Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "MCF 7" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 23
Tytuł:
Cytotoxicity of higher chlorinated naphthalenes
Cytotoksyczność wysokochlorowanych naftalenów.
Autorzy:
Koryga, Jolanta
Opis:
Wstęp: Polichlorowane naftaleny (PCN) to chlorowane związki aromatyczne, zaliczane do klasy trwałych zanieczyszczeń organicznych (POPs). Stanowią one grupę 75 kongenerów. Objawy toksycznego i klinicznego działania chlorowanych naftalenów podobne są do tych powodowanych przez PCB, PCDD i PCDF. Uważa się, że wyżej chlorowane kongenery naftalenów są bardziej toksyczne, co znajduje potwierdzenie w badaniach. Cel pracy: Celem pracy było zbadanie wpływu polichlorowanych naftalenów oraz TCDD na aktywność cytochromu P450, proliferację i apoptozę komórek linii hormonozależnego nowotworu piersi (MCF-7).Materiały i metody: Doświadczenia przeprowadzono na linii komórkowej MCF-7. W celu oznaczenia aktywności CYP1A1, komórki inkubowano z polichlorowanymi naftalenami przez 3, 6 i 12h. Stopień proliferacji komórek oznaczono przy pomocy testu XTT i Alamar Blue, a do oznaczenia stopnia apoptozy wykorzystano test fragmentacji DNA – komórki eksponowano na wzrastające dawki PCN (100pg/ml; 500pg/ml; 1000pg/ml i 10000pg/ml). TCDD stanowiło kontrolę pozytywną.Wyniki: Zaobserwowano największy wzrost aktywności CYP1A1 po 6h ekspozycji na chlorowane naftaleny. Ponadto wykazano, że zastosowanie PCN66 oraz PCN67 hamuje proliferację komórek linii MCF-7. Te same kongenery we wszystkich stosowanych dawkach indukowały apoptozę komórek. Wnioski: Trudno jednoznacznie ocenić wpływ wysokochlorowanych naftalenów na proliferację i apoptozę komórek. Uzyskane wyniki sugerują, że heksachloronaftaleny wykazują działanie dioksynopodobne.
Introduction: Polychlorinated naphthalenes (PCNs) are chlorinated aromatic compounds, which are included in the persistent organic pollutants (POPs). There are 75 chlorinated naphthalene congeners. The clinical and toxicological symptoms of PCNs are very similar to those caused by PCBs, PCDDs, and PCDFs. The higher chlorinated congeners appeared to be more toxic, which was confirmed in other studies. Object: The aim of this study was to show the influence the effects of polychlorinated naphthalenes and TCDD on cytochrome P450 activity, proliferation and apoptosis of the MCF-7 cell line. Material and methods: Breast cancer MCF-7 cell line was used for experiments. In order to determine of CYP1A1 activity, cells were incubated to polychlorinated naphthalenes for 3, 6 and 12 hours. Cells proliferation was measured using Alamar Blue Assay and XTT Assay, cell apoptosis was measured by DNA fragmentation Assay – cells were exposed to increasing dose of PCN (100pg/ml; 500pg/ml; 1000pg/ml i 10000pg/ml). TCDD was used as a positive control.Results: The highest increase of CYP1A1 activity was observed after 6h of exposure to chlorinated naphthalenes. The study also shows inhibition MCF-7 cell proliferation after PCN66 and PCN67 exposure. The same congeners induced apoptosis cells in all used doses. Conclusion: It is difficult to determine the influence of higher chlorinated naphthalenes on cell proliferation and apoptosis processes. Obtained results suggest that the hexachloronaphthalenes show dioxin-like properties.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Analiza cytotoksyczności miceli utworzonych przez koniugaty alginianu sodu z kurkuminą wobec komórek linii MCF-7
Analysis of cytotoxicity of alginate-curcumin conjugate micelles against MCF-7 cell line
Autorzy:
Karaś, Agnieszka
Opis:
Curcumin is a natural polyphenol that has anti-inflammatory, antioxidant and anticancer activity. Its anticancer effect is primarily due to the activation of apoptosis and inhibition of cell cycle progression in cancer cells. Curcumin is highly hydrophobic, its bioavailability is low, and it is metabolized very quickly, so various formulations are used to improve its solubility and biostability. Sodium alginate-curcumin conjugate synthetized on Faculty of Chemistry UJ is soluble in water and shows tendency to form micelles. The aim of this study was to examine cytotoxicity of alginate-curcumin conjugate against human breast cancer cells MCF-7.
Kurkumina jest naturalnym polifenolem o właściwościach przeciwzapalnych, antyoksydacyjnych i przeciwnowotworowych. Jej potencjał przeciwnowotworowy wynika z właściwości proapoptotycznych oraz negatywnego wpływu na progresję cyklu komórkowego komórek nowotworowych. Ze względu na słabą biodostępność kurkuminy, jej silnie hydrofobowe właściwości oraz szybki metabolizm stosuje się formulacje mające na celu poprawienie jej rozpuszczalności oraz biostabilności. Na Wydziale Chemii UJ zsyntetyzowano koniugat alginianu sodu z kurkuminą, który jest rozpuszczalny w wodzie oraz tworzy w roztworze samoorganizujące się micele. Celem pracy było zbadanie cytotoksyczności koniugatu kurkuminy wobec komórek ludzkiego raka piersi MCF-7.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Cytotoxic effect of polychlorinated naphthalenes
Cytotoksyczność niskochlorowanych naftalenów.
Autorzy:
Pyka, Joanna
Opis:
Introduction: Polychlorinated naphthalenes ( PCN), are a group of organochlorinated compounds. They arise as a result of intentional synthesis or as by-products produced by the human. They rather always occur as a mixtures of congeners. They have been sold under trade names Halowaxes, Nibren waxes and Seekay waxes. Exposure to PCNs has been linked to serious health problems in human, such as chloracne and liver damages. Previous studies suggest that PCNs are able to interfere endocrine functions.Object: The aim of this study was to determine the effect of polychlorinated naphthalenes on the first phase metabolism enzyme CYP1A1 activity , and on proliferation and apoptosis in human breast cancer cells MCF-7.Materials and methods: Material for the study was the human breast cancer cell line MCF-7, which were exposed to tetrachlorinated naphthalenes ( PCN 34, PCN 39, PCN 42, PCN 46 and PCN 48) and TCDD. The activity of CYP1A1 was determined by EROD assay. The cell apoptosis was determined by DNA fragmentation assay, and cell proliferation was determined by Alamar Blue and XTT assays.Results: An increase of CYP1A1 activity was observed in MCf-7 cells exposed on TCDD after 3,6 and 12 hours. PCN 48 cause increase CYP1A1 activity after 3 and 6 hours. Also PCN 46 and PCN 42 increase enzyme activity after 6 hours exposure to these compounds. There was no effect on apoptosis in this cells. Stimulation of cell proliferation was noted after TCDD and each of the compounds used measured by Alamar Blue assay and after PCN 39, PCN 46 and PCN 48 measured by XTT assay.Conclusion: The present finding not showed cytotoxic effect of polychlorinated naphthalenes on MCF-7 cell line, but suggest their similarity to dioxin-like compounds.
Wstęp: Chlorowane naftaleny (PCN), należą do chlorowanych związków organicznych. Powstają one na skutek celowej ich syntezy lub jako produkty uboczne wytwarzane przez człowieka. Prawie zawsze występują jako mieszaniny różnych kongenerów. Sprzedawane były pod różnymi nazwami handlowymi, takimi jak Halowax, Nibren wax i Seekay wax. Ekspozycja na PCN wywoływała poważne problemy zdrowotne u ludzi, takie jak trądzik chlorowy, czy uszkodzenia wątroby. Przeprowadzone badania sugerują ,że PCN mogą także działać zaburzając funkcje endokrynne organizmu.Cel pracy: Celem niniejszej pracy było określenie wpływu niskochlorowanych naftalenów, na aktywność enzymu pierwszej fazy metabolizmu – CYP1A1, oraz na proliferację i apoptozę komórek ludzkiej hormonozaleznej linii komórek nowotworu piersi- MCF-7. Materiały i metody: Materiał do badań, stanowiła ludzka hormonozależna linia komórek nowotworu piersi MCF-7, która była poddawana ekspozycji na niskochlorowane naftaleny (PCN 34, PCN 39, PCN 42, PCN 46 oraz PCN 48) oraz TCDD. Aktywność enzymu CYP1A1, mierzona była testem EROD. Apoptoza komórek oceniana była za pomocą testu fragmentacji DNA, proliferacja zaś przy użyciu testów Alamar Blue oraz XTT.Wyniki: Zaobserwowano wzrost aktywności enzymu CYP1A1 po zastosowaniu TCDD zarówno po 3, po 6 jak i po 12 godzinach ekspozycji. Wzrost aktywności enzymu powodowały także PCN 48 po 3 i 6 godzinach ekspozycji oraz, PCN 46 i PCN 42 po 6 godzinach narażenia na te związki. Nie zaobserwowano wpływu chlorowanych naftalenów na apoptozę komórek. Badając proliferację, zaobserwowano jej stymulację w wyniku działania TCDD oraz każdego z użytych kongenerów w przypadku testu Alamar Blue, oraz po ekspozycji na PCN 39, PCN 46 i PCN 48 w przypadku testu XTT.Wnioski: Uzyskane wyniki nie pokazują cytotoksycznego działania polichlorowanych naftalenów na komórki linii MCF-7, ale sugerują ich podobieństwo do związków dioksynopodobnych.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Substrate specificity and inhibition of chlorophyll xenobiotics transport
Specyficzność substratowa i inhibicja transportu ksenobiotyków chlorofilowych
Autorzy:
Gaweł, Marcela
Opis:
The BCRP protein is one of the transporters belonging to the ABC family of proteins. It transports potentially dangerous compounds outside the cell in the course of natural metabolic processes taking place in the cell. It is also involved in the transport of potential drugs in anticancer therapies, which is part of multidrug resistance. Photodynamic therapy is one of the methods of cancer treatment. It consists in providing a photosensitive compound and irradiating the place of its accumulation with light of the appropriate wavelength, which leads to the generation of reactive oxygen species and singlet oxygen. The consequence is cell death mainly through apoptosis or necrosis. The model xenobiotics used in the experiments undertaken in the present work are chlorophyll derivatives a: pheophorbid, Zn-Chlide and Mg-Chlide. They act as potential photosensitizers as well as probable substrates for the ABCG2 transporter. The aim of the work was to check whether the tested compounds are substrates of BCRP protein, and whether the degrees of BCRP expression have an impact on the effectiveness of photodynamic therapy.The research was carried out on human MCF-7 breast cancer cells with low and high expression of ABCG2 protein. Photosensitizers that were derivatives of chlorophyll a used as model xenobiotics were used. Cytotoxicity analysis of photosensitizers against breast cancer cells was performed. The photodynamic effect was examined in the presence of two different concentrations of photosensitizers (200 and 1000 nM). The inhibition of xenobiotics transport using the specific Ko143 inhibitor was analyzed, as well as the photodynamic effect in the presence of the inhibitor.Chlorophyll derivatives that act as photosensitizers are not cytotoxic to MCF-7 and MCF-7 / ABCG2 cells. MCF-7 human breast cancer cells overexpressing the ABCG2 transporter, show significantly greater resistance to photodynamic therapy involving said photosensitizers compared to MCF-7 cells with low ABCG2 protein expression. The use of a specific inhibitor, Ko143, membrane transporter protein ABCG2, leads to enhanced photodynamic effect in MCF-7 / ABCG2 tumor cells, but does not lead to significant changes in the photodynamic effect in MCF-7 cells with low expression of the ABCG2 transporter. At the same time, this result also indicates that if high-expression ABCG2 transporter is present in tumor cells, the efficacy of photodynamic therapy involving chlorophyll a derivatives could be increased by simultaneous administration of an inhibitor of ABCG2 protein together with a photosensitizer.The obtained results indicate that the assessment of ABCG2 transporter expression in cancer cells should be one of the key factors to be taken into account when using photodynamic therapy of tumors involving chlorophyll derivatives.
Białko BCRP jest jednym z transporterów należących do rodziny białek ABC. Transportuje potencjalnie niebezpiecznie związki na zewnątrz komórki w toku naturalnych procesów metabolicznych zachodzących w komórce. Jest również zaangażowane w transport potencjalnych leków w terapiach przeciwnowotworowych, co stanowi element oporności wielolekowej. Terapia fotodynamiczna jest jedną z metod leczenia nowotworów. Polega na podaniu fotoczułego związku i naświetlania miejsca jego akumulacji światłem o odpowiedniej długości fali, co prowadzi do generacji reaktywnych form tlenu oraz tlenu singletowego. Konsekwencją jest śmierć komórki głównie na drodze apoptozy lub nekrozy. Modelowymi ksenobiotykami wykorzystywanymi w doświadczeniach podjętych w obecnej pracy są pochodne chlorofilu a: feoforbid a, Zn-Chlide i Mg-Chlide. Pełnią funkcję potencjalnych fotouczulaczy, a także prawdopodobnych substratów dla transportera ABCG2. Celem pracy było sprawdzenie, czy badane związki są substratami białka BCRP, a także czy stopnień ekspresji BCRP ma wpływ na efektywność terapii fotodynamicznej. Badania przeprowadzono na ludzkich komórkach raka piersi MCF-7 z niską oraz wysoką ekspresją białka ABCG2. Wykorzystano fotosensybilizatory będące pochodnymi chlorofilu a, pełniące rolę modelowych ksenobiotyków. Przeprowadzono analizę cytotoksyczności fotouczulaczy względem komórek raka piersi. Zbadano efekt fotodynamiczny w obecności dwóch, różnych stężeń fotouczulaczy (200 i 1000 nM). Analizowano inhibicję transportu ksenobiotyków z wykorzystaniem specyficznego inhibitora Ko143, oraz efekt fotodynamiczny w obecności inhibitora. Pochodne chlorofilu pełniące rolę fotosensybilizatorów, nie są cytotoksyczne względem komórek MCF-7 i MCF-7/ABCG2. Komórki ludzkiego raka piersi MCF-7 z nadekspresją transportera ABCG2, wykazują zdecydowanie większą oporność na terapię fotodynamiczną z udziałem wymienionych fotosensybilizatorów, w porównaniu do komórek MCF-7 z niską ekspresją białka ABCG2. Zastosowanie specyficznego inhibitora, Ko143, błonowego białka transportera ABCG2, prowadzi do nasilenia efektu fotodynamicznego w komórkach nowotworowych MCF-7/ABCG2, natomiast nie prowadzi do wyraźnych zmian w nasileniu efektu fotodynamicznego w komórkach MCF-7 z niską ekspresją transportera ABCG2. Jednocześnie, wynik ten również wskazuje, że jeżeli w komórkach nowotworowych obecna jest wysoka ekspresja transportera ABCG2, to skuteczność terapii fotodynamicznej z udziałem pochodnych chlorofilu a mogłaby zostać zwiększona poprzez równoczesne podawanie inhibitora białka ABCG2 wraz z fotosensybilizatorem. Otrzymane wyniki wskazują, że ocena poziomu ekspresji transportera ABCG2 w komórkach nowotworowych powinna być jednym z kluczowych czynników, jaki należy brać pod uwagę przy stosowaniu terapii fotodynamicznej nowotworów z udziałem pochodnych chlorofilu.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
DESIGN, SYNTHESIS AND ANTICANCER ACTIVITY EVALUATION OF NEW QUINAZOLINE DERIVATIVES LINKED TO THIAZOLIDINONE, AZETIDINONE OR OXADIAZOL MOIETIES
Autorzy:
Ahmed, Marwa
Magdy, Naja
Tematy:
cytotoxicity
MCF-7
quinazoline
CASP3
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/895415.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Novel series of 4-substituted 6,8-dibromo-2-(4-chloro-phenyl)-quinazoline have been designed and synthesized. All new derivatives were tested in vitro against MCF-7. Compounds Xc and XIb exerted powerful cytotoxic activity with low IC50 (6.3 and 6.9 µM) compared to doxorubicin 7.72 µM. Compounds Xa, IXb and IXc showed moderate cytotoxic effects with IC50 range (10.0 – 16.7) µM, respectively. Compounds IXa, XIc, XIa, VIIb, VIIIc, Xb and VIIIa showed promising cytotoxic effects with IC50 range (20.3 – 40 µM, respectively. ). Exploring their apoptotic effect; all compounds activated apoptotic cascade in MCF-7. Compounds Xc and XIb increased CASP3 activity more than doxorubicin.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
The comparative study of influence of lactic and glycolic acids copolymers type on properties of daunorubicin loaded nanoparticles and drug release
Autorzy:
Nikolskaya, E.
Sokol, M.
Faustova, M.
Zhunina, O.
Mollaev, M.
Yabbarov, N.
Tereshchenko, O.
Popov, R.
Severin, E.
Tematy:
nanocząsteczki
daunorubicyna
PLGA
uwalnianie kontrolowane
stała dysocjacji
nanoparticles
daunorubicin
controlled release
MCF7/MCF7 Adr
dissociation constant
Pokaż więcej
Wydawca:
Politechnika Wrocławska. Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/307136.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The aim of this study was to compare the physico-chemical and biological properties of polymeric nanoparticles obtained from poly(DL-lactide-co-glycolide) (PLGA) with different ratios of monomers loaded with daunorubicin (DNR). Methods: DNR-loaded nanoparticles (NPs) were prepared with use of modified simultaneous double-emulsion solvent evaporation/diffusion technique. NPs were characterized using dynamic light scattering, atomic force microscopy, transmission electron microscopy, scanning electron microscopy, and differential scanning calorimetry and Fourier transform infrared spectroscopy. Results: NPs with DNR were differing in size and zeta potential, depending on the type of polymer. The data obtained show that total content of DNR correlates with the values of the binding constant of DNR with polymers. The release of DNR from NPs proceeds predominantly for polymers with lower binding constants. The in vitro study of NPs on the MCF-7 cells showed similar activity of particles and substances while for the anthracycline-resistant MCF-7Adr cells the cytotoxicity of the nanoparticles was 3 to 7 times higher depending on the type of copolymer. Conclusions: PLGA DNR-loaded nanoparticles can be used to overcome multidrug resistance (MDR) as well as for reducing the frequency of DNR reception due to the prolonged effect, which allows maintaining the concentration of the drug at the required level. The usefulness of binding constant calculations for obtaining nanoparticles with the maximum drug loading was proven. The rate of drug administration and the frequency of administration can be calculated based on the DNR release profiles and release parameters that depend on polymer type.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Cytotoxic and apoptosis inducing effect of some pyrano [3, 2-c] pyridine derivatives against MCF-7 breast cancer cells
Autorzy:
Rahnamay, Mohammad
Mahdavi, Majid
Shekarchi, Ali
Zare, Payman
Hosseinpour Feizi, Mohammad
Tematy:
apoptosis
pyrano-pyridine
breast cancer
MCF-7 cells
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Biochemiczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1038367.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Anti-cancer activities of some pyrano-pyridines have been previously reported. Herein, we investigated anti-proliferative and apoptotic effects of the novel pyrano [3, 2-c] pyridine (P.P, TPM.P, 4-CP.P and 3-NP.P) compounds against MCF-7 breast cancer cells. The MCF-7 cells were cultured in the presence of various concentrations (20-200 μM) of the tested compounds for 3 days and the cell viability was determined by MTT assay. Induction of apoptosis was qualitatively assayed by acridine orange/ethidium bromide (AO/EtBr) staining, DNA fragmentation assay, as well as quantitatively by Annexin V/PI double staining and cell cycle analysis. These compounds inhibited growth and proliferation of the MCF-7 cells in a dose- and time-dependent manner. The IC50 values of P.P, TPM.P, 4-CP.P and 3-NP.P after 24 h of exposure were calculated to be 100±5.0, 180±6.0, 60±4.0 and 140±5.0 μM, respectively. 4-CP.P was determined as the most potent compound and was chosen for further studies. The result of flow cytometric cell cycle analysis indicated an increase in sub-G1 population after 72 h treatment of the cells. Furthermore, this was accompanied by exposure of phosphatidylserine (PS) in the outer cell membrane after time course of treatment with the 4-CP.P. Based on these observations, the pyrano [3, 2-c] pyridines can be regarded as a valuable candidate for further pharmaceutical evaluations.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
The effect of Topotecan on oxidative stress in MCF-7 human breast cancer cell line
Autorzy:
Timur, Mujgan
Akbas, S
Ozben, Tomris
Tematy:
MCF-7 cells
Topotecan
antioxidants
breast cancer
oxidative stress
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Biochemiczne
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/1041340.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Purpose. Topotecan, a semisynthetic water-soluble derivative of camptothecin exerts its cytotoxic effect by inhibiting topoisomerase I and causes double-strand DNA breaks which inhibit DNA function and ultimately lead to cell death. In previous studies it was shown that camptothecin causes ROS formation. The aim of this study was to investigate if Topotecan like camptotecin causes oxidative stress in MCF-7 human breast cancer cell line. Determining the oxidant effect of Topotecan may elucidate a possible alternative mechanism for its cytotoxicity. Experimental design. MCF-7 cells were cultured and exposed to Topotecan for 24 h at 37°C. The viability of the cells (% of control) was measured using the colorimetric 3-(4,5-dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyl tetrazolium bromide (MTT) assay. Lipid peroxidation (TBARS), protein oxidation (carbonyl content), sulfhydryl, glutathione (GSH) levels, superoxide dismutase (SOD), catalase (CAT) and glutathione peroxidase (GPx) activities were determined in MCF-7 cells with and without Topotecan incubation. Results. We found the IC50 concentration of Topotecan as 0.218 µM in MCF-7 cells. This concentration of Topotecan was used in the incubations of the cells. Our data indicated increased oxidative status, as revealed by increased lipid peroxidation and protein oxidation, and decreased GSH and sulfhydryl levels in MCF-7 cells exposed to Topotecan compared to control cells. In contrast, there was a slight increase in SOD and a significant increase in GPx and catalase activity in MCF-7 cells incubated with Topotecan compared to the control. Conclusions. These results support our hypothesis that Topotecan increases oxidative stress in MCF-7 cells.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Wyświetlanie 1-10 z 23

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies