Temat: Providence - Prolib Integro

Skocz do pozycji: 1.

Tytuł:: Providential Disorder in Plato’s Timaeus?
Autorzy:: Maso, Stefano
Tematy:: Plato
disorder
order
cosmos
providence; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/633440.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Plato tries to explain the becoming of the cosmos by referring to the concepts of order and disorder. Scholars have usually focused on the relationship between the cosmos and the demiurge that Plato puts forward to explain the reasonable (i.e., well-ordered) development. Along these lines, scholarship has examined the providential role played by both the demiurge and the soul of the world. Yet, an interesting problem still remains open: what exactly is the function of disorder? What is the sense of the concept of a perfectly established order if we do not know the manner in which it is achieved, since we have no understanding of the conditions that make it possible? Pursuing this line of thought, one may point to a providential role of the disorder given the balance of forces that operates in Plato’s cosmic becoming.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 2.

Tytuł:: Symbolika obrazu «Alegorii Bożej Opatrzności» z klasztoru Sióstr Wizytek w Krakowie
The symbolism of the painting Allegory of Divine Providence in the convent of the Sisters of the Visitation in Cracow
Autorzy:: Moisan-Jablonski, Christine
Tematy:: Divine Providence
Painting
Baroque
Seven Archangels
Iconography; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/450042.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: There is an eighteenth-century painting depicting Allegory of Divine Providence in the convent of the Sisters of the Visitation in Kraków. The iconography is unique. In addition to figures of people and animals abandoning themselves to the care of Divine Providence, it also shows the seven archangels. Although the Catholic Church only recognizes three Archangels (Gabriel, Michael and Raphael), portrayals of seven archangels appeared in European art at the end of sixteenth century and in the seventeenth and eighteenth centuries, which also showed figures representing Uriel, Barachiel, Sealtiel and Jehudiel. The Reverend Ignacy Tłuczyński also mentions them in a book—on to the subject of angels and the care which angels and heavenly spirits provide to people—published in Kraków in 1677. It would be impossible to have a full understanding of the message conveyed in the Kraków painting without having knowledge of Polish eighteenth-century religious songs devoted to Divine Providence. The dominant motif—which also appears on other Polish paintings depicting Divine Providence—is the portrayal of people and animals together, to whom Providence is offering various gifts.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 3.

Tytuł:: Divine Eros and Divine Providence in Proclus’ Educational System
Autorzy:: Terezis, Christos
Tsakoymaki, Marilena
Tematy:: Proclus
Divinely inspired
Vulgar
Divine Providence
Good
Beauty
Lover; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/633490.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: This study examines the way in which the Neoplatonic philosopher Proclus treats an episode of the dialectic communication between Socrates and Alcibiades in the Platonic dialogue Alcibiades I. More specifically, it refers to how the characteristics and the choices of two different types of lovers – the divinely inspired one and the vulgar one – are displayed in the aforementioned text. The characterization ‘divinely inspired lover’ befits a person who communicates in a pure way with his beloved one and attempts to teach the latter the objective values of the intellect. By contrast, the characterization of the ‘vulgar lover’ befits that individual that approaches another individual exclusively on the basis of his external beauty. The first type of lover is presented within the realms of the permanently qualitative, while the second as someone who satisfies solemnly his subjectivity and his instincts. Furthermore, it is interesting to note that Proclus argues that Socrates, whom he considers to represent the very definition of a divinely inspired lover, is inspired by divine powers and attempts to act towards to his fellows – in this instance to Alcibiades – in the way through which the divine providence is revealed.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 4.

Tytuł:: Miara rzeczy. Teologiczny kod Modlitwy Norwida
The Measure of Things. The Theological Code of Norwid’s Prayer
Autorzy:: Roszak, Piotr
Tematy:: modlitwa
interwencjonizm
opatrzność
poezja religijna
prayer
interventionism
providence
religious poetry; Pokaż więcej
Wydawca:: Gdańskie Seminarium Duchowne
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/559489.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: W artykule przedstawiono teologiczną interpretację wiersza Modlitwa Cypriana K Norwida, wskazując na zakładaną przez poetę wizję działania Boga w świecie oraz sens modlitwy. Nie jest traktowana jako lista próśb, ale specyficzna sytuacja hermeneutyczna, dzięki której człowiek lepiej rozumie siebie i świat. Analiza wiersza wydobywa główne wątki teologicznej refleksji Norwida dotyczącej natury Boga, Jego sposobu komunikowania prawdy człowiekowi, przez co odkrywa się prawdę o skończoności człowieka i mocy słowa, które odkrywa perspektywę ludzkiej egzystencji.
The article presents a theological interpretation of the poem “Prayer” by Cyprian K Norwid, pointing to the poet’s vision of God's action in the world and of the meaning of prayer, which is not treated as a list of requests, but as a peculiatr hermeneutic situation, thanks to which a person better understands himself and the world. The analysis of the poem extracts the main themes of Norwid's theological reflection on the nature of God, his way of communicating the truth to man, which reveals the truth about the finitude of man and the power of words, which reveal the perspective of human existence.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 5.

Tytuł:: The Openness of God: Hasker on Eternity and Free Will
Otwartość Boga: Hasker o wieczności i wolnej woli
Autorzy:: Stump, Eleonore
Tematy:: wieczność
wolna wola
opatrzność
wszechwiedza
eternity
free will
providence
omniscience; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2097330.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: The understanding of God’s mode of existence as eternal makes a significant difference to a variety of issues in contemporary philosophy of religion, including, for instance, the apparent incompatibility of divine omniscience with human freedom. But the concept has come under attack in current philosophical discussion as inefficacious to solve the philosophical puzzles for which it seems so promising. Although Boethius in the early 6th century thought that the concept could resolve the apparent incompatibility between divine foreknowledge and human free will, some contemporary philosophers, such as William Hasker, have argued that whatever help the concept of eternity may give with that puzzle is more than vitiated by the religiously pernicious implications of the concept for notions of God’s providence and action in time. In this paper, I will examine and respond to Hasker’s arguments against the doctrine of God’s eternity.
Koncepcja sposobu istnienia Boga jako bytu wiecznego wprowadza istotną różnicę w rozpatrywaniu różnych zagadnień współczesnej filozofii religii, w tym na przykład tematu pozornej niezgodności między Boską wszechwiedzą a ludzką wolnością. Jednak w obecnej debacie filozoficznej koncepcja ta została zakwestionowana jako nieskuteczna w rozwiązaniu problemów filozoficznych, dla których została niejako powołana. Chociaż Boecjusz na początku VI wieku sądził, że może ona rozstrzygnąć problem niezgodności między boską przedwiedzą a wolną wolą człowieka, niektórzy współcześni filozofowie, tacy jak William Hasker, twierdzą, że jakiekolwiek wsparcie ze strony przyjętej koncepcji wieczności w rozstrzygnięciu tego zagadnienia ulega osłabieniu wskutek zadziałania niekorzystnych z religijnego punktu widzenia konsekwencji tej koncepcji dla takich pojęć, jak Boża opatrzność i działanie Boga w czasie. W artykule autorka analizuje i odpowiada na argumenty Williama Haskera sformułowane przeciwko doktrynie Boskiej wieczności.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 6.

Tytuł:: Boecjusza idea duszy i poznania Boga na podstawie dzieła De consolatione filosofiae
The Idea of the Soul and Knowing of the God according to Boethius on the Basis of the Work De consolatione philosophiae
Autorzy:: Cyrek, Olga
Tematy:: dusza
wieczność
Logos
Boska Racjonalność
opatrzność
soul
eternity
Divine Rationality
providence; Pokaż więcej
Wydawca:: Uniwersytet Szczeciński. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2179202.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Tematem artykułu jest idea duszy, jej poznanie i droga do Boga rozpatrywana w dziele De consolatione philosophiae autorstwa Boecjusza - myśliciela późnej starożytności. Rozważania nad duszą łączą się z koncepcją Logosu, opatrzności Boga i wieczności. Boecjusz zakłada, że połączenie duszy i ciała jest dla duszy zniewoleniem, stanowi swoistą jej degradację. Dusza bowiem odwiecznie związana jest ze Źródłem, czyli Bogiem, i do niego pragnie wrócić, gdyż tylko Bóg stanowi jej szczęście. Dusza pierwotnie, „przed” wcieleniem w ciało, była czystym duchem, lecz w świecie materialnym musi zmagać się z namiętnościami ciała, stąd istotne jest, by w procesie wznoszenia się do Boga ujarzmiać zmysłowość. Dusza, żyjąc w fizykalnym ciele, niejako „zapomniała”, kim naprawdę jest. By wznieść się ku Bogu, musi ponieść znaczny wysiłek i przejść przez proces anamnezy, o którym pisał Platon. Proces ten polega na tym, że dusza „przypomina” sobie wiedzę, którą od zawsze ma w sobie. Dusza zakorzeniona jest w Logosie, Boskiej Racjonalności, i z niej czerpie swoją wiedzę. Stąd też zawsze odczuwa pragnienie zjednoczenia z Bogiem, chociaż w świecie materialnym wzrok duszy został przytłumiony, a ułomne władze poznawcze, jakimi dysponuje człowiek, nie pozwalają na pełne poznawanie rzeczywistości. Indywidualna świadomość istoty stworzonej żyje tak naprawdę tylko w swojej teraźniejszości, a rzeczywistość poznaje sekwencyjnie z momentu na moment. Żadne stworzenie nie ogarnia rzeczywistości całej naraz, tak jak Byt absolutny, który jako opatrzność wszystkim rozporządza i wszystkim bytom przydziela określone miejsce w hierarchii Wszechświata. Boecjusz porusza problem opatrzności, która jest przeznaczeniem, rozporządzeniem stworzonego świata. Według myśliciela opatrzność jednak nie odrzuca wolnej woli istot świadomych, które mają swobodę działania. Opatrzność to rozumny plan Boga, zasada kreacji, czyli Logos - Racjonalność, Świadomość Boga.
The subject of the article is the idea of the soul, its knowledge and the way to God based on the work of De consolatione philosophiae by Boethius – a late antiquity thinker. Reflection on the soul is connected with the concept of the Logos, God’s providence and eternity. Boethius assumes that the connection of soul and body is a bondage to the soul, it constitutes its kind of degradation. The soul is eternally connected with the Source, that is God, and wishes to return to it, because only God is its happiness. The soul was originally pure spirit “before” incarnation into the body, but in this material world it has to contend with the passions of the body. Hence, it is essential to tame sensuality in the process of ascending to God. Living in a physical body, the soul has “forgotten” who it really is. In order to rise to God, the soul must make a considerable effort and go through the anamnesis process that Plato wrote about. The process is based on the fact that the soul „remembers” the knowledge that it has always had within itself. The soul is rooted in the Logos, Divine Rationality and draws its knowledge from it. Hence, the soul always feels the desire to be united with God, although in this material world the sight of the soul has become obscured, and the imperfect cognitive faculties of man do not allow us to fully know reality. Individual creature consciousness actually lives only in the present, and learns reality sequentially from moment to moment. No creation obliterates the whole reality at once, as does the Absolute Being, which as providence governs and assigns to all beings a specific place in the hierarchy of the Universe. Boethius deals with the problem of providence, which is destiny, the regulation of the created world. According to the thinker, providence does not reject the free will of conscious beings who are free to act. Providence is God’s rational plan, the principle of creation, Logos – Rationality, God’s Consciousness.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 7.

Tytuł:: The idea of the omnipotence of God and submission to His will in the Muslim religion in terms of theological, cultural and historical
Idea wszechmocy Boga i poddania się Jego woli w religii muzułmańskiej w aspekcie teologicznym, kulturowym i historycznym
Autorzy:: Kania, Artur
Opis:: W trzech rozdziałach prezentowanej pracy zarysowano muzułmańską ideę bezwzględnego podporządkowania się woli Allacha w trzech głównych aspektach: teologiczno-filozoficznym, kulturowym i historycznym oraz wynikające stąd konsekwencje dla wyznawców islamu. W rozdziale pierwszym ukazano kształtowanie się tego podstawowego dogmatu wiary proroka. W rozdziale drugim ukazano funkcjonowanie idei podporządkowania się woli Bożej w najbardziej znanym utworze literackim świata islamu – „Księdze tysiąca i jednej Nocy”, który przez całe stulecia kształtował wyobraźnię muzułmanów i utrwalał prawdy wiary dostarczając wzorców codziennego postępowania. W rozdziale trzecim przedstawiono na wybranych przykładach historycznych wpływ przyjętej przez muzułmanów, przedmiotowej doktryny na ich decyzje i postępowanie w skali polityczno-społecznej, a tym samym jej poważny wpływ na bieg realnych wydarzeń i losy islamu. Idea bezwzględnego podporządkowania się woli Boga jest najważniejszą, konstytucyjna zasadą wiary muzułmańskiej. Jej przyjęcie miało kolosalny wpływ na historyczne losy wspólnoty wyznawców wiary proroka, a także i na specyficzne cechy psychologiczne, jakimi wyróżnia się muzułmanin.
The three chapters of this work outlines the Muslim idea of absolute obedience to the will of Allah in three main areas: theological-philosophical, cultural and historical heritage, and the consequences for followers of Islam. In the first chapter is shown the formation of the basic dogma of the faith of the prophet.The second chapter shows the operating idea of submission to the will of God in the most famous literary work in the world of Islam, namely "The Book of One Thousand and One Night," which over the centuries shaped the imagination of Muslims, perpetuating the faith by providing patterns of everyday conduct.Chapter three presents selected examples of historical influence adopted by the Muslims, the present doctrine of their decisions and actions in the social and political arena, and thus its serious impact on the course of events and development of true Islam.The idea of absolute obedience to the will of God is the most important, the constitutional principle of the Muslim faith. It had tremendous impact on the historical fate of the followers of the faith community of the Prophet, and also the specific psychological characteristics, which distinguish a Muslim believer.
Dostawca treści:: Repozytorium Uniwersytetu Jagiellońskiego

Inne

na półce

Skocz do pozycji: 8.

Tytuł:: The Problem of “Stoic Fate” Or whether Herbert of Cherbury was a Lipsian
Autorzy:: Smrcz, Adam
Tematy:: Edward Herbert of Cherbury
Justus Lipsius
neostoicism
stoic fate
divine providence; Pokaż więcej
Wydawca:: Wydawnictwo Adam Marszałek
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/2010306.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: In this paper I explore what the term “stoic fate” was supposed to mean in Edward Herbert of Cherbury’s De Veritate. Famously, the ancient stoics had divergent views regarding this question, hence early modern reconstructions of the concept could be based on different sources (and, consequently, could have different significations). My aim is to prove that the Herbertian sense follows that of Justus Lipsius. Keeping in mind that Herbert’s epistemology involved soteriological considerations as well, all this can not be regarded as a mere philological nuance, since although scholars tend to focus solely on the epistemological content of the work the whole project outlined in the De Veritate is grounded on the distinction between fate and providence.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 9.

Tytuł:: Providence, Chance, Divine Causation, and Molinism: A Reply to Łukasiewicz
Opatrzność, przypadek, boska przyczynowość i molinizm: odpowiedź Łukasiewiczowi
Autorzy:: Flint, Thomas P.
Tematy:: Opatrzność
przypadek
Plantinga
mechanika kwantowa
molinizm
providence
chance
quantum mechanics
Molinism; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1791038.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Esej Dariusza Łukasiewicz Opatrzność Boga a przypadek w świecie ma dowodzić, że silne tradycyjne rozumienie opatrzności nie da się utrzymać, zwłaszcza w świetle współczesnego naukowego obrazu świata. W jego miejsce Łukasiewicz proponuje koncepcję Opatrzności, która dopuszcza autentycznie przypadkowe zdarzenia, których Bóg nie kontroluje. Argumentuję, że argument Łukasiewicza jest nieudany. Następnie rozważam dwa sposoby, w jakie chrześcijanin mógłby uwzględnić większość atrakcyjnych składników rewizyjnej koncepcji Łukasiewicza, unikając filozoficznych i teologicznych wad jego stanowiska.
Dariusz Łukasiewicz’s “Divine Providence and Chance in the World” attempts to show that the strong traditional understanding of providence is no longer tenable, especially for one who adopts the current scientific picture of the world. In its place, Łukasiewicz suggests, we need to adopt a view of providence which allows for genuine chance events not controlled by God. I argue that he has not made his case on the need for the traditional view to be abandoned. I then examine two directions a Christian might go so as to accommodate most of the attractive elements of Łukasiewicz’s revisionary account without succumbing to the philosophical and theological defects his position exhibits.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Skocz do pozycji: 10.

Tytuł:: Chance or Agency? A Response to “Divine Providence and Chance in the World”
Przypadek czy sprawczość? Odpowiedź na „Divine Providence and Chance in the World”
Autorzy:: Forrest, Peter
Tematy:: Dariusz Łukasiewicz
przypadek
sprawczość
opatrzność
antropomorfizm
jednoznaczność
chance
agency
providence
anthropomorphism
univocity; Pokaż więcej
Wydawca:: Katolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II. Towarzystwo Naukowe KUL
Powiązania:: https://bibliotekanauki.pl/articles/1791040.pdf Link otwiera się w nowym oknie
Opis:: Dariusz Łukasiewicz wyróżnia sześć pojęć przypadku, spośród których jedne (C3, C5, C6) są spójne z ludzką wolnością rozumianą po libertariańsku, a inne nie (C1, C2, C4). W tym eseju argumentuję na dwa sposoby, że teiści powinni odrzucić przypadek ontologiczny (C1) i odwołać się zamiast tego do nieredukowalnej sprawczości w odniesieniu do zdarzeń, które nie są opatrznościowo wyznaczone przez Boga. Moje argumenty zależą od jednoznacznego rozumienia twierdzeń, że Bóg jest kochającym sprawcą oraz że istoty ludzkie, w swoim najlepszym zachowaniu, są kochającymi sprawcami. Łukasiewicz zakłada milcząco, że takie twierdzenia cechuje niewłaściwy antropomorfizm. Opowiadam się za antropocentryzmem i będę bronić jednoznaczności.
Dariusz Łukasiewicz distinguishes six concepts of chance, some (C3, C5, C6) but not others (C1, C2, C4) compatible with human freedom in the robust (“libertarian”) sense. In this paper, I argue in two ways that theists should reject ontological chance (C1) and rely instead on irreducible agency when considering events that are providentially not predestined by God. My arguments depend on a univocal understanding of the assertions that God is a loving agent and that, at their best, human beings are loving agents. Implicit in Łukasiewicz’s paper, is the objection that this an improper anthropomorphism. I am an unashamed anthropomorphist and will defend univocity.
Dostawca treści:: Biblioteka Nauki

Artykuł

na półce

Informacja

Wyszukujesz frazę "Providence" wg kryterium: Temat