Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "Forest Research Institute" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Wyrównaj
    Wyświetlanie 1-8 z 8
    Tytuł:
    Bostrichidae and Ptinidae: Ptininae (Insecta: Coleoptera) type collection at National Forest Insect Collection, Forest Research Institute, Dehradun (India)
    Autorzy:
    Borowski, Jerzy
    Singh, Sudhi
    Tematy:
    Bostrichidae
    Coleoptera
    Dehradun
    Forest Research Institute
    India
    Insecta
    Ptinidae
    new synonym
    types
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Przedsiębiorstwo Wydawnictw Naukowych Darwin / Scientific Publishing House DARWIN
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/1182759.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    The paper discusses the type-specimens of the family Bostrichidae and nominotypical subfamily Ptininae of Ptinidae deposited at National Forest Insect Collection, Forest Research Institute (NFIC-FRI) Dehradun, India. For each species the type locality, number of descriptive material and remarks (including geographical distribution) are given. Type-specimens, together with the respective labels, are shown on photographs. Five species of bostrichids – Sinoxylon gloriosus n. syn., Xylopertha dunensis n. syn., Xyloprista fisheri n. syn., Xylopsocus distinctus n. syn., and Paraxylogenes pistaciae n. syn. – have been synonymized.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Zastosowanie geoinformatyki w leśnictwie
    Application of geoinformatics in forestry
    Autorzy:
    Stereńczak, Krzysztof
    Współwytwórcy:
    Stereńczak, Krzysztof
    Wydawca:
    Instytut Badawczy Leśnictwa (Forest Research Institute), Sękocin Stary, Poland
    Opis:
    W dniach 12–14 marca 2019 r. w Instytucie Badawczym Leśnictwa odbyła się XI Sesja Zimowej Szkoły Leśnej (ZSL), której tematem było „Zastosowanie geoinformatyki w leśnictwie”. Współorganizatorem Sesji była Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych. Merytoryczne aspekty XI Sesji zostały przygotowane i opracowane przez Radę Programową Zimowej Szkoły Leśnej w składzie: prof. dr hab. Andrzej Grzywacz, prof. dr hab. Jacek Hilszczański, dr inż. Krzysztof Janeczko, prof. dr hab. Andrzej Klocek, mgr inż. Jacek Przypaśniak, mgr inż. Marek Roman, dr inż. Jacek Sagan, dr hab. Krzysztof Stereńczak, prof. IBL (przewodniczący), mgr inż. Adam Wasiak, prof. dr hab. Tomasz Zawiła-Niedźwiecki. Rada Programowa określiła nie tylko zakres problematyki XI Sesji, ale także propozycje tematyczne referatów zamawianych oraz wytypowania ich autorów. W trakcie XI Sesji referaty wygłosili zaproszeni goście zagraniczni reprezentujący Remote Sensing Research and Consulting Ltd. (Szwajcaria), Wyższą Szkołę Techniczną w Zurychu (Szwajcaria), Norweski Uniwersytet Przyrodniczy – NMBU, Federalny Instytut Badawczy Lasu, Śniegu i Krajobrazu (Szwajcaria), Uniwersytet we Fryburgu (Niemcy), Uniwersytet Florencki (Włochy), Instytut Geografii i Geoekologii i Instytut Technologii w Karlsruhe (Niemcy), Instytut Lasu im. Sukaczewa Syberyjskiej Filii Rosyjskiej Akademii Nauk, Federalne Centrum Badawcze «Krasnoyarsk Science Center SB RAS» i Syberyjski Uniwersytet Federalny (Rosja) oraz Uniwersytet w Cambridge (Wielka Brytania). Poza gośćmi z zagranicy na Zimowej Szkole Leśnej wystąpiło szerokie grono autorów z Polski, prezentujących wiele przykładów wykorzystania geoinformatyki w leśnictwie. W tym miejscu składam serdeczne podziękowanie autorom za przygotowanie i wygłoszenie interesujących referatów, a także za opracowanie tekstów wystąpień, które znajdą Państwo w niniejszych materiałach posesyjnych. W XI Sesji ZSL wzięło udział prawie 400 osób reprezentujących m.in.: kierownictwo Lasów Państwowych oraz jednostki organizacyjne PGL LP i Ministerstwo Środowiska. Najliczniejszą grupę słuchaczy Szkoły stanowili zarówno geomatycy reprezentujący szeroko rozumiany świat nauki, jak i firmy zajmujące się wdrożeniami i praktyką, pracownicy nadleśnictw oraz biur urządzania lasu i geodezji leśnej, na co dzień korzystających z narzędzi geoinformatycznych. Liczne grono stanowili przedstawiciele ośrodków naukowych, a także studentów polskich wydziałów leśnych.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Centrum Otwartej Nauki
    Książka
    Tytuł:
    Wpływ zmian klimatu na środowisko leśne
    Impacts of climate change on forest environment
    Autorzy:
    Skorupski, Maciej
    Piasecka, Żaneta
    Seppälä, Jyri
    Wójcik, Roman
    Brzeziecki, Bogdan
    Urbaniak, Marek
    Stachowicz, Paweł
    Oszako, Tomasz
    Kraszewski, Bartłomiej
    Sjöberg, Göran
    Wysocka-Fijorek, Emilia
    Ratajczak, Ewa
    Czerepko, Janusz
    Hilszczańska, Dorota
    Lewandowski, Andrzej
    Libiete, Zane
    Walck, Jeffrey L.
    Szmidla, Hanna
    Kundzewicz, Zbigniew
    Segersten, Joel
    Lisiewicz, Maciej
    Johnson, Derek M.
    Olejnik, Janusz
    Sieniawski, Waldemar
    Szczygieł, Ryszard
    Ziemblińska, Klaudia
    Ollikainen, Markku
    Marek, Michal V.
    Ecke, Frauke
    Tabor, Jan
    Chmura, Daniel J.
    Sikora, Katarzyna
    Dmyterko, Elżbieta
    Pierzgalski, Edward
    Perlińska, Aldona
    Marszałek, Edward
    Socha, Jarosław
    Vesala, Timo
    Jastrzębowski, Szymon
    Boczoń, Andrzej
    Stolarski, Mariusz
    Modzelewska, Aneta
    Larska, Magdalena
    Łukaszewicz, Jan
    Skrzecz, Iwona
    Jabłoński, Tomasz
    Kilpeläinen, Antti
    Mielcarek, Miłosz
    Karaczun, Zbigniew M.
    Dukat, Paulina
    Borecki, Tomasz
    Jagodziński, Andrzej M.
    Krzysiak, Michał K.
    Stereńczak, Krzysztof
    Thorell, Daniel
    Goździk, Marek
    Heinonen, Tero
    Białczak, Małgorzata
    Holeksa, Jan
    Kwiatkowski, Mirosław
    Kędziora, Wojciech
    Bārdule, Arta
    Neroj, Bożydar
    Belova, Olgirda
    Bańkowski, Janusz
    Kamińska, Agnieszka
    Čiuldienė, Dovilė
    Bruchwald, Arkadiusz
    Eklöf, Karin
    Jägrud, Linnéa
    Współwytwórcy:
    Skrzecz, Iwona
    Sikora, Katarzyna
    Wydawca:
    Instytut Badawczy Leśnictwa
    Cytata wydawnicza:
    Skrzecz, I., Sikora, K. (red.). (2023). Wpływ zmian klimatu na środowisko leśne. Instytut Badawczy Leśnictwa
    Opis:
    Publikacja współfinansowana przez Dyrekcję Generalną Lasów Państwowych
    W dniach 15–17 marca 2022 r. w Instytucie Badawczym Leśnictwa odbyła się XII Sesja Zimowej Szkoły Leśnej, której tematem był „Wpływ zmian klimatu na środowisko leśne”. Spośród licznych propozycji, o wyborze powyższego tematu przesądziło obserwowane od wielu lat systematyczne pogorszanie się stanu zdrowotnego drzewostanów na skutek synergicznego oddziaływania wielu czynników abiotycznych i biotycznych w warunkach zmian klimatu. Współorganizatorem Sesji była Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych. Merytoryczne aspekty XII Sesji zostały przygotowane i opracowane przez Radę Programową Zimowej Szkoły Leśnej w składzie: dr hab. Krzysztof Stereńczak, prof. IBL (przewodniczący), prof. dr hab. Bogdan Brzeziecki, mgr inż. Michał Graczyk, prof. dr hab. Andrzej Grzywacz, prof. dr hab. Andrzej Jagodziński, prof. dr hab. Janusz Olejnik, mgr inż. Jan Tabor, mgr inż. Krzysztof Rostek, prof. dr hab. Iwona Skrzecz, dr inż. Klaudia Ziemblińska. Rada Programowa określiła nie tylko zakres problematyki XII Sesji, ale także propozycje tematyczne referatów zamawianych oraz ich autorów. W trakcie trzech dni obrad prelegenci przedstawili 33 referaty. Referaty wygłosili również zaproszeni goście zagraniczni reprezentujący: Uniwersytet w Helsinkach, Czeski Uniwersytet Przyrodniczy w Pradze, Instytut Badań nad Zmianami Globalnymi (Czechy), Uniwersytet Wspólnoty Wirginii, Łotewski Państwowy Instytut Badawczy Leśnictwa oraz Integrated Carbon Observation System. W XII Sesji, która odbyła się w wersji online, wzięło udział niemal 200 osób reprezentujących m.in.: Ministerstwo Klimatu i Środowiska, jednostki organizacyjne Lasów Państwowych, ośrodki uniwersyteckie i instytuty badawcze. Liczne grono stanowili również przedstawiciele ośrodków naukowych oraz polskich uczelni leśnych.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Centrum Otwartej Nauki
    Książka
    Tytuł:
    Current problems of public communication and education in forestry
    Współczesne problemy komunikacji społecznej i edukacji w leśnictwie
    Autorzy:
    Gil, Wojciech
    Szewczykiewicz, Joanna
    Współwytwórcy:
    Gil, Wojciech
    Szewczykiewicz, Joanna
    Wydawca:
    Instytut Badawczy Lesnictwa (Forest Research Institute), Sekocin Stary, Poland
    Opis:
    Jednym z podstawowych pojęć we współczesnych naukach teoretycznych i stosowanych oraz w praktyce jest „informacja”. Pomimo że pojęcie to jest używane właściwie we wszystkich dziedzinach naszego życia, to jednak wciąż nie mamy powszechnie akceptowanej defi nicji informacji. W pierwotnym sensie termin ten oznaczał wiadomość w ogóle. Najbardziej znaną i powszechną defi nicją informacji jest powiedzenie, że informacja nie jest ani materią, ani energią. Zgromadzona i przechowywana informacja jest często nazywana wiedzą, tak więc wiedza to zakumulowana informacja, zaś sama informacja to przyrost wiedzy. Tam gdzie nie ma przyrostu wiedzy, nie ma informacji. Nie każda jednak wiedza jest informacją, staje się nią dopiero wtedy, gdy informacja zmniejsza niedookreśloność, niewiedzę. Według wielu specjalistów wartość informacji można mierzyć przyrostem prawdopodobieństwa osiągnięcia celu przed i po otrzymaniu informacji. System informacyjny realizuje przynajmniej jedną z czterech funkcji obejmujących: gromadzenie, przechowywanie, przetwarzanie i przekazywanie informacji. Przesyłanie informacji odbywa się między nadawcą, który wysyła informację, a odbiorcą, który tę informację odbiera. Przekazywana treść informacji jest nazywana komunikatem. Informacja, podobnie jak materia i energia, ma swój ilościowy i jakościowy wymiar. Jako miarę ilości informacji przyjmuje się niepewność (entropię), która zostaje usunięta dzięki otrzymaniu informacji. Dyskusja o naturze informacji trwa nadal i zapewne będzie kontynuowana w całym świecie cywilizowanym. Dotyczy ona przede wszystkim rosnącego znaczenia i pozycji informacji, która już obecnie wchodzi w rolę podstawowego zasobu, jakim jest kapitał. Nowe podejście do rozwoju gospodarczego uznaje, że to właśnie umiejętności, kompetencje, zdolności, a także przekazywanie informacji czyli także edukacja, stanowią o utrzymującej się przewadze przedsiębiorstw hołdujących tej wiedzy. Dysponowanie wiedzą na temat lasu i gospodarki leśnej zobowiązuje leśników – naukowców i praktyków, nie tylko do jej pogłębiania, ale także do edukowania społeczeństwa i komunikowania się z nim, a także wewnątrz swojego środowiska, na różnych płaszczyznach. W dniach 13–15 marca 2018 r. w Instytucie Badawczym Leśnictwa odbyła się kolejna, już X Sesja Zimowej Szkoły Leśnej, której tematem były „Współczesne problemykomunikacji społecznej i edukacji w leśnictwie”. Współorganizatorem Sesji była Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych. Merytoryczne aspekty X Sesji zostały przygotowane i opracowane przez Radę Programową Zimowej Szkoły Leśnej w składzie: dr hab. Janusz Czerepko, prof. dr hab. Andrzej Grzywacz, prof. dr hab. Jacek Hilszczański, dr inż. Krzysztof Janeczko, mgr inż. Jan Karwowski, prof. dr hab. Andrzej Klocek (przewodniczący), dr Jacek Krawczyk, mgr inż. Wiesław Krzewina, mgr inż. Marek Roman, prof. dr hab. Tomasz Zawiła-Niedźwiecki. Rada Programowa określiła nie tylko zakres problematyki X Sesji, ale także propozycje tematyczne referatów zamawianych oraz ich autorów. W trakcie X Sesji referaty wygłosili również zaproszeni goście zagraniczni, reprezentujący Europejski Instytut Leśny, Uniwersytet Przyrodniczy w Pradze, Wyższą Szkołę Leśną w Rottenburgu, Narodowe Centrum Leśne w Zwoleniu, Uniwersytet we Fryburgu, Europejskie Stowarzyszenie Lasów Państwowych – EUSTAFOR, koncern Coillte z Irlandii. W Sesji wzięło udział 260 uczestników reprezentujących: kierownictwo Lasów Państwowych oraz jednostki organizacyjne PGLLP, Ministerstwo Środowiska, Polską Akademię Nauk, Radę Główną Instytutów Badawczych, parki narodowe, Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, Polskie Towarzystwo Leśne, Polski Związek Zrzeszeń Leśnych, Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Leśnictwa i Drzewnictwa, Polski Związek Łowiecki. Najliczniejszą grupę słuchaczy Szkoły stanowili edukatorzy leśni zatrudnieni w nadleśnictwach, leśnych kompleksach promocyjnych i izbach edukacji leśnej. Liczne grono stanowili również przedstawiciele ośrodków naukowych oraz studentów polskich uczelni leśnych. Wszystkim uczestnikom Sesji Zimowej Szkoły Leśnej serdecznie dziękujemy. Słowa podziękowania kierujemy również do wszystkich autorów z kraju i zagranicy, za ich aktywny udział w X Sesji, przygotowanie i wygłoszenie interesujących referatów i doniesień, a także za opracowanie tekstów wystąpień, które znajdą Państwo w niniejszych materiałach posesyjnych.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Centrum Otwartej Nauki
    Książka
    Tytuł:
    Wyzwania leśnictwa wobec zachodzących zmian w środowisku przyrodniczym, oczekiwań społecznych, uwarunkowań ekonomicznych i prawnych
    Forestry challenges towards ongoing environmental changes, public expectations and economic and legal conditions
    Autorzy:
    Gil, Wojciech
    Współwytwórcy:
    Gil, Wojciech
    Wydawca:
    Instytut Badawczy Leśnictwa, Sękocin Stary, Poland
    Opis:
    Początki państwowej administracji i gospodarki leśnej sięgają VIII-IX wieku. Wraz z występującą w tym czasie wielką wędrówką ludów nastąpił znaczny wyrąb lasu na potrzeby ówczesnego osadnictwa. Kolejna nadmierna eksploatacja lasów w Europie miała miejsce w XIII-XV wieku i była wynikiem intensywnego rozwoju miast, rzemiosła, transportu, w tym drewnochłonnej floty oraz górnictwa, hutnictwa żelaza i szkła. Rosnące z roku na rok zużycie drewna doprowadziło do jego nadmiernego pozyskania i ubytku zasobności drzewostanów. Odzwierciedleniem tej sytuacji było zjawisko „głodu drewna”. Kolejny okres intensywnego użytkowania tego surowca nazwany został „epoką drewna” i trwał od XV do XIX wieku. Pierwszą usystematyzowaną teorią zajmującą się ekonomicznymi problemami gospodarki leśnej była kameralistyka (niem. Kammer − m.in. izba skarbowa), której początki rozwoju sięgają przełomu XVII i XVIII wieku. Jej nazwa pochodzi od byłych kamer rządowych. Kameralistów traktowano jako niemieckich przedstawicieli merkantylizmu i zaliczano do przedstawicieli liberalizmu gospodarczego. Wzrost zainteresowania leśnictwem ze strony kameralistów doprowadził do szybkiego rozwoju przemysłu leśnego. Za prekursora tych działań uważany jest W.G. Moser, autor dzieła „Zasady ekonomiki leśnictwa” (1757), według którego głównym celem leśnictwa jest zaspokojenie zapotrzebowania przemysłu na drewno1. Z obawy o brak dostatecznych dostaw drewna Moser formułuje „zasadę ciągłości użytkowania”, która w późniejszym okresie została określona jako „zasada ciągłości produkcji leśnej” i stała się kamieniem węgielnym rozwoju gospodarstwa leśnego. Na przełomie XVIII i XIX wieku gospodarkę leśną zaczyna kształtować liberalna ekonomia A. Smitha, wraz z jej wolnym rynkiem. Podstawowe jej zasady, w tym dotyczące zwłaszcza równowagi ekonomicznej gospodarstwa leśnego, znalazły swoje miejsce pod skrzydłami statyki leśnej. Jej wybitny przedstawiciel, G. Heyer (1865), określił ją natomiast jako rachunek oceny rentowności metod gospodarowania w leśnictwie2. To właśnie pod wpływem statyki żądano od leśnictwa dostarczenia „możliwie dużego dochodu pieniężnego” (zysku, renty), a nie największej masy drewna. Rozległość zainteresowania statyki leśnej doprowadziła do sformułowania dwóch podstawowych teorii ekonomiki leśnictwa określanych jako: ■ teoria renty gruntowej oraz ■ teoria renty leśnej. Pierwsza z wymienionych teorii główną uwagę koncentrowała na gruntach leśnych, które traktowała jako kapitał trwały gospodarstwa leśnego. Natomiast drzewostan był uznawany za kapitał (środek) obrotowy. Pojęcie gospodarności sprowadzało się do uzyskania maksymalnej rentowności mierzonej stosunkiem czystego (netto) dochodu (renty) do wartości kapitału trwałego gruntu leśnego. W obliczeniach tych statyka leśna korzystała w szerokim zakresie i nadal korzysta z rachunków procentu składanego. Wymieniona teoria renty leśnej nazywana również szkołą renty leśnej lub nauką o czystym dochodzie z lasu, dążyła do maksymalizacji czystego dochodu z lasu obejmującego przede wszystkim grunt i drzewostan. Wiek, w którym ten postulat był spełniony, określono wiekiem najwyższej renty leśnej lub wiekiem rębności. Teoretycznie wiek ten jest znacznie wyższy niż wiek rębności najwyższej renty gruntowej. Dla gorszych siedlisk różnice te wynosiły 40-60 i więcej lat, dla najlepszych zaś siedlisk około 30-40 lat. Wiek najwyższej rentowności był na ogół wyższy od wieku dojrzałości finansowej, a niższy od wieku najwyższej renty leśnej. W Europie Środkowej wiek rębności waha się od 60 do 250 lat (Möhring 2004)3. Długi okres produkcji leśnej na ogół dominuje w ekstensywnych metodach produkcji. Natomiast aktywne metody zagospodarowania lasu i jego pielęgnacji obejmują rocznie zaledwie od 10 do 20% ogółu powierzchni gospodarstwa leśnego. Oznacza to, że przeciętny cykl zabiegów hodowlano-ochronnych powtarzany jest co 5−10 lat. Przedstawiona krótka charakterystyka teorii statyki leśnej wskazuje na wysoki stopień jej operacjonizmu wynikający z empirycznych (fizycznych) metod pomiaru elementów rachunku renty gruntowej i renty leśnej. Pod tym względem rachunek rent wyraźnie różni się od pozostałych rachunków ekonomicznych gospodarki leśnej. Od XIX wieku, zwłaszcza od ukształtowania przez M. Faustmanna finansowego nurtu gospodarki leśnej, jej cele zostały zdominowane przez teorię czystego dochodu z gruntu, nazywanego również teorią renty gruntowej. Upowszechniła się ona po długim, przeszło 100-letnim sporze między nauką o czystym dochodzie z gruntu a nauką o czystym dochodzie z lasu. Obok teorii renty gruntowej i renty leśnej w XIX w. w leśnictwie zachodniej i środkowej części Europy ukształtowały się dwa nurty, które odbiegają pod względem celów i metod od teorii renty gruntowej i leśnej. Nurty te są bliżej określone w poniższych tytułach: ■ nurt ekologiczno-środowiskowy oraz ■ nurt ekonomiczno-finansowy. W Europie Środkowej i Zachodniej dominuje nurt ekologiczno-środowiskowy. Jego cechą są drzewostany wielogatunkowe o długim cyklu produkcji leśnej, słabych trzebieżach, niskim oprocentowaniu i małych odsetkach oraz o znacznym podporządkowaniu gospodarki leśnej czystemu dochodowi z lasu. Kolejną cechą nurtu ekologicznego jest duży przyrost miąższości, ale także znaczny udział drzewostanów starszych klas wieku w strukturach lasu oraz ich odporność na działanie biotycznych i abiotycznych zakłóceń, dywersyfikacja dochodów i ukierunkowanie celu gospodarki leśnej na maksymalizację czystego dochodu z lasu. Przeciwieństwem powyższego nurtu jest ekonomiczno-finansowa orientacja gospodarki leśnej ukierunkowana na krótkie wieki rębności, intensywne trzebieże, drzewostany jednogatunkowe, duże oprocentowanie i najwyższy czysty dochód z gruntu. Jednym słowem gospodarstwo o orientacji finansowo-ekonomicznej dąży do krótkich wieków rębności, zrębowego użytkowania oraz wysokich procentów. Tymczasem nurt ekologiczny preferuje długie wieki rębności i niskie oprocentowanie. Podsumowując należy zauważyć, że ukształtowane w przeszłości dwa nurty gospodarki leśnej dominują nadal w leśnictwie europejskim z różnym nasileniem poszczególnych metod. Ekonomiczne podejście do podejmowania decyzji inwestycyjnych w leśnych warunkach niepewności ryzyka zostało wsparte przez rozwijaną od roku 1950 teorię portfela, najpierw w Stanach Zjednoczonych Ameryki, później w innych krajach, w tym zwłaszcza w Skandynawii i Niemczech. Z jednej strony preferowane są więc drzewostany o dużej odporności na ryzyko, ale mniejszej produkcyjności, z drugiej zaś drzewostany o znacznej produkcyjności, ale małej odporności na ryzyko. Optymalna kombinacja drzewostanów reprezentujących te dwie cechy w jednym z przykładowych leśnictw w Niemczech miała następujący skład gatunkowy: 70% Św, 30% Bk (Knoke 2004)4. Natomiast w Szwecji optymalna struktura gatunkowa drzewostanów wynosi: 49% Św oraz 51% So (Svensson 2000)5. Do szczególnie ważnych i szeroko stosowanych obecnie rozwiązań należy dywersyfikacja, która polega na zmniejszeniu sumarycznego ryzyka przy jednakowym dochodzie lub zwiększeniu dochodu przy jednakowym ryzyku. Wynika stąd, że teoria portfela obejmuje kombinację dwóch dóbr, na przykład drzewosfery jodłowe i bukowe. Metodyczne aspekty omawianej teorii portfela są dziełem H. Markowitza (1952), który został za nie uhonorowany nagrodą Nobla w 1990 r.6 Natomiast pionierskie zastosowania teorii portfela w praktyce leśnictwa USA są wynikiem intensywnych prac W.L. Millsa i W.L. Hoovera (1982) nad rozwojem inwestycji leśnych7. Odnotowany w kolejnych dekadach dalszy rozwój teorii portfela dotyczy przede wszystkim leśnictwa Skandynawii oraz Niemiec. Zgodnie z teorią portfela jego istota polega na optymalnej kombinacji dwóch dóbr, na przykład dwóch gatunków w drzewostanie (Kruschwitz 2007)8. Powszechnym przykładem takiej kombinacji jest Las Tharandzki oraz sporządzone dla niego optymalne kombinacje struktury gatunkowej drzewostanów. Taki sam atrybut odnosi się również do innych kategorii dóbr. Dziewiąta edycja wspólnego przedsięwzięcia Instytutu Badawczego Leśnictwa i Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych, jakim jest Zimowa Szkoła Leśna, dotyczyła właśnie wyzwań stojących przed współczesnym leśnictwem, zarówno tych wynikających ze zmian globalnych środowiska, jak i ekonomiczno-społecznych aspektów leśnictwa. W IX Sesji uczestniczyło 259 osób. Poza autorami krajowymi, reprezentującymi Ministerstwo Środowiska, Dyrekcję Generalną Lasów Państwowych oraz jednostki organizacyjne Lasów Państwowych, uczelnie i instytuty naukowe, referaty wygłosili naukowcy i leśnicy praktycy z zagranicy. ----------------------------------------- 1. Moser W.G. 1757. Grundsätze der Forstökonomie. Bd. 1-2. Frankfurt a/M. 2. Heyer G. 1865. Anleitung zur Waldwertrechnung. Leipzig. 3. Möhring B. 2004. Betriebswirtschaftliche Analyse des Waldumbaus. Forst und Holz, 59, 11: 523-530. 4. Knoke T. 2004. Die Begründung von Mischbeständen: eine Möglichkeiten zur Minderung von Risiko? Kongressbericht des Deutschen Forstvereins zur Tagung 2003 in Mainz: 344-355. 5. Svensson L. 2000. Open-economy inflation targeting. Journal of International Economics, 50: 155–183. 6. Markowitz H. 1952. Portfolio Selection. The Journal of Finance, 7, 1: 77–91. 7. Mills W.L., Hoover W.L. 1982. Investment in forest land: aspects of risk and diversification. Land Economics, 58: 33-51. 8. Kruschwitz L. 2007. Finansowanie i inwestycje. CeDeWu, Warszawa.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Centrum Otwartej Nauki
    Książka
      Wyświetlanie 1-8 z 8

      Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies