Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Głosowanie teoria" wg kryterium: Temat


Tytuł:
Ethics of strategic voting in popular elections in the scope of social choice theory
Etyka głosowania strategicznego w wyporach powszechnych według teorii wyboru społecznego
Autorzy:
Łyżwa, Łukasz
Opis:
Artykuł ma na celu przeanalizowanie dylematów moralnych, przed którymi stoi wyborca podczas wyborów powszechnych oddając głos w sposób strategiczny. Mechanizm głosowania taktycznego zostaje przeanalizowany metodą analizy zwaną teorią wyboru społecznego, która stanowi obok teorii gier i teorii decyzji - podstawową metodę analizy mechanizmów grupowego podejmowania decyzji. Wynalezienie owych metodologii w XX wieku każe zweryfikować zakorzenione w filozofii poglądy względem etyki oddawania głosów. Wymieniam tutaj teorię woli powszechnej Jana Jakuba Rousseau. Argumentuję, że głosowanie strategiczne nie musi być uznawane za niemoralne, a ponadto wymieniam silną i słabą pozycję, która za tym przemawia. Pierwsza z nich odmawia wyborom powszechnym jakichkolwiek moralnych wartościowań proponując odpowiednią teorię demokracji liberalnej. Dlatego dla Rikera nie ma znaczenia to, czy wynik wyborów odpowiada preferencjom społeczeństwa. Natomiast druga pozycja, którą przypisuję Dowdingowi i Van Heesowi, wymienia takie warunki głosowania strategicznego, którym sprostanie spowoduje, że głosowanie strategiczne będzie uznane za etyczne.
The thesis was meant to scrutinize the moral underpinning of strategic voting, which refers to the voter who casts a ballot that does not represent one's top electoral preference out of a desire to obtain a more favorable outcome. The intention behind this is to argue that tactical voting may not be considered as moral wrongdoing if implemented in a popular election.Firstly, some light is shed on the Social Choice Theory and a theory of democracy to give some context for better understanding allocation of this thesis in philosophical discourse. Then, the consequentialist argument is introduced, followed by the express value argument and the sincere argument, which suggest manipulation since the agent does not express one's profound candidate, so to say, does not vote naively. I regard it as non-conclusive, whereas it presupposes a Rousseauian view on the role of election in the democracy itself. Further, I challenge five of Sattherwaite's "transparency arguments": (1) inequality of skills, (2) inefficiency, (3) non-transparency of voters' preferences, (4) non-transparency of representatives' preferences, and (5) randomness, which I treat by and large as a valid with minor comments added. However, I believe that some of the “transparency arguments” can be adopted as a virtue rather than a vice of democracy because they encourage cooperation and induce to actualize ongoing coalitions. Finally, I differentiate a weak and a strong position against treating strategic voting as wrongdoing.Fulfilling methodological requirements, the evaluation of strategic voting is possible thanks to the Social Choice Theory, which roots lead back to the 1950s. It has combined political philosophy, normative economic, mathematics, and ethics, performing an interdisciplinary approach in analyzing the phenomenon of the collective decision-making process.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Racjonalność wyborcy według ekonomicznej teorii demokracji Anthony’ego Downsa
Autorzy:
Sell, Friedrich L.
Tkaczyński, Jan, Wiktor
Tematy:
teoria demokracji Anthony’ego Downsa
wyborca
głosowanie
Pokaż więcej
Wydawca:
Wydawnictwo Adam Marszałek
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/524108.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Przedstawione rozważania mają sens pod warunkiem przyjęcia do wiadomości, że takie korzystne nierówności dochodowe są możliwe tylko w przypadku ograniczonej redystrybucji ze strony państwa. Inaczej mówiąc, przy zachowaniu średnich wartości zmiennych G do Y na znanej nam już skali lewica – prawica politycznych preferencji. To uprawnia do wyciągnięcia wniosku końcowego, że z punktu widzenia idei państwa dobrobytu nie jest uzasadnione jako optymalne działanie rządu polegające na nieustannych próbach redukcji nierówności dochodowych. Nie istnieje bowiem żaden lewicowo uwarunkowany racjonalnie rozkład (przy pożądanych wysokich wartościach G do Y) politycznych preferencji, którego skutkiem byłaby wyłącznie dominująca awersja do nierówności, a która by z punktu widzenia ekonomicznego uzasadniała rzeczone postępowanie rządu. W uwagach końcowych nie może naturalnie zabraknąć jeszcze jednego stwierdzenia. Tego mianowicie, że wprawdzie Down definiuje w swoim modelu jako cel maksymalizację ilości głosów wyborczych przez każdą partię i pozostawia poza nawiasem swoich rozważań różne wymiary polityki dobrobytu demokratycznego państwa prawa, to niezależnie od tego możemy stwierdzić, że fiksacja polityki wokół redystrybucji dochodowej na rzecz mniej zamożnych wyborców w analizowanym aspekcie nie jest optymalna. Jeśli zatem w partyjnym programie wyborczym za cel zostanie postawiony zamiar wprowadzenia wysokiego stopnia redystrybucji dochodowej, to klęska wyborcza takiej partii jest nieunikniona. Ma to bowiem miejsce ze względu na koncentrację największej ilości wyborców w centrum, dla których nazbyt wysoka redystrybucja oznaczałaby – uwarunkowana awersją do równości – znaczną utratę funkcji użyteczności. Mówiąc wprost: nazbyt wysoko zaplanowana redystrybucja dochodowa (wysoka wartość G do Y) prowadzi do znacznie większej utraty głosów wyborczych w centrum, aniżeli może się przyczynić do pozyskania wyborców na lewej stronie społecznej sceny wyborczej.
The analyses presented are meaningful only if it is accepted that such beneficial income disparities can be achieved exclusively as a result of a limited redistribution conducted by the government. In other words, this is possible only if the values G to Y on the left-right scale of political preferences are relatively mediocre. As result, it can be stated that, from the perspective of the welfare state philosophy, a given government’s continuous attempts at balancing the income disparities are not an optimal mode of operation, and thus cannot be justified. The reason for this is the fact that there is no rational left-wing oriented spread (with the values G to Y being high) of political preferences, which would result in a dominant aversion to disparities, and which would justify such actions by the government from the economic perspective. In addition, the concluding remarks also need to include the statement that, even though Down defines in his model the maximisation of the votes received by each party as a primary goal, while neglecting in his studies the various dimensions of the welfare policy of a democratic state under the rule of law, it can still be stated that the policy of focusing on income redistribution, aimed at aiding the less wealthy voters, is suboptimal from the analysed perspective. Therefore, a political party which includes a high level of income redistribution as a goal in its political manifesto is bound to fail during the elections. The reason for this is the concentration of the highest number of voters in the centre. For such citizens an overly high level of income redistribution would entail, as a result of the aversion to equality, a great decrease in the utility function. To be more direct, an overly high income redistribution (with the G to Y value being high) leads to a loss of votes from the centre that is far greater than the amount of votes gained from the left side of the voting stage.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies