Temat: Mishnah - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Celebration of Passover in terms of the Talmudic Tractate Pesachim
Świętowanie Pesach w ujęciu talmudycznego traktatu Pesachim
Autorzy:: Karkoszka, Aneta
Opis:: Niniejsza praca ma na celu przedstawienie obrazu świętowania Pesach, jaki wyłania się z analizy traktatu Pesachim, znajdującego się w drugim porządku Miszny. Praca składa się z dwóch rozdziałów. Pierwszy poświęcony został analizie hebrajskiego słowa פסח w odniesieniu do tekstów pochodzących z Biblii hebrajskiej. W rozdziale tym został podjęty problem etymologii פסח oraz przedstawiona została statystyka wyrazowa słowa פסח występującego w księgach Biblii hebrajskiej. W rozdziale drugim został zaprezentowany zarys historii Izraela od czasów zburzenia pierwszej świątyni aż do czasów ostatecznej kompilacji Miszny czyli do ok. III w. n.e. Szczególny nacisk został poświęcony na religijne aspekty życia Żydów w przedstawionym czasie. W kolejnej część tego rozdziału przedstawiona została analiza przepisów dotyczących święta Pesach jakie zawarte są w traktacie Pesachim. Omówione zostały zwyczaje związane z szukaniem i niszczeniem kwasu, ofiarą z baranka, a także czynności jakie związane są z przebiegiem uczty sederowej. Końcowa część została poświęcona problemowi rozbieżności w naukach żydowskich nauczycieli, jakie pojawią się na kartach traktatu oraz problemowi występowania nakazów i zakazów związanych z ofiarą z baranka w świątyni. Przedstawiona została także symbolika, jaka wiąże się z świętem Pesach.
The purpose of this bachelors thesis is to present celebrations of the Passover holiday, which emerges from the analysis of the Pesachim tractate of the second order Moed of the Mishnah. The bachelors thesis consist of two chapters. Firstly an analysis of the Hebrew word פסח in relation to the Hebrew Bible is presented. First chapter also presents problem with etymology of the word פסח which appears in the books of the Hebrew Bible and its word count. The second chapter presents a brief history of Israel from the time of the destruction of the first temple until the time of the final compilation of the Mishnah. Special attention is devoted to the religious aspects of Jewish life in the present time. The next part of this chapter presents an analysis of the regulations of Passover holiday that is included in the Pesachim tractate, discusses the customs of searching for and destroying leaven , the lamb sacrifice, as well as activities that are related to the Passover Seder. The final part presents the differences between Jewish teachers in their teachings which appears in the tractate, it also illustrates the prohibitions and injunctions connected with the lamb sacrifice in the temple. Finally the work presents symbolism which is associated with Passover.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Miszna o konsekwencjach pomyłek Sanhedrynu, arcykapłana lub rządzących
Mishnah about the consequences of the mistakes of the Sanhedrin, High Priest or King
Autorzy:: Marcinkowski, Roman
Tematy:: Judaism
Talmud
Mishnah
Horayot
Judaizm
Miszna
Horajot; Pokaż więcej
Wydawca:: Gdańskie Seminarium Duchowne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1532407.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Pomyłki Sanhedrynu, arcykapłana lub króla stały się przedmiotem rozważań twórców Miszny, a ich opinie na ten temat zebrano w traktacie Horajot (Pouczenia), który omawia szczegółowo to zagadnienie wskazując odpowiedzialność zbiorową lub indywidualną w konkretnych sytuacjach, kiedy to nie sąd, a indywidualni ustawodawcy prawa są zobowiązani do złożenia ofiar przebłagalnych za grzech. Wyjaśnia się tu także sprawy dotyczące arcykapłana i króla, którzy z różnych powodów złamali prawo, podaje podstawy prawne postępowania w przypadku stwierdzenia pomyłki Sanhedrynu lub arcykapłana oraz wskazuje ofiary, jakie należy wtedy złożyć. Artykuł opiera się na treści traktatu Miszny Horajot, który w pierwszym rozdziale wyjaśnia zagadnienia prawne związane z przypadkami, gdy sąd wydał decyzję przeciwną jednemu z przykazań Tory. Rozdział drugi podaje pouczenia w przypadku namaszczonego kapłana, który podjął decyzję nieświadomie. Rozdział trzeci rozważa sankcje prawne w przypadku namaszczonego arcykapłana, który zgrzeszył. Traktat Horajot zamyka czwarty dział Miszny Nezikin (Szkody), co według Majmonidesa ma swoje uzasadnienie: po przedstawieniu bardzo etycznych zachowań w przedostatnim w tym porządku traktacie Pirke Awot (Sentencje Ojców) przyszedł czas na wskazanie ludzkich błędów i ułomności.
The mistakes of the Sanhedrin, High Priest or the King became the subject of considerations of the authors of the Mishnah. Their opinions on this subject were collected in the tractate Horayot (“Instructions”), which discusses this issue in detail, pointing to the collective or individual responsibility in specific situations, when it is not the court but the individual legislators that are obligated to make atonement sacrifices for sin. The tractate also clarifies here the matters relating to the High Priest and the King who broke the law for various reasons, provides the legal basis for proceedings in the event of a mistake of the Sanhedrin or the High Priest and indicates the sacrifices to be made in such cases. The study is based on the content of the Mishnah tractate Horayot, which clarifies in the first chapter the legal issues related to the cases in which the court ruled against one of the commandments of the Torah. Chapter two contains the rulings about the anointed priest who made a decision unconsciously. The third chapter deals with legal sanctions regarding an anointed priest who has sinned. The tractate Horayot closes the fourth Order of the Mishnah Nezikin (”Damages”), which, according to Maimonides, has its justification: after presenting highly ethical behaviour in the penultimate in this Order tractate Pirkei Avot (”Maxims of the Fathers”) the time has come to point out human errors and weaknesses.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Kary śmierci według Miszny
The Death Penalty According to The Mishnah
Autorzy:: Marcinkowski, Roman
Tematy:: Judaism
Mishnah
Sanhedrin
death penalty
judaizm
Miszna
Sanhedryn
kary śmierci; Pokaż więcej
Wydawca:: Gdańskie Seminarium Duchowne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1872556.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Miszna wymienia cztery kary śmierci: ukamienowanie, uduszenie, spalenie i ścięcie, ale tej ostatniej kary zaniechano, uznając ją za barbarzyńską. Zgodnie z tradycją karę śmierci zatwierdzał sąd składający się z dwudziestu trzech sędziów. Artykuł, opierający się na oryginalnym tekście Miszny, przedstawia w wielkim skrócie instytucje sądowe różnych typów, omawia zakres władzy sędziów, prawo procesowe, a szczególnie procedurę sądową w sprawach karnych (przesłuchanie świadków, osądzanie, wydawanie wyroków). Precyzuje, za jakie winy wymierza się określoną karę śmierci oraz podaje sposoby jej wykonania.
The Mishnah lists four death sentences: stoning, strangulation, burning and beheading, although the latter was abandoned as it was considered barbaric. According to tradition, the death penalty was ruled by a courtof twenty-three judges. The article, based on the original text of the Mishnah, briefly presents various types of judicial institutions, discusses the scope of judges’ powers, procedural law, and in particular the court procedure in criminal matters (hearing witnesses, judging, issuing judgments). It specifies the faults for which the specific death penalty is imposed and describes the methods of its execution.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Dusza a wiara w życie po śmierci w judaizmie
The soul and the faith in life after death in Judaism
Autorzy:: Marcinkowski, Roman
Tematy:: Judaism
Mishnah
Sanhedrin
death penalty
judaizm
Miszna
dusza
życie po śmierci; Pokaż więcej
Wydawca:: Gdańskie Seminarium Duchowne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1872286.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Streszczenie: Na określenie duszy stosuje się w judaizmie różne terminy występujące już w Biblii hebrajskiej: neszama, ruach, nefesz, jechida, chajja. Przejął je judaizm rabiniczny wyrosły na pniu judaizmu biblijnego, zasadniczo jednak różniący się w kwestii duszy, jej nieśmiertelności, zmartwychwstania i życia po śmierci. Dopiero w czasach pobiblijnych nieśmiertelność duszy stała się jednym z głównych filarów wiary dla wyznawców judaizmu. Talmud wskazuje zmartwychwstanie jako dogmat wiary (Sanh 10,1; 90b-91a). Zgodnie z Miszną, a następnie Gemarą ‘Cały Izrael ma udział w przyszłym świecie’ (tamże). Czy to jednak nie kłóci się z podstawowym przesłaniem rabinicznym mówiącym o nagrodzie za dobre i karze za złe czyny opartym na biblijnych podstawach wskazujących drogę do zbawienia przez wypełnianie przykazań? Judaizm ortodoksyjny utrzymuje zarówno wiarę w zmartwychwstanie ciał jako część mesjańskiego odkupienia, jak też wiarę w nieśmiertelność duszy po śmierci. Judaizm reformowany zarzuca jednak dosłowne rozumienie zmartwychwstania ciał i ogranicza się do wiary w duchowe życie po śmierci.
Abstract: In Judaism various terms already occurring in the Hebrew Bible are used to define the soul: neshamah, ruah, nefesh, yehidah, hayah. They were adopted by Rabbinic Judaism which had its roots in Biblical Judaism and which, however, is fundamentally different in terms of the soul, its immortality, resurrection and life after death. It was not until the post-biblical times that the immortality of the soul came to be one of the main pillars of faith for the followers of Judaism. The Talmud points to resurrection as a dogma of faith (Sanh. 10:1; 90b-91a). In accordance with the Mishnah, and then with the Gemara ‘All Israel have a portion in the world-to-come’ (ibidem). But does it not conflict with the basic Rabbinic message of reward for good and punishment for evil based on biblical foundations that show the way to salvation by keeping the commandments? The Orthodox Judaism maintains both the faith in the resurrection of the flesh as part of the Messianic Redemption and the faith in the immortality of the soul after death. Reform Judaism, however, rejects the literal understanding of the resurrection of the body and is limited to the belief in the spiritual life after death.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Tannaickie rozważania wokół tematu biczowania i fałszywych świadków
The Tannaim meditations on the subject of flagellation and conspiring witnesses
Autorzy:: Marcinkowski, Roman
Tematy:: Judaism
Mishnah
Makkot
flogging/flagellation
conspiring witnesses
Judaizm
Miszna
Makot
chłosta/biczowanie
krzywoprzysięzcy; Pokaż więcej
Wydawca:: Gdańskie Seminarium Duchowne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1491866.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Celem tego opracowania jest przede wszystkim przedstawienie rozważań twórców Miszny dotyczących biczowania. Wiele materiału na ten temat dostarcza traktat Miszny Makot (‘Uderzenia’, ‘Razy’), który omawia przepisy prawne, wskazuje rodzaje przewinień zagrożonych tą karą oraz podaje sposoby jej wykonania. Traktat Makot łączy to z krzywoprzysięzcami, wobec których w określonych przypadkach stosowano tę karę. Dlatego artykuł obejmuje także to zagadnienie. Treść traktatu Makot stanowi podstawę tego opracowania, w którym celowo wybrano te fragmenty, które wiążą się bezpośrednio lub pośrednio z podjętym tematem. Dlatego odwrócono kolejność, żeby od razu skupić się na omówieniu kary chłosty, co zostało wyjaśnione w trzecim rozdziale traktatu i w pierwszych trzech lekcjach pierwszego rozdziału, który także zajmuje się krzywoprzysięzcami.
The purpose of this study is primarily to present deliberations of the authors of the Mishnah regarding flagellation. A lot of material on this subject can be found in the Mishnah tractate Makkot (”Lashes”, “Stripes”) which discusses legal regulations, points out offences that are subject to this penalty and gives the methods of executing a sentence. The tractate Makkot combines this with the conspiring witnesses against whom this penalty was applied under certain conditions. That is why the study also includes this issue. The content of the tractate Makkot is the basis for this study where the passages that are directly or indirectly related to the topic were selected on purpose. Therefore, the order was reversed to focus right away on discussing the punishment of lashes, which was clarified in the third chapter of the tractate and in the first three paragraphs of the first chapter, which also deals with conspiring witnesses.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Ofiary krwawe w świetle wybranych fragmentów Miszny
Blood Sacrifices in the Light of Some Selected Texts of Mishnah
Autorzy:: Marcinkowski, Roman
Tematy:: Sacrificial cult
blood sacrifices
Mishnah
rabbinic Judaism
kult ofiarny
ofiary krwawe
Miszna
judaizm rabiniczny; Pokaż więcej
Wydawca:: Gdańskie Seminarium Duchowne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/23202359.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Miszna stanowiąca istotę judaizmu rabinicznego, w przekazach ustnych od III w. p.n.e., a spisana pod koniec II w. n.e., opisuje kult ofiarny w Świątyni Jerozolimskiej przed jej zburzeniem przez Rzymian w 70 roku n.e. Przekaz Miszny precyzuje i wyjaśnia biblijne rytuały związane ze składaniem ofiar, wśród których poczesne miejsce zajmują ofiary krwawe (zewachim). Miszna poświęca temu zagadnieniu osobny traktat zatytułowany właśnie Zewachim (Ofiary krwawe). Celem artykułu jest przybliżenie polskiemu czytelnikowi problematyki kultu ofiarnego sprawowanego w Świątyni Jerozolimskiej dotyczącego ofiarowania zwierząt jej poświęconych. Artykuł wskazuje główne aspekty sprawowanego kultu, obowiązujące rytuały i reguły nimi rządzące oraz związane z tym zagadnienia, z jakimi przyszło się zmierzyć w starożytności tannaitom, twórcom Miszny.
The Mishnah, which is the essence of Rabbinic Judaism, both in oral tradition since the third century B.C., and after it was written down by the end of the 2nd century A.D., describes the sacrificial cult in the Temple of Jerusalem prior to its destruction by the Romans in the 70 A.D. the message of the Mishnah states precisely and explains biblical rituals related to making sacrifices, among which blood sacrifices (zevahim) occupy a prominent place. The Mishnah devotes a separate treatise to this issue, entitled Zevahim (Blood sacrifices). The purpose of the study is to show the Polish reader the problems of the sacrificial cult performed in the Temple of Jerusalem with regard to the offering of animals which were dedicated to it. The paper presents the main aspects of the cult performed, the rituals and rules that governed them, as well as the ensuing problems faced by the Tannaites, who were the authors of the Mishnah in ancient times.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Ofiary pokarmowe w świetle wybranych fragmentów Miszny
Food Offerings in the Light of Selected Fragments of the Mishnah
Autorzy:: Marcinkowski, Roman
Tematy:: sacrificial worship
non-blood sacrifices
Mishnah
Rabbinic Judaism
kult ofiarny
ofiary bezkrwawe
judaizm rabiniczny
Miszna; Pokaż więcej
Wydawca:: Gdańskie Seminarium Duchowne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/55995472.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Miszna stanowiąca istotę judaizmu rabinicznego, w przekazach ustnych od III w. p.n.e., a spisana pod koniec II w. n.e., opisuje kult ofiarny w Świątyni Jerozolimskiej przed jej zburzeniem przez Rzymian w 70 roku n.e. Przekaz Miszny precyzuje i wyjaśnia biblijne rytuały związane ze składaniem ofiar, wśród których poczesne miejsce zajmują ofiary krwawe (zewachim) oraz bezkrwawe, czyli ofiary pokarmowe (menachot). Miszna poświęca temu zagadnieniu dwa osobne traktaty: Zewachim (Ofiary krwawe) i Menachot (Ofiary pokarmowe). Pierwsze z nich zostały omówione w artykule tego samego autora zatytułowanym Ofiary krwawe w świetle wybranych fragmentów Miszny (StGd 53, 2023, 75-96). Celem tego artykułu jest przybliżenie polskiemu czytelnikowi problematyki związanej z ofiarami bezkrwawymi, które charakteryzowały się składaniem w Świątyni Jerozolimskiej produktów rolnych, takich jak zboże, mąka, oliwa, kadzidło, wino, a także plony pierwocin. Artykuł wskazuje główne aspekty sprawowanego kultu, obowiązujące rytuały i reguły nimi rządzące oraz związane z tym zagadnienia, z jakimi przyszło się zmierzyć w starożytności tannaitom, twórcom Miszny.
Abstract: The Mishnah, forming the essence of Rabbinic Judaism, transmitted orally since the 3rd century BCE and written down at the end of the 2nd century CE, describes the sacrificial worship in the Jerusalem Temple before its destruction by the Romans in 70 CE. The Mishnah's account clarifies and elaborates on biblical rituals related to offerings, with a prominent focus on both blood sacrifices (zevachim) and non-blood sacrifices, namely grain offerings (menachot). The Mishnah dedicates two separate tractates to this subject: Zevachim (Blood Sacrifices) and Menachot (Grain Offerings). The former has been discussed in an article by the same author titled Blood Sacrifices in Light of Selected Passages from the Mishnah (StGd 53, 2023, 75-96). The purpose of this article is to introduce Polish readers to the issues surrounding non-blood sacrifices, which involved the offering of agricultural products in the Jerusalem Temple, such as grain, flour, oil, incense, wine, and first fruits. The article highlights the main aspects of the sacrificial worship, the rituals and regulations governing it, as well as the challenges faced in antiquity by the Tannaim, the authors of the Mishnah.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Zarzynanie zwierząt na użytek własny w świetle wybranych fragmentów Miszny
Slaughtering Animals for Personal Use in Light of Selected Passages from the Mishnah
Autorzy:: Marcinkowski, Roman
Tematy:: slaughtering animals in Judaism
shechita
Mishnah
rabbinic Judaism
zarzynanie zwierząt w judaizmie
szechita
Miszna
judaizm rabiniczny; Pokaż więcej
Wydawca:: Gdańskie Seminarium Duchowne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/55995494.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Zarzynanie zwierząt w judaizmie w czasach starożytnych kojarzy się zwykle z ofiarowaniem ich w Świątyni Jerozolimskiej. Wynika to zapewne z faktu, że Tora wiele miejsca poświęca ofiarowaniu zwierząt w Świątyni, jednak na temat zarzynania ich na własny, świecki użytek wypowiada się dość oszczędnie. Przykazanie Tory: „[Wolno] ci zarzynać z dużego i małego bydła, które dał ci Pan Bóg twój, jak ci nakazałem…” (Pwt 12,21), wskazujące właściwy sposób zarzynania zwierząt, przyjęto także jako zezwolenie na zarzynanie zwierząt w celach świeckich, na użytek własny. Główne postanowienia Tory dały podwaliny do rozwinięcia tej tematyki w literaturze rabinicznej, której istotę stanowi Miszna. Celem tego artykułu jest przybliżenie polskiemu czytelnikowi problematyki związanej z zarzynaniem zwierząt na użytek własny. Zagadnienia, których źródło stanowi Biblia, znalazły swoje rozwinięcie w traktacie Chulin (Rzeczy świeckie). Artykuł skupia się na tematyce zarzynania i obejmuje zagadnienia z tym związane dotyczące ważności zarżnięcia, zdatności osób i narzędzi; różnych aspektów rytuału; odmiennych zasad w zależności od zmieniających się okoliczności; sposobu zarzynania; okaleczenia powodującego trefność zwierzęcia; zarzynania ciężarnej samicy i prawa do płodu znalezionego w jej łonie po jej zarżnięciu; a także zakazu zarzynania tego samego dnia udomowionych zwierząt i ich potomstwa. Z racji rozległości tematu pominięto inne zagadnienia, którymi zajmuje się traktat Chulin, takie jak: przykrywanie krwi; zakaz spożywania nerwu kulszowego; zakaz mieszania mleka i mięsa; zakaz spożywania krwi i tłuszczu; nieczystość pożywienia i nieczystość padliny; należności kapłańskie; czy nakaz odpędzenia samicy z gniazda przed zabraniem jej jaj lub piskląt.
Slaughtering animals in Judaism during ancient times is typically associated with offering them as sacrifices in the Temple in Jerusalem. This is likely due to the fact that the Torah devotes significant attention to the practice of offering animals in the Temple, while providing relatively limited commentary on slaughtering animals for private, secular purposes. The Torah's commandment: “You may slaughter from your cattle and sheep, which the Lord your God has given you, as I have commanded you…” (Deuteronomy 12:21), which specifies the proper method of slaughter, has also been interpreted as permitting the slaughter of animals for personal, secular use. The main provisions of the Torah served as a foundation for elaboration on this subject in rabbinic literature, particularly in the Mishnah. The aim of this article is to introduce Polish readers to issues related to the slaughter of animals for personal use. These topics, rooted in the Bible, are further developed in the tractate Hullin (Nonsacral Things). The article focuses on the subject of slaughter and addresses related issues such as the validity of slaughter, the suitability of individuals and tools; various aspects of the ritual; differing rules depending on changing circumstances; the method of slaughter; injuries rendering an animal terefah (unfit for consumption); the slaughter of a pregnant animal and the legal status of a fetus found in its womb after slaughter; as well as the prohibition against slaughtering domestic animals and their offspring on the same day. Due to the breadth of the topic, other issues covered in the tractate Hullin are omitted, such as covering the blood; the prohibition against consuming the sciatic nerve; the prohibition against mixing milk and meat; the prohibition against consuming blood and fat; the impurity of food and carcasses; priestly dues; and the commandment to shoo away a mother bird before taking her eggs or chicks.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Talmud : co zawiera i co naucza
Autorzy:: Kruszyński, Józef (1877–1953)
Wydawca:: Wydawnictwo T-wa "Rozwój"
Opis:: 76, [3] s. ; 20 cm
Dostawca treści:: RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych

Książka

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Specyfika języka religijnego Miszny
The Peculiarity of the Religious Language of Mishnah
Autorzy:: Marcinkowski, Roman
Tematy:: Hebrajski misznaicki
język religijny
Tora Ustna
Miszna
judaizm rabiniczny
Mishnaic Hebrew
Religious Language
Oral Torah
Mishnah
Rabbinic Judaism; Pokaż więcej
Wydawca:: Gdańskie Seminarium Duchowne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/559709.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Miszna stanowiąca sedno judaizmu rabinicznego, istotę tradycji ustnej, zwanej Torą Ustną, została spisana pod koniec II wieku n.e. w języku hebrajskim. Zanim jednak ją spisano, istniała od wieków w przekazach ustnych, co pozwalało na lepsze zrozumienie, aktualizację praw Tory i dostosowywanie ich do zmieniających się warunków życia, ale też wiązało się ze skrótową formą ustnego przekazu, posługującą się określonymi szablonami, gdzie istotne treści religijne zostały wtłoczone w utarte formuły i schematy, które stały się cechą charakterystyczną tego języka, z czasem im dalej od spisania, tym trudniejszego do odbioru ze względu na nienaruszalne struktury językowe, co ze współczesnej perspektywy może sprawiać wrażenie, szczególnie dla początkujących w tej dziedzinie, odwrotnego efektu od zamierzonego, tzn. że zamiast ułatwić zrozumienie Tory, forma przekazu treści zdecydowanie je utrudnia. Język Miszny nie jest zwykłym językiem, jak mogłoby się na pozór wydawać, zawierającym proste sformułowania przedstawiające zwyczajne rzeczy. Należałoby postrzegać go jako specyficzną odmianę naturalnej w owych czasach hebrajszczyzny, służącą wyłącznie do przekazu najistotniejszych treści religijnych. Jakim językiem zatem spisano Misznę? Jaka jest specyfika języka religijnego Miszny? Autor wystąpienia jest głównym redaktorem pierwszego polskiego opracowania naukowego Miszny zawierającego zarazem pierwszy polski przekład tego wielkiego dzieła judaizmu talmudycznego.
Mishnah, which is the crux of Rabbinic Judaism, the essence of oral tradition called the Oral Torah, was written down in the Hebrew language in the late 2nd century A.D. However, before it was written down, it existed in oral traditions, which allowed people to better understand them, to bring the Torah’s laws up to date and to adjust them to changes in living conditions; however, it was also linked with a short form of orally transmitted traditions using specific templates, where important religious contents were put into stereotyped formulas and schemes, which came to be a characteristic feature of this language. Gradually, the greater the distance in time from its writing down, the more difficult it became for people to understand it due to inviolable language structures, which, from a present-day perspective, may create an impression – especially for beginners – which is the opposite of the one intended. That is to say, instead of facilitating the understanding of the Torah, the form of the message content makes it definitely more difficult. The language of the Mishnah is not an ordinary language, as it might seem, containing simple formulations which present ordinary things. It should be perceived as a specific variety of the Hebrew language of that time, which was used exclusively to express the most important religious contents. What then was the language in which Mishnah was written down? What is the peculiarity of the religious language of Mishnah? The author of this article is the Editor-in-Chief of the first Polish scholarly edition of Mishnah, which also contains the first Polish translation of this great Book of Talmudic Judaism.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "Mishnah" wg kryterium: Temat