Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Makroelementy" wg kryterium: Temat


Tytuł:
Ocena zawartości wybranych makro- i mikroelementów w miodach komercyjnych oraz w miodach pochodzących bezpośrednio z pasieki
Assessing content of selected macro- and microelements in commercial honeys and in honeys derived directly from apiary
Autorzy:
Doba, K.
Cieslak, M.
Zmudzinski, W.
Tematy:
miód
jakość miodu
makroelementy
mikroelementy
Pokaż więcej
Wydawca:
Polskie Towarzystwo Technologów Żywności
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2129630.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Miód charakteryzuje się unikatowymi właściwościami sensorycznymi i prozdrowotnymi. W skład miodu wchodzą między innymi przeciwutleniacze, enzymy, witaminy, makro- i mikroelementy, które kształtują jego aktywność biologiczną i odgrywają kluczową rolę w prawidłowym funkcjonowaniu orga- nizmu. Miody stanowią źródło potasu, magnezu, wapnia, sodu, siarki, manganu, żelaza, wanadu, chromu, fosforu, srebra, boru i miedzi. Celem pracy było określenie składu mineralnego miodów odmianowych dostępnych na polskim rynku. W badaniach użyto polskich miodów różnych odmian: akacjowego, wielo- kwiatowego, lipowego i rzepakowego. Ocenie poddano miody zakupione w supermarkecie i pochodzące bezpośrednio z pasieki. Średnia zawartość Ca, K, Na, Mg, Mn, Zn, Cu i Fe w miodach wynosiła odpo- wiednio [mg/100 g]: 7,42, 59,66, 1,57, 1,44, 0,11, 0,46, 0,02 i 0,12. Największą zawartością makro- i mikroelementów charakteryzował się miód wielokwiatowy pochodzący bezpośrednio z pasieki – 133,77 mg/100 g. Najmniejszą zawartość składników mineralnych wykazano w miodzie akacjowym zakupionym w supermarkecie – 27,23 mg/100 g. Dodatkowo przeanalizowano wpływ położenia prywat- nej pasieki w okolicach Huty Miedzi Głogów na zawartość miedzi w próbach miodów różnych odmian. Nie stwierdzono statystycznie istotnej różnicy (p ≥ 0,05) pomiędzy średnią zawartością miedzi w miodach komercyjnych i w miodach z prywatnej pasieki, co wskazuje na brak wpływu pochodzenia geograficznego na zawartość tego pierwiastka
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Zawartość wapnia, sodu i siarki oraz wydzielonych frakcji manganu i miedzi w wybranych nawozach naturalnych
Autorzy:
Kuziemska, Beata
Jaremko, Dawid
Wysokińsk, Andrzej
Trębicka, Joanna
Klej, Paulina
Tematy:
nawozy naturalne
makroelementy
miedź
mangan
analiza sekwencyjna
Pokaż więcej
Wydawca:
Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa – Państwowy Instytut Badawczy
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/2148762.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Ograniczeniem w wykorzystaniu niektórych nawozów naturalnych do celów nawozowych może być zmienność ich składu chemicznego, a tym samym często niezbilansowana zawartość składników pokarmowych dla roślin. Celem przeprowadzonych badań było oznaczenie zawartości wapnia, sodu, siarki, miedzi i manganu ogółem oraz rozmieszczenia miedzi i manganu we frakcjach wydzielonych według procedury BCR w wybranych nawozach naturalnych. Analizowano obornik świński i bydlęcy oraz pomiot od kur niosek i brojlerów z wybranych ferm i gospodarstw indywidualnych powiatów: siedleckiego, łosickiego i sokołowskiego, w województwie mazowieckim. Zawartość wapnia, sodu, siarki, miedzi i manganu ogółem oznaczono metodą atomowej spektrometrii emisyjnej z plazmą indukcyjnie wzbudzoną, po wcześniejszej mineralizacji materiałów „na sucho” w piecu muflowym w temperaturze 450oC i rozpuszczeniu popiołu w 10% roztworze HCl. Frakcjonowania sekwencyjnego miedzi i manganu dokonano metodą BCR. Analizowane nawozy naturalne miały zróżnicowaną ilość badanych makroelementów, jak też miedzi oraz manganu. Największą zawartość wapnia, sodu, siarki i miedzi stwierdzono w pomiocie od brojlerów, a manganu – w oborniku świńskim, natomiast najmniejszą zawartość wszystkich oznaczanych pierwiastków odnotowano w oborniku bydlęcym. We wszystkich nawozach naturalnych najwięcej miedzi oznaczono we frakcji związanej z materią organiczną i siarczkami. W pomiocie od kur niosek i brojlerów oraz w oborniku bydlęcym najwięcej manganu stwierdzono we frakcji wymiennej i łatwo rozpuszczalnej w środowisku kwaśnym, a w oborniku świńskim we frakcji redukowalnej.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Wpływ porażenia Puccinia graminis Pers. na zawartość makroelementów w wybranych odmianach Poa pratensis L. w zależności od nawożenia azotem
Effect of Puccinia graminis Pers. Infection on the Macroelements’ Content in Selected Poa pratensis L. Cultivars Depending on Nitrogen Fertilization
Autorzy:
Grygierzec, Beata
Wydawca:
Instytut Uprawy Nawożenia i Gleboznawstwa, Państwowy Instytut Badawczy w Puławach
Cytata wydawnicza:
Grygierzec, B. (2012). Wpływ porażenia Puccinia graminis Pers. na zawartość makroelementów w wybranych odmianach Poa pratensis L. w zależności od nawożenia azotem. Polish Journalof Agronomy, 11, 21–28.
Opis:
Investigations were conducted in the years 2005-2007 at the Malopolska Experimental Plant Breeding Station - HBP located at Skrzeszowice near Krakow (220 m a.s.l.). The experimental treatments included seed production plantations of four fodder cultivars of meadow grass (Poa pratensis): Balin, Duna, Skiz and Skrzeszowicka, on which diversifi ed nitrogen fertilization was applied: one dose of 30 N kg/ha (in autumn) and two doses early in spring and in autumn, at rates of 90 N kg/ha (60 and 30), 120 N kg/ha (60 and 60), 120 N kg/ha (90 and 30) and 150 N kg/ha (90 and 60). The research aimed to determine the degree of plant infection with Puccinia graminis on macroelement (N, P, K, Ca, Mg and Na) content in selected cultivars of meadow grass. The greatest infection of all cultivars (71-93%) by Puccinia graminis was registered on the control treatment and on treatments with nitrogen doses of 120 (90 and 30) kg and 150 kg (90 and 60) N kg/ha in the fi nal year of the investigations. On the other hand the lowest infection occurred on plants from the treatments fertilized with nitrogen doses of 30 N kg/ha (single application) and 90 N kg/ha (a split application of 60 and 30 N kg/ha), in the first year of the research. Healthy plants were characterized by bigger content of total nitrogen, phosphorus, potassium and sodium than the diseased plants. The biggest difference in total nitrogen content between healthy and diseased plants was registered for Duna cv. (42%), in phosphorus and potassium contents for Skiz cultivar, respectively 33 and 43%, while in sodium for cultivar Balin (25%). Selected cultivars infected by Puccinia graminis were more abundant in calcium and magnesium than healthy plants.
Badania przeprowadzono w latach 2005-2007 w Stacji Doświadczalnej Małopolskiej Hodowli Roślin - HBP zlokalizowanej w Skrzeszowicach koło Krakowa (220 m n.p.m.). Obiektami doświadczalnymi były plantacje nasienne czterech pastewnych odmian wiechliny łąkowej (Balin, Duna, Skiz, Skrzeszowicka), na których stosowano zróżnicowane nawożenie azotowe: w jednej dawce (jesienią) w ilości: 30 N kg/ha oraz w dwóch dawkach wczesną wiosną i jesienią, w ilościach: 90 N kg/ha (60 i 30), 120 N kg/ha (60 i 60), 120 N kg/ha (90 i 30) oraz 150 N kg/ha (90 i 60). Celem badań było określenie wpływu porażenia Puccinia graminis na zawartość makroelementów (N, P, K, Ca, Mg i Na) w wybranych odmianach wiechliny łąkowej. Do oznaczeń składu mineralnego pobierano po 250 roślin zdrowych oraz porażonych, w fazie pełni kłoszenia. W średnich próbkach oznaczono: zawartość suchej masy – metodą suszarkową, azot ogólny - metodą Kjeldahla, zawartość fosforu, potasu, wapnia, magnezu i sodu - metodą atomowej spektrometrii absorpcyjnej AAS po mineralizacji na sucho w piecu muflowym. Największe porażenie wszystkich odmian (71-93%) przez Puccinia graminis stwierdzono w obiektach kontrolnych oraz nawożonych dawkami azotu 120 (90 i 30) kg i 150 (90 i 60) N kg/ha, w ostatnim roku badań. Natomiast najmniejsze porażenie występowało w roślinach obiektów nawożonych dawkami azotu: 30 N kg/ha (jednorazowo) oraz 90 N kg/ha (60 i 30 N kg/ha), w pierwszym roku badań. Rośliny zdrowe charakteryzowały się większą zawartością azotu ogólnego, fosforu, potasu i sodu niż rośliny porażone. Największą różnicę w zawartości azotu ogólnego pomiędzy roślinami zdrowymi a porażonymi stwierdzono w przypadku odmiany Duna (42%), fosforu oraz potasu – odmiany Skiz (odpowiednio 33 i 43%), natomiast sodu – odmiany Balin (25%). Rośliny zainfekowane przez Puccinia graminis, w odniesieniu do zdrowych, były bardziej zasobne w wapń oraz magnez.
Dostawca treści:
Repozytorium Centrum Otwartej Nauki
Artykuł
Tytuł:
Impact of Weather Conditions on Chemical Composition of the Seeds of Three Soybean Cultivars
Wpływ warunków pogodowych na plonowanie bobiku
Autorzy:
Lorenc-Kozik, A.
Pisulewska, E.
Gondek, K.
Tematy:
soja
plon
mikroelementy
makroelementy
soybean
yield
microelements
macroelements
Pokaż więcej
Wydawca:
Towarzystwo Chemii i Inżynierii Ekologicznej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/389233.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The paper presents the results of a three-year field experiment aimed at an assessment of the effect of the weather conditions on the yield and the contents of macroelements (P, Mg, Ca, Na and K) and microelements (Fe, Mn, Cu and Zn) in seeds of three soybean cultivars (2 large seed Aldana and Gaj and 1 small seed Nawiko). A significant effect of meteorological conditions on the yield and chemical composition of the analyzed soybean seeds was demonstrated. In the year 2002 when the course of thermal and moisture conditions was the most advantageous, the largest seed yields were obtained (3.1 Mg ha–1) with the highest mineral content. Among the analyzed varieties in the subsequent years the small seed one accumulated in its seeds greater amounts of Mg, Ca, K, Mn and Zn in comparison with the large seed cultivars.
Przedstawiono wyniki trzyletniego doświadczenia polowego, mającego na celu ocenę wpływu warunków pogodowych na plon i zawartość makrślementów (P, Mg, Ca, Ma, K) i mikrślementów (Fe, MN, Cu, Zn) w nasionach trzech odmian soi (dwóch odmian grubonasiennych Aldana i Gaj oraz jednej drobnonasiennej Nawiko). W doświadczeniu stwierdzono istotny wpływ warunków meteorologicznych na plon i skład chemiczny nasion badanych odmian soi. W roku 2002 odznaczającym się najkorzystniejszym przebiegiem warunków termiczno-wilgotnościowych uzyskano największe plony nasion (3,1 Mg ha-1) o największej zawartości składników mineralnych. Z badanych odmian soi odmiana drobnonasienna w kolejnych latach uprawy gromadziła w nasionach więcej Mg, Ca, K, Mn, Zn w porównaniu z odmianami grubonasiennymi.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies