Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Zakaszewski, Daniel" wg kryterium: Autor


Wyświetlanie 1-3 z 3
Tytuł:
Mutacja A189T na styku cytochromu b i białka Rieskego cytochromu bc1: analiza efektów molekularnych w bakteryjnym układzie modelowym z wykorzystaniem spektroskopii optycznej i spektroskopii EPR
Molecular effects of mutation A189T located at the interface of cytochrome b and Rieske protein of cytochrome bc1: studies on bacterial model system with the use of optical and EPR spectroscopies
Autorzy:
Zakaszewski, Daniel
Opis:
Ubiquinone–cytochrome c oxidoreductase, also known as cytochrome bc1 or mitochondrial complex III, is a transmembrane protein that plays a pivotal role in biological energy conversion systems of many prokaryotic and eukaryotic organisms. In electron transport chains, it contributes to the protonmotive force generation by coupling the electron transfer between the lipophilic ubiquinone pool and peripheral cytochrome c pool with proton translocation across an energy-conserving membrane. During cytochrome bc1 catalysis, the extrinsic domain of Rieske iron-sulfur protein (containing [2Fe-2S] cluster) serves as an electron shuttle between the Qo site and cytochrome c. The large-scale motion of this domain is crucial for the efficient electron and proton transfer in the catalytic cycle.The movement of the extrinsic domain depends on the proper functioning of the hinge region connecting it to the transmembrane helix. However, it has been shown that the cytochrome b fragment that interacts with it directly is of no less importance, serving as a sort of fulcrum. The fulcrum of a mixotrophic purple non-sulfur bacterium Rhodobacter capsulatus is where the mutation A189T is located, which has been identified as a suppressor mutation in a similar form in other organisms.The objective of the study was to analyse whether this mutation exerts effects on spectral properties of cofactors, redox properties of hemes b and kinetics of electron transfer within the enzyme. Towards this goal, the wild-type and the mutant photosynthetic membranes (chromatophores) were purified and comparatively examined using light-induced time-resolved optical spectroscopy and electron paramagnetic resonance spectroscopy.The results show that the cytochrome b fulcrum is conformationally linked with the Rieske protein hinge in a subtle manner, liable even to apparently minor distortions, so that the proper extrinsic domain movement and the efficiency of cytochrome bc1 catalytic reactions are highly contingent on the interplay of these subunits. The mutation probably does not alter the architecture of the complex significantly–rather, it affects the interactions of [2Fe-2S] cluster with ubiquinone, making the motion of the extrinsic domain of Rieske iron-sulfur protein cumbersome. The results of this study provide valuable information to be exploited in further studies on molecular effects of mitochondrial mutations in cytochrome b.
Oksydoreduktaza ubichinon–cytochrom c, zwana cytochromem bc1 lub mitochondrialnym kompleksem III, jest białkiem transbłonowym pełniącym kluczową rolę w przetwarzaniu energii biologicznej u wielu organizmów eukariotycznych i prokariotycznych. W łańcuchach transportu elektronów przyczynia się do wytwarzania siły protonomotorycznej, sprzęgając reakcję transferu elektronu między dwiema pulami mobilnych transporterów elektronów – lipofilowego ubichinonu i peryferycznego cytochromu c – z translokacją protonów przez błonę bioenergetyczną. W trakcie cyklu katalicznego cytochromu bc1 domena pozabłonowa białka Rieskego, zawierająca klaster [2Fe-2S], pełni rolę przenośnika elektronów między kieszenią Qo a cytochromem c. Jej zdolność do znacznej zmiany konformacji jest warunkiem efektywnego transferu elektronów i translokacji protonów.Ruch domeny pozabłonowej uwarunkowany jest prawidłowym działaniem regionu zawiasowego, łączącego ją z transmembranową helisą, jednakże, wykazano również, że nie mniej istotny jest bezpośrednio oddziałujący z nim fragment cytochromu b, stanowiący swego rodzaju podporę. Regionu tego dotyczy mutacja A189T miksotroficznej purpurowej bakterii bezsiarkowej Rhodobacter capsulatus. Mutacja ta została zidentyfikowana w podobnej formie w innych organizmach jako mutacja supresorowa.Celem pracy było zbadanie wpływu tej mutacji na właściwości spektroskopowe kofaktorów i potencjał redukcyjny hemów b, a także na kinetykę transferu elektronu w obrębie tego enzymu. Wykorzystując metody spektroskopowe: impulsową czasoworozdzielczą spektroskopię optyczną i spektroskopię elektronowego rezonansu paramagnetycznego, przeprowadzono analizę porównawczą kompleksów cytochromu bc1 w wyizolowanych pęcherzykach błonowych (chromatoforach) bakterii typu dzikiego i mutanta.Wyniki dowodzą, że region cytochromu b oddziałujący z zawiasem białkiem Rieskego powiązany jest z nim subtelnymi, podatnymi nawet na małe zaburzenia zależnościami konformacyjnymi, które warunkują prawidłowy ruch domeny pozabłonowej i wydajność reakcji katalitycznych cytochromu bc1. Mutacja najprawdopodobniej nie zmienia diametralnie architektury kompleksu, destabilizuje jednak oddziaływanie klastra z pulą ubichinonu, skutkując upośledzeniem ruchu RISP-ED. Wyniki tej pracy posłużą szeroko zakrojonym badaniom nad efektami molekularnymi mutacji mitochondrialnych w obrębie cytochromu b.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Development of an in vivo protein cage-based system for supercharged protein engineering via directed evolution
Opracowanie opartego na klatkach białkowych systemu dla inżynierii białek nadnaładowanych in vivo w drodze ewolucji sterowanej
Autorzy:
Zakaszewski, Daniel
Opis:
Supercharged proteins are an inconspicuous group of proteins endowed with an extraordinarily high net charge. Their characteristics, such as resistance to aggregation and the ability to penetrate eukaryotic cells, are particularly desirable in the field of biomedicine and applied biochemistry. Thus, attempts have been made to engineer synthetic supercharged variants of other proteins. However, state-of-the-art in silico methods often yield variants with no activity or its severe impairment compared to their parents. Directed evolution has been proposed as an approach supplementary to in silico protein design. This method includes generation of libraries of random mutants and high-throughput screening for variants with desired properties.The aim of this study was to establish a system to single out functional, supercharged variants from mutant libraries, founding a basis for the development of a directed evolution-based protein supercharging strategy.The system exploits protein cages possessing a negatively charged lumen, able to encapsulate oppositely charged proteins in vitro. The research within the thesis showed that for certain cages, this phenomenon also occurs in Escherichia coli cells. A model supercharged fluorescent protein was equipped with a degradation peptide, directing the protein towards specific proteolysis. In flow cytometry analyses, fluorescence originating from the undegraded fusion protein was observed in cells where its coproduction with certain protein cages took place. In contrast, no similar effect ensued if a protein cage was absent, which was the case as well in corresponding experiments with a non-supercharged homologue. These results demonstrated that the rescue effect of the protein cage is selective and only applies to supercharged variants of a given protein. Moreover, its occurrence in vivo renders the system useful for the directed evolution approach. The study also featured the design and analysis of an auxiliary system for the recognition of variants devoid of the degradation peptide due to mutagenesis, based on the translational coupling of a reporter gene. Additionally, the efficiency of a novel algorithm for in silico protein supercharging was verified, having been implemented for a protein scaffold that has not been tested yet, and a setup for the initial stages of its mutant library generation was proposed.The study established an outline of a high-throughput strategy for the identification of supercharged variants of a protein in a pool of mutants. The method shown in the thesis is an outset for the development of a novel direction in experimental approach for the engineering of supercharged proteins, which is an indispensable complement to computational techniques of limited efficiency.
Białka nadnaładowane (od ang. supercharged proteins) to niewielka grupa białek o ponadprzeciętnie wysokim ładunku wypadkowym. Ich osobliwe właściwości, takie jak opieranie się agregacji i zdolność do penetracji komórek eukariotycznych, są szczególnie pożądane w dziedzinie biomedycyny i biochemii stosowanej. Z tego powodu usiłuje się tworzyć na ich wzór syntetyczne, nadnaładowane warianty innych białek. Niestety, warianty projektowane obecnie dostępnymi metodami in silico najczęściej wykazują brak aktywności lub jej upośledzenie w stosunku do białek wyjściowych. Jako podejście komplementarne do projektowania in silico proponuje się wdrożenie ewolucji sterowanej. Podejście to obejmuje tworzenie obszernych bibliotek losowych mutantów i wysokoprzepustowe badania przesiewowe w kierunku identyfikacji wariantów o poszukiwanych właściwościach.Celem niniejszych badań było zaprojektowanie systemu do identyfikacji nadnaładowanych wariantów białek w bibliotekach mutantów, stanowiącego podwaliny do rozwoju opartej na ewolucji sterowanej strategii inżynierii białek nadnaładowanych.System oparto na klatkach białkowych o ujemnie naładowanym lumenie, które są w stanie dokonywać enkapsulacji przeciwnie naładowanych białek in vitro. W ramach pracy wykazano, że zjawisko to zachodzi dla niektórych klatek białkowych również w komórkach Escherichia coli. Modelowe, nadnaładowane białko fluorescencyjne wyposażono w peptyd degradacyjny, kierujący białko ku specyficznej proteolizie. W analizach techniką cytometrii przepływowej zaobserwowano pochodzącą od niezdegradowanego białka fuzyjnego fluorescencję komórek, w których zachodziła jego koprodukcja wraz z klatką białkową. Podobnego efektu nie wykazano z kolei w przypadku, gdy produkcja klatki białkowej nie zachodziła, a także w analogicznych eksperymentach z homologicznym białkiem pozbawionym wysokiego ładunku. Świadczy to o selektywnych właściwościach ochronnych klatki wyłącznie względem nadnaładowanych wariantów danego białka, a fakt ich występowania również in vivo czyni system przydatnym z punktu widzenia ewolucji sterowanej. W pracy ujęto również projektowanie i analizę pomocniczego systemu rozpoznawania wariantów pozbawionych peptydu degradacyjnego wskutek mutagenezy, opartego o sprzężenie translacyjne genu reporterowego. Ponadto, z użyciem nowego algorytmu zweryfikowano efektywność projektowania białek nadnaładowanych in silico dla niepoddawanego wcześniej próbom nadnaładowania białka i zaproponowano przebieg wstępnych etapów tworzenia biblioteki jego mutantów.Powyższe badania demonstrują zarys wysokoprzepustowej strategii identyfikacji nadnaładowanych wariantów białka w puli mutantów. Strategia ta stanowi punkt wyjścia do opracowania nowego kierunku eksperymentalnej inżynierii białek nadnaładowanych, będącej niezbędnym uzupełnieniem technik obliczeniowych o ograniczonej skuteczności.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
    Wyświetlanie 1-3 z 3

    Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies