Informacja

Drogi użytkowniku, aplikacja do prawidłowego działania wymaga obsługi JavaScript. Proszę włącz obsługę JavaScript w Twojej przeglądarce.

English (EN)·Polski (PL)·Yкраїнський (UK)
Przejdź do strony domowej biblioteki Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie Link otwiera się w nowym oknie Logo biblioteki Prolib Integro - strona głównaPedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Komisji Edukacji Narodowej w Lublinie
Zmień bibliotekę

Wyszukujesz frazę "Polish opera" wg kryterium: Temat

  Lista filtrów
Dostawca treści
Wyrównaj
Wyświetlanie 1-10 z 29
Tytuł:
Opera „Filozof zmieniony” Michała Kazimierza Ogińskiego w świetle nowych badań
Michał Kazimierz Ogiński’s Opera ‘Filozof zmieniony’ in the Light of Latest Research
Autorzy:
Bieńkowska, Irena
Tematy:
Michał Kazimierz Ogiński
Słonim
opera Filozof zmieniony
opera komiczna
opera polska
Slonim
A Philosopher Transformed
comic opera
Polish opera
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/24272933.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Filozof zmieniony, komiczna opera o zabarwieniu dydaktycznym, jest jednym z pierwszych dzieł w tym gatunku w języku polskim. Po raz pierwszy kompozycja zostało zaprezentowana w karnawale 1771 roku w Słonimiu w teatrze nadwornym Michała Kazimierza Ogińskiego. Obecnie dysponujemy jedynie librettem opery anonimowo wydanym w Wilnie w 1771 i ponownie w 1779 roku. Wszystkie występujące w operze postacie – łącznie dwanaście – mają partie śpiewane. Libretto dzieła poprzedzone wstępem o charakterze dydaktycznym zawiera dwa wątki: liryczno-miłosny i satyryczno-humorystyczny. Ten drugi  przejawia się w sposobie oddania przez Ogińskiego postaci, co zostało spotęgowane poprzez nadanie większości bohaterów nazwisk znaczeniowych. Ogiński, być może inspirowany komediami Molièra, wprowadził ponadto do tekstu elementy realistyczno-satyryczne. Łącznie w operze umieszczono 16 fragmentów śpiewanych – 9 w I akcie i 7 w drugim: 10 arii (w tym jedna poprzedzona recytatywem), trzy duety, tercet, sekstet oraz końcowy chór. W Filozofie zmienionym wykorzystano dwie pieśni, niezauważone dotychczas przez muzykologów, pochodzące z sygnowanego nazwiskiem Ogińskiego zbioru z 1770 roku pt. Pieśni: Anetka oraz O Filozofii, które zostały wykorzystane w drugim akcie opery odpowiednio w scenie pierwszej i szóstej. Melodię pieśni Anetka oznaczoną jako „Aria” odnajdziemy ponadto w podręczniku nauki gry na skrzypcach z 1806, co dowodzi pewnej popularności opery Ogińskiego.  Podręcznik ów mieści melodie w większości zanotowane bez atrybucji autorskich, pochodzące z repertuaru końca XVIII wieku, m.in. kompozycje Ignacego Pleyela oraz fragmenty z oper prezentowanych na scenie warszawskiej, m.in. Cudu mniemanego Jana Stefaniego czy z bardzo popularnej wówczas opery Zośka czyli Wiejskie zaloty M. Kamieńskiego.
Filozof zmieniony (A Philosopher Transformed) is a comic opera with educational elements, one of the first Polish-language works in this genre, staged in the carnival of 1771 in Słonim (now Slonim, Belarus) at the court theatre of Michał Kazimierz Ogiński. At present we only have its libretto, anonymously published in Vilnius in 1771 and again in 1779. All the twelve individual parts are sung. The libretto is preceded by a didactic preface and features two themes: a lyrical (amorous) and a satirical (humorous) one. The latter is reflected in character presentation, enhanced by the fact that most of them have telling surnames. Possibly inspired by Moliere’s comedies, Ogiński also introduced realistic and satirical elements into the text. The opera comprises a total of sixteen sung numbers (nine in Act I, seven in Act II), including ten arias (one preceded by a recitativo), three duets, a trio, a sextet, and the final chorus. The opera contains two songs not previously identified by musicologists, which come from Ogiński’s 1770 collection of songs. These two, ‘Anetka’ (‘Anette’) and ‘O Filozofii’ (‘On Philosophy’) are used respectively in Scenes I and VI of Act II. The melody of the former song was also printed as an ‘Aria’ in an 1806 violin handbook, which shows that Ogiński’s opera enjoyed some popularity. The handbook quotes (mostly without giving the names of composers) melodies belonging to the late eighteenth-century repertoire. These include pieces by Ignaz Pleyel and excerpts from operas staged in Warsaw, such as Jan Stefani’s Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale (The Supposed Miracle or Cracovians and Highlanders) and the extremely popular Zośka, czyli Wiejskie zaloty (Zoska, or the Village Amours) by Maciej Kamieński.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Polskie doświadczenia z operą w dobie oświecenia
Polish experiences with opera in the age of Enlightenment
Autorzy:
Markiewicz, Grzegorz
Tematy:
sztuka operowa
oświecenie
Teatr Narodowy
„opera polska”
the art of opera
the Enlightenment
the National Theatre
“Polish Opera”
Pokaż więcej
Wydawca:
Uniwersytet Łódzki. Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/59604240.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Elity polskie obcowały ze sztuką operową niemal od początków jej istnienia. W  1628  r. na zamku królewskim w  Warszawie artyści z  Mantui zaprezentowali pierwsze na ziemiach polskich dzieło operowe La Galatea. Warszawa była również pierwszym miastem na północ od Alp, w  którym powstała stała scena operowa. Był nią teatr dworski Władysława IV Wazy działający w  latach 1635–1648 i  będący faktycznie stałym teatrem operowym. Stałym, czyli mogącym „w każdej chwili” znaleźć librecistę i kompozytora potrafiących stworzyć dzieło operowe, dysponujący, sprowadzanymi z zagranicy, profesjonalnymi śpiewakami, muzykami, scenarzystami i  choreografami, potrafiącymi przygotować spektakl operowy. Do drugiej połowy XVIII w. opera miała charakter elitarny. Od momentu powstania Teatru Narodowego w 1765 r. jako sceny publicznej, dostępnej dla każdego, kto kupił bilet, dzieła operowe dla mieszkańców Warszawy oraz przybyszów z innych części kraju powoli przestawały być nowością. Jedni chodzili do opery, ponieważ chcieli zobaczyć konkretne dzieło, inni byli zainteresowani występem konkretnego śpiewaka, dyrygentem, reżyserem, dla innych był to rytuał towarzyski, kwestia prestiżu, bycia dobrze widzianym. Problemem podstawowym pozostawało zagadnienie, czy opera może być wystawiana w języku polskim?
Poland’s elite were exposed to the art of opera, almost from its inception. In 1628, at the royal castle in Warsaw, artists from Mantua presented the first operatic work on Polish soil, La Galatea. Warsaw was also the first city north of the Alps to establish a permanent opera stage. It was the court theater of Wladyslaw IV Vasa, which operated from 1635–1648 and was in fact a permanent opera theater. Permanent, that is, able “at any moment” to find a librettist and composer capable of creating an operatic work. Having at its disposal, imported from abroad, professional singers, musicians, stage managers and choreographers able to prepare an opera performance. Until the second half of the 18th century, opera had an elite character. Since the establishment of the National Theater in 1765 as a public stage, available to anyone who bought a ticket, operatic works for Warsaw residents and visitors from other parts of the country slowly ceased to be a novelty. Some people went to the opera because they wanted to see a particular work, others were interested in the performance of a particular singer, conductor, director, for others it was a social ritual, a matter of prestige, of being well seen. The basic problem remained the question of whether an opera could be staged in Polish?
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Johann Gottlieb Naumann’s ‘Pria che all’amato bene’, Or the Dresden Trail at the Origins of the Polish Polonaise Aria
„Pria che all’amato bene” Johanna Gottlieba Naumanna, czyli drezdeński trop u źródeł polskiej arii polonezowej
Autorzy:
Chachulski, Jakub
Tematy:
aria polonezowa
polonez
Johann Gottlieb Naumann
Wojciech Bogusławski
Antonio Sacchini
opera buffa
opera polska
polonaise aria
polonaise
Polish opera
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/61873212.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
This article is devoted to the polonaise aria ‘Pria che all’amato bene’, crucial to the history of opera in Warsaw under the reign of King Stanislaus Augustus, but which has been known hitherto solely from the text preserved in Warsaw prints and from evidence of its popularity at that time. Brought to Warsaw by an Italian company active here between 1774 and 1776 as part of Antonio Sacchini’s opera Il finto pazzo per amore, it was written for the Dresden production of that opera (1769) by Johann Gottlieb Naumann, and then added to his Venetian opera Ipermestra (1774). It presents some of the features typical of the Dresden polonaise style, but they are less prominent than in Saxon instrumental polonaises.
Artykuł poświęcony jest polonezowej arii „Pria che all’amato bene”, istotnej w historii warszawskiej opery czasów stanisławowskich, dotychczas jednak znanej jedynie z tekstu zachowanego w drukach warszawskich oraz świadectw mówiących o jej ówczesnej popularności. Przywieziona do Warszawy przez włoski zespół działający tu w latach 1774–1776 jako część opery A. Sacchiniego Il finto pazzo per amore, napisana była dla drezdeńskiego wystawienia tejże opery (1769) przez Johanna Gottlieba Naumanna, a potem włączona do jego weneckiej opery Ipermestra (1774). Przedstawia ona niektóre cechy typowe dla drezdeńskiego stylu polonezowego, choć zarazem są one eksponowane ostrożniej niż w instrumentalnych polonezach saskich.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
Grzegorz Zieziula, „Nurt kosmopolityczny w polskiej twórczości operowej drugiej połowy XIX wieku”, Warszawa 2020 Narodowy Instytut Fryderyka Chopina, ss. 670. ISBN 978-83-959167-2-4
Autorzy:
Dziadek, Magdalena
Tematy:
Polska twórczość operowa w II połowie XIX wieku
opera kosmopolityczna
opera narodowa
Polish opera works in the second half of the 19th century
cosmopolitan opera
national opera
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/25806490.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Recenzja książki: Grzegorz Zieziula, Nurt kosmopolityczny w polskiej twórczości operowej drugiej połowy XIX wieku, Warszawa 2020. Omówiono założenia metodologiczne pracy oraz jej zawartość merytoryczną. Przeprowadzono dyskusję z propozycjami Autora dotyczącymi przedstawienia tematu w ujęciu analitycznym oraz w perspektywie historii recepcji, uwypuklając, jako szczególnie wartościowe, nowatorstwo ujęcia przez niego problematyki opery kosmopolitycznej jako równorzędnego nurtu polskiej twórczości operowej w XIX wieku, pozytywnie konkurującego z modelem opery narodowej.
Book Review of: Grzegorz Zieziula, Nurt kosmopolityczny w polskiej twórczości operowej drugiej połowy XIX wieku, Warszawa 2020.  The methodological assumptions of the work and its substantive content were discussed. There discussion was held with the author's proposals to present the topic in analytical terms and in the perspective of the history of reception, highlighting, as particularly valuable, the innovative approach of the Author to the issue of cosmopolitan opera as an equal current of Polish opera in the nineteenth century, positively competing with the model of national opera.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Tytuł:
The reception of the Władysław Żeleńskis output in Poland in the years 1859-1939
Recepcja twórczości Władysława Żeleńskiego w Polsce w latach 1859-1939
Autorzy:
Jaczyński, Michał
Opis:
Praca Recepcja twórczości Władysława Żeleńskiego w Polsce w latach 1859-1939 zawiera bogaty zestaw materiałów źródłowych dotyczących tematu, zebranych z czasopism i dzienników wydawanych w trzech zaborach (Warszawa, Kraków, Lwów, Poznań) oraz z polskiej prasy międzywojennej. Materiały te zostały stworzone zarówno przez autorów fachowych, jak i amatorów. Autor zachował porządek chronologiczny prezentowania źródeł, ilustrując nimi dzieje kolejnych wykonań dzieł Żeleńskiego w kraju oraz za granicą. Wypowiedzi polskich korespondentów na temat zagranicznej recepcji muzyki Żeleńskiego zostały w miarę możliwości skonfrontowane z głosami krytyków obcych. Głównym celem pracy było wydobycie i uporządkowanie głównych wątków krytycznomuzycznej interpretacji muzyki Żeleńskiego, a dalej – zinterpretowanie ich w szerokim kontekście kulturowym, uwzględniającym nie tylko bezpośrednie wnioski krytyków wynikające z analizy słuchowej bądź lektury partytur utworów, ale i te, które były rezultatem inspirowania się aktualnymi dyskusjami artystycznymi i społecznymi. W ten sposób udało się odtworzyć autonomiczną dynamikę rozwoju myśli krytycznej o Żeleńskim, ściśle odpowiadającą realiom trzech wielkich epok polskiej kultury: pozytywizmu, Młodej Polski i XX-lecia międzywojennego.
The dissertation entitled The reception of the Władysław Żeleński’s output in Poland in the years 1859-1939 presents a rich collection of source materials concerning the subject, collected from periodicals and dailies published in three centers of post-partitioned Poland (Warsaw, Lvov, Cracow, Poznan) as well as from interwar Polish press. There materials were created by both professional and amateur writers. The author kept chronological order, having used collected sources in order to illustrate the history of subsequent performances of Żeleński’s works in Poland and abroad. The comments of Polish authors concerning Żeleński’s concerts which took place abroad were confronted – as far as possible – with those by foreign critics. The main aim of this dissertation was discovery and ordering of the main topics of the critical interpretation of Żeleński’s music, and next – showing them in the broad cultural context, which took account of not only direct thoughts resulting from the analysis of the works (textual or auditory) but also these, which arose in connection with current artistic and social discussions. In result, it was possible to reconstruct the autonomous dynamics of the development of music criticism concerning Żeleński, corresponding closely to reality of three great epoch of Polish culture: positivism, Young Poland and interwar period.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Pieśni z komedioopery "Siedem razy jeden" L. Dmuszewskiego i J. Elsnera jako wzorcowy przykład popularyzacji komediooper w pierwszej połowie XIX wieku
Songs from the comedy opera "Siedem razy jeden" [Seven times one] by Ludwik Adam Dmuszewski and Józef Elsner as a prime example of the popularisation of comedy operas during the first half of the nineteenth century
Autorzy:
Marchwica, Wojciech
Wydawca:
The Fryderyk Chopin Institute
Opis:
Under the management of Elsner and Dmuszewski, the Warsaw Opera staged a great variety of dramatic repertoire: from simple singspiel forms to musical tragedies. Its most important function, however, was to form the tastes of Polish audiences, particularly during the 1820s. The titular comedy opera "Seven Times One" was one of the greatest successes of the theatre’s repertoire, in terms of both the production and the music. Published in Poznań in 1805, "Pieśnie z komedioopery ‘Siedem razy jeden’ i innych oper polskich" [Songs from the comedy opera Seven Times One and other Polish operas] is an excellent example of the popularisation of operatic repertoire among a broad public - an equivalent of today’s mainstream pop music hits. These songs not only formed the repertoire of music making in the home, but also shaped musical tastes. Analysis of selected songs/arias will reveal the model of the notion of "melodiousness" and ‘songfulness’ at that time as applied not just in vocal music, but in instrumental music as well. The work uses the capacities of automated stylometric analysis based on the Humdrum language and software developed at the Center for Computer Assisted Research in the Humanities at Stanford University.
Opera Warszawska pod dyrekcją Elsnera i Dmuszewskiego wystawiała bardzo różnorodny repertuar dramatyczny - od prostych form singspielowych po tragedie muzyczne. Jej najważniejszą funkcją było jednak kształtowanie gustów publiczności polskiej - szczególnie w latach 20. XIX wieku. Tytułowa komedioopera "Siedem razy jeden" była jednym z większych sukcesów repertuarowych teatru - zarówno pod względem samej realizacji scenicznej, jak i pod względem muzycznym. Opublikowane w Poznaniu w 1805 roku "Pieśnie z komedioopery Siedem razy jeden i innych oper polskich" to znakomity przykład popularyzacji repertuaru operowego wśród szerokiej publiczności - odpowiednik dzisiejszych mainstreamowych przebojów muzyki pop. Pieśni te stanowiły nie tylko repertuar muzykowania domowego, ale także kształtowały ówczesny gust muzyczny. Poprzez analizę wybranych pieśni/arii wykazany zostaje model ówczesnego pojęcia "melodyjności” i "śpiewności” stosowany nie tylko w muzyce wokalnej, ale także w muzyce instrumentalnej. W pracy wykorzystano możliwości zautomatyzowanej analizy stylometrycznej, opierając się na języku i oprogramowaniu Humdrum stworzonym w Center for Computer Assisted Research in the Humanities.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Artykuł
Tytuł:
Przejawy myśli narodowej w muzyce dramatycznej – droga do pierwszej opery polskiej
National thought in dramatic music – the way to the first polish opera
Autorzy:
Skrzyńska, Karolina
Opis:
Praca poświęcona jest myśli narodowej rodzącej się w polskiej muzyce dramatycznej. Głównym założeniem niniejszej pracy jest przedstawienie nowo odkrytej opery "Heca albo polowanie na zająca", która może być pierwszą zachowaną narodową operą polską. Żeby jednak móc przejść do tego tematu koniecznością było przeanalizowanie powstających gatunków rodzimych muzyki dramatycznej w największych ośrodkach europejskich, takich jak Włochy, Anglia i Francja.
This work is about the national thought in Polish dramatic music. The main goal of this work is to present newly discovered opera "Heca albo polowanie na zająca" which may be the first saved national Polish opera. But to be able to present it, there was the need to analyze the national dramatic music in the largest European centers, such as Italy, England and France.
Dostawca treści:
Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego
Inne
Tytuł:
Odpis hymnu Nurakina „O ty! Co równie znędzniałym” z melodramatu „Iskahar, król Guaxary” Józefa Elsnera odnaleziony w zbiorach Biblioteki Jagiellońskiej
A copy of Nurakin’s hymn ‘O Thou! Just as miserable’ from the melodrama 'Iskahar, King of Guaxara' by Józef Elsner, discovered at the Jagiellonian Library in Kraków
Autorzy:
Jagosz, Michał
Tematy:
początki opery polskiej
Iskahar, król Guaxary
melodramat
Józef Elsner
Wojciech Bogusławski
Biblioteka Jagiellońska
beginnings of Polish opera
Iskahar, King of Guaxara
melodrama
Jagiellonian Library
Pokaż więcej
Wydawca:
Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
Powiązania:
https://bibliotekanauki.pl/articles/28018861.pdf  Link otwiera się w nowym oknie
Opis:
Po swoim przybyciu do Lwowa w 1792 r., Józef Elsner nawiązał współpracę z librecistą Wojciechem Bogusławskim. Pierwszym dziełem scenicznym w języku polskim, do którego kompozytor stworzył muzykę, był melodramat Iskahar, król Guaxary. Doczekał się on łącznie kilkunastu realizacji, co czyniło go jednym z najpopularniejszych dzieł prezentowanych wówczas na scenie teatru lwowskiego. Sam Bogusławski z uznaniem wypowiadał się o stworzonej przez Elsnera muzyce, jak i o całym anturażu dzieła. Wyjątkową popularność miał zdobyć hymn (aria) Nurakina z III aktu melodramatu, znany też jako „pieśń do słońca”; jak pisał Bogusławski, śpiewany był w całej Galicji. Również w Warszawie Iskahar cieszył się dużą popularnością, a melodia arii Nurakina znana była szerokiemu gronu odbiorców. Pomimo wielkiej popularności muzyki na przełomie XVIII i XIX w., nie są znane żadne źródła muzyczne, z wyjątkiem niedawno odkrytego odpisu pieśni. Zachowany rękopis stanowi część współoprawnej kolekcji przechowywanej w Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie (najprawdopodobniej jest ona częścią daru Jana Oberbeka dla biblioteki). Razem z kopią hymnu, w zbiorze znalazły się też inne numery z dzieł scenicznych popularnych w tamtym czasie. Prawdopodobnie odpis sporządzony został na podstawie druku hymnu wydanego nakładem Elsnera w jego autorskiej sztycharni nut na przełomie lat 1802/1803. Porównując różne znane dzisiaj przekazy samego tekstu słownego arii, można z kolei wnioskować, że odpis powstał przed rokiem 1823, kiedy to libretto w zmienionej w stosunku do oryginału lwowskiego wersji ukazało się drukiem w VII tomie Dzieł Dramatycznych Bogusławskiego. Według badaczy, Iskahar stanowi ważny materiał w badaniach nad historią muzyki polskiej, a w szczególności dzieł scenicznych; Zbigniew Raszewski czy Jerzy Got podkreślają polityczną wagę libretta oraz wartość imponującej scenografii. Dzieło to należy wyróżnić także ze względu na rolę, jaką odegrało w karierze Józefa Elsnera – od tego momentu zaczął komponować melodramaty, które na polskiej scenie były gatunkiem nowatorskim, oraz konsekwentnie tworzył także do polskich tekstów.
Having arrived in Lwów (now Lviv) in 1792, Józef Elsner began to collaborate with the librettist Wojciech Bogusławski. The first Polish-language stage work for which Elsner wrote music was the melodrama Iskahar, King of Guaxara, which was performed more than ten times, making it one of the most popular works then shown at the Lwów theatre. Bogusławski himself praised Elsner’s music and all the aspects of this work. Nurakin’s hymn (aria) from Act III, also known as the ‘song to the sun’, is said to have become particularly popular and was sung throughout Galicia. Iskahar also enjoyed popularity in Warsaw, and Nurakin’s aria was known far and wide. Despite the great popularity of this music around the turn of the nineteenth century, no surviving music sources are known except for the recently discovered copy of this single song. The preserved manuscript is bound together with other materials in a volume kept at the Jagiellonian Library in Kraków (most likely part of Jan Oberbek’s donation to this library). The collection also contains other numbers from stage works popular during that period. This copy was probably made from a print of the hymn published under Elsner’s own imprint in his own music press in 1802/1803. Comparing the various known records of the aria’s verbal text, we can conclude that the copy was made before 1823, when the libretto was printed in volume 7 of Bogusławski’s Dzieła Dramatyczne [Dramatic works], in a version diverging from the Lwów original. Researchers claim that Iskahar is important to the study of Polish music history, particularly with regard to stage works. Zbigniew Raszewski and Jerzy Got emphasise the political import of the libretto and the artistic value of the impressive stage design. The work is also distinguished by the role it played in Józef Elsner’s career. From that time on, he began to compose works of melodrama, a new genre on the Polish theatrical scene. He also consistently wrote music to Polish texts.
Dostawca treści:
Biblioteka Nauki
Artykuł
Wyświetlanie 1-10 z 29

Ta witryna wykorzystuje pliki cookies do przechowywania informacji na Twoim komputerze. Pliki cookies stosujemy w celu świadczenia usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Twoim komputerze. W każdym momencie możesz dokonać zmiany ustawień dotyczących cookies