Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "G.B. Shaw" wg kryterium: Temat


Wyświetlanie 1-2 z 2
Tytuł:
The Representation of the Heroine in the Cinematic Adaptations of Pygmalion by G.B. Shaw
Przedstawienie głównej bohaterki w adaptacjach filmowych „Pigmaliona” autorstwa G.B. Shaw
Autorzy:
Lasak, Alicja
Opis:
Niniejsza praca dotyczy przedstawienia głównej bohaterki w adaptacjach filmowych „Pigmaliona” autorstwa G.B. Shaw. Dramat ten został poddany analizie, ponieważ doczekał się wielu adaptacji i nadal stanowi inspirację dla filmowców oraz dramatopisarzy. Niniejsza praca składa się z trzech rozdziałów: jednego teoretycznego i dwóch analitycznych. W pierwszym rozdziale przedstawiam teorię narratologii w ujęciu Seymoura Chatmana, teorię adaptacji według Lindy Hutcheon oraz techniki filmowe wyszczególnione przez Bernarda Dicka. W drugim rozdziale zwracam uwagę na kontrowersyjne kwestie poruszone w „Pigmalionie”. W trzecim rozdziale poddaję analizie wybrane adaptacje filmowe dramatu, mianowicie brytyjski film „Pigmalion” (1938), amerykański musical „My Fair Lady” (1964) i brytyjską produkcję „Edukacja Rity” (1983), w której główny motyw z „Pigmaliona” został ukazany w kontekście uniwersytetu. Niniejsza praca jest poświęcona kwestiom społecznym, systemowi klasowemu i relacjom płci ze szczególnym uwzględnieniem metamorfozy, jaką przechodzi główna bohaterka. Następnie analizuję, jak wspomniane aspekty są przedstawione za pomocą technik filmowych. Będę próbowała dowieść, że od początku kinematografii aż do drugiej połowy XX wieku przedstawiano postaci kobiece jako bezradne, uległe i pozbawione erudycji. Kobiety jednak podjęły próby wyemancypowania się spod dominacji mężczyzn i uzyskania równego statusu, co zostało przedstawione obrazowo w „Edukacji Rity”.
The thesis is concerned with the representation of the heroine in the cinematic adaptations of G.B. Shaw’s Pygmalion. This drama is worth analysing since it has been widely adapted and still provides both film-makers and playwrights with inspiration. The thesis is divided into three chapters: one theoretical and two analytical. The first chapter presents Seymour Chatman’s approach to narrative theory, Linda Hutcheon’s concept of adaptation and cinematic techniques according to Bernard Dick. The second chapter focuses on controversial issues raised in Pygmalion. The third chapter analyses the selected cinematic adaptations of the play, namely the British film Pygmalion (1938), the American musical My Fair Lady (1964) and the British production Educating Rita (1983), which transposes the main theme of Pygmalion into the context of university. The thesis deals with social issues, the class system and gender relations, laying a particular emphasis on the metamorphosis undergone by the heroine. Furthermore, it is analysed how the aforementioned aspects are demonstrated by means of cinematic techniques. I will argue that from the advent of cinema until the closing decades of the 20th century female characters were depicted as inferior, submissive and feeble-minded. However, women strived to emancipate themselves from male dominance and attain an equal status, which is vividly portrayed in Educating Rita.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Didaskalia w „Przekładach” Briana Friela
Stage Directions in Brian Friel’s “Translations”
Autorzy:
Looby, Robert
Tematy:
Irish drama
drama theory
stage direction
G.B. Shaw
B. Friel
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Łódzki. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/967698.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Often regarded as purely utilitarian messages with no artistic value in themselves, stage directions are a neglected aspect of theatre studies. This paper seeks to answer the questions “Who speaks in stage directions? How? To whom?”. Looby examines the nature of the speaker, the addressee and their relationship by examining the evolution of stage directions through Shaw, O’Casey and Beckett. However, the paper concentrates primarily on stage directions in Brian Friel’s Translations, arguing that they have an artistic form and function related to the theme of the play and going beyond mere technical instructions to the production crew.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
    Wyświetlanie 1-2 z 2

    Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies