Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Wizner, Barbara" wg kryterium: Autor


Tytuł:
Ocena krótkoterminowej skuteczności telmisartanu w leczeniu nadciśnienia tętniczego u 6985 pacjentów
Short-term efficacy of telmisartan in antihypertensive treatment in 6985 patients
Autorzy:
Gąsowski, Jerzy
Grodzicki, Tomasz
Wizner, Barbara
Opis:
Background Antihypertensive treatment-associated cardiovascular protection is to a large extend a function of blood pressure reduction. Current study aimed at assessing a short-term antihypertensive efficacy of telmisartan — an angiotensin-II type 1 receptor blocker. The study was an open, nine-week observation of hypertensive patients in whom treatment with telmisartan 40 to 80 mg/d was introduced. We assessed an impact of telmisartan on blood pressure measured conventionally in the office and obtained by self-measurements at patients’ home. We also checked the impact the therapy had on one-week frequency of morning and evening self-measurements above the 130/85 mm Hg cut-off. Material and methods Average age of 6985 patients (49.5% men) was 56.3 (± 12.1) years. Baseline office blood pressure averaged 161/95 (± 13/8) mm Hg, and baseline self-measured blood pressure averaged 158/94 (± 14/8) mm Hg. Percentage of self-measurements exceeding 130/85 mm Hg was 46 in the morning and 43 in the evening. Average dose of telmisartan was 50.3 (± 17.6) mg, and 23.7% of patients received hydrochlorothiazide. Results Office blood pressure fell by 23/11 mm Hg (systolic/diastolic), and self-measured by 28/14 mm Hg (p < 0.0001). The percentage of morning and evening self-measured blood pressures exceeding the threshold fell to 13 and 9, respectively. In the stratified analyses, sex and age did not differentiate the antihypertensive response. The effect was not inferior in patients with complicated hypertension, smokers, diabetics, and obese subjects. The effect was proportional to level of baseline blood pressure (p < 0.0001). In two patients we observed transient elevation of renal function parameters which required drug withdrawal. Conclusion In conclusion, in nine-week observation, telmisartan proved to be an effective and safe antihypertensive medication.
Wstęp Efekt ochronny związany z leczeniem przeciwnadciśnieniowym dotyczy głównie obniżania ciśnienia tętniczego. Prezentowane badanie miało na celu ocenę krótkoterminowej skuteczności przeciwnadciśnieniowej telmisartanu — długodziałającego leku blokującego receptory typu pierwszego dla angiotensyny II. Badanie było otwartą, nieinterwencyjną, 9-tygodniową obserwacją pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, u których do leczenia włączono 40–80 mg telmisartanu. Oceniano skuteczność leku w obniżaniu ciśnienia tętniczego w pomiarze gabinetowym oraz w pomiarach domowych, a także wpływ leczenia na liczbę pomiarów domowych przekraczających w ciągu tygodnia wartości progowe (130/85 mm Hg) w godzinach porannych i wieczornych. Materiał i metody Przeciętny wiek 6985 pacjentów (mężczyźni — 49,5%) wyniósł 56,3 (± 12,1) roku. Wyjściowe ciśnienie tętnicze w pomiarze gabinetowym wynosiło 161/95 (± 13/8) mm Hg, a w pomiarze domowym — 158/94 (± 14/8) mm Hg. Odsetek pomiarów domowych przekraczających 130/85 mm Hg wynosił 46% w godzinach porannych i 43% w godzinach wieczornych. Przeciętna dawka telmisartanu na końcu obserwacji wynosiła 50,3 (± 17,6) mg, zaś 23,7% chorych przyjmowało hydrochlorotiazyd. Wyniki Ciśnienie tętnicze gabinetowe obniżyło się o 23/11 mm Hg (skurczowe/rozkurczowe), a w pomiarze domowym o 28/14 mm Hg (skurczowe/rozkurczowe) (p < 0,0001). Odsetek pomiarów domowych przekraczających próg odcięcia zmniejszył się do 13% w godzinach porannych i do 9% w godzinach wieczornych. Według analizy w podgrupach, płeć i wiek nie wpływały na osiągnięty efekt. Efekt przeciwnadciśnieniowy nie był mniejszy u chorych z nadciśnieniem tętniczym powikłanym, osób palących, chorych na cukrzycę i osób otyłych. Efekt był tym większy, im wyższe było wyjściowe ciśnienie tętnicze (p < 0,0001). U dwóch osób stwierdzono przejściowy wzrost parametrów nerkowych wymagający odstawienia leku. Wnioski W 9-tygodniowej obserwacji telmisartan okazał się skutecznym i bezpiecznym lekiem przeciwnadciśnieniowym.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Artykuł
Tytuł:
Poranny wzrost ciśnienia tętniczego : znaczenie kliniczne, przegląd definicji
Morning surge of blood pressure : clinical relevance, review of definitions
Autorzy:
Zimmer-Satora, Ewa
Wizner, Barbara
Grodzicki, Tomasz
Opis:
The morning rise of blood pressure, especially after morning physical activity, is a physiological reaction. On the other hand excessive and rapid morning peak of BP (morning surge) is a risk factor for organ damage and probably causes high prevalence of cardiovascular incidents in the morning. This paper discusses pathomechanism, clinician aspects and type of defining of blood pressure morning surge. So far definitions of morning surge of blood pressure differ from one another. Some of them defined morning surge of blood pressure as the difference between blood pressure after waking up and one hour before. Others, define the morning rise of BP according to the lowest BP value during nighttime. Most of the authors recognize excessive morning peak of blood pressure as BP values which reflect 90th percentile of the morning-night difference. Important clinical aspect of the morning surge is prevention of cardiovascular incidents by effective, pharmacological 24 hour control of blood pressure.
Wzrost ciśnienia tętniczego po przebudzeniu i podjęciu dziennej aktywności życiowej jest zjawiskiem fizjologicznym, jednak nadmierny i nagły skok ciśnienia w godzinach porannych (tzw. morning surge) uznaje się za czynnik sprzyjający uszkodzeniu narządów i jeden z elementów odpowiedzialnych za wystąpienie niekorzystnych epizodów sercowo-naczyniowych w tym okresie. Celem niniejszego opracowania było przybliżenie zagadnienia porannego wzrostu ciśnienia — patomechanizmu, implikacji klinicznych oraz sposobu jego rozpoznawania. Sformułowane ostatnio definicje porannego wzrostu ciśnienia tętniczego różnią się między sobą w istotny sposób. Niektóre definiują poranny przyrost ciśnienia jako różnicę między wartościami ciśnienia bezpośrednio po obudzeniu w stosunku do zarejestrowanych w godzinie poprzedzającej pobudkę. Inne z kolei odnoszą go do najniższych wartości ciśnienia tętniczego odnotowanych podczas snu. W większości definicji za nadmierny wzrost ciśnienia w godzinach porannych przyjmuje się wartości wyliczonej różnicy powyżej 90. percentyla. Klinicznie istotnym aspektem rozważań nad zagadnieniem morning surge jest zapobieganie incydentom sercowo-naczyniowym, między innymi poprzez zapewnienie właściwej kontroli farmakologicznej ciśnienia w ciągu całej doby.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies