Temat: Papst - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Dekretał papieża Piusa XII źródłem do dziejów życia św. Małgorzaty Węgierskiej OP
Die Dekretale von Papst Pius XII. als Quelle zur Lebensgeschichte der hl. Margarete von Ungarn OP
Autorzy:: Stefaniak, Piotr
Tematy:: Dokumente
Papst
Hagiographie
dokument
papież
hagiografia
document
pope
hagiography; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1039666.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Papst und Kaiser als Zwillinge? - recenzja
Autorzy:: Sochacki, Jarosław
Tematy:: Sieber-Lehmann, Claudius (1956- ). Papst und Kaiser als Zwillinge?
Władza; Pokaż więcej
Cytata wydawnicza:: Kwartalnik Historyczny 2016, nr 4, s. 822-826
Opis:: Tytuł nadany przez katalogującego.
Dostawca treści:: Bibliografia

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Znamiona braterstwa w nauczaniu Papieża Franciszka
Characteristics of Brotherhood in the Teaching of Pope Francis
Autorzy:: Pierzchała, Michał
Tematy:: Fratelli tutti
Papst Franziskus
Brüderlichkeit
barmherziger Samariter
Solidarität
papież Franciszek
braterstwo
miłosierny Samarytanin
solidarność
Pope Francis
brotherhood
Good Samaritan
solidarity; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Opolski. Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1394556.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Przedmiotem artykułu jest nauczanie papieża Franciszka o braterstwie zawarte w encyklice Fratelli tutti, która zwraca uwagę na fakt wielości czynników budujących tę postawę. Niniejszy artykuł omawia poszczególne cechy braterstwa zaprezentowane w nauczaniu papieża Franciszka. Punktem wyjścia jest biblijne ujęcie braterstwa. W dalszej kolejności chodzi o elementy braterstwa, którego istotnymi komponentami są postawywrażliwości, uważności i solidarności. Cechą charakterystyczną nauczania Franciszka o braterstwie jest fakt, że wzywa wiernych do naśladowania postawy miłosiernego Samarytanina w jego wrażliwości i uważności wobec potrzeb bliźniego. Franciszek przypomina także, iż braterstwo nie może pozostawać na płaszczyźnie idei dalekiej od rzeczywistości, lecz domaga się wcielenia w życie przez solidarną służbę wobec maluczkich i ubogich.
The paper presents papal teaching about brotherhood. In the encyclical letter Fratelli tutti Pope Francis paid recipients’ attention to a few factors about building a fraternal attitude, which is a necessary value in the contemporary world. Papal views on the notion of brotherhood is composed of many elements. The article presents three main components. The first one accounts for the biblical notion of fraternity. The second shows Francis’ understanding of this concept. The third part is focused on features of brotherhood mentioned in his encyclical letter. Papal teaching urged Christians to be merciful like the Good Samaritan, to stay sensitive and observant to the needs of others. Pope Francis emphasized that fraternity embodies in solidarity and service to everyone especially to the poor people.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Iure divino i iure humano prymatu papieskiego w dialogu katolicko-luterańskim
Iure divino and iure humano of the papal primacy in the dialogue between Catholicism and Lutheranism
Autorzy:: Żmudziński, Marek
Tematy:: Primat
Ökumenismus
Einheit
Papst
Kirche
Reformation
primacy
ecumenism
unity
pope
church
reformation
prymat
ekumenizm
jedność
papież
Kościół
reformacja; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2040989.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Artykuł jest prezentacją poglądów ukazujących katolickie i ewangelickie stanowisko dotyczące funkcji prymacjalnej Biskupa Rzymu i jego pochodzenia. Kluczowe sformułowanie, które jest osią kontrowersji brzmi iure divino i iure humano, wskazując na boskie albo ludzkie pochodzenie prymatu. Katolicki pogląd wyraża przekonanie, że Jezus Chrystus powołał do istnienia Kościół i wyposażył go w stałe elementy strukturalne: prymat i apostolat. Teza ta jest traktowana jako imperatyw wiary. Oparta jest na tekstach ewangelijnych, które podkreślają pierwszeństwo św. Piotra Apostoła w gronie Dwunastu oraz w pierwotnym Kościele. Eklezjologia katolicka stwierdza, że nie był to tylko osobisty przywilej Piotra ale stały element struktury Kościoła, który na Soborze Watykańskim I otrzymał formalny status dogmatu. Reformacja nie negowała samej funkcji prymacjalnej ale sposób jej sprawowania oraz jej genezę. Przyjmuje od początku, że jest to element ukształtowany w historycznym rozwoju Kościoła. Dialog ekumeniczny katolicko-luterański wypracował stanowisko zmierzające do tratowania pochodzenia prymatu jako problemu mniej istotnego, na rzecz podkreślania komunijnego wymiaru Kościoła z istotną funkcją jednoczącą i prezentującą na zewnątrz całe chrześcijaństwo. Podstawową przesłanką jej wiarygodności jest oparcie na Ewangelii.
The paper outlines the Catholic and the Evangelical standpoint on the primate’s function served by the Bishop of Rome and its origin. The controversy revolves around the key phrase, iure divino and iure humano, which points to the divine or human origin of the primacy. In the Catholic perspective, Jesus Christ brought the Church into existence and provided this institution with permanent structural elements: primacy and apostolate. This thesis, considered an imperative of faith, is based on the texts of the Gospel which underscore the primacy of Saint Peter the Apostle among the Twelve and in the early Church. According to the Catholic ecclesiology, it was not only a private privilege enjoyed by Peter but a permanent element of the structure of the Church, which received the formal status of a dogma at the First Vatican Council. From the outset, the Reformation has assumed that primacy is an element shaped in the course of the historical development of the Church. The ecumenical dialogue between Catholicism and Lutheranism led to the establishment of a standpoint veering towards the consideration of the origin of primacy as a matter of lesser consequence. This step was taken in order to underscore the communal dimension of the Church, with its important function in unifying Christianity and presenting it to the world. The basic premise giving credence to this function is its foundation in the Gospel.
Der Artikel enthält eine Präsentation der Ansichten, welche die katholische und die evangelische Position bezüglich der primazialen Funktion des Bischofs von Rom und ihrer Herkunft kennzeichnen. Die wichtigsten Formulierungen, die eine Achse der Kontroverse bilden, lauten: iure divino bzw. iure humano und auf die göttliche bzw. menschliche Herkunft des Primats verweist. Nach der katholischen Überzeugung rief Jesus Christus die Kirche zum Sein und stattete sie mit den unveränderlichen Strukturelementen, also mit dem Primat und dem Apostolat, aus. Diese These wird als ein Glaubensimperativ betrachtet. Sie gründet in den Texten der Evangelien, welche die Vorrangstellung des Petrus im Zwölferkreis sowie in der Urkirche bezeugen. Gemäß der katholischen Ekklesiologie war das keineswegs nur ein persönliches Privileg Petri, sondern es ist ein bleibendes Strukturelement der Kirche, das am I. Vatikanischen Konzil den formellen Status eines Dogmas erhalten hat. Die Reformation stellte die primaziale Funktion nicht in Frage, sondern bemängelte lediglich die Art und Weise ihrer Ausübung sowie ihre Herkunft. Es wird angenommen, dass es ein Element ist, das im Laufe der historischen Entwicklung der Kirche herausgebildet wurde. Im Zuge der katholisch-lutherischen Dialogs wurde eine Stellungnahme herausgearbeitet, nach der man die Herkunft des Primats als ein untergeordnetes Problem zu sehen versucht. Die Aufmerksamkeit soll eher auf die Betonung der Communio-Dimension mit ihrer einheitsstiftenden Rolle sowie mit der Funktion, die gesamte Christenheit nach außen zu präsentativen, gelegt werden. Die wichtigste Prämisse der Glaubwürdigkeit dieser Funktion ist ihre Verwurzelung im Evangelium.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: Karol Wojtyła - Jan Paweł II w Belgii
Karol Wojtyła - Johannes Paul II. in Belgien
Autorzy:: Guz, Robert
Tematy:: Papst
Johannes Paul II.
Belgien
Besuch
Geschichte
papież
Jan Paweł II
Belgia
wizyta
historia
pope
John Paul II
Belgium
visit
history; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1040573.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Karol Wojtyla hat Belgien in seinem Leben fünf Mal besucht. Das erste Mal kam er 194 7 als Priesterstudent in dieses Land, dann besuchte er Belgien 1970 und 1973 auf Einladung der belgischen kirchlichen Hierarchie schon als Krakauer Kardinal. Als Papst Johannes Paul II. stattete er Belgien 1985 einen offiziellen Besuch ab, und zehn Jahre später weilte er 1995 zum letzten Mal in diesem Land. Aber nicht nur diese Besuche und apostolischen Pilgerfahrten verbanden den polnischen Papst mit dem Land an Mosel und Scheide. Im Sommer 1947 begab sich Karol Wojty1a auf seine erste Reise durch Europa. Belgien erreichte er am 6. August von Paris aus. Zuerst besuchte er Flandern mit Gent und Brügge, danach Wallonien. Er machte sich mit der Arbeit von P. Cardijan und der Tätigkeit der von ihm gegründeten christlichen Arbeiteijugendorganisation näher bekannt. Außerdem besuchte er den damaligen Rektor der Polnischen Katholischen Mission in Brüssel P. Jacek Przygoda. Johannes Paul II. erinnerte sich: "Im Monat September des Jahres 194 7 arbeitete ich als Seelsorger der Polnischen Katholischen Mission unter Bergleuten in der Nähe von Charleroi. Das war eine sehr fruchtbare Erfahrung. Dort war ich zum ersten Mal in einem Steinkohlenbergwerk und konnte mich mit der schweren Arbeit der Bergleute bekanntmachen. Ich besuchte die Familien der polnischen Emigranten und unterhielt mich mit ihnen, und ich traf auch mit Jugendlichen und mit Kindern zusammen. Überall wurde ich mit Wohlwollen und Offenheit aufgenommen". Das zweite Mal bereistes Karo Wojtyla das Land der Flamen und Wallonen 1970, d.h. schon als Kardinal. Am Morgen des 16. November besuchte er die Universität in Löwen (Lovain) und am Nachmittag Brüssel. Schon 1958 hatte er als Dozent der Katholischen Universität eine Reise dorthin geplant, weil er ein analoges Studium im Westen kennenlernen wollte. Aber trotz der vorher erlangten Genehmigungen wurde ihm dann letztlich doch noch der Paß verweigert. Zum dritten Mal bildete Belgien an der Wende vom Mai zum Juni 1973 das Ziel des Besuches von Kardinal Wojtyla. Sein Hauptanliegen war es, die berühmte Prozession zu Ehren des Allerheiligsten Blutes des Herrn Jesus durch die Straßen von Brügge anzuführen. Ehe Kardinal Wojtyla nach Brügge kam, besuchte er am 30. Mai Löwen (Lovain). In Antwerpen wurde er vom dortigen Ortsbischof Daem empfangen und nahm an einem Treffen von Priestern teil, die an diesem Tag ihr dreißigjähriges Priesterjubiläum feierten. Zum vierten Mal kam Karo! Wojtyla als Papst Johannes Paul II. im Rahmen seiner apostolischen Pilgerreise vom 16. bis 21. Mai 1985 nach Belgien. Während seines fünftägigen Aufenthaltes besuchte er Brüssel, Antwerpen, Ypem, Gent, Mechelen, Beauraing, Namur, Liege, Löwen (Lovain) und Lovain-La-Neuve, Tilff, Banneaux und zum Abschluß Bierset. Johannes Paul II. kam zehn Jahre später noch einmal nach Belgien, und zwar am 3. Juni 1995 zur Seligsprechung des flämischen Aussätzigenapostels P. Joseph Damian Deveuster. Diese Pilgerreise war schon für 1994 geplant gewesen, wegen der Krankheit des Papstes dann jedoch auf später verschoben worden. Johannes Paul II. traf mit König Albert II. und der königlichen Familie zusammen; anwesend war auch Fabiola, die Witwe von König Bauduin I. Danach begab sich der Papst zum Gebet in die Krypta der Marienkirche in Laken und erwies dort dem verstorbenen König die Ehre.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Das Prinzip der Barmherzigkeit in der Familienseelsorge nach der Lehre von Papst Franziskus
The Principle of Mercy in Family Pastoral Care According to the Teaching of Pope Francis
Autorzy:: Przygoda, Wiesław Andrzej
Tematy:: Ehe
Familie
Familienseelsorge
Barmherzigkeit
Papst Franziskus
Amoris laetitia
małżeństwo
rodzina
duszpasterstwo rodzin
miłosierdzie
papież Franciszek
marriage
family
pastoral care of families
mercy
Pope Francis; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Opolski. Redakcja Wydawnictw Wydziału Teologicznego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2041964.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Die Krise von Ehe und Familie in der westlichen Kultur war Hintergrund der Forschung. Ziel war es, das Prinzip der Barmherzigkeit auf die Seelsorge von Familien anzuwenden. Es wurde eine Methode zur Analyse des Inhalts der Lehre von Papst Franziskus verwendet, insbesondere seine nachsynodalen Schreiben Amoris laetitia. Das Ergebnis der Analyse ist der Entwurf einer neuen Strategie der Familienseelsorge. Die Analyse kommt zu dem Schluss, dass Barmherzigkeit unter den gegenwärtigen soziokulturellen Bedingungen das Leitprinzip in der Familienseelsorge ist. Dieser Grundsatz sollte in der Beziehung zwischen dem Pastor und den Ehepartnern, in der Beziehung der Ehepartner zueinander und ihrer Kinder, Ehepartner und Familien zu anderen Ehepartnern und Familien gelten.
Tłem badań był kryzys małżeństwa i rodziny w krajach kultury zachodniej. Celem była aplikacja zasady miłosierdzia do duszpasterstwa rodzin. Zastosowana została metoda analizy treści nauczania papieża Franciszka, a szczególnie jego adhortacji apostolskiej Amoris laetitia. Wynikiem przeprowadzonej analizy jest zarys nowej strategii duszpasterstwa rodzin. Z przeprowadzonej analizy nasuwają się wniosek, że w obecnych uwarunkowaniach społeczno-kulturowych miłosierdzie jest zasadą wiodącą w duszpasterstwie rodzin. Zasada ta powinna znaleźć zastosowanie w relacji pomiędzy duszpasterzem a małżonkami, w relacji małżonków względem siebie i swoich dzieci, małżonków i rodzin względem innych małżonków i rodzin.
The crisis of marriage and family in Western culture provides the background for the research. The aim of the study is to apply the principle of mercy to the pastoral care of families. The method of analyzing the content of the teaching of Pope Francis is used, especially his apostolic exhortation Amoris laetitia. The results obtained in the analysis constitute the outline of a new family pastoral strategy. The analysis concludes that mercy is the guiding principle in family pastoral care in the current socio-cultural conditions. This principle should apply in the relationship between the pastor and the spouses, in the relationship of the spouses with respect to each other and their children, and between the spouses and their families relating to other spouses and families.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: Die Überwindung der gesellschaftlichen Exklusion als Verpflichtung für die Soziallehre der Kirche
The Overcoming of the Social Exclusion as an Obligation for the Social Doctrine of the Church
Autorzy:: Wiemeyer, Joachim
Tematy:: Soziale Exklusion
Theologie der Befreiung
Papst Franziskus
Soziallehre der Kirche
Social exclusion
Theology of Liberation
Pope Francis
Social Doctrine of the Church; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Papieski Jana Pawła II w Krakowie
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/571545.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Aufgrund der Erfahrungen in seinem Heimatkontinent Lateinamerika, in dem viele Menschen am Rande der Gesellschaft leben, tritt Papst Franziskus entschieden für die „Ausgeschlossenen“ ein. Diese leben häufig an und von Müllkippen, sind als Staatsbürger nicht registriert, ihre Kinder besuchen keine Schulen etc. Der Beitrag macht deutlich, dass die Soziallehre der Kirche alle Menschen umfassend zu Teilhabern ihrer jeweiligen Gesellschaft in allen Kultursachbereichen (Politik, Wirtschaft, Bildung, Gesundheit) machen will. Vor dem Hintergrund sozialwissenschaftlicher Theorien (Luhmann, Olson) wird er exemplarisch erläutert, dass in westlichen Industriegesellschaften als Großgruppen vor allem Langzeitarbeitslose und Migranten von der vollen Teilhabe an der Gesellschaft ausgeschlossen sind und sich daher die Integrationsanstrengungen vor allem auf diese beiden Personenkreise beziehen muss.
Based on his experiences in his home continent of Latin America, where many people live on the margins of society, Pope Francis resolutely supports the “excluded”. They often live on and from dumps, are not registered as citizens, their children do not attend schools etc. The article makes it clear that the social doctrine of the church wants to make all people comprehensively partakers of their respective societies in all cultural sectors (politics, economy, education, health). Against the background of social science theories (Luhmann, Olson) he is exemplarily explained that in western industrialized societies as large groups especially the longterm unemployed and migrants are excluded from the full participation in society and therefore the integration efforts above all on this must relate to both groups of people.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: Prymat papieski w służbie jedności Kościoła – perspektywa teologii luterańskiej
Autorzy:: Hintz, Marcin
Tematy:: Papst
Papsttum
päpstliches Primat
Ökumenismus
Protestantismus
lutherische Theologie
ökumenische Pentarchie
Pope
Papacy
Papal Primacy
Ecumenism
Lutheranism
Ecumenical Pentarchie
papież
papiestwo
prymat papieski
ekumenizm
luteranizm
ekumeniczna pentarchia; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2041173.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Der Artikel versucht zu skizzieren einen akzeptabel für lutherischen Theologie Model des Dienstes von Papst für die Einheit der gesamten, geteilten Christentum. Zunächst wird die Problematik des Papstverständnis im Protestantismus des 16. Jh. besprochen. Schwerpunkt dieser Analyse liegt an Schriften von Reformator Dr. Martin Luther. In zweiten Abschnitt wird die Beziehung des polnischen Protestantismus zum Papsttum erörtern. Der Verfasser konstruiert auf den Basis des lutherischen Model der Einheit der Kirche bekannt als „Einheit in versöhnter Verschiedenheit” den Vorschlag für die Rolle des Papst in ökumenischen Dialog. Der Papst als primus inter pares könnte den Botschafter den ganzen Christentum werden. Der Artikel schlägt das Model der ökumenischen Pentarchie vor. Die 5. größten Traditionen des heutigen Christentums: Römischer Katholizismus, Orthodoxer Christentum, Östliche Pre-Chalcedonische Kirchen, Anglikanismus und lutherischen Protestantismus könnte in dieser informellen Einheit unter Ehrenleitung des Bischof von Rom gemeinsames Zeugnis geben. Das Model der ökumenischen Pentarchie bedeutet keine institutionelle Unterordnung der verschiedenen Konfessionen unter dem Papsttum.
The article tries to find a possible model of the role of the papal office in the ecumenical dialogue. First, the paper reconstructs the opinions about the pope and his office issued by the Evangelical Church in the 16th century, especially in the theology by Reformer Martin Luther. In the second step, there is an analysis of the ‘pope’ understanding presented by the modern Polish Lutheran theology. According to the applied method of “unity in n reconciled diversity” it seems that the pope, as a head of the Roman Catholic Church could be understood as primus inter pares. The article develops the possible consequence of this papal duty in the vision of the ecumenical Pentarchie. It would be an ecumenical collaboration between the 5 biggest traditions of the modern Christianity: Roman Catholicism, Orthodoxy, Eastern Pre-Chalcedonian Churches, Anglicanism and Lutheran Protestantism. This model does not mean a way to the institutional primacy of the Bishop of Rome.
Der Artikel versucht, ein für lutherische Theologie akzeptables Model zu skizzieren, für den Dienst des Papstes für die Einheit des gesamten, geteilten Christentums. Zunächst wird die Problematik des Papstverständnisses im Protestantismus des 16. Jh. besprochen. Schwerpunkt dieser Analyse liegt an Schriften von Reformator Dr. Martin Luther. Im zweiten Abschnitt wird die Beziehung des polnischen Protestantismus zum Papsttum erörtert. Der Verfasser konstruiert auf der Basis des lutherischen Models der Einheit der Kirche bekannt als „Einheit in versöhnter Verschiedenheit” den Vorschlag für die Rolle des Papst im ökumenischen Dialog. Der Papst als primus inter pares könnte der Botschafter des ganzen Christentums werden. Der Artikel schlägt das Model der ökumenischen Pentarchie vor. Die 5 größten Traditionen des heutigen Christentums: Römischer Katholizismus, Orthodoxer Christentum, Östliche Prä-Chalcedonische Kirchen, Anglikanismus und lutherischen Protestantismus könnten in dieser informellen Einheit unter Ehrenleitung des Bischof von Rom gemeinsames Zeugnis geben. Das Model der ökumenischen Pentarchie bedeutet keine institutionelle Unterordnung der verschiedenen Konfessionen unter das Papsttum.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Carlo Fantappiè, Metamorfosi della sinodalità. Dal Vaticano II a papa Francesco, Marcianum Press, Venezia 2023, s. 117
Carlo Fantappiè, Metamorphosis of Synodality. From Vatican II to Pope Francis, Marcianum Press, Venice 2023, p. 117
Autorzy:: Bujak, Janusz
Tematy:: Buchbesprechung
Carlo Fantappiè
Synodalität
Zweites Vatikanisches Konzil
Papst Franziskus
book review
synodality
Second Vatican Council
Pope Francis
recenzja książki
synodalność
Sobór Watykański II
papież Franciszek; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Szczeciński. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/60813413.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Die Identität von Marcel Reich-Ranicki - Versuch einer Analyse
Tożsamość Marcela Reich-Ranickiego - próba analizy
The identity of Marcel Reich-Ranicki - an attempt at an analysis
Autorzy:: Krauzowicz, Magdalena
Opis:: Die Identität von Marcel Reich-Ranicki, dessen Lebenslauf sowohl mit der jüdischen, als auch mit der polnischen und der deutschen Kultur verbunden war, wurde zum Gegenstand der in der vorliegenden Magisterarbeit angestellten Überlegungen. Die vorliegende Magisterarbeit besteht aus fünf Kapiteln. Im ersten Teil der Arbeit werden die jüdischen, die polnischen und die deutschen Spuren der Identität von Reich-Ranicki vorgestellt. Dann folgt die Beschreibung der These, dass der Literaturkritiker die Literatur als Zuflucht und auch als seine Heimat betrachtete. Im dritten Teil wird die berufliche Tätigkeit von Reich-Ranicki besprochen. Weiterhin sollen seine Beziehungen zu den anderen Personen aus dem Literaturbetrieb untersucht werden. Abschließend wird die Popularität von Marcel Reich-Ranicki unter Einbeziehung von der Literatursendung „Das Literarische Quartett“ analysiert.In dieser Arbeit kann keine eindeutige Antwort aus die Frage der Identität von Marcel Reich-Ranicki gegeben werden, da es eine ganz individuelle Frage, die von jeder Person selbst bearbeitet wird, ist. Deswegen soll man sich bei der Untersuchung der Identität vor allem auf die Aussagen von Reich-Ranicki stützten. Es wurde deutlich gezeigt, dass der Kritiker sein Bild in der Öffentlichkeit im Griff haben wollte und Manches nur für sich behielt.
The topic of this master's thesis is the identity of Marcel Reich-Ranicki who was not only a literary critic, but also a Holocaust survivor and a spy. The thesis deals with the different aspects of his life in order to find out his identity. The study is based on the anlysis of the autobiography of Marcel Reich-Ranicki as well as on the various books, interviews and articles about him and by him.The results did not support the expectations that Reich-Ranicki felt attached to the Jewish culture, the Polish culture or the German culture. He emphasised that the literature is a kind of his homeland. It can be concluded that an official lack of attachment to any of the culture can be a part of the image of an independent literary critic that Reich-Ranicki wanted to create. However, more attention needs to be given to this topic as the identity is connected to feelings and one cannot call anybody's feelings into question. One has to read between the lines while analysing the identity of the literary critic in order to distinguish between the image and the identity of Marcel Reich-Ranicki.
Tożsamość Marcela Reich-Ranickiego jest tematem rozważań zawartych w powyższej pracy magisterskiej, która składa się z pięciu rozdziałów. Ogólnym celem badawczym pracy jest poszukiwanie śladów tożsamości znanego krytyka literackiego poprzez krytyczne spojrzenie na jego życiorys obfitujący w dramatyczne zdarzenia, jak choćby pobyt i ucieczka z getta warszawskiego czy też czas spędzony w piwnicy polskiej rodziny podczas ukrywania się przed Niemcami po udanej ucieczce z getta. Rekonstrukcja życiorysu Reicha-Ranickiego bazuje na krytycznym spojrzeniu na jego autobiografię pt. „Moje życie” oraz inne źródła, takie jakie: wywiady telewizyjne i prasowe przeprowadzone zarówno z Reichem-Ranickim, jak i z osobami z jego najbliższego otoczenia oraz liczne publikacje dotyczące Reicha-Ranickiego, nazywanego w Niemczech papieżem krytyki literackiej.Przedmiotem rozważań w pierwszym rozdziale jest skomplikowana tożsamość narodowa Reicha-Ranickiego, który urodził się w żydowskiej rodzinie mieszkającej w Polsce, lecz będącej również związanej z Niemcami. Mimo że Reich-Ranicki żył niejako „pomiędzy” kulturami: polską, żydowską i niemiecką, to nie czuł się tożsamy z żadną z nich. Z tym wiąże się poczucie braku „swojego miejsca na ziemi” oraz uznania literatury za ojczyznę, co zostało przedstawione w drugim rozdziale. W trzecim rozdziale można znaleźć informacje o życiu zawodowym Reicha-Ranickiego i specyfice krytyki literackiej. Następnie opisano przyjacielskie, ale też w niektórych przypadkach wrogie relacje Reicha-Ranickiego z pisarzami. Ostatni rozdział jest poświęcony przyczynom masowej popularności Reicha-Ranickiego , co w dużym stopniu powiązane jest z prowadzonym przez niego programem telewizyjnym pt. „Kwartet Literacki”.Analiza dokonana w powyższej pracy magisterskiej pozwala na stworzenie zarysu tożsamości Marcela Reicha-Ranickiego na podstawie jego życiorysu i wypowiedzi dotyczących tego tematu oraz umożliwia skonfrontowanie ich z opinią innych obserwatorów. Wnioskiem płynącym z powyższych rozważań jest stwierdzenie dotyczące sprzeczności poszczególnych elementów tożsamości Reicha-Ranickiego, co może wskazywać na celowe wykreowanie obrazu własnej osoby poprzez ignorowanie niektórych faktów i skupienie się na po-szczególnych, pasujących do wizerunku krytyka aspektów.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "Papst" wg kryterium: Temat