Temat: Component separation

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Nowe techniki w chirurgii przepuklin brzusznych – ewolucja małoinwazyjnych metod leczenia
Autorzy:: Mitura, Kryspin
Tematy:: component separation
eTEP
operacja naprawcza
przepuklina brzuszna
siatka
sublay; Pokaż więcej
Wydawca:: Index Copernicus International
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1391766.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Pooperacyjne przepukliny brzuszne powstają po niemal co czwartej laparotomii. Powszechnie stosowane metody leczenia, zarówno przez proste zeszycie, jak i z użyciem siatki syntetycznej wszczepianej z szerokiego dostępu przedniego charakteryzuje wysoki odsetek powikłań, m.in. zakażeń rany i nawrotów. W celu zmniejszenia liczby występujących powikłań w ostatnich latach obserwujemy dalszą ewolucję stosowanych technik operacyjnych. Poszukiwanie skutecznych metod naprawczych ma obecnie charakter dwukierunkowy – z jednej strony opracowuje i upowszechnia się techniki zmniejszające napięcie tkanek w linii szwów (m.in. modyfikacje tzw. techniki Ramireza), z drugiej natomiast strony wprowadza się techniki małoinwazyjne pozwalające na umieszczanie dużych siatek syntetycznych bez konieczności rozległego preparowania tkanek sposobem otwartym. W pierwszej grupie nowych technik omówiono założenia i dostęp w następujących metodach: oryginalna metoda Ramireza, zmodyfikowana metoda Ramireza, przednie uwolnienie z zachowaniem perforatorów okołopępkowych i endoskopowe oraz uwolnienie mięśnia poprzecznego brzucha. W drugiej grupie omawianych metod przedstawiono: eTEP, odwrócony TEP, MILOS/eMILOS, naprawę staplerową, TAPP, TARUP, TESLA, SCOLA, REPA, LIRA, IPOM, IPOM-plus. Dokonując wyboru optymalnej techniki należy przede wszystkim kierować się możliwościami technicznymi, dostępnością materiałów, doświadczeniem chirurga oraz charakterystyką pacjenta i występującymi obciążeniami ogólnymi. Chirurdzy podejmujący się rekonstrukcji powłok brzusznych w przypadku przepuklin powinni znać różne dostępy operacyjne oraz poszczególne przestrzenie powłok brzusznych, w których można umieścić materiał syntetyczny. Należy podkreślić, że słaba ergonomia nowych technik, złożona anatomia i skomplikowane preparowanie przestrzeni oraz konieczność szycia laparoskopowego w trudnym ułożeniu zaopatrywanych warstw w wąskiej przestrzeni bez pełnej triangulacji narzędzi powodują, że operacje te stanowią wyzwanie nawet dla doświadczonego w operacjach małoinwazyjnych chirurga.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: New techniques in ventral hernia surgery – an evolution of minimally-invasivehernia repairs
Autorzy:: Mitura, Kryspin
Tematy:: component separation
eTEP
hernia repair
mesh
sublay
surgery
ventral hernia; Pokaż więcej
Wydawca:: Index Copernicus International
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1391732.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Incisional ventral hernia occurs after almost every fourth laparotomy. Still, both simple suturing of the hernia defect and open mesh repair, lead to a high incidence of infections and recurrences. In recent years, we have observed a further evolution of operational techniques used in order to reduce the number of complications. The search for effective repair methods is currently going in two directions: on the one hand, techniques to reduce tissue tension in the suture line are being developed and disseminated (including modifications to the so-called Ramirez technique); on the other hand, minimally invasive techniques are introduced that allow placement of large synthetic meshes without the need for extensive tissue dissection using open repair. In the first group of presented techniques, emphasis is put on basics and access in the following repair method: original Ramirez technique, modified Ramirez technique, anterior component separation with periumbilical perforator-sparing, endoscopic anterior component separation and transversus abdominis release. In the second part of the manuscript, attention is drawn to the following hernia repair techniques: eTEP, reversed TEP, MILOS/eMILOS, stapler repair, TAPP, TARUP, TESLA, SCOLA, REPA, LIRA, IPOM, IPOM-plus. When choosing the optimal technique for a given patient, the surgeon should first of all be guided by technical feasibility, availability of materials, their own experience, as well as the characteristics of the patient and overall burdens. Nevertheless, surgeons undertaking reconstruction of the abdominal wall in the case of hernias should know different surgical accesses and individual spaces of the abdominal integument, in which a synthetic material may be placed. However, it should be emphasized that poor ergonomics of novel techniques, complex anatomy and complicated dissection of space, as well as the need for laparoscopic suturing in a difficult arrangement of tissue layers and in a narrow space, without a full triangulation of instruments, make these operations a challenge even for a surgeon experienced in minimally invasive surgeries.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: The Impact of Botulinum Toxin A Application on Reducing the Necessity for “Component Separation Techniques” in Giant Incisional Hernias: A Dual-Center, Polish-Ukrainian, Retrospective Cohort Study
Autorzy:: Zamkowski, Mateusz
Lerchuk, Orest
Porytsky, Andriy
Ushnevych, Zhanna
Khomyak, Volodymyr
Śmietański, Maciej
Tematy:: abdominal wall reconstruction
BTA
component separation
incisional hernia
loss of domain; Pokaż więcej
Wydawca:: Index Copernicus International
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/58714153.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Introduction: Incisional hernias are prevalent complications, with significant recurrence rates and associated surgical wound complications. Giant hernias, classified by the European Hernia Society (EHS) as exceeding 10 cm (width dimension), pose a challenge due to the “loss of domain” effect. Component separation techniques (CST), including anterior component separation (ACS) and transversus abdominis release (TAR), are established interventions but have drawbacks related to the irreversible alteration of abdominal wall anatomy and associated risks. An alternative approach involves the preoperative application of Botulinum Toxin A (BTA) to reduce lateral abdominal muscle tension, facilitating hernial defect closure. Aim: The aim was to assess the impact of BTA on reducing the necessity for CST, the occurrence of surgical site complications, and the need for further interventions. Materials and methods: A retrospective cohort study was conducted across two reference centers specializing in hernia treatment in Poland and Ukraine. The study compared outcomes between patients undergoing elective abdominal wall reconstruction surgery for giant hernias, specifically looking at the requirement for CST following preoperative BTA application. Patients were divided into two groups – those who received BTA injections 3–4 weeks prior to surgery (BOTOX group) and those who did not (NON-BOTOX group). Results: The study found that in the BOTOX group, a significantly lower proportion of patients required CST compared to the NON-BOTOX group (46 vs 84%, P-value = 0.000124). Additionally, the BOTOX group experienced fewer postoperative complications, suggesting a beneficial effect of BTA in simplifying surgical procedures and enhancing patient outcomes. Conclusions: The findings support the use of preoperative BTA injections as a valuable adjunct in the management of giant abdominal hernias. This approach not only facilitates fascial closure without the need for extensive CST but also potentially reduces perioperative trauma and postoperative complications. Preoperative BTA injections significantly reduce the need for CST in giant incisional abdominal hernia repairs, offering a less invasive and more effective approach to fascial closure. The most important role of BTA is "downstaging" the hernia before surgery. This study highlights the importance of considering BTA injections in preoperative protocols, advocating for broader acceptance and reimbursement to improve surgical outcomes and patient care in hernia surgery.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Characterization and components separation of corn stover by alkali and hydrogen peroxide treatments
Autorzy:: Cong, L.
Li, Z.
Guanqun, Z.
Jianguo, X.
Long, .
Tematy:: Corn stover
lignin
hemicellulose
cellulose
Component separation
NaOH-H2O2; Pokaż więcej
Wydawca:: Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny w Szczecinie. Wydawnictwo Uczelniane ZUT w Szczecinie
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/778467.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The dissolution of corn stover in alkaline solvent system composed of NaOH-H2O2 was reported and the separation of its ingredients combined with acid precipitation, ethanol extraction was proposed. It is proven that the residual after alkali solvent was cellulose, the filtrate by the acid precipitation of the liquor was lignin, the solid by the ethanol extraction of the liquor was hemicellulose. The optimum dissolution conditions were determined by single-factor experiment as follows: the concentration of H2O2 5.0%, pH 11.5, dissolution temperature 60°C, dissolution time 3.0 h, the ratio of liquid to solid 30 mL/g. And chemical analysis were employed to determine the purity of the components separated. The structure of the components separated were identifi ed by FT-IR, SEM, XRD and NMR. The cellulose recovery yield can achieve to 84.2% and lignin recovery yield is 86.6%, the hemicellulose recovery yield is 96.7%. After recycling the solvent 3 times, the recovery yield of cellulose, lignin and hemicellulose were 82.7, 87.6 and 97.4%, and the purity of cellulose, lignin and hemicellulose were 98.0, 96.5 and 98.7%, respectively.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Decalogue of transversus abdominis release repair – technical details and lessons learnt
Autorzy:: Gandhi, Jignesh
Shinde, Pravin
Chaudhari, Sadashiv
Banker, Amay
Deshmukh, Virendrakumar
Tematy:: abdominal wall reconstruction
posterior component separation
retromuscular repair
sublay
transversus abdominis release; Pokaż więcej
Wydawca:: Index Copernicus International
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1391330.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Background Posterior component separation (PCS) via transversus abdominis release (TAR) technique overcomes the pitfalls of traditionally described repairs. We evaluate the safety and efficacy of this approach and present the lessons we have learnt in our experience with a large series of complex ventral hernias. We also evaluate the importance of pre-operative optimisation and the value of a dedicated abdominal wall reconstruction (AWR) team in improving the surgical outcomes. Study Design A retrospective review of all patients undergoing TAR at a specialised hernia centre in the 2016-2019 period was performed. Pertinent data collected included patient demographics, peri-operative details and post-operative complications. Primary outcome variables were surgical site occurrences (SSO) and hernia recurrence. A multivariate regression model was developed to determine significant predictors of SSO. Results In 92 consecutive patients, the mean age was 52 years with a mean body mass index of 27.9%. Major comorbidities included diabetes (41%), hypertension (23%), and chronic obstructive pulmonary disease (15%). The mean hernia defect was 13.2 cm and the average operative time was 232 minutes. Complete posterior sheath closure was achieved in 95.6% cases. There were 18 (19.5%) cases of SSO which were managed conservatively and no cases required mesh explanation. There were 2 (2.1%) recurrences which required a redo surgery. On multivariate analysis operative time (p value 0.047) was a significant predictor of SSO. Conclusions AWR using the TAR approach offers a robust repair with low overall morbidity. A holistic pre-operative optimisation strategy and a dedicated AWR team can further improve surgical outcomes.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Dziesięć przykazań zabiegów hernioplastyki z uwolnieniem mięśnia poprzecznego brzucha – szczegóły techniczne i wnioski
Autorzy:: Gandhi, Jignesh
Shinde, Pravin
Chaudhari, Sadashiv
Banker, Amay
Deshmukh, Virendrakumar
Tematy:: posterior component separation
rekonstrukcja powłok brzusznych
sublay
uwolnienie mięśnia poprzecznego brzucha
zamięśniowa plastyka przepukliny; Pokaż więcej
Wydawca:: Index Copernicus International
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1391298.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Wprowadzenie: Separacja komponentów tylnych (PCS) metodą uwolnienia mięśnia poprzecznego brzucha (TAR) pozwala na przezwyciężenie wad tradycyjnych podejść naprawczych opisywanych w literaturze. Cel: W niniejszej pracy dokonujemy oceny bezpieczeństwa i skuteczności przedmiotowego podejścia, prezentując wnioski z własnego doświadczenia zdobytego w leczeniu dużej serii złożonych przepuklin brzusznych. Ponadto oceniamy rolę optymalizacji przedoperacyjnej i znaczenie dedykowanego zespołu rekonstrukcji powłok brzusznych (AWR) dla poprawy wyników leczenia operacyjnego. Materiał i metody: Dokonano retrospektywnej oceny wszystkich pacjentów poddawanych zabiegowi TAR w specjalistycznym ośrodku leczenia przepuklin w latach 2016–2019. Gromadzone dane obejmowały: dane demograficzne, szczegółowe informacje o przebiegu leczenia w okresie okołooperacyjnym oraz informacje o powikłaniach pooperacyjnych. Pierwszorzędowymi zmiennymi wynikowymi były zdarzenia w miejscu operowanym (SSO) i nawroty przepukliny. W celu określenia znaczących czynników prognostycznych wystąpienia SSO opracowano model regresji wielorakiej. Wyniki: W grupie 92 kolejnych pacjentów średnia wieku wyniosła 52 lata, zaś średni wskaźnik masy ciała – 27,9. Do głównych chorób współistniejących należały: cukrzyca (41%), nadciśnienie tętnicze (23%) i przewlekła obturacyjna choroba płuc (15%). Średni rozmiar defektu przepuklinowego wyniósł 13,2 cm, zaś średni czas pracy 232 minuty. Całkowite zamknięcie tylnej pochewki mięśnia prostego osiągnięto w 95,6% przypadków. Stwierdzono 18 (19,5%) przypadków SSO, w których zastosowano postępowanie zachowawcze; żadnym z przypadków nie była konieczna eksplantacja siatki. Doszło do 2 (2,1%) nawrotów przepukliny, wymagających operacji rewizyjnej. W przypadku analizy wieloczynnikowej istotnym predyktorem SSO był czas operacji (wartość p = 0,047). Wnioski: AWR z wykorzystaniem podejścia TAR pozwala na uzyskanie trwałej naprawy przepukliny przy niskim wskaźniku chorobowości ogólnej. Zastosowanie holistycznego podejścia ma na celu optymalizację przygotowania przedoperacyjnego oraz utworzenie dedykowanego zespołu AWR w celu dalszej poprawy wyników leczenia chirurgicznego.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Przyspieszanie metody analizy niezależnych składowych
Acceleration of the independent component analysis
Autorzy:: Nowak, Aleksandra
Opis:: Independent component analysis is one of the methods for solving the blind source separation problem. The blind source separation problem consists of retrieving a set of source signals from a set of mixed signals, given only the mixed signals and little (or none) information about the mixing process. The Independent Component Analysis (ICA) aims to achieve this goal, by obtaining a linear decomposition of the input random vector into statistically independent components. In this thesis two algorithms for ICA were compared: The WeICA algorithm and the well-known FastICA algorithm. The WeICA algorithm is presented according to: J. Tabor, P. Spurek, M. Śmieja, Ł. Struski, WeICA: a simple closed form ICA based on data weighting. A preliminary work, under review by the International Conference on Machine Learning (ICML) (2017)
Metoda analizy niezależnych składowych (ICA – independent component analysis) jest jednym ze sposobów rozwiązywania problemu blind source separation, polegającym na separacji sygnałów źródłowym z danych otrzymanych w wyniku nieznanego procesu mieszającego. Metoda analizy niezależnych składowych szuka takiej dekompozycji danego na wejściu wektora danych, aby otrzymane komponenty były możliwie statystycznie niezależne. W pracy tej porównano dwa algorytmy rozwiązujące ICA: WeICA oraz powszechnie znany FastICA. Algorytm WeICA przestawiono zgodnie z wstępną pracą: J. Tabor, P. Spurek, M. Śmieja, Ł. Struski, WeICA: a simple closed form ICA based on data weighting. A preliminary work, under review by the International Conference on Machine Learning (ICML) (2017)
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: CDMA wireless system with blind multiuser detector
Autorzy:: Leong, W. Y.
Homer, J.
Tematy:: code division multiple access
independent component analysis
blind source separation; Pokaż więcej
Wydawca:: Instytut Łączności - Państwowy Instytut Badawczy
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/309140.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: In this paper we present an approach capable of countering the presence of multiple access interference (MAI) in code division multiple access (CDMA) channels. We develop and implement a blind multiuser detector, based on an independent component analysis (ICA) to mitigate both MAI and noise. This algorithm has been utilized in blind source separation (BSS) of unknown sources from their linear mixtures. It can also be used for estimation of the basis vectors of BSS. The aim is to include an ICA algorithm within a wireless receiver in order to reduce the level of interference in CDMA systems. This blind multiuser detector requires less precise knowledge of the channel than does the conventional single-user receiver. The proposed blind multiuser detector is made robust with respect to imprecise knowledge of the received signature waveforms of the user of interest. Several experiments are performed in order to verify the validity of the proposed learning algorithm.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: ICA-based Single Channel Audio Separation: New Bases and Measures of Distance
Autorzy:: Mika, D.
Kleczkowski, P.
Tematy:: audio unmixing
blind signal separation
independent component analysis
measures of distance; Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/177414.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Independent Component Analysis (ICA) can be used for single channel audio separation, if a mixed signal is transformed into time-frequency domain and the resulting matrix of magnitude coefficients is processed by ICA. Previous works used only frequency (spectral) vectors and Kullback-Leibler distance measure for this task. New decomposition bases are proposed: time vectors and time-frequency components. The applicability of several different measures of distance of components are analysed. An algorithm for clustering of components is presented. It was tested on mixes of two and three sounds. The perceptual quality of separation obtained with the measures of distance proposed was evaluated by listening tests, indicating “beta” and “correlation” measures as the most appropriate. The “Euclidean” distance is shown to be appropriate for sounds with varying amplitudes. The perceptual effect of the amount of variance used was also evaluated.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: A comparison of algorithms for separation of synchronous subspaces
Autorzy:: Almeida, M.
Bioucas-Dias, J.
Vigário, R.
Oja, E.
Tematy:: phase locking
synchrony
source separation
subspaces
Independent Component Analysis (ICA)
Independent Subspace Analysis (ISA)
magnetoencephalogram (MEG); Pokaż więcej
Wydawca:: Polska Akademia Nauk. Czytelnia Czasopism PAN
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/201566.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Independent Subspace Analysis (ISA) consists in separating sets (subspaces) of dependent sources, with different sets being independent of each other. While a few algorithms have been proposed to solve this problem, they are all completely general in the sense that they do not make any assumptions on the intra-subspace dependency. In this paper, we address the ISA problem in the specific context of Separation of Synchronous Sources (SSS), i.e., we aim to solve the ISA problem when the intra-subspace dependency is known to be perfect phase synchrony between all sources in that subspace. We compare multiple algorithmic solutions for this problem, by analyzing their performance on an MEG-like dataset.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "Component separation" wg kryterium: Temat