Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

Wyszukujesz frazę "Polish Uniates" wg kryterium: Temat


Wyświetlanie 1-4 z 4
Tytuł:
„Wiersz na powrót z Sejmu Warszawskiego Jaśnie Wielmożnego Ferdynanda Dąbrowy Ciechanowskiego , biskupa chełmskiego, senatora, w dniach stycznia 1812 roku zdziałany przez X.M. Laurysiewicza, parocha peresołowickiego”
„Poem for the return from the Warsaw Sejm of the most honourable Ferdynand Dabrowa Ciechanowski, bishop of chelm, senator, in the days of january in the year of 1812 created by X. M. Laurysiewicz , parson of peresolowice”
Autorzy:
Puzio, Katarzyna
Tematy:
ulotna poezja okolicznościowa
epoka Księstwa Warszawskiego
unici polscy
odwołania biblijne
wysoki styl retoryczny
ephemeral commemorative poetry era of the Duchy of Warsaw
Polish Uniates
biblical references
high rhetorical style
Pokaż więcej
Wydawca:
Łódzkie Towarzystwo Naukowe
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/690346.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The paper presents Wiersz na powrót z Sejmu Warszawskiego Jaśnie Wielmożnego Ferdynanda Dąbrowy Ciechanowskiego … (Poem for the Return from the Warsaw Sejm of the Most Honourable Ferdynand Dabrowa Ciechanowski...), an unquoted in references example of informal commemorative political poetry of the Duchy of Warsaw era. Published in the form of an ephemeral print, probably in Lublin in 1812, it was discovered in the collection of Hieronim Lopacinski Provincial Public Library. The poem, written in the high rhetorical, panegyric and laudatory style is a document of primarily historical value which depicts an important moment in the political (the Second Sejm of the Duchy) and religious (Uniates) life of the era.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
The Uniate Alteration of the Orthodox Treatise Zercalo bogoslovii
Unicka przeróbka prawosławnego traktatu Zwierciadło teologii
Autorzy:
Kuczyńska, Marzanna
Tematy:
Kirill Stavrovetsky
theology
Pochaiv
Orthodox Church
Uniates
Polish-Lithuanian Commonwealth
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/635531.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
The article deals with the modification introduced by the Uniates to the Orthodox treatise Zercalo bogoslovii (1618), published in Pochaiv in 1790. The Uniate publishers created the Uniate roots of treatise, changed the language – a simple speech was replaced by the Russian Church Slavonic. Initial pages with the old title and preface to the reader were removed from the book, the title was rewritten, a new preface was written. The editors extended and corrected the content of the treatise, but they did not change the entire dogmatics – they did not add a chapter about the primacy of the Pope, and the dogma about the origin of the Holy Spirit was only partially changed in the spirit of Catholic theology, which sheds new light on the religious and cultural contacts between the Orthodox and the Uniates in Polish-Lithuanian Commonwealth.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Jak sufragana chełmskiego kijami pobito, czyli o rozruchach religijnych w Hrubieszowie i Czerniczynie z marca–kwietnia 1636 r. Oblata protestacji i obdukcji Abrahama Śladkowskiego oraz oględzin ran jego kapelana, siostrzeńca i woźnicy w urzędzie grodzkim grabowieckim
How the Suffragan of Chelm Was Beaten with Sticks, or about the Religious Riots in Hrubieszow and Czerniczin in March-April 1636. Oblate of Protestation and Obduracy of Abraham Sladkowski and Examination of Wounds of his Chaplain, Nephew, and Coachman at the Grabowiec Municipal Office
Autorzy:
Goszczyński, Artur
Tematy:
Abraham Śladkowski
Wladyslaw IV Vasa
Methodius Terlecki
Hrubieszów
Czerniczin
Uniates
Orthodox
riots
Polish-Lithuanian Commonwealth
Władysław IV Waza
Metody Terlecki
Czerniczyn
unici
prawosławni
tumult
Rzeczpospolita
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej. Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/33907633.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Jednym z głównych pól konfliktu pomiędzy unitami i prawosławnymi w Rzeczypospolitej w pierwszej połowie XVII w. była kwestia praw do użytkowania miejsc kultu. Celem zażegnania związanych z tym waśni w 1635 r. powołano komisję, która miała dokonać repartycji cerkwi w miastach królewskich w sposób proporcjonalny do ilości zamieszkujących je grekokatolików i dyzunitów. Jednym z ośrodków objętych jej działaniami był Hrubieszów w ziemi chełmskiej, gdzie urzędnicy przyznali prawosławnym dwie świątynie. Pomimo pomyślnego dla siebie werdyktu tamtejsi dyzunici wywołali zamieszki, w trakcie których napadli na grekokatolicką cerkiew, katolickich duchownych oraz mieszczan łacińskiego obrządku. Ponadto na wieść o przyjeździe sufragana chełmskiego Abrahama Śladkowskiego do położonego opodal Czerniczyna powzięli oni zamiar napaści na duchownego, do czego przekonali zamieszkujących tam włościan. Pod ich wpływem chłopi najpierw zaatakowali miejscową cerkiew i poturbowali zawiadującego nią popa, następnie zaś pobili wspomnianego dostojnika, który przybył tam na wieść o rozruchach, nie oszczędzając przy tym towarzyszących mu osób. W wyniku działań podjętych przez unickiego biskupa chełmskiego Metodego Terleckiego winni zajść mieli odpowiadać życiem i majątkiem za swoje postępowanie. Od kary jednak odstąpiono po tym, jak mieszczanie odbyli publiczną pokutę oraz przyjęli unickie wyznanie.
One of the main areas of conflict between the Uniates and the Orthodox in the Polish-Lithuanian Commonwealth in the early 17th century was the issue of rights to use places of worship. In order to settle the related feuds, a commission was established in 1635 to repartition Orthodox churches in royal towns in proportion to the number of Greek Catholics and Disuniates residing there. One of the centers covered by its efforts was Hrubieszow in the Chełm region, where officials granted the Orthodox the right to own two temples. Despite the verdict, which was favorable to themselves, the non-Uniates there caused riots, during which they attacked a Greek Catholic temple, Catholic clergy and townspeople of the Latin rite. In addition, upon hearing of the arrival of Chelm suffragan Abraham Sladkowski to Czerniczyn, located nearby, they decided to attack the clergyman, to which they convinced the peasants living there. Under their influence, the peasants first attacked the local orthodox church and battered the pop who was in charge of it, and then beat up the aforementioned dignitary, who had arrived there upon hearing of the unrest, not sparing the people accompanying him. As a result of actions taken by the Uniate bishop of Chelm, Methodius Terlecki, the culprits of the incidents were to answer for their actions with their lives and property. However, the punishment was waived after the townspeople did public penance and adopted the Uniate religion.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
„Dyjalog” Kasjana Sakowicza (1642) jako druk i rękopis XVII-wieczne spory kalendarzowe i problem obiegu idei w kulturze staropolskiej
Pamiętnik Literacki Z. 3 (2017)
Autorzy:
Choptiany, Michał (1984– )
Wydawca:
Instytut Badań Literackich Polskiej Akademii Nauk
Powiązania:
49. K. Sakowicz, Dyjalog, abo Rozmowa Maćka z Dyjonizym, popem schizmatyckim wileńskim o Wielkiejnocy ruskiej roku 1641 w pięć niedziel po katolickiej, a w półszósty niedziel po żydowskiej przypadłej. Wyd. 2. Kraków 1642.
37. Notwendige und gründtliche Bedennckhen. Von dem allgemeinen, uhralten und nu mehr bey sechtzehen hundert Jaren gebrauchten Römischen Kalender [...]. Heidelberg 1584.
8. T. Chynczewska-Hennel, Z polemik XVII-wiecznych. Głos w sprawie kalendarza Kasjana Sakowicza. „Latopisy Akademii Supraskiej” 2013, vol. 4, s. 91-101.
21. D. Herlicius, Prodromus und erster Theil Gründtlicher Wiederlegung oder Refutation des newen Bäbstischen Calenders [...]. Alten Stettin 1605.
55. S. V. Suharêva, Prosimetrum w polskojęzycznej polemice na Ukrainie po Unii Brzeskiej. „Religious and Sacred Poetry” 2013, t. 1, nr 1.
7. M. Choptiany, „Mnoho se bohow narodiło”. Z badań nad księgozbiorem Jana Brożka w kontekście jego dwóch „Apologii kalendarza rzymskiego powszechnego” (1641). W zb.: Zbiory specjalne w bibliotekach polskich. Problematyka badawcza i organizacyjna. Szczecin 2015.
58. M. B. Topolska, Czytelnik i książka w Wielkim Księstwie Litewskim w dobie renesansu i baroku. Wrocław 1984.
52. K. Sakowicz, O Wielkiej Nocy ruskiej roku 1641 […]. W zb.: Roksolański Parnas. Antologia. Wybór, oprac. R. Radyszewskyj. Kraków 1998.
36. J. Niedźwiedź, Wielopiśmienność Wielkiego Księstwa Litewskiego. Nowe perspektywy badawcze. „Wielogłos” 2014, nr 2, s. 11-21.
16. D. Frick, Kith, Kin and Neighbors: Communities & Confessions in Seventeenth-Century Wilno. Ithaca, N. Y. – London 2013.
20. J. Sz. Herburt, Zdanie o narodzie ruskim [...]. W zb.: Dokumienty objasniajuszczije istoriju Zapadno-Russkago kraja i jego otnoszenija k Rossii i k Polszy / Documents servant à éclircir l’histoire des Provinces Occidentales de la Russie ainsi que leur rapports avec la Russie et la Pologne. S. Pietierburg / St. Pétersbourg 1865.
46. W. Rościszewski(?), Latosie cielę, albo Dyjalog o kalendarzu Latosowym. B. m. 1604.
51. K. Sakowicz, Kalendarz stary, w którym jawny i oczywisty błąd okazuje się około święcenia Paschy [...]. Wilno 1640.
42. J. Partyka, Rękopiśmienne księgi szlacheckie – źródła i inspiracje. W zb.: Staropolska kultura rękopisu. Praca zbiorowa. Red. H. Dziechcińska. Warszawa 1990, s. 77-91.
14. K. Drzymała, Ks. Stanisław Grodzicki SJ. Kraków 1973.
30. M. Ławreszuk, Paschalia Kościoła prawosławnego. Metody obliczania daty Paschy. „Elpis” 2012, z. 25/26.
9. Ch. Clavius, Operum mathematicorum tomus quintus [...]. Moguntiae: Sumptibus Antonii Hierat, excudebat Reinhardus Eltz, 1612.
17. Gregorian Reform of the Calendar. Proceedings of the Vatican Conference to Commemorate Its 400th Anniversary, 1582–1982. Ed. G. V. Coyne, M. A. Hoskin, O. Pedersen. Città del Vaticano 1983.
47. H. Rutkowski, Gregoriańska reforma kalendarza. W zb.: Kultura polska a kultura europejska. Prace ofiarowane Januszowi Tazbirowi w sześćdziesiątą rocznicę urodzin. Red. nauk. M. Bogucka, J. Kowecki. Warszawa 1987, s. 122-130.
50. K. Sakowicz, Epanorthosis, abo perspektywa i objaśnienie błędów, herezyjej i zabobonów w grekoruskiej Cerkwi dyzunickiej [...]. Kraków 1642.
2. S. Barącz, Kasjan Sakowicz. Szkic bibliograficzny. Poznań 1889.
18. S. Grodzicki, O poprawie kalendarza. Kazanie dwoje. Wyd. 2. Wilno 1587.
23. Katalog der Raczyńskischen Bibliothek in Posen. T. 1. Bearbeitet von M. E. Sosnowski, L. Kurtzmann. Posen 1885.
28. S. Kutrzeba, Catalogus codicum manu scriptorum Musei Principum Czartoryski Cracoviensis. T. 2. Cracoviae 1913.
33. J. Muszyńska, Ile kapusty i grochu jest w „grochu z kapustą”. „Prace Filologiczne” 2013, t. 64, cz. 1, s. 211-224.
39. A. Oszczęda, Z kroniki do sylwy. Wokół problemów rękopisu i druku w początkach XVII wieku. Część 1: Pieśń o zdobyciu Smoleńska Marcina Paszkowskiego. Uwagi o autorstwie i migracji tekstu. „Pamiętnik Literacki” 2011, z. 4, s. 175-180.
38. Z. Nowak, Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku. Gdańsk 1968.
15. D. Frick, Dzwony Wilna. Mierzenie czasu w mieście wielu kalendarzy. W zb.: Czas i kalendarz. Red. Z. J. Kijas. Kraków 2001.
25. E. Koller, Strittige Zeiten. Kalenderreformen im alten Reich 1582–1700. Berlin–Boston 2014.
32. J. Moskałyk, Zasada jedności wiary Kościoła według „Harmonii” Adama H. Pocieja. „Roczniki Teologii Dogmatycznej” 2012, nr 4, s. 33-48.
44. T. Przypkowski, Udział polskich astronomów w reformie kalendarza. W: J. Dobrzycki, M. Markowski, T. Przypkowski, Historia astronomii w Polsce. T. 1. Red. T. Rybka. Wrocław 1975.
48. K. Sakowicz, Dyjalog, abo Rozmowa Maćka z Dyjonizym, popem schizmatyckim wileńskim o Wielkiejnocy ruskiej roku 1641 w pięć niedziel po katolickiej, a w półszósty niedziel po żydowskiej przypadłe. Wyd. 1. Wilno (?) 1641 (?).
29. J. Latosz, Przestroga rozmaitych przypadków z nauki gwiazd i obrotów niebieskich na rok pański 1602 pospolity, a od początku świata 6182 [...]. B. m. [1601].
53. K. Sakowicz, Okulary kalendarzowi staremu, przy których i responsa katolickie na obiekcyje starokalendarzan są położone, i pożytki ruskiemu narodowi z przyjęcia rzymskiego kalendarza ukazane [...]. Kraków 1644.
22. A. Karpiński, Tradycja tekstu w „Wieku rękopisów”. Uwagi o rękopiśmiennym funkcjonowaniu dzieła literackiego. W zb.: Staropolska kultura rękopisu. Praca zbiorowa. Red. H. Dziechcińska. Warszawa 1990, s. 27-42.
27. D. Kraus, Novi Cycli Paschalis Elucidator, daß ist deß newen astronomischen Instrument [...]. B. m. [Braniewo?], 1624.
13. J. Dubowicz, Kalendarz prawdziwy Cerkwi Chrystusowej. Wilno 1644.
54. J. Stradomski, Z historii literacko-kulturowych związków państwa polsko-litewskiego z południową Słowiańszczyzną. „Slavia Meridionalis” 2008, t. 8, s. 255-296.
41. J. Partyka, Rękopisy dworu szlacheckiego doby staropolskiej. Warszawa 1995.
3. B. Bieńkowska, Staropolski świat książek. Wrocław 1976.
43. Pisma polityczne z czasów pierwszego bezkrólewia. Wyd. J. Czubek. Kraków 1906.
26. D. Kraus, Examen Kalendarii Krügeriani, das ist nochtwendiger Anhang an dess M. P. Krügeri 1621 und 22 Jahres Calender [...]. Brunori 1622.
4. M. Bogucka, Przyczynek do dyskusji o reformie kalendarza w Niemczech u schyłku XVI w. W: Człowiek i świat. Studia z dziejów kultury i mentalności XV–XVIII w. Warszawa 2008, s. 349-352.
59. A. Ziemlewska, Rozruchy kalendarzowe w Rydze (1584–1589). „Zapiski Historyczne” 2006, z. 1, s. 107-124.
24. W. Kicki, Zwierciadło ich mościom panom tak duchownym, jako i świeckim w greckiej wierze będącym z strony kalendarza także i o zwierzchności papieskiej. Kraków 1630.
https://doi.org/10.1515/9783110358940  Link otwiera się w nowym oknie
56. M. Szegda, Sakowicz Kalikst. Hasło w: Polski słownik biograficzny. T. 34. Kraków 1992–1993, s. 343–345.
57. J. Tazbir, Książka rękopiśmienna w Polsce i Rosji (XVI−XVIII w.). „Przegląd Historyczny” 1986, z. 4, s. 657-675.
40. A. Oszczęda, Z kroniki do sylwy. Wokół problemów rękopisu i druku w początkach XVII wieku. Część 2: Wiersz Macieja Stryjkowskiego w lwowskim rękopisie Ossolineum. „Pamiętnik Literacki” 2013, z. 3. s. 231-248.
62. S. Żebrowski [M. Łaszcz], Zwierciadło roczne, na trzy części rozdzielone [...]. Kraków 1603.
1. U. Augustyniak, Państwo świeckie czy księże? Spór o rolę duchowieństwa katolickiego w Rzeczypospolitej w czasach Zygmunta III Wazy. Wybór tekstów. Oprac. U. Augustyniak. Warszawa 2013.
10. P. Crüger, Diatribe Paschalis von Rechter Feyrzeit des Jüdischen und Christlichen Osterfests. Dantzigkt 1625.
31. L. Marinelli, O rękopiśmiennym i anonimowym charakterze poezji polskiego baroku: cenzura jako hipoteza konieczna. W zb.: Staropolska kultura rękopisu. Praca zbiorowa. Red. H. Dziechcińska. Warszawa 1990, s. 43-66.
35. J. Niedźwiedź, Pisma w Wilnie od XV do XVIII wieku. Rekonesans. „Terminus” 2008, z. 1, s. 113-136.
61. S. Żebrowski [M. Łaszcz], Probatia. Proby na minucyje Latosowe [...]. Kraków 1598.
5. A. Brückner, Spory o unię w dawnej literaturze. „Kwartalnik Historyczny” (Lwów) 1896, z. 3, s. 578-644.
19. S. Grodzicki, O poprawie kalendarza kazanie dwoje. Wyd. 3. Wilno 1589.
60. A. Ziemlewska, Ryga w Rzeczypospolitej polsko-litewskiej (1581–1621). Toruń 2008.
11. P. Crüger, Hemerologium perpetuum, ein immerwehren der Calender, sampt seiner Erklärung [...]. B. m., 1617.
12. P. Crüger, Recompens des Frühstucks so D. David Herlicius M. Petro Krügernangefertiget [...]. Dantzigk 1617.
6. P. Burke, The Renaissance Dialogue. „Renaissance Studies” 1989, t. 2, z. 1.
45. W. Rościszewski(?), Latosie cielę, albo Dyjalog o kalendarzu Latosowym. B. m. r.
34. J. Niedźwiedź, Kultura literacka Wilna (1323−1655). Retoryczna organizacja miasta. Kraków 2012.
Opis:
Streszcz. ang.
Zadanie finansowane przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach programu Działalność upowszechniająca naukę 2016-2018: "Pamiętnik Literacki" – zwiększenie potencjału naukowego, poziomu umiędzynarodowienia i stopnia oddziaływania pisma przez efektywne upowszechnianie w Internecie
Anex 1: Porównanie drukowanego i rękopiśmiennego przekazu „Dyjalogu” Kasjana Sakowicza. s. 70-76.
Anex 2: Błędy i winy władców unickich i dyzunickich. s. 76-77.
Aneks 2: Błędy i winy władców unickich i dyzunickich. s. 76-77.
Aneks 1: Porównanie drukowanego i rękopiśmiennego przekazu „Dyjalogu” Kasjana Sakowicza. s. 70-76.
Abstract eng.
Dostawca treści:
RCIN - Repozytorium Cyfrowe Instytutów Naukowych
Książka
    Wyświetlanie 1-4 z 4

    Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies