Temat: C/N - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Wpływ użytkowania zlewni na właściwości fizykochemiczne osadów dennych jezior
Influence of the use of a drainage basin on physical and chemical properties of bottom sediments of lakes
Autorzy:: Mielnik, L.
Tematy:: osady denne
zlewnia
stosunek C:N
bottom sediments
drainage basin
C:N ratio; Pokaż więcej
Wydawca:: Polskie Towarzystwo Inżynierii Rolniczej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/291215.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: W pracy przedstawiono wyniki badań osadów dennych z trzech jezior różniących się zagospodarowaniem zlewni, w aspekcie oceny wybranych parametrów fizykochemicznych tych osadów. Stwierdzono m. in., że rodzaj materiału roślinnego, porastającego zlewnię jeziora, w istotny sposób determinuje właściwości osadów. Wartości stosunku C:N, obliczone dla badanych osadów, mieszczą się w zakresie 12-19, co wskazuje na względnie jednakowy udział szczątków roślin naczyniowych i nienaczyniowych w osadach. Jakość osadów zmienia się także wraz z rozmieszczeniem ich w misie jeziornej.
The results of analysis of bottom sediments from tree lakes differing as for as the use of the drainage basin was concerned were presented. The land of the plant cover of the catchments of a lake significantly influences the sediments properties. The C:N ratio of the analyzed sediments is 12-19 which indicates a rather equal participation of higher plant and lower plant residues in the sediments. The quality of the sediment varies also with its distribution in the lake pan.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Ko-fermentacja pomiotu kurzego
Co-fermentation of Chicken Manure
Autorzy:: Sadecka, Z.
Suchowska-Kisielewicz, M.
Tematy:: pomiot kurzy
ko-fermentacja
C/N
biogaz
chicken manure
co-fermentation
C/N ratio
biogas; Pokaż więcej
Wydawca:: Politechnika Koszalińska. Wydawnictwo Uczelniane
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1817959.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Obok powszechnie stosowanej fermentacji metanowej osadów ściekowych, coraz większego znaczenia nabierają metody biologicznego, beztlenowego przetworzenia wielu rodzajów odpadów organicznych, zarówno stałych jak i ciekłych. O efektywności procesu oraz o ilości produkowanego biogazu decyduje charakter substratu i jego podatność na rozkład beztlenowy. Podatność substratów organicznych na biodegradację ocenia się na podstawie ilorazu C/N, który powinien dla procesu fermentacji metanowej mieścić się w zakresie od 20 do 30:1. Optymalizację składu substratów, a w szczególności: zawartości suchej masy, suchej masy organicznej, ilorazu C/N czy też stężenia inhibitorów można uzyskać stosując ko-fermentację, czyli wspólną fermentację dwóch lub więcej składników połączonych w jednorodną mieszaninę. Najczęściej spotyka się rozwiązanie, gdy jeden z substratów jest w przeważającej ilości (>50%). W miarę prowadzonych doświadczeń w skali półtechnicznej czy też technicznej zwiększa się spectrum wykorzystywanych ko-substratów. Proces ko-fermentacji wymaga wprowadzenia bilansowania składu substratów i ich wstępnego przygotowania. Jednym z substratów do biogazowni rolniczych może być pomiot kurzy. Wykorzystanie pomiotu stwarza jednak problemy eksploatacyjne. Związane jest to przede wszystkim z wysokimi stężeniami azotu amonowego oraz niekorzystnym ilorazem węgla organicznego do azotu w granicach od 2 do 14:1. Prawidłowo przebiegająca fermentacja metanowa pomiotu kurzego wymaga, więc zbilansowania ilorazu C/N przez wprowadzanie odpowiedniej ilości dodatkowych ko-substratów, bogatych w węgiel organiczny. Ko-substratami tymi mogą być: odpady szklarniowe (łęty pomidorów, ogórków), odpady rolnicze (obierki, wysłodki, melasa), biomasa w tym rośliny energetyczne (kiszonki kukurydzy, traw), frakcja organiczna odpadów komunalnych i osady ściekowe. Konkurencyjnym ko-substratem w przypadku małych biogazowni rolniczych może być podłoże popieczarkowe. W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczące przebiegu procesu fermentacji pomiotu kurzego wraz z różnymi ko-substratami. Głównym celem badań było ustalenie optymalnych udziałów ko-substratów do procesu fermentacji w celu uzyskania wysokiej produkcji metanu (BMP). Głównym substratem był pomiot kurzy, a jako ko-substraty wykorzystywano: podłoże pieczarek, kiszonkę kukurydzy, słomę, trawę oraz łęty pomidorów. Udział ko-substratów we wsadzie do fermentacji pomiotu kurzego ustalano w oparciu o iloraz C/N. Substraty rozdrabniano do wymiarów < 20mm. Skład fizyczno-chemiczny oceniano na podstawie następujących parametrów: zawartość suchej masy, suchej masy organicznej, ChZT, pH, stężenia azotu Kjeldahla, azotu amonowego i fosforu. Podatność tych substratów na biodegradację beztlenową oceniano na podstawie ilorazu C/N oraz w teście BMP. Badania procesu beztlenowego rozkładu z produkcją biogazu prowadzono w reaktorach nie przepływowych o obj. 2,5 d3 w czasie 21-30 dób. Potencjał biogazowy określono dla różnego procentowego udziału pomiotu kurzego i ko-substratów. W badaniach testowano mieszaniny: pomiot kurzy + kiszonka kukurydzy, pomiot kurzy + łęty pomidorów, pomiot kurzy + słoma, pomiot kurzy + podłoże pieczarek. Wyznaczone wartości C/N dla substratów wynosiły od 12 do 169. Do zakresu optymalnego dla procesu fermentacji zbliżony był tylko iloraz C/N = 31 wyznaczony dla łęt pomidorów. Pomiot kurzy charakteryzował się wartością tego ilorazu na poziomie 12. Wyniki uzyskane dla pomiotu, trawy, kiszonki kukurydzy dobrze korespondują z wartościami C/N podawanymi w literaturze. Dla słomy stosowanej w badaniach uzyskano iloraz C/N=169 i odbiegał on od zakresu 80-100:1 podawanego w literaturze. Aby skorygować wartość ilorazu C/N do substratu podstawowego (pomiot kurzy) dodawano w różnych proporcjach inne substraty. W mieszaninach pomiot kurzy stanowił od 20 do 90%. Dla mieszaniny pomiotu kurzego z kiszonką kukurydzy uzyskano ilorazy C/N w zakresie 13-38. Iloraz C/N od 20 do 30 uzyskano dla mieszanin: 40% pomiot kurzy+ 60% kiszonka kukurydzy oraz 60% pomiot kurzy+40% kiszonka kukurydzy. Dobrym ko-substratem do pomiotu kurzego okazały się łęty pomidorów. Dla udziału łęt od 60 do 90% wartości C/N mieszaniny oscylowały w zakresie od 20 do 27. Najwyższą produkcję metanu na poziomie 320 d3/kg s.m. uzyskano dla kiszonki kukurydzy oraz dla trawy rzędu 237 d3/kg s.m. Wyniki badań wykazały, że kiszonka kukurydzy i łęty pomidorów są dobrymi ko-substratami do procesu fermentacji pomiotu kurzego. Mieszanina składająca się z 60% pomiotu i 40% kiszonki kukurydzy charakteryzowała się największą produkcją metanu. Produkcję metanu rzędu >200 d3/kg s.m. uzyskano również dla mieszanin: 60% pomiotu i 40% łęt pomidorów oraz 20% pomiot kurzy i 80% trawa. W przypadku dwóch ostatnich mieszanin wartości ilorazu C/N były < 20 i wynosiły kolejno 16 i 15. Dodatek 30 i 40% kiszonki kukurydzy powodował wzrost produkcji biogazu w stosunku do ilości produkowanej z pomiotu kurzego kolejno o: 25 i 35%. Porównując produkcję metanu z tych mieszanin odnotowano spadek tej produkcji w porównaniu do produkcji uzyskiwanej z samej kiszonki. Z mieszaniny pomiotu z łętami pomidorów z zawartością 40 i 60% pomiotu uzyskano większą produkcję metanu w porównaniu do produkcji uzyskanej dla samego pomiotu i samych łęt. Dodatek od 40 do 80% łęt do pomiotu powodował wzrost wartości ilorazu C/N mieszaniny, co nie wpłynęło na zwiększenie produkcji metanu. Największą produkcję metanu uzyskano w procesie ko-fermentacji mieszaniny: 60% pomiotu i 40% łęt pomidorów przy C/N = 16. Wyniki badań wykazują, że zalecany w literaturze iloraz C/N w zakresie 20-30:1 nie jest jednoznacznym parametrem oceniających podatność substratów i ich mieszanin na rozkład beztlenowy oceniany na podstawie ilości produkowanego metanu (biogazu).
In addition to the commonly used methane fermentation of sewage sludge also organic wastes both solid and liquid they are increasingly being processed in anaerobic process. The effectiveness of the process and the amount of biogas produced depends on the type of substrate and its susceptibility to anaerobic digestion. The susceptibility of organic substrates to biodegradation is assessed on the basis of the ratio C/N, which for methane fermentation process should be in the range of from 20 to 30: 1. The optimization of the composition of substrates, in particular a dry matter content of organic dry matter, the ratio C/N or the concentration of inhibitor may be obtained using co-fermentation means fermentation of two or more ingredients combined in a homogeneous mixture. The most common is a solution where one of the substrates is proportion > 50%. As research on a pilot scale and technical scale increases spectrum used co-substrates. The process of co-fermentation requires a balancing of the composition of the feedstock and pretreatment. One of the substrates for biogas plants can be chicken manure. However, the use of manure causes operational problems. This is due to high levels of ammonia nitrogen and negative quotient of organic carbon to nitrogen in the range from 2 to 14: 1. Properly runs methane fermentation of chicken manure therefore requires balancing the ratio C/N by entering the appropriate number of additional co-substrates, rich in organic carbon. Co-substrates of these may be: greenhouse waste (haulm tomatoes, cucumbers), agricultural wastes (peels, pulp, molasses), biomass including energy crops (corn silage, grass), the organic fraction of municipal waste and sewage sludge. Competitive co-substrate in the case of small agricultural biogas plants can be ground mushrooms. The paper presents results of research on the process of fermentation chicken manure along with various co-substrates. The main aim of the study was to determine the optimal part of co-substrates for the fermentation process to obtain high production of methane gas (BMP). The main substrate was chicken manure, and as co-substrates were used: grant mushrooms, corn silage, straw, grass and haulm tomatoes. The share of the co-substrates in the feed to the poultry manure fermentation was determined based on the quotient of C / N. Substrates was shredded to a size <20 mm. The physicochemical composition was evaluated based on the following parameters: dry matter content, organic matter, COD, pH, concentration of Kjeldahl nitrogen, ammonia nitrogen and phosphorus. The susceptibility of these substrates on anaerobic biodegradation was evaluated based on the ratio C/N and BMP test. The study of the anaerobic decomposition of biogas production was carried out in the reactors with a volume 2.5 dm(3) at the time of 21-30 days. The potential of biogas specified for different percentages chicken manure and co-substrates. In the studies were tested a mixture of: chicken manure + corn silage, chicken manure + haulm tomatoes, chicken manure + straw, chicken manure + ground mushroom. A good co-substrate for chicken manure proved haulm tomatoes. For the portion haulms came from 60 to 90% of the C/N of the mixture fluctuated in the range of 20 to 27. The highest methane production at the level of 320 dm(3)/kg DM obtained for corn silage and grass for at the level of 237 dm(3)/kg DM. The results showed that maize silage and haulm tomatoes are good co-substrates for fermentation of chicken manure. A mixture consisting of 60% manure, and 40% corn silage characterized by the highest production of methane. Methane production at the level of >200 dm(3)/kg DM were also obtained for mixtures of 60% manure and 40% haulms came tomatoes and chicken manure 20% and 80% grass. For the last two mixtures, the ratio of C/N was <20 and were 16 and 15, respectively. The addition of 30 and 40% corn silage caused an increase the biogas production relative to the amount of poultry manure produced successively by 25 and 35%. Comparing the production of methane from these mixtures to produce the same corn silage recorded a decrease of these production. The addition of 30 and 40% corn silage caused an increase the biogas production relative to the amount of poultry manure produced successively by 25 and 35%. Comparing the production of methane from these mixtures to produce the same corn silage recorded a decrease production. With a mixture of manure with haulm tomatoes with the contents of 40 and 60% reported greater manure methane production compared to the production obtained for manure and haulm tomatoes. The addition of from 40 to 80% of the tomato haulm to manure caused an increase of the ratio C/N of the mixture, which did not affect the increase in methane production. The highest methane production achieved in the co-fermentation with a mixture of 60% manure, and 40% tomato haulm at C/N = 16. The test results show that recommended in the literature quotient C/N in the range of 20-30:1 is not a unique parameter for assessing the susceptibility of substrates and mixtures for anaerobic digestion.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Unusual regioselectivity in [3+2] cycloaddition reactions between (E)-3-nitroacrylic acid derivatives and (Z)-C,N-diphenylimine N-oxide
Autorzy:: Kras, Jowita
Wróblewska, Aneta
Kącka-Zych, Agnieszka
Tematy:: [3+2] cycloaddition
nitroethenes
(Z)-C,N-diphenylimine N-oxide
[3+2] cykloaddycja
nitroeteny
N-tlenek (Z)-C,N-difenyloiminy; Pokaż więcej
Wydawca:: Radomskie Towarzystwo Naukowe
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/35129671.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: [3+2] cycloaddition reactions of -COOMe and -CN trans-substituted nitroethenes with (Z)-C,N-diphenylimine N-oxide were tested. For the contrast to most known nitroalkene/nitrone cycloaditions, the reactions studied realized with the formation of 5-nitroisoxazolidines.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Stepanov-like C(n)-pseudo almost automorphy and applications to some nonautonomous higher-order differential equations
Autorzy:: Diagana, T.
Nelson, V.
N'Guerekata, G. M.
Tematy:: pseudo almost automorphic C(n)-pseudo almost automorphy
Stepanov-like C(n)-pseudo almost automorphy
exponential dichotomy; Pokaż więcej
Wydawca:: Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. Wydawnictwo AGH
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/254851.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: In this paper we introduce and study a new concept called Stepanov-like C(n)-pseudo almost automorphy, which generalizes in a natural fashion both the notions of C(n)-pseudo almost periodicity and that of C(n)-pseudo almost automorphy recently introduced in the literature by the authors. Basic properties of these new functions are investigated. Furthermore, we study and obtain the existence of C(N+m)-pseudo almost automorphic solutions to some nonautonomous higher-order systems of differential equations with Stepanov-like C(m)-pseudo almost automorphic coefficients.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Carbon and Nitrogen Content of Mountain Meadow and Forest Podzols and Brown Acid Soils
Zawartość węgla i azotu w bielicowych i brunatnych glebach górskich pod użytkowaniem darniowym oraz leśnym
Autorzy:: Kocowicz, A.
Jamroż, E.
Tematy:: gleby górskie
azot
stosunek C:N
czynniki glebotwórcze
mountains soils
nitrogen
C/N ratio
vegetation
climatic condition
parent rock; Pokaż więcej
Wydawca:: Towarzystwo Chemii i Inżynierii Ekologicznej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/389500.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: On Karkonosze Mts area investigation on some soil forming factors influence on total nitrogen content and C/N ratio of soil were conducted. The objects of researches were forest and meadow brown acid soils and podzols. Soil profiles were developed from granites and mica slates and localized in altitude range 650–1350 m a.s.l. The soils had texture of clay sands, very acid and acid reaction, high hydrolytic acidity and high content of carbon and nitrogen and high C/N ratio. Higher value of C/N ratio and carbon content of O and Bbr horizon was determined in the forest soils than in the meadow soils. The investigations showed influence of soil parent rock on carbon content of Bbr, Ees, Bhfe and C horizons. Soils developed from mica slates had higher carbon content than soils developed from granites. The influence of climatic condition were revealed in Bbr and parent rock horizons. Content of carbon and nitrogen which raised along with the altitude up to 1100 m a.s.l. Above 1160 m a.c.l. decrease of C/N ratio in O horizon has been observed.
Na terenie Karkonoszy prowadzono badania dotyczące określenia wpływu wybranych czynników glebotwórczych na zawartooeć azotu całkowitego i stosunku C/N w glebach. Obiektem badań były gleby łąkowe i leoene należących do typu gleb brunatnych kwaoenych i bielic. Zlokalizowane zostały one w przedziale wysokościowym 600–1350 m n.p.m. na granitach i łupkach łyszczykowych. Charakteryzowały się składem granulometrycznym piasków gliniastych, kwaśnym i bardzo kwaśnym odczynem, wysoką kwasowość hydrolityczną. Miały dużą zawartość azotu, węgla i wysoki stosunek C/N, które zmniejszały się w głąb profili gleb. Gleby leśne wykazywały większy stosunek C/N, a w poziomach O, Bbr i C zawierały więcej węgla niż gleby łąkowe. Współzależność pomiędzy rodzajem skały macierzystej gleb a zawartością węgla zaznaczyła się w poziomach Bbr, Ees, B, C – gleby wytworzone z łupków łyszczykowych zawierały go więcej niż gleby wytworzone z granitów. Wpływ warunków klimatycznych uwidocznił się w poziomach genetycznych Bbr i C. Profile gleb położonych wyżej zawierały więcej azotu i węgla niż gleby zlokalizowane niżej.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Comparison of biogas production from anaerobic digestion of microalgae species belonged to various taxonomic groups
Autorzy:: Kisielewska, Marta
Dębowski, Marcin
Zieliński, Marcin
Tematy:: biogas
C/N ratio
methane
microalgae
taxonomy; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/204822.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: This study investigated the potential of three microalgae taxonomic groups of Chlorophyta, Cyanoprokaryota and Bacillariophyceae for biogas production. Biogas potential was assessed in mesophilic anaerobic digestion batch tests over a period of 20 days. The cumulative biogas yield (CBY) of Chlorophyta and Cyanoprocaryota was respectively 396.21 mL/g Volatile Solids (VS) and 382.45 mL/g VS. Bacillariophyceae digestion showed lower biogas production of 357.07 mL/g VS. The highest cumulative methane yield (CMY) of 241.25 mL CH4/g VS was recorded for Cyanoprocaryota biomass, which was signifi cantly higher (p<0.05) than the other two types of microalgae. The highest methane content in biogas of 63.08% was observed with Cyanoprokaryota. Chemical composition of biomass as well as biogas productivity are infl uenced by algal taxonomy.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Wpływ zawartości węgla i azotu w powłokach Ti(C,N) na ich wybrane właściwości mechaniczne
Effect of carbon and nitrogen content in Ti(C,N) coatings on selected mechanical properties
Autorzy:: Banaszek, K.
Pietnicki, K.
Klimek, L.
Tematy:: powłoki Ti(C,N)
właściwości mechaniczne
twardość
moduł sprężystości
adhezja
Ti(C,N) layers
mechanical properties
hardness
elastic modulus
adhesion; Pokaż więcej
Wydawca:: Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Obróbki Plastycznej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/211385.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Stopy metali nieszlachetnych stosowane w protetyce i ortodoncji na różnego rodzaju uzupełnienia i aparaty mogą powodować niekorzystne odpowiedzi organizmu. Aby temu zapobiec stosuje się różnego rodzaju modyfikacje warstw wierzchnich oraz pokrycia ochronne. Najczęściej stosowanymi są tlenki, węgliki i azotki metali. Spośród tych ostatnich na szczególną uwagę zasługują węgliki i azotki tytanu, charakteryzujące się dobrymi właściwościami mechanicznymi i dużą odpornością na korozję. Celem niniejszej pracy było zbadanie wybranych właściwości (moduł sprężystości, twardość, przyczepność) powłok Ti(C,N) na stopach protetycznych w zależności od udziału w nich węgla i azotu. Badaniom poddano próbki w kształcie walców ze stopu protetycznego typu Ni-Cr pokrytego powłokami Ti(C,N) o różnej zawartości węgla i azotu w warstwie, poczynając od czystych powłok TiN do czystych TiC. Powłoki osadzano metoda rozpylania magnetronowego. Na tak otrzymanych próbkach wykonano badania twardości i modułu sprężystości metodą nanoindentacji oraz przyczepności zgodnie z normą VDI 3198. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że wzrost zawartości węgla w powłoce Ti(C,N) powoduje zarówno wzrost twardości od 20 GPa (TiN) do 34 GPa (TiC), jak i modułu sprężystości od 272 (TiN) do 382 (TiC). Przyczepność wszystkich badanych powłok do podłoża metalicznego była zadawalająca i mieściła się w klasie HF1 wzorca normy. W żadnym przypadku nie odnotowano delaminacji powłok, a tylko pęknięcia w okolicy odcisku, przy czym widoczne one były dopiero przy dość znacznym powiększeniu (1000x). Podsumowując przeprowadzone badania, można stwierdzić, że powłoki typu Ti(C,N) na protetycznym stopie Ni-Cr są zadowalające z punktu widzenia zastosowania ich jako ochronne na elementach protetycznych i ortodontycznych.
Non-precious metal alloys used in prosthetics and orthodontics for various kinds of restorations and apparatuses can cause disadvantageous responses of the body. In order to prevent this, different surface layer modifications as well as protective coatings are applied. Among the most frequently used, we can name metal oxides, carbides and nitrides, among which titanium carbides and nitrides are especially worth-mentioning, as they characterize in good mechanical properties and high corrosive resistance. The aim of this work was to examine selected properties (modulus of elasticity, hardness, adhesion) of Ti(C,N) coatings applied on prosthetic alloys, depending on the carbon and nitrogen content. The tests involved the use of cylinder-shaped samples made of a Ni-Cr-type prosthetic alloy coated with Ti(C,N) coatings of different carbon and nitrogen contents in the layer, from pure TiN coatings to pure TiC coatings. The coatings were deposited by the magnetronic sputtering method. The samples obtained in this way then underwent hardness and modulus of elasticity tests by the nano-indentation method as well as adhesion tests according to the VDI 3198 standard. The results of the examinations showed that an increase of the carbon content in the Ti(C,N) coating causes an increase of both the hardness, from 20 GPa (TiN) to 34 GPa (TiC), and the modulus of elasticity, from 272 (TiN) to 382 (TiC). The adhesion of all the examined samples to the metal substrate was satisfying and was within the range of the HF1 grade of the standard’s model. None of the cases exhibited coating delamination – only fractures in the vicinity of the indentation, which were visible only at quite a large magnification (1000x). To sum up the performed tests, we can state that Ti(C,N)-type coatings applied on a prosthetic Ni-Cr alloy are satisfying from the point of view of their protective application for prosthetic and orthodontic elements.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Wpływ zawartości węgla i azotu w powłokach Ti(C,N) na ich wybrane właściwości mechaniczne
Effect of carbon and nitrogen content in Ti(C,N) coatings on selected mechanical properties
Autorzy:: Banaszek, K.
Pietnicki, K.
Klimek, L.
Tematy:: powłoki Ti(C, N)
właściwości mechaniczne
twardość
moduł sprężystości
adhezja
Ti(C,N) layers
mechanical properties
hardness
elastic modulus
adhesion; Pokaż więcej
Wydawca:: Sieć Badawcza Łukasiewicz - Instytut Obróbki Plastycznej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/211403.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Stopy metali nieszlachetnych stosowane w protetyce i ortodoncji na różnego rodzaju uzupełnienia i aparaty mogą powodować niekorzystne odpowiedzi organizmu. Aby temu zapobiec stosuje się różnego rodzaju modyfikacje warstw wierzchnich oraz pokrycia ochronne. Najczęściej stosowanymi są tlenki, węgliki i azotki metali. Spośród tych ostatnich na szczególną uwagę zasługują węgliki i azotki tytanu, charakteryzujące się dobrymi właściwościami mechanicznymi i dużą odpornością na korozję. Celem niniejszej pracy było zbadanie wybranych właściwości (moduł sprężystości, twardość, przyczepność) powłok Ti(C,N) na stopach protetycznych w zależności od udziału w nich węgla i azotu. Badaniom poddano próbki w kształcie walców ze stopu protetycznego typu Ni-Cr pokrytego powłokami Ti(C,N) o różnej zawartości węgla i azotu w warstwie, poczynając od czystych powłok TiN do czystych TiC. Powłoki osadzano metoda rozpylania magnetronowego. Na tak otrzymanych próbkach wykonano badania twardości i modułu sprężystości metodą nanoindentacji oraz przyczepności zgodnie z normą VDI 3198. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że wzrost zawartości węgla w powłoce Ti(C,N) powoduje zarówno wzrost twardości od 20 GPa (TiN) do 34 GPa (TiC), jak i modułu sprężystości od 272 (TiN) do 382 (TiC). Przyczepność wszystkich badanych powłok do podłoża metalicznego była zadawalająca i mieściła się w klasie HF1 wzorca normy. W żadnym przypadku nie odnotowano delaminacji powłok, a tylko pęknięcia w okolicy odcisku, przy czym widoczne one były dopiero przy dość znacznym powiększeniu (1000x). Podsumowując przeprowadzone badania, można stwierdzić, że powłoki typu Ti(C,N) na protetycznym stopie Ni-Cr są zadowalające z punktu widzenia zastosowania ich jako ochronne na elementach protetycznych i ortodontycznych.
Non-precious metal alloys used in prosthetics and orthodontics for various kinds of restorations and apparatuses can cause disadvantageous responses of the body. In order to prevent this, different surface layer modifications as well as protective coatings are applied. Among the most frequently used, we can name metal oxides, carbides and nitrides, among which titanium carbides and nitrides are especially worth-mentioning, as they characterize in good mechanical properties and high corrosive resistance. The aim of this work was to examine selected properties (modulus of elasticity, hardness, adhesion) of Ti(C,N) coatings applied on prosthetic alloys, depending on the carbon and nitrogen content. The tests involved the use of cylinder-shaped samples made of a Ni-Cr-type prosthetic alloy coated with Ti(C,N) coatings of different carbon and nitrogen contents in the layer, from pure TiN coatings to pure TiC coatings. The coatings were deposited by the magnetronic sputtering method. The samples obtained in this way then underwent hardness and modulus of elasticity tests by the nano-indentation method as well as adhesion tests according to the VDI 3198 standard. The results of the examinations showed that an increase of the carbon content in the Ti(C,N) coating causes an increase of both the hardness, from 20 GPa (TiN) to 34 GPa (TiC), and the modulus of elasticity, from 272 (TiN) to 382 (TiC). The adhesion of all the examined samples to the metal substrate was satisfying and was within the range of the HF1 grade of the standard’s model. None of the cases exhibited coating delamination – only fractures in the vicinity of the indentation, which were visible only at quite a large magnification (1000x). To sum up the performed tests, we can state that Ti(C,N)-type coatings applied on a prosthetic Ni-Cr alloy are satisfying from the point of view of their protective application for prosthetic and orthodontic elements.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Characteristic of the wear of a tool coating based on amorphous carbon during chipboard milling
Autorzy:: Czarniak, Paweł
Szymanowski, Karol
Panjan, Peter
Tematy:: PVD
tool coatings
a-C:N
tool durability; Pokaż więcej
Wydawca:: Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Wydawnictwo Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2200142.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Characteristic of the wear of a tool coating based on amorphous carbon during chipboard milling. The study verified the durability and the course of wear during the durability tests of the TiAlN / a-C:N double tool coating. The aforementioned coating consisted of a bottom layer of TiAlN and a top layer based on nitrogen-enriched amorphous carbon. Standard replaceable cutters for milling heads made of WC-Co sintered carbide were subjected to the modification process. The coating was applied using plasma by RF Magnetron Sputtering. During the tests, the blade wear was measured using a workshop microscope. The VB max indicator measured on the clearance face was adopted as the blunting criterion and its maximum value was set on 0,2 mm. The results show that the additional coating of amorphous carbon contributed to the increase of the tool durability determined with cutting distance. The use of only a single layer based on TiAlN shortened the durability by about 3%. On the other hand, applying both the bottom and top layers (TiAlN /a-C:N) extended the cutting distance by about 24%. The research showed a clear advantage in terms of the durability of the blades modified with a multi-layer coating in relation to a single-layer. Moreover, the positive effect of the top layer containing amorphous carbon on tool durability has been demonstrated.
Charakterystyka zużywania się powłoki narzędziowej opartej na węglu amorficznym podczas frezowania płyty wiórowej. W pracy zweryfikowano trwałość oraz przebieg zużywania się podczas prób trwałościowych podwójnej powłoki narzędziowej TiAlN/a-C:N. Na wspomnianą powlokę składa się spodnia warstwa TiAlN oraz wierzchnia oparta na węglu amorficznym wzbogaconym azotem. Procesowi modyfikacji poddano standardowe wymienne noże do głowic frezarskich wykonane z węglika spiekanego WC-Co. Powłoka została naniesiona przy użyciu plazmy metodą RF Magnetron Sputtering. W trakcie badań wykonywano pomiary zużycia ostrzy przy pomocy mikroskopu warsztatowego. Jako kryterium stępienia przyjęto wskaźnik VBmax wynoszący 0.2 mm, mierzony na powierzchni przyłożenia. Rezultaty wskazują, iż dodatkowa powłoka z amorficznego węgla, przyczyniła się do podniesienia trwałości ostrza wyrażonego drogą skrawania. Zastosowanie jedynie pojedynczej warstwy opartej na TiAlN obniżyło trwałość narzędzia o ok 3 %. Natomiast zastosowanie zarówno spodniej jak i wierzchniej warstwy (TiAlN/a-C:N) wydłużyło drogę skrawania o ok 24%. Praca wykazała wyraźną przewagę ostrza modyfikowanego powłoką wielowarstwową pod kątem trwałości w stosunku do powłoki jednowarstwowej. Ponadto, został wykazany pozytywny wpływ wierzchniej warstwy zawierającej węgiel amorficznego na trwałość narzędzia.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Biodegradowalność hydrolizatów z dezintegracji termicznej odpadów komunalnych
Production of biodegradable hydrolysate from municipal solid waste using thermal disintegration
Autorzy:: Myszograj, S.
Tematy:: biofrakcja odpadów komunalnych
dezintegracja termiczna
LKT
OWO
iloraz C:N
biofraction of municipal waste
thermal disintegration
VFA
TOC
C:N ratio; Pokaż więcej
Wydawca:: Politechnika Częstochowska. Wydawnictwo Politechniki Częstochowskiej
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/296863.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Omówiono zmiany charakterystyki dezintegrowanej termicznie biofrakcji odpadów komunalnych. Wykonano serie badań, w których bioodpady poddawano obróbce w temperaturach 55, 75, 95, 115, 135, 155, 175°C w czasie 0,5, 1 i 2 godzin. Potencjalną biodegradowalność hydrolizatów oceniono w oparciu o stężenie lotnych kwasów tłuszczowych, zawartość węgla organicznego i iloraz C:N. Stwierdzono, że parametrem decydującym o sprawności termohydrolizy jest temperatura, a czas procesu ma mniejszy wpływ. Dezintegracja odpadów w całym zakresie temperatur spowodowała wzrost ilości OWO w hydrolizatach. Najwyższe stężenie rozpuszczonego węgla organicznego (odpowiednio 9125 i 8899 gC/m3) oznaczono w hydrolizatach po dezintegracji odpadów w czasie 1 i 2 h oraz w temperaturze 175°C. Wyłącznie w wysokich temperaturach obróbki, od 135 do 175°C, na ilość uzyskanych lotnych kwasów tłuszczowych wyraźnie wpływała nie tylko temperatura, ale również czas procesu. Najwyższe stężenie LKT w hydrolizatach uzyskano w temperaturze 175°C (1 i 2 h); wynosiło ono około 1000 gCH3COOH/m3. Wraz ze wzrostem temperatury dezintegracji wartości ilorazu C:N w hydrolizatach zwiększały się od 10:1 do 20:1.
The rate and effectiveness of biodegradation of organic matter depends on many factors such as concentration of substrate and biomass, content of biodegradable organic carbon, the degree of microorganisms adopting, the characteristic and concentration of the final acceptor of electrons, the presence of nutrients, inhibitors and catalysts, suitable environmental conditions. Fundamental to the processes of biodegradation is also a relationship between organic carbon and other nutrients, as well as access to the macro-and micronutrients. One method of improving the ratio C:N and hence the biodegradability is the mixing of substrates such as in the process of co-fermentation or composting, where usually one of the substrates is in greater proportion (> 50%). Large potential for improving the characteristics of biowaste also give disintegration methods. The article discusses the changing of characteristics of thermally disintegrated biowaste. Biowaste was at temperatures of 55, 75, 95, 115, 135, 155, 175°C for 0.5, 1 and 2 hours treated. The potential biodegradability of hydrolysates was on the concentration of volatile fatty acids, organic carbon content and the ratio C: N rated. It was found that the principal parameter of thermo hydrolyses process efficiency is temperature and time has less impact. Disintegration of the waste in the whole range of temperatures has increased of the amount of TOC in the hydrolysates. The highest concentration of dissolved organic carbon (respectively 9125 and 8899 gC/m3) were determined in hydrolysates after the disintegration of the waste during the 1 and 2 h, and at 175°C. Only in the high temperature treatment, from 135 to 175°C, the amount of generated volatile fatty acids specifically was influenced not only from temperature, but also from a time of process The highest VFA concentration in hydrolysates achieved at 175°C (1 and 2 h) and it was approximately 1000 g CH3COOH/m3. With increasing temperature of disintegration the ratio C:N in hydrolysates increased from 10:1 to 20:1.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "C/N" wg kryterium: Temat