Temat: ACTION ART - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Możliwości interpretacji sztuki akcyjnej
Ways of interpreting action-art
Autorzy:: Morganová, Pavlína
Tematy:: artistic experience
intermediality
action art
Fluxus
postmode
doświadczenie artystyczne intermedialność
sztuka akcji; Pokaż więcej
Wydawca:: Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/487792.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Pavlína Morganová Ways of interpreting action-art Based on the publication by three outstanding Czech theorists: Jindřich Chalupecký (1910-1990), Petr Rezek (1948) and František Šmejkal (1937- 1988), Morganova describes three different ways of interpreting action art. She analyzed art pieces from 1966, 1977 and 1981, referring to the early and mature stages of action art in the Czechia. The presented study brings together significant examples of Czech action artist, for example Vladimir Boudnik the precursor, and Milan Knížák, a younger follower. There are also references to the international context (for example the Fluxus movement), philosophy (phenomenology) and psychology (Carl Gustav Jung’s theories). Morganova draws readers’ attention to difficulties in unequivocally explaining and commenting on action art. The final reflections are aimed at resolving the question of whether and to what extent that kind of art belongs to postmodernism.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Journal of Urban Ethnology 15 (2017)
The triumph of the carnival. Parody of the “permafrost” realities in the actions of the “Orange Alternative”
Triumf karnawału. Parodia polskiej „zmarzliny” w akcjach Pomarańczowej Alternatywy
Autorzy:: Pawlak, Ada Florentyna
Wydawca:: Instytut Archeologii i Etnologii PAN
Powiązania:: Fydrych W. 1989, Nie tylko sztuka i nie tylko alternatywa, „Archiwum Ossolineum”, nr 7079, s. 36–38
Turner V. 1982, From ritual to theatre. The human seriousness of play, New York
Goffman E. 2000, Człowiek w teatrze życia codziennego, tłum. H. Datner-Śpiewak, P. Śpiewak, Wydawnictwo: Aletheia, Warszawa
Augustyn A. 2001a, Byłem raz literką. Rozmowa z Józefem Piniorem, „Gazeta Pomarańczowa”, „Gazeta Dolnośląska – dodatek do Gazety Wyborczej”, nr 126 (3150)
Kuroń J., Żakowski J. 1995, PRL dla początkujących, Wydawnictwo Dolnośląskie, Wrocław
Marchlewski W. 1990, Pomarańczowa Alternatywna: dokumentacja wybranych działań,[w:] Wertenstein-Żuławski J., Pęczak M. (red.), Spontaniczna kultura młodzieżowa. Wybrane zjawiska, Wiedza o Kulturze, Wrocław
Mendible M. 1999, High Theory/Low Culture: Postmodernism and the Politics of Carnival, “Journal of American Culture”, 22 (2), s. 71–76
Schechner R. 2000, Przyszłość rytuału, tłum. T. Kubikowski, Wydawnictwo Volumen, Warszawa
Bachtin M. 1970, Problemy poetyki Dostojewskiego, tłum. N. Modzelewska, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa
Dudzik W. 2011, Karnawał. Studia historyczno-antropologiczne, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa
Jawłowska A. 1975, Drogi kontrkultury, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa
Politowicz A. 2001, Fenomen Pomarańczowej Alternatywy. Rozmowa z dr Wiesławem Cupałą, „Uniwersytet Zielonogórski”, nr 2, s. 33
Karnavał Rio-botniczy 1988, „Z Dnia na Dzień”, nr 4 (460), z dn. 17.02., Wrocław
Żółkiewski S. 1983, Bachtin i podstawowe problemy semiotyki, [w:] Żółkiewski S., Bachtin. Dialog, język, literatura, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, s. 214–265
Bourriaud N. 2012, Estetyka relacyjna, tłum. Ł. Białkowski, Muzeum Sztuki Współczesnejw Krakowie, Kraków
Ogórek M. 2011, Skąd się biorą krasnoludki?, [w:] Pomarańczowa Alternatywa. Happeningiem w komunizm, praca zbiorowa, MCK, Kraków, s. 27–39
Augustyn A. 2001b, Pershingom nie, Podpaskom tak, „Gazeta Pomarańczowa”, „Gazeta Dolnośląska” – dodatek do „Gazety Wyborczej”, nr 126 (3150)
Babcock B. 2009, Poukładaj mnie w nieporządek: fragmenty i refleksje na temat rytualnego błazeństwa, [w:] MacAloon J. J. (red.), Rytuał, dramat, święto, spektakl. Wstęp do teorii widowiska kulturowego, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego Warszawa, s. 163–166
Skiba K. 2014, Komisariat naszym domem, Narodowe Centrum Kultury, Warszawa
Chappaz–Wirthner S. 2011, Z dziejów badań nad karnawałem, [w:] Dudzik W. (red.), Karnawał. Studia historyczno–antropologiczne, Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa, s. 51–67
Rewolucja na Świdnickiej 1987, „Region: Dwutygodnik RKW NSZZ „S” Dolny Śląsk”, Wrocław 10.11.1987, s. 4
Dudzik W. 2005, Karnawały w kulturze, Wydawnictwo Sic!, Warszawa
Rewolucja Krasnali 1988, „Z Dnia na Dzień”, nr 11 (467), z dn. 19.05–01.06, Wrocław, s. 7
Filipiak M. 1999, Od subkultury do kultury alternatywnej. Wprowadzenie do subkultur młodzieżowych, Lublin, s. 72
Dobosz B., Fydrych W. 1989, Hokus-pokus czyli Pomarańczowa Alternatywa, Inicjatywa Wydawnicza Aspekt, Wrocław
Nowina-Sroczyńska E. 2007, Uczty nomadów. Szkic do antropologicznej opowieści o Łodzi Kaliskiej, [w:] Karpińska G.E. (red.), Miejsca biesiadne. Co o nich opowiada antropolog?, „Łódzkie Studia Etnograficzne”, t. 46, Łódź, s. 167–180
ZNOss. 1987, Katalog Dokumentów Życia Społecznego: druki ulotne dotyczące Pomarańczowej Alternatywy, ulotka
Nowina-Sroczyńska E., 2016, Łódź Kaliska Muzeum. Pozdrawiamy urzędników sztuki!, „Journal of Urban Ethnology”, t. 14, s. 177–203
Skubaczewska A. 1998, Czy karnawał trwa nadal? Świat na opak, menippea, błazen w literaturze współczesnej [w:] Świat jeden, ale nie jednolity (red.) Wiśniewska L., Bydgoszcz
Gryglewicz T. 1984, Groteska w sztuce polskiej XX wieku, Wydawnictwo Literackie, Kraków–Wrocław
Rumińska M. 2007, Michała Bachtina teoria karnawalizacji języka, [w:] Mazur J., Rumińska M. (red.), Humor i karnawalizacja we współczesnej komunikacji językowej, Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin, s. 184–201
Journal of Urban Ethnology
Nowina-Sroczyńska E. 2011, Arystokraci wszystkich krajów – łączcie się!”. Szkic do antropologicznej opowieści o Łodzi Kaliskiej, „Polska Sztuka Ludowa. Konteksty”, nr 65, s. 81–91
Huizinga J. 2011, Homo ludens. Zabawa jako źródło kultury, tłum. M. Kurecka, W. Wirpsza, Aletheia, Warszawa
Pawlak A.F. 2016, Tworzenie alternatywnych rzeczywistości. Kultura Zrzuty – perspektywa antropologiczna. Praca magisterska, napisana pod kierunkiem prof./ E. Nowina-Sroczyńskiej, IEiAK, Uniwersytet Łódzki
Jaworska A. 2012, Pomarańczowa Alternatywa w bezdebitowej prasie studenckiej, we wspomnieniach i w drukach ulotnych lat osiemdziesiątych XX wieku, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń
Bolecki W. 1977, Język. Polifonia. Karnawał, „Teksty”, nr 3
Wrocław walczy o wolność 2005, Banaś J., Przerwa D. (red.), Wydawnictwa Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław
Pawlak A.F. 2008, Zaskoczyła mnie Mona Lisa. Z Majorem Waldemarem Fydrychem rozmawia Ada Florentyna Pawlak, „Pamięć i Przyszłość – kwartalnik kulturalny”, nr 2, s.56–67
Kto się boi papieru toaletowego 1987, „Region: Dwutygodnik RKW NSZZ „S” Dolny Śląsk”, z dn. 10.10., Wrocław, s. 2
Fydrych W. 2010, Żywoty Mężów Pomarańczowych, Fundacja Pomarańczowa Alternatywa, Wrocław–Warszawa
Dudzik W. 2002, Karnawały – święta, zabawy, widowiska, „Polska Sztuka Ludowa. Konteksty”, nr 3–4, s. 98–104
Krajewska A. 1989, Karnawał szarej ulicy, „Na Przełaj”, nr 1, s.16
Stoff A. 2011, Dlaczego karnawalizacja? [w:] Stoff A., Teoria karnawalizacji. Konteksty i interpretacje, WUAM, Toruń
Bachtin M. 1975, Twórczość Franciszka Rabelais’go a kultura ludowa średniowiecza i renesansu, tłum. A. Goreń, Wydawnictwo Literackie, Kraków
Grad J. 2004, Problem karnawalizacji kultury współczesnej, [w:] Grad J., Mamzer H. (red.), Ludyczny wymiar kultury, „Człowiek i Społeczeństwo”, t. 22, s. 33–52
Frączak P. 1989, Pomarańczowa rewolucja, „Tygodnik Solidarność”, nr 12 (49), z dn. 18.08., s. 11
Heers J. 1995, Święta głupców i karnawały, przeł. G. Majcher, Oficyna Wyd. Volumen, Warszawa
Opis:: ill. ; 24 cm
il., 24 cm
The paper focuses on the underground movement known as the “Orange Alternative” (Polish: “Pomarańczowa Alternatywa”) whose happenings parodied the “permafrost” realities of the People’s Republic of Poland. The activity of this urban “artistic guerrilla” are discussed in the context of Mikhail Bakhtin’s carnival theory. The author claims that this movement was an urban carnival, complete with all its accessories and set in the conditions of the socialist metaphorical state as “winter in the city”, and that it openly articulated the need for change and renewal
Autorka opowiada o ruchu happeningowym „Pomarańczowa Alternatywa” parodiującym polską „zmarzlinę”– peerelowską rzeczywistość. Działalność tej miejskiej „artystycznej partyzantki” ukazana zostanie w kontekście teorii karnawalizacji Michaiła Bachtina. Według badaczki ruch ten był w istocie miejskim karnawałem, z wszystkimi jego akcesoriami i jawnie artykułowaną potrzebą zmian i odnowień, wyprawionym w warunkach socjalistycznego państwa metaforyzowanego jako „zima w mieście”
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: About the book Bridge over Time. Contemporary Picture of the Past
Autorzy:: Sverakova, J. Slavka
Tematy:: Łukasz Guzek
Middle Europe
East Europe
post-Yalta Europe
Avant-garde
post-Avant-garde
conceptual art
post-conceptual art
Action art; Pokaż więcej
Wydawca:: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/56813044.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Grupy Artystyczne. Przemiany w Strategiach Grup Artystycznych w Polsce na Wybranych Przykładach
Art Groups. Changes in Strategies of Art Groups in Poland Illustrated by Selected Examples
Autorzy:: Leśniak, Anka
Tematy:: polskie grupy artystyczne
grupowość w sztuce
sztuka akcji, akcjonizm
grupy awangardowe
grupy postmodernistyczne
Polish art groups
collectivity in art
action art
avant-garde groups
postmodern groups; Pokaż więcej
Wydawca:: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/424386.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Podsumowując działania grup artystycznych na przestrzeni kilkudziesięciu lat można zauważyć zasadnicze zmiany w ich działaniu i celach, jakie chciały osiągać. Podstawowe różnice zarysowują się na linii awangarda – postmodernizm. Dla grup awangardowych zasadniczym celem zrzeszania się była chęć zmieniania świata poprzez sztukę i jej nowa wizja. Postulatu dalekosiężnych przemian w sztuce nie ma natomiast w grupach postmodernistycznych – ich cechą wspólną jest akcjonizm. Nawet jeśli grupa zajmowała się innymi formami sztuki, np. malarstwem, to poczucie bycia razem, a tym samym poczucie współodpowiedzialności, prowokowało członków grupy do działań akcjonistycznych. W awangardzie natomiast silnie podkreślano pierwiastek ideowy: artyści pisali manifesty, wydawali pisma, duże znaczenie dla nich miała teoria. Tak jak to ma miejsce jeszcze w przypadku Warsztatu Formy Filmowej, który za cel postawił sobie wypracowanie nowego modelu kina i analizę medium filmowego. Nawet nazwy tych grup związane były zazwyczaj z ich założeniami programowymi: a.r. (artyści rewolucyjni), Formiści, Warsztat Formy Filmowej. Od lat osiemdziesiątych na pierwszy plan wysuwają się elementy neodadaistyczne, szczególnie widoczne w strategii grupy Łódź Kaliska. Negacja działań starszego pokolenia nie polegała tu jednak na otwartych polemikach, lecz na odcięciu się od nich, na funkcjonowaniu grupy obok idei proponowanych przez artystów związanych z konceptualizmem. Łódź Kaliska prowadzi również działalność teoretyczną, lecz jej manifesty pozbawione są ciężaru tekstów awangardy. Pisane jakby „od niechcenia,” są jednocześnie wyrazem tożsamości grupy, jej sposobu na sztukę. W formacjach mieszczących się w tendencjach postmodernistycznych zaobserwować można także wzrost znaczenia więzi towarzyskich w procesie powstawania grupy. Artyści i artystki nie chcą już zmieniać świata poprzez sztukę, nie muszą więc tworzyć kolektywów, w których nad prywatne sympatie przedkłada się dobro wspólnych idei. Grupy tworzą zwykle artyści i artystki w podobnym wieku, raczej na początku swojej kariery. Motorem kreatywności jest zbliżona sytuacja życiowa i chęć przebywania razem. W wyniku wspólnych spotkań i doświadczeń klaruje się potrzeba zdefi niowania w sposób bardziej formalny własnej działalności oraz nadania ugrupowaniu nazwy. Stąd nazwy tych grup jak Łódź Kaliska, Gruppa czy PUL, nic nie mówią o artystycznej orientacji członków, choć czasami zawierają ironiczno-krytyczny potencjał, jak Grupa Ładnie, Sędzia Główny, Grzenda, Dziewczęta Przeszanowne. Brak wyraźnych założeń programowych, a zarazem kontestacja i ironia wobec otaczającej rzeczywistości, wyzwala potrzebę zrobienia czegoś razem, a ta potrzeba przejawia się w akcjach artystycznych. Akcja zaś staje się czynnikiem spajającym grupę, okazją do zrobienia czegoś razem, zamanifestowania tożsamości grupowej, zwłaszcza w przypadku kolektywów, w skład których nie wchodzą performerzy. W momencie rozpadu tego typu grupy poszczególni artyści porzucają zwykle akcjonizm, jak miało to miejsce w przypadku WFF, Gruppy czy Grupy Ładnie. Istotne znaczenie ma również przesunięcie w obszarach zainteresowań grup artystycznych. Awangarda, zwłaszcza przedwojenna, proponując holistyczne zmiany społeczne poprzez sztukę, skupiała się na zagadnieniach formalnych, na wypracowaniu nowego języka sztuki opartego na formie. Postulat kształtowania nowego człowieka przez nową sztukę, wyjścia sztuki na ulicę, do społeczeństwa, pozostał jednak na papierze. Paradoksalnie, dopiero współczesne grupy artystyczne, nie wierząc już w idee awangardy, zrealizowały postulat wcielania sztuki w życie. Zrobiły to na swój sposób, stosując strategię partycypacji – poprzez spontaniczne akcje, w które często wciągani byli przypadkowi odbiorcy. Mimo faktu, że w ostatnich dekadach podstawowe znaczenie w powstawaniu grup artystycznych ma czynnik towarzyski, wzajemne sympatie i podobna wrażliwość ich przedstawicieli, a nie formułowane programowo postulaty artystyczne, nadal możemy mówić o zjawisku grupy artystycznej. Czynnikiem, który wyzwala jej kreatywność i konstytuuje tożsamość grupową artystów jest wspomniany akcjonizm. Wspólne akcje jako manifestacja bycia razem, przyczyniają się do identyfikowania się artystów jako grupy i postrzegania jej jako odrębnego zjawiska na scenie sztuki.
In the activities of artistic groups in Poland, over the decades after World War II, major changes can be noticed. The basic differences are in the areas of avant-garde - postmodernism. For avant-garde groups, the main goal of association was to change the world through art and a new vision of art. However, there is no postulate of far-reaching transformations in art in postmodernist groups - their common feature is action and performativity. Even if the group was involved in, for example, painting, the feeling of being together provoked group members to live action. In the avant-garde, the ideological element was strongly emphasized, the artists wrote manifestos, published magazines, and theory was of great importance to them, as is the case with the Film Form Workshop, which aimed to develop a new model for cinema and analyse the medium of film. From the eighties, elements of the neodada, which are particularly visible in the strategy of the Łódź Kaliska group, come to the foreground. Łódź Kaliska also engaged in theoretical activity, but its manifestoes are devoid of the seriousness of the avant-garde texts. In formations in postmodernist tendencies, one can observe an increase in the importance of social ties in group formation. Artists and artists no longer want to change the world through art, so they do not have to create collectives in which the common good is preferred to private sympathies. Groups are usually created by women and men of similar age, usually at the beginning of their careers. The driving force of creativity is a similar life situation and willingness to be together. As a result of joint meetings and experiences, the need to define a more formal activity and name the grouping is clarified. Hence, the names of these groups say nothing about the artistic orientation of members. The lack of clear programmatic assumptions, and at the same time the contestation and ironic approach to the existing reality, releases the need to do something together, which manifests itself in artistic actions. The action becomes a factor connecting the group, an opportunity to do something together, to manifest group identity, especially in the case of collectives, which do not include performers. At the time of the break-up of this type of group, individual artists give up their activity in performance art. The shift in the areas of interest of artistic groups is also important. The avant-garde, especially the pre-war one, proposing holistic social changes through art, focused on formal issues, on developing a new language of art. The postulate of shaping a new man by a new art, social art, however, remained a postulate only on paper. Paradoxically, it was only postmodern artistic groups, who no longer believed in the idea of the avant-garde, that realized the postulate of incorporating art into life. They did this using a participatory strategy - through spontaneous actions, in which often random recipients were involved. Although in recent decades, the basic meaning in the creation of artistic groups has been a social factor, mutual sympathies and similar sensitivity, and not programs and artistic postulates, we can still talk about the phenomenon of the artistic group. The factor that triggers its creativity and constitutes a group identity is action. Joint actions as a manifestation of being together, contribute to identifying artists as a group and perceiving it as a separate phenomenon on the artistic scene.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Practising aesthetics
Autorzy:: Bieszczad, Lilianna
Wydawca:: Wydawnictwo LIBRON - Filip Lohner
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Galeria jako zagadnienie artystyczne w sztuce konceptualnej
Gallery As An Artistic Concept In Conceptual Art
Autorzy:: Guzek, Łukasz
Tematy:: CONCEPTUALISM
CONCEPTUAL ART
CONCEPTUAL GALLERY
GALLERY MOVEMENT
GALLERY NETWORK
COUNTERCULTURE
ANTI-INSTITUTION
ARTIST RUN INITIATIVES
ARI
LIVING GALLERY
ANDRZEJ KOSTOLOWSKI
JAROSLAW KOZLOWSKI
NET ART
PERFORMANCE ART
LIVE ART
ACTION ART; Pokaż więcej
Wydawca:: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/424714.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The text announces a research program on the galleries that emerged in relation to conceptual art and introduces the scope and method of research. The general aim of the research is to set apart the issue of a conceptual gallery as an independent artistic phenomenon. A conceptual gallery is examined as a general artistic formula. The methodological scheme presented in the text aims at establishing a basic chronology and creating a typology of the trend. Historically, conceptual galleries emerged and were shaped in the frame of a broadly understood conceptual tendency (a leading tendency in the seventies) because at that time, there occurred a specific formal-artistic relationship between art and gallery. Until now, the conceptual gallery trend has been examined mainly in the context of the social, political and cultural conditions in which they were functioning. The research on conceptual galleries as an artistic project and a form of conceptual art causes the vector of the research to reverse. The artistic character of particular galleries could be graded into those which housed more or less radical projects. One may imagine a scale between limit points: a gallery as a work of art and a gallery as an art container and place all galleries from the seventies on it. The beginning of the conceptual gallery movement in Poland is marked by a project by Andrzej Kostolowski and Jaroslaw Kozlowski entitled NET (1971), based on a mail-art formula. It assumed not only collecting and exhibiting the works sent (which was each institution’s aim), but also creating their own specific points in the network of institutions. Thirty five galleries participated in an exhibition which summarised an activity of the BWA Gallery in Sopot in the summer of 1981. The galleries of this type functioned in the next decade, even during martial law. In the mid-nineties the gallery movement started to integrate again, however after 2000 the commercialisation of the art market caused their disappearance.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Etnografia twórcza. O budowaniu warsztatu metodologicznego łączącego badania etnograficzne z praktykami ze sztuki współczesnej
Creative ethnography. The establishment of methodological expertise which combines ethnographical research with the practices of contemporary art
Autorzy:: Rossal, Ewa
Tematy:: the ethnographical turn in contemporary art
socially engaged art; (participatory) action research; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/666965.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The relations between cultural anthropology and art constitute their shared history. This article is an effort to establish methodological expertise, linking ethnological research with the practices and tools of contemporary art. Taking as a point of departure shared research conducted during social engaged art activities I will try to present that situation, created by such actions which reveal particularly “thick” ethnographical realities which allows the discovery of heretofore unrecognized dimensions of culture.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Międzynarodowe Spotkania Performance and Body w Galerii Labirynt w 1978 roku. Próba Rekonstrukcji i Typologii Prezentowanych Akcji
International Meeting Performance and Body at the Labirynt Gallery in 1978. An Attempt at a Reconstruction and Typology of the Presented Actions
Autorzy:: Sablik, Michalina
Tematy:: performance art
performance and body
galeria labirynt w lublinie
galerie autorskie
festiwale sztuki performance
historia sztuki akcji
labirynt gallery in lublin
artists’ run galleries
performance art festivals
history of action art; Pokaż więcej
Wydawca:: Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1015484.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Międzynarodowe Spotkania Artystów „Performance and Body” w Galerii Labirynt w Lublinie w 1978 roku były wydarzeniem kluczowym dla dyskursu sztuki performance oraz kształtowania się formuły festiwalu sztuki akcji w Polsce. Mimo swojego znaczenia nie zostały jeszcze opracowane naukowo. Artykuł powstał na bazie pracy magisterskiej, która stanowi próbę rekonstrukcji wydarzeń, akcji, opisana artystów przybyłych na festiwal, a także mapowania kontaktów międzynarodowych, które doprowadziły do zaproszenia najważniejszych performerów z Europy Wschodniej i Zachodniej do Lublina. Akcje zostały wpisane w szeroki kontekst tendencji i tematyk w sztuce performance lat siedemdziesiątych: body artu i sztuki transgresywnej, performance zaangażowany oraz nowe media w sztuce akcji.
The International Meeting of Artists Performance and Body at the Labirynt Gallery in Lublin in 1978 was an important event for the discourse on performance art and the creation of the formula of action art festivals in Poland. Despite its importance, it has not yet been scientifically analysed. This article is based on a MA thesis which is the first attempt to reconstruct these events and actions, describing the artists who came to the festival, as well as mapping the international contacts that led to the invitation of the most important performers from Eastern and Western Europe. The actions were put into the broad context of trends and themes in the performance art of the seventies - divided into three main parts about body art and transgressive art, politically and socially engaged performance art and the use of media in action art.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Confronting abstract expressionism - the origins of pop art
Kontestując abstrakcyjny ekspresjonizm - źródła pop artu
Autorzy:: Książek, Jadwiga
Opis:: Celem pracy jest zrozumienie i zbadanie relacji między pop artem a ekspresjonizmem abstrakcyjnym oraz udowodnienie tezy, że pop art był odpowiedzią na ekspresjonizm abstrakcyjny w Stanach Zjednoczonych. Ekspresjonizm, który narodził się po II wojnie światowej, stanowił pierwszy typowo amerykański styl w sztuce. Artyści tego nurtu wyrażali swoje własne emocje i doświadczenia. Pop art natomiast rozwijał się w latach 50. i 60. XX wieku, odpowiadając przede wszystkim na kulturę masową i konsumpcyjną. Praca skupia się na analizie wypowiedzi artystów, a także wybranych dzieł sztuki obu nurtów. Metody analizy kompozycyjnej i ikonologicznej pomagają zrozumieć przekaz artystyczny. Rozprawa składa się z trzech rozdziałów, w których omówione zostają zarówno korzenie i kontekst historyczny ekspresjonizmu abstrakcyjnego i pop artu, jak i życiorysy oraz najważniejsze dzieła wybranych twórców. Ostatni rozdział stanowi analizę sposobu, w jaki pop art kontestował ekspresjonizm abstrakcyjny. W pracy przedstawione również zostały cechy wspólne tych nurtów. Ilustrowana dziesięcioma reprodukcjami praca jest syntetycznym źródłem informacji na temat relacji między ekspresjonizmem abstrakcyjnym i pop artem, jako dwoma wpływowymi zjawiskami w sztuce amerykańskiej.
The aim of this paper is to understand and explore the relationship between Pop Art and Abstract Expressionism, and to prove the thesis that Pop Art was a response to Abstract Expressionism in the United States. Expressionism, which was born after World War II, was the first typically American style in art. The artists of this trend expressed their own emotions and experiences. Pop art, on the other hand, developed in the 1950s and 1960s, responding primarily to mass and consumer culture.The work focuses on the analysis of artists' statements, as well as selected artworks of both trends. Methods of compositional and iconological analysis help to understand the artistic message. The dissertation consists of three chapters, which discuss both the roots and historical context of Abstract Expressionism and Pop Art, as well as the biographies and major works of selected artists. The final chapter is an analysis of how Pop art contested Abstract Expressionism. The work also presents the common features of these trends. Illustrated with ten reproductions, the work is a synthetic source of information on the relationship between Abstract Expressionism and Pop Art as two influential phenomena in American art.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Teatr Stosowany jako narzędzie zmiany społecznej. Case Study: Teatr Forum "Jana Sanskriti" w Zachodnim Bengalu w Indiach.
Applied Theatre as a Tool for Social Change. Case Study: 'Jana Sanskriti' Forum Theatre in West Bengal, India.
Autorzy:: Król, Agnieszka
Opis:: W tej pracy analizuję Teatr Stosowany w perspektywie socjologicznej jako narzędzie służące zmianie społecznej, jednocześnie stawiając pytanie o to w jaki sposób działania z pola sztuki mogą wpływać na zmianę społeczną. Charakteryzuję zjawisko Teatru Stosowanego i Teatru dla Rozwoju, koncentrując się przede wszystkim na stworzonym przez Augusto Boala Teatrze Forum. Opisuję funkcjonowanie Teatru Forum jako techniki bazującej na autobiograficznych historiach osób dyskryminowanych, która poprzez działania performatywne ma posłużyć zmianie na lepsze ich sytuacji. Rozpatruję Teatr Forum zarówno w aspekcie pracy warsztatowej grup tworzących scenariusze sytuacji, w których zachodzi zjawisko wykluczenia czy dyskryminacji, jak i w aspekcie prezentacji spektaklu, w czasie, którego widownia zaproszona jest do wejścia na scenę i odegrania możliwych, alternatywnych rozwiązań danego problemu społecznego. W fazie tworzenia spektaklu kluczowa jest praca na poziomie cielesnym poprzez skodyfikowane przez Augusto Boala ćwiczenia oparte na założeniu o polityczności ciała i gestów. W trakcie pokazu spektaklu, prywatne historie zostają przeniesione do przestrzeni publicznej. Wykreowana zostaje przestrzeń debaty, obywająca się na poziomie performatywnym, gdzie następuje przełamanie monologu na rzecz eksploracji nowych sposobów rozwiązania konfliktu. Praca metodą Teatru Forum może być procesem empowermentowym i emancypacyjnym na wielu poziomach - od cielesnego i emocjonalnego, poprzez tworzenie grup wsparcia, aż do poziomu legislatywnego, a także stwarzania alternatywnych modeli zachowań. Perspektywą teoretyczną jaką wybrałam do wyjaśnienia funkcjonowania Teatru Forum jest performatyka, traktująca odgrywanie, czy performowanie jako cechę ontologiczną świata społecznego. Teatr Stosowany w moim przekonaniu wykorzystuje konsekwencje takiego postrzegania świata w sposób użyteczny dla zmiany społecznej. W mojej pracy omawiam zwrot performatywny oraz rozwój performatyki jako obszaru zainteresowań nauk społecznych i humanistycznych obierając za istotne dla tej pracy trzy kategorie. Z tradycją językoznawczą (wraz z performatywem J. Austina) wiążę kategorię sprawczości, z zainteresowaniem antropologicznym kwestię transformacji, zmiany (za inspiracjami A. van Gennepa),a z tradycją socjologiczną pojęcia roli społecznej, scenariuszy społecznych oraz habitusu. Następnie wprowadzam pojęcie demokracji performatywnej, która według J.C. Alexandra miałaby być systemem pozwalającym na zaistnienie kontrperformansów. Takie podejście wiążę z kategoriami zaangażowanego, ucieleśnionego obywatelstwa opisanego przez Ch. Mouffe, gdzie nie jest ono rozpatrywane jedynie na poziomie legislatywnym, ale również w warstwie emocjonalnej i performatywnej. Porównuję również Teatr Forum do Action Research jako metody diagnozy problemów społecznych, która ma na celu ich rozwiązanie. Opisuję wspólne założenia teoretyczne tych dwóch wywodzących się z refleksji nad kryzysem demokracji koncepcji. Omawiam zmianę jaka zachodzi w definiowaniu roli osoby badanej i badającej oraz ich relacji w tak rozumianych badaniach interwencyjnych. Szczególnie ważnym elementem jest tutaj charakterystyka mechanizmów (re)produkcji wiedzy, gdzie dowartościowana ma zostać wiedza oddolna. Teatr Forum umieszczam również w kontekście etnografii performatywnej, która traktuje performans jako metodę poznania oraz jako reprezentację wiedzy. W ostatniej części pracy prezentuję wyniki moich badań terenowych, które przeprowadziłam w Ośrodku Teatru Uciśnionych "Jana Sanskriti", który od 25 lat pracuje metodami Teatru Forum w Zachodnim Bengalu w Indiach. Opisuję działalność ośrodka, w kontekście przedstawionych przeze mnie teorii, ze szczególnym uwzględnieniem działań na rzecz poprawy sytuacji społecznej kobiet. W tym rozdziale omawiam również kwestie metodologiczne oraz uwarunkowania i ograniczenia mojego badania, a także przedstawiam dalsze pytania badawcze.
Applied Theatre is analyzed in this thesis in a sociological perspective, as a tool for social change. Subsequently the question is raised: how can art influence social change processes. Applied Theatre and Theatre for Development are discussed, but emphasis is put mainly on Forum Theatre, which is a technique designed by Augusto Boal as a part of The Theatre of the Oppressed. I analyze Forum Theatre functioning as a tool which is based on the autobiographical stories of those who are discriminated against and aims to change their disadvantageous situation through performative action.Forum Theatre both in the aspect of workshops (in which the groups create scenarios of situations, where the exclusion or discrimination takes place), and in the aspect of interactive performances (when the audience is encouraged to enter the stage and enact possible, alternative actions that could solve the presented problem) are beyond the scope of this thesis. During the process of creating a performance the crucial aspect is to work on the body level using Boal’s exercises based on politicizing the body. In the second part of the process, which is an open performance, the private stories are transferred into public space and the performative debate is created. Forum Theatre work gives opportunity for empowerment and emancipation on many levels, starting from body and emotional aspects, through building support networks, until the legislative level, and creating alternative models of action. The theoretical background that I choose to explain Forum Theatre is Performance Studies approach, which considers performing as an ontological characteristic of the social world. Applied Theatre in my understanding uses the consequences of performative perception of the world in a pragmatic way for creating social change. I discuss performative turn as a field of interest of the social sciences and the humanities, challenging particularly three basic entities for these work categories: agency – which refers through linguistics to the theories of J.Austin; transformation and change – associated with A. van Gennep’s conceptions within the field of anthropology, and social role, social script and habitus corresponding to sociology.Subsequently I challenge the conventional approach to citizenship which is regarded only on a legislative level. I combine J.C. Alexander’s view on the performative democracy (a system that allows counterperformances) with Ch. Mouffe’s understanding of an engaged, embodied citizenship which is intertwined with emotions and performativity. Furthermore I analyze Forum Theatre as Action Research providing a description of their common theoretical backgrounds and defining them both as a diagnosis of social problems which aims at resolving them. Importantly, both of them are answers to the crisis of democracy. I shed some light on the change in definitions including the researcher’s status. Moreover I elucidate the ontological and epistemological assumptions of Action Research, focusing also on the (re)production of knowledge, where the grassroots knowledge is valued. I discuss as well Forum Theatre as performative ethnography, where performance is a method of perception as well as representation of knowledge.The last part of my work presents my field research in ‘Jana Sanskriti’ Center for the Theatre of the Oppressed, which has been working in Forum Theatre in West Bengal, India for more than 25 years. I discuss work at the Center in the context of presented theories, focusing on action for women. In this chapter I also describe methodological issues, conditions and limits of my study and I pose further research questions.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "ACTION ART" wg kryterium: Temat