- Tytuł:
-
BEZPIECZEŃSTWO MILITARNE STANÓW ZJEDNOCZONYCH WOBEC KONFLIKTU W AFGANISTANIE W LATACH 2001 - 2012
U.S. military security and the war in Afghanistan in the years 2001 - 2012 - Autorzy:
- Ściański, Bartosz
- Opis:
-
The subject of my thesis is military security policy of the United States of America in the years 2001-2012. There is an overview of American military action in Afghanistan, an analysis of interesting issues relating to safety. There are many terms associated with a strategy which played a significant role in the formation of procedures of conduct at the time of occurrence of threats.Safety strategies developed consistently since the end of the Cold War through the 90s of the twentieth century. A major catalyst of change in the armed forces and in the global thinking were the events of September 11, 2001. The events of September 11 materialized a new type of threats. As part of the retaliation against al-Qaida and Taliban USA began military intervention in Afghanistan. It was a new type of war that became asymmetrical conflict where the action were not conducted against another country but against non-state organizations. In the initial stage of hostilities Bush administration focused on military power. Thanks to this was carried out the largest number of significant strategic goals for America. U.S. quickly took over control of the country overrun by enemy but when Barack Obama became president in 2009 the situation in Afghanistan deteriorated. Taliban regained the initiative that’s why the direction of American expansion had to change: from military initiative (George Bush policy) to economic and military interaction. After many years of fight against terrorism United States of America had to strengthen cooperation with other countries. The strategy of Barack Obama assumed that a higher level of life lowers the risk of conflict. The main target of U.S. policy was to cooperate with Afghan security forces and to ensure integrity of border areas. New strategies changed „Cold War” deterrence policy to early prevention policy. Despite the fact that American power is still number one America needs partners to the political and financial cooperation.
Przedmiotem niniejszej pracy magisterskiej jest przedstawienie polityki bezpieczeństwa militarnego Stanów Zjednoczonych w latach 2001 - 2012. Tym samym, wnikliwie omówiono działania wojsk amerykańskich, jakie przeprowadzono na terenie Afganistanu. Ponadto dokonano analizy niezwykle interesujących zagadnień dotyczących zarówno bezpieczeństwa, jak i terminów związanych ogólnie ze strategią, które w odniesieniu do Stanów Zjednoczonych, odegrały znaczącą rolę w formowaniu procedur postępowania w chwili wystąpienia zagrożeń.Strategie bezpieczeństwa USA kształtowały się niezmienne, od końca zimnej wojny, poprzez lata 90. XX wieku. Głównym katalizatorem przemian w siłach zbrojnych, ale i w całym systemie globalnego myślenia stały się wydarzenia z 11 września 2001 roku, które urzeczywistniły nowy rodzaj zagrożeń, nie tylko dla amerykańskiego bezpieczeństwa narodowego. W ramach działań odwetowych przeciwko Al-Kaidzie i talibom siły zbrojne USA rozpoczęły interwencję w Afganistanie. Była to wojna nowego typu i pierwsza wojna XXI w., która stała się konfliktem asymetrycznym, gdzie działania prowadzono nie przeciwko innemu państwu, lecz przeciwko organizacjom niepaństwowym. W początkowym etapie działań wojennych administracja George’a W. Busha skupiła się na sile militarnej sensu stricte. Dzięki temu zrealizowano najwięcej istotnych dla USA celów strategicznych, zaś siła i rozmach walk był tak ogromny, iż bardzo szybko przejęto kontrolę nad państwem opanowanym przez wroga. Kiedy jednak Barack Obama został prezydentem w 2009 roku, sytuacja w Afganistanie znacznie się pogarszała. Talibowie odzyskiwali inicjatywę. Stąd kierunek ekspansji USA zmienił się. Z czysto militarnego za czasów George’a W. Busha (tzw. kowbojskiej dyplomacji), na trio oddziaływań gospodarczo – ekonomiczno – militarnych. Po wielu latach samodzielnej, niemalże mesjanistycznej walki z terroryzmem Stany Zjednoczone musiały wreszcie zwrócić się ku sferze szerszych powiązań sojuszniczych i kooperacyjnych. Barack Obama w swojej strategii bezpieczeństwa starał się wychodzić na przeciw stwierdzeniu, iż większa integracja gospodarcza oraz ekonomiczna zmniejsza ryzyko wybuchu jakichkolwiek konfliktów. W praktyce amerykański cel wykraczał poza rozbijanie Al- Kaidy, bardziej skupiano się na współpracy z afgańskimi siłami bezpieczeństwa oraz ściganie bojowników wzdłuż granicy. Stąd tak charakterystyczną właściwością nowych strategii było zerwanie z dotychczasową, wywodzącą się jeszcze z czasów „zimnej wojny", strategią odstraszania oraz swoistego przesunięcia na dalszy plan strategii reagowania na zaistniałe zagrożenia – na rzecz ustanowienia strategii prewencyjnej, zwłaszcza przyjęcia koncepcji uderzeń uprzedzających. I mimo, iż USA nadal pozostają mocarstwem numer jeden, jednak do działania potrzebują partnerów, podziału obciążeń, środków, a także (o ile nie przede wszystkim) odpowiedzialności. - Dostawca treści:
- Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne