie substancje czynne: 1) furoinian mometazonu oraz 2) lek przeciwhistaminowy – olopatadynę. Zidentyfikowanie właściwej metody terapii, która pomoże skutecznie łagodzić objawy związane z AR, wymaga dokładnej oceny każdego pacjenta. Furoinian mometazonu jest syntetycznym glikokortykosteroidem, który został zaprojektowany w celu uzyskania nowego związku, wykazującego się szybszym działaniem i większym bezpieczeństwem od istniejących glikokortykosteroidów stosowanych miejscowo. Inne glikokortykosteroidy stosowane miejscowo, donosowo w terapii AR to budezonid, dipropionian beklometazonu, furoinian i propionian flutykazonu. Mechanizm działania furoinianu mometazonu polega na hamowaniu uwalniania mediatorów reakcji zapalnej, w tym leukotrienów oraz interleukin (IL): IL-1, IL-5, IL-6 i TNF-α z białych krwinek (leukocytów). Z licznych badań wynika, że glikokortykosteroidy donosowe są najskuteczniejszymi lekami dostępnymi w terapii AR.
Allergic rhinitis (AR) is an inflammatory disease that develops as a result of the IgE-mediated response after contact with certain allergens. In recent years, the incidence of AR has increased and is particularly high in Western European and other highly developed countries. AR is characterized by a number of symptoms that can significantly reduce patients' quality of life. One of the drugs used to treat AR is the corticosteroid mometasone furoate, in the form of a nasal spray. It is an effective and well-tolerated drug, used to treat both seasonal AR and year-round AR. On the polish pharmaceutical market, one can also find a preparation containing two active substances: 1) mometasone furoate and 2) the antihistamine olopatadine. Identifying the right therapy to help effectively alleviate AR-related symptoms requires a thorough evaluation of each patient.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Interpretacja wyników 24-godzinnego monitorowania ciśnienia krwi w POZ
Interpretation of results of 24-hour ambulatory blood pressure monitoring in the Primary Care
Autorzy:
Pęksa, Jan
Tematy:
nadciśnienie tętnicze
24-godzinne monitorowanie ciśnienia krwi
ABPM
ryzyko sercowo-naczyniowe
hypertension
24-hour ambulatory blood pressure monitoring
cardiovascular risk
Pokaż więcej
Wydawca:
Wydawnictwo Naukowe Medyk sp. z o.o.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2076812.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Nadciśnienie tętnicze jest jednym z najważniejszych modyfikowalnych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego. W 2021 r. zostało wydane stanowisko ekspertów Europejskiego Towarzystwa Nadciśnienia Tętniczego (ESH) dotyczące właściwego wykonywania pomiarów ciśnienia tętniczego w gabinetach lekarskich, samodzielnych pomiarów wykonywanych przez pacjentów w domu, 24-godzinnego monitorowania ciśnienia (ABPM), a także pomiarów w miejscach publicznych. Stosowanie ABPM pozwala na wielokrotne odczyty ciśnienia tętniczego poza gabinetem lekarza, w zwykłym otoczeniu pacjenta. Pomiary ciśnienia tętniczego wykonywane są podczas rutynowych czynności w ciągu dnia i podczas snu, w nocy. Jest to nieosiągalne w przypadku innych metod pomiaru ciśnień. Wykonanie ABPM pozwala postawić rozpoznanie tzw. nadciśnienia tętniczego białego fartucha i nadciśnienia tętniczego maskowanego. Może zostać określona kontrola ciśnienia tętniczego w ciągu całej doby i w pełni oceniona efektywność stosowanej terapii hipotensyjnej. Pomiary ABPM są w wielu wytycznych określane jako najlepsza metoda diagnozowania nadciśnienia tętniczego.
Hypertension is one of the most important modifiable cardiovascular risk factors. In 2021, an expert position statement from the European Society of Hypertension (ESH) was issued regarding the appropriate use of blood pressure (BP) measurements both in physicians' offices, at home, 24-hour BP monitoring (ABPM), and BP measurements in public places. The use of ABPM allows for multiple BP readings to be taken outside of a physician's office in a person's usual environment. BP measurements are taken during routine activities of the day and during sleep, at night, which is not possible with other BP measurement methods. Performing ABPM allows the diagnosis of so-called white coat hypertension and masked hypertension to be made. BP control throughout the day can be determined and the effect of hypotensive therapy can be fully evaluated. ABPM measurements are recommended in many guidelines as the best method for diagnosing hypertension.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Połączenie atorwastatyny i ezetymibu w terapii hipercholesterolemii
Autorzy:
Pęksa, Jan
Tematy:
atorvastatin
ezetimibe
cardiovascular risk
chronic coronary syndromes
atorwastatyna
ezetymib
ryzyko sercowo-naczyniowe
przewlekłe zespoły wieńcowe
Pokaż więcej
Wydawca:
Wydawnictwo Naukowe Medyk sp. z o.o.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2080187.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Cardiovascular (CV) diseases are still the leading cause of death in Poland. In treatment of hypercholesterolemia, HMG-CoA reductase inhibitors (statins) are the first-line drugs with proven beneficial effect on patient prognosis. These drugs include one of the two potent statins, atorvastatin. If the target level of LDL cholesterol is not achieved despite lifestyle changes and statin therapy, a drug with a different mechanism of action, e.g. ezetimibe, is added to the treatment. In this way a greater hypolipemic effect is achieved. Single pill combinations (SPC) containing two active substances in one tablet are a good choice. Indications for therapy with SPC preparations with statins and ezetimibe include therapy for primary hypercholesterolemia, mixed hyperlipidemia, heterozygous and homozygous familial hypercholesterolemia, and prevention of CV events in patients at increased risk for these incidents. SPC drug is used to control hypercholesterolemia with atorvastatin and ezetimibe as separate formulations, at the same doses as in the combination formulation. SPC formulations containing 10 mg of ezetimibe in combination with 10 or, 20, or 40 or 80 mg of atorvastatin are available on the Polish pharmaceutical market.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Comparison of the efficacy and safety of simvastatin in combination with ezetimibe versus rosuvastatin in patients at high risk of cardiovascular disease.
Porównanie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania simwastatyny w połączeniu z ezetymibem oraz rosuwastatyny wśród pacjentów wysokiego ryzyka chorób sercowo-naczyniowych.
Autorzy:
Pęksa, Jan
Opis:
SummaryObjective: The aim of this study is to evaluate the clinical efficacy and safety profile of simvastatin in combination with ezetimibe versus rosuvastatin in hypercholesterolemic patients at high cardiovascular risk.Methods: The study was prepared in accordance with the recommendations of the Agency for Assessment of Medical Technologies and Tariffs (AOTMiT). During a systematic review, medical databases were searched: PubMed, EMBASE and The Cochrane Library. Primary research was limited to randomized clinical trials (RCTs). A population of patients with elevated serum cholesterol and high cardiovascular risk for intensive lipid-lowering therapy was selected. The study included studies comparing the efficacy of statins in recorded therapeutic initial doses (simvastatin 20 mg, rosuvastatin 10 mg) and ezetimibe 10 mg. Studies evaluating the use of simvastatin with ezetimibe for the use of rosuvastatin have been considered. The investigated studies were analyzed for homogeneity. The meta-analysis for the primary endpoint (change in serum LDL cholesterol levels after 6 weeks of therapy) and selected secondary endpoints (change in HDL cholesterol, total cholesterol, non-HDL cholesterol, triglycerides after 6 weeks of therapy) was done. Meta-analysis was performed using RevMan 5.3.5. An analysis of the most adverse events of therapy with RR parameters was also performed. The credibility of the included tests was assessed using the Jadad scale.Results: Two randomized clinical trials comparing the clinical efficacy and safety profile of simvastatin given with ezetimibe to rosuvastatin in patients with hypercholesterolemia and high cardiovascular risk were included in the analysis. After meta-analysis for endpoints, simvastatin (20 mg) given with ezetimibe (10 mg) resulted in a statistically significant decrease in LDL cholesterol (-8,25%, 95% CI = -13,25; -3, Non-HDL (-7.5%, 95% CI = -11.22; -3.78%), total cholesterol (-5.75%, 95% CI = -8.59; 91%) and triglycerides (-4.4%, 95% CI = -6.95, -1.85%) in blood than rosuvastatin (10 mg) after 6 weeks of treatment. In contrast, the combination therapy did not result in a statistically significant increase in HDL cholesterol in the blood compared with rosuvastatin monotherapy after 6 weeks of treatment (- 0.3%, 95% CI = -1.48, 0.88%). As far as endpoints are concerned about side effects, it was not possible to carry out meta-analysis in one of the included studies. It was noted that simvastatin given with ezetimibe has a similar safety profile to rosuvastatin. The calculated relative risk parameters (RR) of one or more undesirable effects were RR = 0.94 and RR = 0.63, RRs = 1.09 and RR = 0.79 respectively, and severe cases Undesirable effects: RR = 1.09 and RR = 0.63. The incidence of adverse events was not statistically significant.Conslusions:Simvastatin (20 mg) used in combination with ezetimibe (10 mg) is more effective than rosuvastatin (10 mg) in the treatment of patients with hypercholesterolaemia and high cardiovascular risk. Combination theraphy causes a greater, statistically significant decrease in LDL, non-HDL, total cholesterol, and triglyceride levels in the blood. Simvastatin (20 mg) in combination with ezetimibe (10 mg) shows a similar safety profile to rosuvastatin (10 mg) during treatment of the study population.
StreszczenieCel: Celem pracy jest ocena skuteczności klinicznej i profilu bezpieczeństwa stosowania simwastatyny wraz z ezetymibem względem rosuwastatyny u pacjentów z hipercholesterolemią oraz wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Metody: Opracowanie przygotowano zgodnie z wybranymi zaleceniami Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (AOTMiT). Podczas przeglądu systematycznego przeszukano medyczne bazy danych: PubMed, EMBASE oraz The Cochrane Library. Wyszukiwanie badań pierwotnych ograniczono do randomizowanych badań klinicznych (RCT). Wybrano populację pacjentów z podwyższonym stężeniem cholesterolu w surowicy krwi oraz wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, skłaniającym do intensywnej terapii hipolipemizującej. Do analizy włączono badania porównujące skuteczność statyn w zarejestrowanych terapeutycznych dawkach początkowych (simwastatyna – 20 mg, rosuwastatyna - 10 mg) oraz ezetymib w dawce 10 mg. Wzięto pod uwagę badania oceniające stosowanie simwastatyny wraz z ezetymibem względem stosowania rosuwastatyny. Odnalezione badania poddano analizie homogeniczności. Od jej wyniku uzależniono przeprowadzenie metaanalizy dla pierwszorzędowego punktu końcowego (zmiana stężenia LDL-cholesterolu w surowicy krwi po 6 tygodniach terapii) oraz wybranych drugorzędowych punktów końcowych (zmiana stężenia HDL-cholesterolu, cholesterolu całkowitego, non-HDL-cholesterolu, trójglicerydów po 6 tygodniach terapii). Metaanalizę przeprowadzono przy pomocy programu RevMan 5.3.5. Przeprowadzono także analizę najważniejszych działań niepożądanych terapii z wyliczeniem parametrów RR. Dokonano oceny wiarygodności włączonych do analizy badań posługując się skalą Jadad. Wyniki: Do analizy włączono 2 randomizowane badania kliniczne porównujące skuteczność kliniczną i profil bezpieczeństwa stosowania simwastatyny podawanej wraz z ezetymibem względem rosuwastatyny u pacjentów z hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Po przeprowadzeniu metaanaliz dla punktów końcowych stwierdzono, że simwastatyna (20 mg) podawana wraz z ezetymibem (10 mg) powoduje większy, statystycznie istotny spadek stężenia cholesterolu LDL (-8,25%, 95% CI = -13,25; -3,25%), non-HDL (- 7,5%, 95% CI = -11,22; -3,78%), cholesterolu całkowitego (-5,75%, 95% CI = -8,59; -2,91%) oraz trójglicerydów (-4,4%, 95% CI = -6,95; -1,85%) we krwi niż rosuwastatyna (10 mg) po 6 tygodniach leczenia badanej populacji. Natomiast zastosowanie terapii łączonej nie powoduje większego, statystycznie istotnego wzrostu stężenia cholesterolu HDL we krwi niż monoterapia rosuwastatyną po 6 tygodniach leczenia badanej populacji (-0,3%, 95% CI = -1,48; 0,88%). Jeżeli chodzi o punkty końcowe dotyczące działań niepożądanych, to z uwagi na to, że w jednym z włączonych do analizy badań podawano te działania dla wszystkich dawek łącznie, nie było możliwe przeprowadzenie metaanalizy. Zauważono, że simwastatyna podawana wraz z ezetymibem wykazuje zbliżony profil bezpieczeństwa do rosuwastatyny. Obliczone parametry ryzyka względnego (RR) wystąpienia jednego lub więcej działań niepożądanych działań wyniosły odpowiednio: RR = 0,94 i RR = 0,63, wystąpienia działań niepożądanych związanych z leczeniem: RR = 1,09 i RR = 0,79 oraz wystąpienia ciężkich działań niepożądanych: RR = 1,09 i RR = 0,63. Różnice częstości występowania działań niepożądanych nie były istotne statystycznie.Wnioski: Simwastatyna (20 mg) stosowana wraz z ezetymibem (10 mg) jest skuteczniejsza niż rosuwastatyna (10 mg) w leczeniu pacjentów z hipercholesterolemią i wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym. Powoduje większy, statystycznie istotny spadek stężenia cholesterolu frakcji: LDL, non-HDL, cholesterolu całkowitego oraz trójglicerydów we krwi. Simwastatyna (20 mg) podawana wraz z ezetymibem (10 mg) wykazuje zbliżony profil bezpieczeństwa do rosuwastatyny (10 mg).
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Dlaczego warto prowadzić terapię zaburzeń lipidowych, korzystając z rosuwastatyny?
Why is treating dyslipidemia using rosuvastatin a good idea?
Autorzy:
Pęksa, Jan W.
Tematy:
rosuwastatyna
statyny
hipercholesterolemia
ryzyko sercowo-naczyniowe
rosuvastatin
statins
hypercholesterolemia
cardiovascular risk
Pokaż więcej
Wydawca:
Wydawnictwo Naukowe Medyk sp. z o.o.
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/60016621.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
W leczeniu hipercholesterolemii wykorzystywane są metody niefarmakologiczne (włączana jest dieta z niską zawartością tłuszczów, zalecane jest zwiększenie aktywności fizycznej oraz redukcja masy ciała, gdy jest ona zbyt wysoka) oraz metody farmakologiczne. Złotym standardem w prowadzeniu farmakoterapii hipercholesterolemii jest zastosowanie inhibitorów reduktazy HMG-CoA, czyli statyn. Jedną z silnie działających statyn, obniżającą stężenie cholesterolu frakcji LDL o 46–55% i redukującą ryzyko sercowo-naczyniowe (CV) pacjenta, jest rosuwastatyna. W Polsce można korzystać z preparatów zawierających tę substancję czynną w dawkach: 5, 10, 15, 20, 30 oraz 40 mg leku w jednej tabletce. Jest ona zazwyczaj bardzo dobrze tolerowana przez pacjentów. W naszym kraju dostępne są także preparaty złożone zawierające rosuwastatynę i inne substancje czynne w jednej tabletce (rosuwastatynę i ezetymib, rosuwastatynę i kwas acetylosalicylowy, rosuwastatynę i walsartan oraz rosuwastatynę łącznie z indapamidem i perindoprilem). Prowadzenie terapii zaburzeń lipidowych z wykorzystaniem rosuwastatyny jest korzystne, ponieważ w znaczący, pozytywny sposób wpływa na profil lipidowy pacjenta i redukuje jego ryzyko CV.
In the treatment of hypercholesterolemia, non-pharmacological methods and pharmacological methods are used. In non-pharmacological treatment, a low-fat diet is used. Increased physical activity is also recommended. The gold standard in the management of pharmacotherapy of hypercholesterolemia is the use of HMG-CoA reductase inhibitors, or statins. One of the potent statins, lowering the concentration of LDL fraction cholesterol by 46-55%, is rosuvastatin. Its use reduces a patient's cardiovascular (CV) risk. In Poland, preparations containing rosuvastatin can be used in doses: 5, 10, 15, 20, 30 and 40 mg of the drug per tablet. Rosuvastatin is usually very well tolerated by patients. Compound preparations containing rosuvastatin and other active substances in one tablet are also available in Poland. These are combinations of rosuvastatin and ezetimibe, rosuvastatin and acetylsalicylic acid, rosuvastatin and valsartan, rosuvastatin together with indapamide and perindopril. Therapy of lipid disorders using rosuvastatin is beneficial, as it has a significant, positive impact on the patient's lipid profile.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies