Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "Jewish museums" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Wyrównaj
    Wyświetlanie 1-10 z 10
    Tytuł:
    „Trzeba mówić po polsku”. Z Antonym Polonskym rozmawia Konrad Matyjaszek [“You need to speak Polish”: Antony Polonsky interviewed by Konrad Matyjaszek]
    Autorzy:
    Matyjaszek, Konrad
    Tematy:
    Jewish museums
    Polish Jewish studies
    Polish Jewish history
    contemporary Polish history
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Polska Akademia Nauk. Instytut Slawistyki PAN
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/643723.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    This is the corrected version of the retracted article under the same title, which was published with the following DOI: https://doi.org/10.11649/slh.1401“You need to speak Polish”: Antony Polonsky in an interview by Konrad MatyjaszekThe interview with Antony Polonsky focuses on the history of Polish-Jewish studies as a research field, analyzed from the time of its initiation on the turn of the 1980s until year 2014. Antony Polonsky is the chief historian of the core exhibition of the Polin Museum of the History of Polish Jews, as well as the editor-in-chief of Polin: Studies in Polish Jewry, a yearly research journal. He is also a co-founder of the first research institutions focused of the field of Polish-Jewish studies, and a co-initiator of the first academic events in this field. In the conversation Polonsky discusses the context of the creation of the Polin Museum’s core exhibition, including the impact of politics on this exhibition’s final form. Afterwards, he recounts the history of the beginnings of Polish-Jewish studies, including the Orchard Lake meeting (1979) and the conference at Columbia University (1983). Polonsky gives a detailed account of the course and the outcomes of the Polish-Jewish studies conference in Oxford in 1984, which he co-organized. He also analyses the 1980s Polish political opposition circles’ reactions to the presence of antisemitic narratives in the opposition’s discourse. The last section of the conversation focuses on the presence within the field of Polish-Jewish studies of narratives that are apologetic towards the Polish nationalist discourse. To jest poprawiona wersja wycofanego artykułu o tym samym tytule, który był opublikowany pod następującym numerem DOI: https://doi.org/10.11649/slh.1401 „Trzeba mówić po polsku”: Z Antonym Polonskym rozmawia Konrad MatyjaszekPrzedmiotem rozmowy z Antonym Polonskym jest historia pola badań studiów polsko-żydowskich od momentu, kiedy powstały na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku, aż po rok 2014. Antony Polonsky jest głównym historykiem wystawy stałej Muzeum Historii Żydów Polskich Polin i redaktorem naczelnym rocznika naukowego „Polin: Studies in Polish Jewry”, był też współtwórcą pierwszych ośrodków studiów polsko-żydowskich i współorganizatorem pierwszych konferencji naukowych w tej dziedzinie. W przytoczonej rozmowie A. Polonsky opowiada o kontekście powstania wystawy głównej Muzeum Polin, w tym o wpływach politycznych na kształt tej wystawy. Tematem rozmowy jest też historia początków pola badawczego studiów polsko-żydowskich, włącznie ze spotkaniem w Orchard Lake (1979) i konferencją na Uniwersytecie Columbia (1983). Ze szczegółami relacjonowany jest przebieg i skutki konferencji studiów polsko-żydowskich w Oksfordzie (1984), którą rozmówca współorganizował. Polonsky przedstawia dalej reakcje polskich środowisk opozycji politycznej na obecność narracji antysemickich w dyskursie opozycji w latach osiemdziesiątych. Ostatnia część rozmowy dotyczy obecności narracji apologetycznych wobec polskiego dyskursu nacjonalistycznego w obrębie pola badań studiów polsko-żydowskich.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Artykuł wycofany [Retracted article]: „Trzeba mówić po polsku”. Z Antonym Polonskym rozmawia Konrad Matyjaszek
    Autorzy:
    Matyjaszek, Konrad
    Tematy:
    Jewish museums
    Polish Jewish studies
    Polish Jewish history
    contemporary Polish history
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Polska Akademia Nauk. Instytut Slawistyki PAN
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/643803.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    This is a retracted article, whose corrected version, bearing the same title, is avalaible under the DOI:  https://doi.org/10.11649/slh.1706. The correction was introduced at the request of Konrad Matyjaszek's Interlocutor.“You need to speak Polish”: Antony Polonsky in an interview by Konrad MatyjaszekThe interview with Antony Polonsky focuses on the history of Polish-Jewish studies as a research field, analyzed from the time of its initiation on the turn of the 1980s until year 2014. Antony Polonsky is the chief historian of the core exhibition of the Polin Museum of the History of Polish Jews, as well as the editor-in-chief of Polin: Studies in Polish Jewry, a yearly research journal. He is also a co-founder of the first research institutions focused of the field of Polish-Jewish studies, and a co-initiator of the first academic events in this field. In the conversation Polonsky discusses the context of the creation of the Polin Museum’s core exhibition, including the impact of politics on this exhibition’s final form. Afterwards, he recounts the history of the beginnings of Polish-Jewish studies, including the Orchard Lake meeting (1979) and the conference at Columbia University (1983). Polonsky gives a detailed account of the course and the outcomes of the Polish-Jewish studies conference in Oxford in 1984, which he co-organized. He also analyses the 1980s Polish political opposition circles’ reactions to the presence of antisemitic narratives in the opposition’s discourse. The last section of the conversation focuses on the presence within the field of Polish-Jewish studies of narratives that are apologetic towards the Polish nationalist discourse. To jest wycofany artykuł, którego poprawiona wersja o tym samym tytule jest dostępna pod następującym numerem DOI: https://doi.org/10.11649/slh.1706. Korekty artykułu dokonano na prośbę Rozmówcy Konrada Matyjaszka.   „Trzeba mówić po polsku”: Z Antonym Polonskym rozmawia Konrad MatyjaszekPrzedmiotem rozmowy z Antonym Polonskym jest historia pola badań studiów polsko-żydowskich od momentu, kiedy powstały na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku, aż po rok 2014. Antony Polonsky jest głównym historykiem wystawy stałej Muzeum Historii Żydów Polskich Polin i redaktorem naczelnym rocznika naukowego „Polin: Studies in Polish Jewry”, był też współtwórcą pierwszych ośrodków studiów polsko-żydowskich i współorganizatorem pierwszych konferencji naukowych w tej dziedzinie. W przytoczonej rozmowie A. Polonsky opowiada o kontekście powstania wystawy głównej Muzeum Polin, w tym o wpływach politycznych na kształt tej wystawy. Tematem rozmowy jest też historia początków pola badawczego studiów polsko-żydowskich, włącznie ze spotkaniem w Orchard Lake (1979) i konferencją na Uniwersytecie Columbia (1983). Ze szczegółami relacjonowany jest przebieg i skutki konferencji studiów polsko-żydowskich w Oksfordzie (1984), którą rozmówca współorganizował. Polonsky przedstawia dalej reakcje polskich środowisk opozycji politycznej na obecność narracji antysemickich w dyskursie opozycji w latach osiemdziesiątych. Ostatnia część rozmowy dotyczy obecności narracji apologetycznych wobec polskiego dyskursu nacjonalistycznego w obrębie pola badań studiów polsko-żydowskich.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Niepamiętane dziedzictwo : wątki żydowskie a współczesna edukacja kulturowa
    Unremembered heritage : Jewish themes and the contemporary cultural education
    Autorzy:
    Kania, Agnieszka
    Wydawca:
    Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Opis:
    Artykuł podejmuje kwestię obecności dziedzictwa żydowskiego w szkolnej edukacji kulturowej. Wyznacza kilka tropów wartych rozważenia w kształtowaniu tożsamości młodych ludzi opartej nie na polskocentrycznym, lecz wielokulturowym polskim dziedzictwie. Przywołana zostaje funkcja wybranych muzeów poświęconych polskim Żydom (m.in. POLIN, Żydowskie Muzeum Galicja) oraz znaczenie dobrze zaplanowanej wizyty w Muzeum i Miejscu Pamięci Auschwitz-Birkenau. Wnioski końcowe są zachętą do pogłębionego rozważenia problemu postawionego w tytule pracy.
    In the article the issue of the presence of Jewish heritage in school cultural education is discussed. There are presented a few paths worth considering in shaping the cultural identity of young people - the identity based not only on the Polish-centered, but also on the multicultural Polish heritage. Then, the function of selected museums devoted to the Polish Jews (including POLIN, Galicia Jewish Museum) is recalled, as well as the importance of a well-planned visit to the Memorial and Museum Auschwitz-Birkenau. The final conclusions encourage one to deepen the analysis of the problem mentioned in the title of the work.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Artykuł
    Tytuł:
    Exhibiting Galicia: Problems of Interpretation and Other Reflections on the Permanent Exhibition at the Galicia Jewish Museum in Kraków
    Autorzy:
    Webber, Jonathan
    Tematy:
    Jewish Galicia
    Polish Jewish heritage
    Polish Jewish museums
    post-Holocaust Jewish absence
    original Holocaust sites
    invisible mental landscapes
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Uniwersytet Jagielloński. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/61791181.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    The exhibition “Traces of Memory” presents about 150 present-day large-format colour photographs of the Jewish heritage still to be seen in many different towns in that part of Galicia which is today in Poland. The exhibition is innovative in museological terms. It does not present  the Jewish history of Galicia using conventional chronology; nor is it comprehensive. Rather it is divided into a simple five-part set of ideas intended to help visitors make sense of the complex, conflicting realities relating to Jewish heritage 75 years after the Holocaust: that Polish Galicia is full of the abandoned ruins of the Jewish past; it is also full of surviving fragments of pre-Holocaust times; full of places where the mass atrocities of the Holocaust took place; it is also full of post-war attempts to restore (or to abandon) sites of Jewish significance; and full of individuals, from all walks of life, contributing to a new visibility of Jewish culture in the Polish landscape. But piecing together the present-day evidence into a coherent five-part exhibition, by assigning such socio-cultural meanings to what the photos are deemed to represent, is not a straightforward matter. How “typical” are they as illustrations of one of those five ideas? How far can one generalize on the basis of decontextualised visual evidence - architecturally typical, historically typical, socio-culturally typical? The problem is that a photograph can simultaneously have multiple meanings; and this paper includes numerous examples. Part of that is because of the cultural displacement caused by the Holocaust and its after-effects. Just as a “synagogue” marked on a tourist map may in fact no longer really be a synagogue, so too one strategy of memorialising a devastated Jewish cemetery has often been to turn it into a lapidarium - a collection of surviving tombstones. In other words, when re-presented as heritage, such places may no longer “mean” what they were originally intended to mean. So often the Jewish heritage as presented through photographs is treated as self-evident. But in fact the same place, or the same photo, may mean different things to different people: meaning may thus be a matter of emphasis and interpretation, an ambiguity which is not always made fully explicit.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Jewish Museums In Europe: genesis and profile
    Muzea żydowskie w Europie – geneza i charakterystyka
    Autorzy:
    Sztyma, Tamara
    Tematy:
    Jewish museums
    new museology
    narrative exhibition
    Holocaust
    commemoration
    multiculturality
    pluralism
    muzea żydowskie
    nowe muzealnictwo
    wystawa narracyjna
    Zagłada
    upamiętnianie
    wielokulturowość
    pluralizm
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/432998.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    In the last decades of the 20th c. and following 2000, a real 'boom' in founding Jewish museums throughout Europe could be observed. A lot of new institutions were established, and old ones were modernized. All this resulting from the growing urge to overcome silence over the Holocaust, to square up with the past, and to open the debate on the multiethnicity of the history of Europe. This, in turn, was favoured by the occurring phenomena: Europe’s integration, the fall of the Iron Curtain, and the development of democratic civil societies. New Jewish museums established in Europe, though inevitably making a reference to the Shoah, are not Holocaust museums as such, and they do not tell the story of the genocide. Their goal is mainly to restore the memory of the centuries of the Jewish presence in a given country, region, and town: they tell this story as part of the history of the given place, and aim at having it incorporated into the official national history. Moreover, their mission is to show the presence and importance of the Jewish heritage in today’s world, as well as to ask questions related to Jewish identity in contemporary Europe. The civilizational conflicts that arose after the relatively peaceful 1990s, outlined a new framework for the activity of Jewish museums which, interestingly, gradually go beyond the peculiar Jewish experience in order to reach a universal level. With such activities they try to promote pluralism and multicultural experience, shape inclusive attitudes, give voice to minorities, speak out against all the manifestations of discrimination and exclusion. Since these museums deal with such sensitive challenging issues, they have to well master the structure of their message on every level: that of architecture, script, exhibition layout, and accompanying programmes, thanks to which they unquestionably contribute to creating new standards and marking out new trends in today’s museology as well as in museum learning.
    W ostatnich dekadach ubiegłego wieku oraz po roku 2000 nastąpił prawdziwy „boom” w tworzeniu muzeów żydowskich w Europie. Założono wiele nowych placówek, bądź przebudowano i zmodernizowano stare. Wiązało się to z rosnącą potrzebą przerwania milczenia wokół Zagłady, dokonania rozliczeń z przeszłością i otwarcia debaty na temat wieloetnicznej historii Europy. Sprzyjały temu zachodzące w tym czasie zjawiska – proces integracji europejskiej, upadek żelaznej kurtyny i rozwój demokratycznych obywatelskich społeczeństw. Nowe muzea żydowskie zakładane w Europie – choć muszą się odnosić do Zagłady – nie są muzeami Holokaustu, nie opowiadają historii ludobójstwa. Mają na celu przywrócenie pamięci o wiekach żydowskiego życia w danym państwie, regionie i mieście – opowiadają tę historię jako część dziejów danego miejsca i zabiegają o włączenie jej do oficjalnej historii narodowej. Ich misją jest również pokazanie obecności i znaczenia żydowskiego dziedzictwa w dzisiejszym świecie oraz zadawanie pytania o żydowską tożsamość we współczesnej Europie. Konflikty cywilizacyjne jakie pojawiły się po, relatywnie spokojniejszych z punktu widzenia Europy, latach 90. XX w., wyznaczyły nowe ramy dla działalności muzeów żydowskich, które coraz częściej wychodzą poza doświadczenie specyficznie żydowskie, na poziom uniwersalny. Swoimi działaniami pragną promować pluralizm i wielokulturowość, kształtować postawy inkluzyjne, dają głos mniejszościom, przemawiają przeciwko wszelkim przejawom dyskryminacji i wykluczenia. Ze względu na fakt, że poruszają drażliwe, trudne kwestie, muszą dobrze panować nad konstrukcją przekazu na każdej płaszczyźnie – architektury, scenariuszy i aranżacji wystaw, programów towarzyszących, przez co niewątpliwie przyczyniają się do tworzenia nowych standardów i wytyczania trendów w dzisiejszym muzealnictwie i muzealnej edukacji.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Jewish Museums as Migration Museums. Case Studies from Denmark and Norway
    Muzea żydowskie jako muzea migracji. Studia przypadków z Danii i Norwegii
    Autorzy:
    Petelska, Michalina
    Tematy:
    migration museums
    Jewish museums
    contemporary migrations
    history of migration
    Denmark
    Norway
    muzea migracji
    muzea żydowskie
    migracje współczesne
    historia migracji
    Dania
    Norwegia
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Akademia Zamojska
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/59496042.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    This article argues that Jewish museums can be considered museums of migration. The Danish Jewish Museum in Copenhagen presents the 400-year history of Jewish immigration to Denmark and the integration process of different waves of Jewish immigrants into Danish society. The Jewish Museum in Trondheim presents the immigrant history of a community whose founding ancestors came from a compact territory on the border of present-day Poland and Lithuania. The activities of both museums showcase the broader context of current social situation in Scandinavia, which is the destination of newcomers, refugees and asylum seekers. These museums show both positive experiences (successful integration) and difficult experiences (resentment against the “foreign”, “other” leading to genocide). The examination of Scandinavian case studies is presented in this text in connection with the activities of migration museums.
    W niniejszym artykule dowodzę, że muzea żydowskie mogą być odczytywane jako muzea migracji. Danish Jewish Museum w Kopenhadze ukazuje historię 400 lat imigracji Żydów do Danii oraz proces integracji z duńskim społeczeństwem przedstawicieli różnych fal imigracji żydowskiej. Jewish Museum Trondheim ukazuje imigrancką historię jednej wspólnoty, której przodkowie-założyciele wywodzą się z jednego zwartego terytorium na granicy dzisiejszej Polski i Litwy. W aktywności obu tych muzeów bardzo ważny jest szerszy kontekst dzisiejszej sytuacji społecznej Skandynawii, która jest celem podróży nowych migrantów, uchodźców i azylantów. Muzea te ukazują dobre doświadczenia (udanej integracji) i trudne doświadczenia (niechęć wobec „obcych”, „innych” prowadząca do ludobójstwa). Rozważania dotyczące wybranych muzeów skandynawskich zaprezentowano w powiązaniu z działalnością muzeów migracji.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
    Tytuł:
    Re-presentation of Native North Americans in United States museums and Jews in Polish museums – A comparative study
    Re-prezentacja Rdzennych Amerykanów w Muzeach w USA i Żydów w Polskich muzeach - Studium porównawcze
    Autorzy:
    Pietrzak, Małgorzata
    Opis:
    The main question this research will try to answer is how postmodern, technologically developed societies recollect and represent the past and present of ethnic communities which are almost extinct in countries that were shaped by their history and activity. Research will be conducted on the example of Jewish community in Poland and Native American community in USA. Museum was chosen as a mean of representation for its important educational value and as an ‘infrastructure of memory’ that helps shape and re-shape identity of the communities it serves. This research looks a two museums: Eiteljorg Museum of American Indians and Western Art in Indianapolis, USA and Galicia Jewish Museum in Kraków, Poland. The groups included in the research are museum communities, scholars and official representation of ethnic communities united in different associations. The research will try to analyze the way museums are representing traumatic past of Jewish and Native Americans communities but also their present life. Furthermore it will reflect on current cooperation of parties responsible for these representations and will try to answer the question of how the cooperation between museums and ethnic communities should look like to properly preserve, represent and teach about the communities who strive for social inclusion and in the end how to construct museum’s space to build balanced depiction of past and present life of those groups.
    Niniejsza praca magisterska jest próbą odpowiedzi na pytanie w jaki sposób nowoczesne i technologicznie zaawansowane społeczeństwa pamiętają i re-prezentują mniejszości etniczne które ukształtowały ich kraje, a których obecność jest obecnie marginalna. Badania będą przeprowadzone na przykładzie Żydowskiej mniejszości etnicznej w Polsce i Indiańskiej mniejszości etnicznej w USA. Muzeum zostało wybrane jako środek reprezentacji ze względu na swoją wysoką wartość edukacyjną i jako swoista 'infrastruktura pamięci', która pomaga kształtować tożsamość społeczności którym służy. Materiały do badań pochodzą przede wszystkim z Eiteljorg Museum of American Indians and Western Art w Indianapolis i Żydowskiego Muzeum Galicja w Krakowie. Grupy objęte badaniami to pracownicy muzeów, naukowcy a także przedstawiciele wymienionych grup etnicznych. Badania pomogą w odpowiedzi na pytanie jak powinna wyglądać współpraca między muzeami a społecznościami etnicznymi by odpowiednio zachować ich dziedzictwo materialne, reprezentować i uczyć o nich a także jak zbudować zrównoważony obraz przeszłości i teraźniejszości tych społeczności.
    Dostawca treści:
    Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
    Inne
    Tytuł:
    Wydział muzeów i pomników martyrologii polskiej w latach 1945–1954 oraz kontynuacja jego zadań do czasów współczesnych
    Department of museums and monuments of polish martyrology in 1945–54 and to-date continuation of its tasks
    Autorzy:
    Kułak, Piotr
    Tematy:
    Wydział Muzeów i Pomników Martyrologii Polskiej
    Ministerstwo Kultury i Sztuki
    pomniki
    muzea
    martyrologia
    upamiętnienie
    komemoracja
    Jewish museums
    new museology
    narrative exhibition
    Holocaust
    commemoration
    multiculturality
    pluralism
    Pokaż więcej
    Wydawca:
    Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków
    Powiązania:
    https://bibliotekanauki.pl/articles/432722.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
    Opis:
    Wydział Muzeów i Pomników Martyrologii Polskiej rozpoczął działalność w kwietniu 1945 r. jako komórka organizacyjna Naczelnej Dyrekcji Muzeów i Ochrony Zabytków działającej w strukturach Ministerstwa Kultury i Sztuki. Jego celem nadrzędnym było udokumentowanie i plastyczne upamiętnienie miejsc związanych z męczeństwem Polaków pod okupacją niemiecką w latach 1939–1945, poprzez organizowanie muzeów i wznoszenie pomników w miejscach kaźni na terenie całego kraju. Powołanie tego typu instytucji było odpowiedzią władz na powstały – po tragicznych doświadczeniach wojny – spontaniczny ruch społeczny, który dążył do uczczenia pamięci wszystkich poległych w walce lub zamordowanych w hitlerowskich obozach zagłady. Społeczne inicjatywy zachęciły rządzących do koordynacji tych działań, ustalenia priorytetów oraz selekcji różnorodnych form komemoracji. Te, a także wiele innych zadań miał realizować Wydział Muzeów i Pomników Martyrologii Polskiej. Niniejszy artykuł jest próbą scharakteryzowania działalności Wydziału, jego struktury organizacyjnej, a także szczegółowych celów i zadań, jakie realizował w czasie 9 lat funkcjonowania – od powołania w 1945 r. do likwidacji w roku 1954. Działania związane z upamiętnieniem miejsc martyrologii przeprowadzane przez Wydział można podzielić na: prace nad organizacją i powołaniem muzeów na terenach obozów, więzień i w urzędach śledczych gestapo (np. muzea w Oświęcimiu, Majdanku, przy Alei Szucha 25 w Warszawie) oraz prace związane ze wznoszeniem pomników ofiar zbrodni hitlerowskich. Tekst uzupełniony został omówieniem sposobów kontynuowania idei zapoczątkowanej przez Wydział po 1954 r. aż po współczesność. Artykuł w dużej mierze oparty został na zachowanej w Archiwum Akt Nowych dokumentacji związanej z działalnością Wydziału i stanowi wstępny zarys oraz zachętę do dalszych badań nad jego historią.
    The operations of the Department of Museums and Monuments of Polish Martyrology were launched in April 1945 as an organizational unit within the Head Authorities of Museums and Monument Preservation active within the structure of the Ministry of Culture and Art. The Department’s supreme goal was to document and visually commemorate sites connected with the martyrdom of Poles under the German occupation in 1939–45 by founding museums and raising monuments on execution sites throughout the whole country. The establishment of such an institution was a response of the government to the spontaneous social movement whose goal following the tragic war experience was to commemorate all the fallen in armed struggle and the executed in the Nazi death camps. The social initiatives inspired the authorities to coordinate such efforts, to identify the priorities in this respect, and to select various commemoration forms. These tasks, along with many other ones, were to be implemented by the Department of Museums and Monuments of Polish Martyrology. The paper deals with the characteristics of the Department’s activities, its organizational structure, as well as the detailed aims and tasks implemented over the 9 years of its operations: from the establishment in 1945 to its winding up in 1954. All the Department’s activities meant to commemorate martyrology sites can be divided into those related to the organization and establishment of museums on the sites of former camps, prisons, and Gestapo investigating offices (e.g. museums in Auschwitz, Majdanek, at Warsaw’s 25 Szucha Avenue), and those related to raising monuments to the Nazi regime’s victims. Furthermore, forms meant to continue the efforts initiated by the Department since 1954 are described. The paper is to a great degree based on the documentation preserved in the Central Archives of Modern Records, yet constitutes but an introductory outline as well as encouragement to further investigate the Department’s history.
    Dostawca treści:
    Biblioteka Nauki
    Artykuł
      Wyświetlanie 1-10 z 10

      Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies